ΚΑΜΕΝΑ ΒΟΥΡΛΑ

Κάποιο βροχερό διήμερο του χειμώνα βρέθηκα σε ένα ξενοδοχείο στα Καμένα Βούρλα το οποίο με εξέπληξε τόσο ευχάριστα που ήθελα κάποια στιγμή να το μοιραστώ μαζί σας. Επειδή ταξιδεύω πολύ συχνά και εντός και εκτός της χώρας, έχω μείνει σε πολυάριθμά ξενοδοχεία στην πορεία των χρόνων, ξενοδοχεία κάθε είδους, διαφορετικών αστεριών, τιμών και παροχών. Κάποια εξ΄αυτών αποτέλεσαν δυσάρεστη ανάμνηση, κάποια ευχάριστη και κάποια αδιάφορη. Έμαθα όμως από αυτή την εναλλαγή να εκτιμάω την προσπάθεια για παροχή ποιοτικών υπηρεσιών στον πελάτη, κάτι που δεν εξαρτάται από την πολυτέλεια του καταλύμματος (γιατί ποιοτικές υπηρεσίες μπορεί κάλλιστα να προσφέρει και ένα απλό ενοικιαζόμενο δωμάτιο) αλλά από την γνώση του αντικειμένου και τον σεβασμό προς αυτόν που επιλέγει το συγκεκριμένο κατάλυμμα. Επειδή λοιπόν, στις δύσκολες εποχές που διανύουμε ο τουρισμός πλήττεται ιδιαίτερα, καλό είναι να επιβραβεύουμε τους σωστους επαγγελματίες που σέβονται το αντικείμενό τους.
Ας επανέλθω λοιπόν στο διήμερο που πέρασα στα Καμένα Βούρλα και, πιο συγκεκριμένα, στο ξενοδοχείο Galini. Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στους χώρους, εσωτερικούς και εξωτερικούς, του ξενοδοχείου, καθώς πολλά ξενοδοχεία διαθέτουν εντυπωσιακές κτιριακές εγκαταστάσεις. Αυτό που μου έκανε πολύ θετική εντύπωση όμως και συνετέλεσε στην ικανοποίησή μου από αυτό το ξενοδοχείο, ήταν το πολύ καλό σέρβις. Όλο το προσωπικό (να σημειώσω δε ότι όλοι οι υπάλληλοι είναι Έλληνες από τις γύρω περιοχές, κάτι που αποτελεί συνειδητή επιλογή της διοίκησης του ξενοδοχείου) είναι τρομερά πρόθυμο και ευγενικό, κάτι που πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου δεδομένο πλέον για ένα ξενοδοχείο. Ιδιαίτερα καλομαγειρεμένο και ποιοτικό ήταν και το φαγητό, παρόλο που το συγκεκριμένο διήμερο το ξενοδοχείο είχε πολύ κόσμο και η τραπεζαρία ήταν πάντα γεμάτη! Τέλος, το ξενοδοχείο παρέχει και απασχόληση για παιδιά.




ΦΙΛΕΤΑ ΨΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ

Με τα φιλέτα ψαριού αντιμετωπίζω το ακόλουθο θέμα: ενώ μου αρέσουν πολύ, καθότι βαριέμαι απελπιστικά τα αγκαθάκια των ψαριών, συνήθως είναι λίγο άνοστα και δεν έχουν την γεύση των ολόκληρων ψαριών. Πρέπει λοιπόν κάθε φορά να βρω τρόπους για να τα νοστιμίσω. Ο ακόλουθος τρόπος μαγειρέματος είναι ο αγαπημένος μου γιατί συνδυάζει το ψαράκι με λαχανικά που του δίνουν νοστιμιά και χρώμα, οπότε συνδυάζουμε το τερπόν με το ωφέλιμο!
Λαδώνουμε ελαφρά το ταψί που θα χρησιμοποιήσουμε και στρώνουμε τα φιλέτα (εγώ συνήθως χρησιμοποιώ γλώσσα ή πέρκα). Από πάνω βάζουμε λίγο τριμμένο κρεμμύδι. Κόβουμε σε πολύ λεπτές φέτες καρότα και κολοκυθάκια και τα στρώνουμε και αυτά πάνω από τα ψαράκια. Από επάνω κόβουμε ομοίως πολύ λεπτές φέτες πατάτας και τελειώνουμε με λεπτές φέτες ντομάτας. Αλατοπιπερώνουμε καλά, ραντίζουμε με λαδάκι και προσθέτουμε λίγο νερό (τα υγρά να είναι περίπου 1 δάχτυλο μέσα στο ταψί). Ψήνουμε με το ταψί σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο για τρία τέταρτα και μετά ξεσκεπάζουμε να ξεροψηθεί ωραία-ωραία!

ΑΓΓΛΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ - SPOTTED DICK

Για να προλάβω τυχόν παρεξηγήσεις, όχι, το σημερινό γλυκάκι-πουτίγκα δεν πήρε το όνομά του από κάποιο... πονηρό λογοπαίγνιο, αλλά από το γεγονός ότι περιέχει σταφίδες και θύμιζε στους άγγλους μία ράτσα κυνηγόσκυλου με βούλες! Έτσι τουλάχιστον ανέφερε στην εκπομπή του ο J.Oliver, από όπου και αντέγραψα αυτή την ωραία συνταγή. Το γλυκό βγήκε νοστιμότατο, έγινε πολύ εύκολα και άρεσε σε όλους. Να σας δώσω τα υλικά:
120 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
120 γρ. φρυγανιά τριμμένη
120 γρ. βούτυρο σε μικρά κομματάκια
120 γρ. ζάχαρη
120 γρ. αποξηραμένα βερύκοκα ψιλοκομμένα
200 γρ. ξανθές σταφίδες
1 αυγό
140 γρ. γάλα
Μυρωδικά: μοσχοκάρυδο, τριμμένο τζίντζερ, ξύσμα από 1 πορτοκάλι
Η εκτέλεση είναι πάρα πολύ απλή: ανακατεύω όλα τα υλικά με ένα κουτάλι, αλείφω καλά με βούτυρο μία βαθιά γυάλινη φόρμα (σαν του σουφλέ), ρίχνω μέσα το μίγμα, το πατάω καλά με το κουτάλι και μετά τυλίγω σφιχτά όλο το μπωλ με αλουμινόχαρτο. Γεμίζω μία μεγάλη κατσαρόλα με νερό μέχρι τη μέση, βάζω μέσα την τυλιγμένη φόρμα και από πάνω κλείνω την κατσαρόλα πάλι με αλουμινόχαρτο (αντί για το καπάκι της). Ο σκοπός μας είναι να μην χάνεται καθόλου ο ατμός κατά το βράσιμο. Βάζω την κατσαρόλα στο μάτι της κουζίνας και βράζω σε χαμηλή ένταση για 3 ώρες. Μόλις περάσει αυτό το διάστημα, κατεβάζω την κατσαρόλα από τη φωτιά, αφήνω λίγο να κρυώσει και ξετυλίγω το γλυκό από τα αμέτρητα αλουμινόχαρτα! Αναποδογυρίζω σε πιατέλα και σερβίρω. Εμείς το φάγαμε σκέτο, αλλά κατά τον ειδικό (βλ.σεφ) ταιριάζει πολύ ωραία με custard cream, κοινώς μία κάπως νερουλή κρεμούλα! Υποθέτω ομοίως και με παγωτό!