ΑΛΜΥΡΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ

ΑΛΜΥΡΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ

Bonjour a tous! Ελληνιστί, καλημέρα σε όλους! Διάθεση για εργασία δεν υπάρχει πολλή αλλά η διάθεση για βόλτα και κουβεντούλα αφθονεί! Και αφού προς το παρόν η βόλτα αποκλείεται (ας όψεται η σκληρή μοίρα που δεν με έκανε να γεννηθώ έχοντας λυμένα τα ...ποταπά ζητήματα τύπου, λογαριασμοί, κοινόχρηστα κλπ.κλπ., άρα και αποφεύγοντας κάθε μορφή εργασίας) ας κάνω λίγη κουβεντούλα με όλους εσάς να μου φύγει το μεράκι.

Εδώ και αρκετούς μήνες συμπαραστέκομαι στη χώρα μας που περνάει δεινές ώρες στα οικονομικά, περνώντας κι εγώ με τη σειρά μου οικονομική στενότητα! Είδα τον ήδη πενιχρό μισθό μου να συρρικνώνεται, τα αγαθά και τις υπηρεσίες να ακριβαίνουν συνεχώς και δυστυχώς από παντού ακούω ότι έπεται συνέχεια. Ακόμα και τους πιο αισιόδοξους από εμάς τους κυριεύει σιγά-σιγά μία ανασφάλεια. Δεν είμαι η μόνη φυσικά, οι περισσότεροι συνάνθρωποί μας βρίσκονται στην ίδια κατάσταση και γι αυτό συνήθως δεν μου αρέσει να αναπαράγω τα ίδια και τα ίδια για την κρίση που ήρθε και αυτήν που ακόμα είναι στο δρόμο και έρχεται! Επιπλέον προσπαθώ να έχω συνεχώς στο μυαλό μου ότι πρέπει να είμαι ευγνώμων επειδή και εγώ και οι αγαπημένοι μου είμαστε υγιείς αλλά και για αυτά που έχω. Μπορεί εγώ  να τα θεωρώ δεδομένα αλλά κάποιοι (πολλοί πλέον) άνθρωποι δεν έχουν ούτε καν αυτά. Ας είμαστε λοιπόν καλά και ας έρθουμε όλοι πιο κοντά ώστε να καταφέρουμε να βρούμε τρόπους να δυναμώσουμε την διάθεση και την ψυχή μας! Η κατάσταση είναι πράγματι ήδη διαμορφωμένη, δύσκολη και αβέβαιη αλλά όλοι εμείς, καλομαθημένοι είναι η αλήθεια τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να  προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες και να αναδιοργανώσουμε τις ζωές μας πάνω στα νέα δεδομένα.

Αφού λοιπον σας ανέλυσα τους ...προβληματισμούς μου πάνω στα οικονομικά μου που όλο και δυσκολεύουν, ας δούμε και μία νόστιμη συνταγή για αλμυρά κουλουράκια, έτσι για να συνοδεύσουμε ...τι? Το νεράκι μας? (Καθότι πλέον, με τους νέους φόρους, δεν το βλέπω να αγοράζουμε μπυρίτσες, κρασάκια και λοιπά συναφή είδη πολυτελείας!). Αυτά τα κουλουράκια είναι τύπου μπατόν σαλέ, νόστιμα και εύκολα. Για μία δόση χρειάζονται:

250 γρ. μαργαρίνη μαλακή

70 γρ. κρασί λευκό

400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ.σ μπεικιν πάουντερ
50 γρ. κεφαλογραβιέρα ψιλοτριμμένη
80 γρ. καρότο ψιλοτριμμένο
αυγό για την επάλειψη
Αλάτι, πιπέρι
Χτυπάμε στο μίξερ τη μαργαρίνη, το κρασί και το αλατοπίπερο μέχρι να ενωθούν καλά τα υλικά. Προσθέτουμε το αλεύρι κοσκινισμένο, το μπεικιν πάουντερ και την κεφαλογραβιέρα και συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να σχηματιστεί μια εύπλαστη ζύμη. Τέλος προσθέτουμε το καρότο. Πλάθουμε τη ζύμη σε διάφορα σχέδια (εγώ τα έκανα στρογυλλά για πιο γρήγορα, αλλά εξίσου ωραία γίνονται και μακρόστενα, τύπου κριτσίνι) και τοποθετούμε τα κουλούρια σε λαμαρίνα φούρνου που έχουμε στρώσει με χαρτί ψησίματος. Αλείφουμε την επιφάνειά τους με αυγό και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 20 με 25 λεπτά.

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΓΙΟΥΒΕΤΣΙ

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΓΙΟΥΒΕΤΣΙ

Πώς το πάω, πώς το φέρνω το τελευταίο διάστημα όλες μου τις αναρτήσεις τις γράφω με άσχημο καιρό και ελαφρώς γκρινιάρικη διάθεση. Έτσι είμαι και σήμερα (μήπως εξελίσσομαι σε μετενσάρκωση του γκρινιάρη νάνου της Χιονάτης???) αλλά καταβάλλω προσπάθειες να το καταπολεμήσω.

Δύσκολο αποδεικνυέται αυτό στην πράξη, καθώς κινούμαι καθημερινά λόγω της εργασίας μου στο κέντρο της Αθήνας, εκεί που πολύ ταλαιπωρούμαστε εδώ και χρόνια με αυτά που αντικρίζουμε ενώ κάποιοι υπεύθυνοι κάνουν λες και μόλις τώρα ανακάλυψαν το χάλι που επικρατεί! Αυτά που διαδραματίζονται μέσα στα μάτια μας, πριν χρόνια τα βλέπαμε σε ξένες ταινίες και τα θεωρούσαμε υπερβολές, τώρα εμείς που κινούμαστε εδώ κοντεύουμε να πάθουμε ανοσία στους εξαθλιωμένους ναρκομανείς που παίρνουν τη δόση τους κυριολεκτικά στη μέση του δρόμου, τους αγριεμένους παράνομους μετανάστες που σε ληστεύουν με μαχαίρι στη μέση της 3ης Σεπτεμβρίου (συνέβει μέρα-μεσημέρι σε ηλικιωμένο συγγενικό μου πρόσωπο), τις αμέτρητες εκδιδόμενες γυναίκες όλων των φυλών, τους τσαντάκηδες,  τις αιματηρές συμπλοκές μπροστά στα μάτια μας και λοιπα άλλα γραφικά. Κάποιοι λοιπόν τώρα ξαφνικά, με αφορμή τον τραγικό θάνατο ενός συμπολίτη μας, "ανακάλυψαν" αυτά που οι υπόλοιποι χρόνια βιώνουμε. Τι να πω, μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας και εμείς δεν αντιδρούμε πια σε τίποτα. Περισσότερο απογοητεύομαι με την αντίδραση (ή μάλλον την απουσία της) όλων μας, παρά με τους υπεύθυνους και τους πολιτικούς, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς είναι δεδομένο ότι εξυπηρετούν κάποια συμφέροντα και άρα έχουν τουλάχιστον μία εξήγηση (έστω και αν αυτή δεν μας αρέσει) για τα κίνητρά τους.

Φτάνει η γκρίνια όμως, ας ασχοληθώ με κάτι πιο χαλαρωτικό! Χθες το απόγευμα έφτιαξα κάτι τέλεια ατομικά μπράουνις, τα οποία θα αναρτήσω προσεχώς και ένα κλασσικό φαγάκι, γιουβέτσι με κοτόπουλο (γιατί δεν είμαστε και ένθερμοι θαυμαστές του κόκκινου κρέατος, το οποίο καταναλώνουμε μόνο μία φορά εβδομαδιαίως). Αυτό το απλό φαγητό δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία, ούτε διεκδικεί μαγειρικές "δάφνες" αλλά μια και το έφτιαξα είπα να το γράψω. Μπορούμε φυσικά να χρησιμοποιήσουμε ολόκληρο κοτόπουλο κομμένο σε μερίδες, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποίησα φιλέτα κοτόπουλου που τα έκοψα σε μέγεθος μπουκιάς. Τα υλικά είναι :
•1 συσκευασία κοτόπουλο φιλέτο κομμένο σε κομμάτια
•1 κύβο βιολογικό ζωμό λαχανικών
•200 γρ. κριθαράκι χοντρό
•1 φλυτζάνι κόκκινο κρασί (ιδανικά μαυροδάφνη)
•1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
•1 καρότο τριμμένα
•2 φλυτζάνια χυμό ντομάτας
•Λίγο ελαιόλαδο
•1/2 φλυτζάνι κίτρινο τυρί τριμμένο
•λίγοι κόκκοι μπαχάρι
•αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Σε μεγάλη κατσαρόλα ροδίζουμε από όλες τις πλευρές το κοτόπουλο με το ελαιόλαδο και όταν πάρει χρώμα σωτάρουμε λίγο και το κρεμμύδι.Μόλις μαλακώσει το κρεμμύδι προσθέτουμε και τα καρότα και ανακατεύουμε για λίγα (2-3) λεπτά. Στη συνέχεια σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι, το χυμό ντομάτας, τους κόκκους μπαχάρι, 1 1/2 λίτρο ζεστό νερό και τον κύβο λαχανικών. Βράζουμε το κοτόπουλο για μισή ώρα περίπου και στο τέλος αυτού του χρόνου ανάβουμε το φούρνο να ζεσταθεί. Μόλις περάσει το μισάωρο, τοποθετούμε με προσοχή όλο το περιεχόμενο της κατσαρόλας σε ένα ταψί, προσθέτουμε το κριθαράκι, ανακατεύουμε καλά και βάζουμε το ταψί στο φούρνο για 30 λεπτά ακόμη. Λίγα λεπτά πριν το τέλος του ψησίματος, βγάζουμε το ταψί, πασπαλίζουμε με το τριμμένο τυρί και τοποθετούμε και πάλι στο φούρνο ώστε να ολοκληρωθεί το ψήσιμο.

ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ!

ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ!

Ο Μάιος μας έφτασε αλλά δεν μας καλοφέρεται, προς το παρόν τουλάχιστον επιδεικνύει αγένεια ως οικοδεσπότης! Βγήκα κι εγώ την Κυριακή να τον προϋπαντήσω, να τον τιμήσω με λουλούδια και καλή διάθεση και αυτός, αγενέστατος, πώς το ξεπληρώνει? Βροχές (που θα συνεχιστούν όλη την εβδομάδα όπως πληροφορήθηκα) και ψύχρα τις επόμενες μέρες! Ξέχασε τους καλούς του τρόπους ο αγαπημένος μας μήνας, μάλλον έπεσε κι αυτός θύμα της γενικευμένης κακής διάθεσης. Να τον πείραξε το ΔΝΤ? Η υστέρηση εσόδων? Η ραδιενέργεια? Ο λονδρέζικος γάμος? Πού να ξέρει κανείς πώς σκέφτονται οι μήνες! Αχ, αν είναι να αντιδρούν έτσι οι μήνες, εμείς οι πολύπαθοι τι πρέπει να κάνουμε? Σε πείσμα λοιπόν των νεύρων του και ίσως για να ανεβάσω λίγο τη δική μου διάθεση που λόγω άπειρων υποχρεώσεων έχει κατακρημνιστεί, μας προσφέρω λίγα όμορφα λουλουδάκια! Πού θα πάει, θα φτιάξει ο καιρός, λίγη υπομονή και το καλοκαιράκι πλησιάζει! Τα λέω εδώ για να πειστώ κι εγώ, να ανεβάσω τη δική μου διάθεση καθώς τις τελευταίες ημέρες αντιμετωπίζω απανωτά "χτυπήματα" υποχρεώσεων και σε επίπεδο χρόνου αλλά και χρημάτων, υποχρεώσεων που ξεφυτρώνουν ανεξέλεγκτα. Η πρώτη αντίδραση είναι ο πανικός, σε δεύτερη ανάγνωση σηκώνω τα μανίκια και ξεκινάω δουλειά. 'Αραγε συμβαίνει και σε σας ή είναι κάτι συμπαντικό, ειδικά σχεδιασμένο για εμένα? Ας απαντήσει όποιος έχει την καλή διάθεση!

Πέραν της γκρίνιας για την...σκληρή μου μοίρα, να ευχηθώ σε όλους ένα καλό και πολύχρωμο μήνα!