ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΑ MUFFINS

Καλή εβδομάδα να έχουμε, με απίστευτη υγρασία εδώ στην Αθήνα. Ο αέρας είναι τόσο βαρύς που κυριολεκτικά θα μπορούσε να κοπεί με μαχαίρι, όπως λένε και οι λογοτέχνες στα μυθιστορήματα. Μάταια έκανα τις ντουλάπες μου άρον-άρον, τις έπλυνα, αέρισα τα ρούχα, μάζεψα τα καλοκαιρινά και έβγαλα τα χειμωνιάτικα (γιατί άραγε); Προς το παρόν δεν βλέπω να χρειάζονται! Πάλι καλά που δεν έστρωσα και τα χαλιά με τη φούρια που μ´ έπιασε. Εν μέσω της γενικής προκοπής που με κατέλαβε, είπα να φτιάξω και μερικά muffins σοκολατένια. Εύκολη η συνταγή αλλά δοκιμασμένη:

2 φλ.τσαγιού κοσκινισμένο αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

1 κ.γ. μπέικιν

1/2 φλ.τσαγιού κοσκινισμένο κακάο

1/4 κ..γ. αλάτι

3/4 φλ.τσαγιού γάλα

125 γρ. Βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

2 αυγά

1 φλ.τσαγιού ζάχαρη

1/2 φλ.τσαγιού σταγόνες κουβερτούρα2 κ.σ. λικέρ πορτοκάλι ή αμαρέττοΣε μπωλ αναμιγνύουμε όλα τα στερεά υλικά. Με το μίξερ χτυπάμε καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη να αφρατέψουν. Προσθέτω ένα-ένα τα αυγά και μετά το γάλα. Σιγά-σιγά προσθέτουμε το μίγμα του αλευριού, τη σοκολάτα και το λικέρ. Γεμίζουμε λίγο πάνω από το μισό τις θήκες από το μαφινοταψάκι (που έχουμε βουτυρώσει καλά ή στρώσει με τις χάρτινες μαφινοθηκούλες) και ψηνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 20 λεπτά περίπου. 

ΚΟΤΟΠΙΤΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ

Βροχερό το σκηνικό, μούσκεμα η υποφαινόμενη καθώς μετακινούμαι με σκουτεράκι ...χαμηλού κυβισμού. Πρωί-πρωί έγινα ωσάν κάτοικος της Λιμνούπολης και τώρα προσπαθώ να στεγνώσω στο γραφείο, ξεκίνησε χάλια η μέρα σήμερα και έπεται συνέχεια, έχουμε και αναχώρηση βλέπετε! Τέλος πάντων, ας προσπαθήσω να ξεχάσω τον πόνο μου τρώγοντας μία νόστιμη κοτοπιτούλα που έφτιαξα χθες το βράδυ και ενδείκνυται για κολατσιό, είναι χορταστική και δεν χρειάζεται ζέσταμα.

Ξεκινάμε βράζοντας 2 στήθη κοτόπουλου μαζί με 2 μεγάλα κρεμμύδια. Μόλις κοντεύουν να βράσουν ασχολούμαστε με τη ζύμη.

Για τη ζύμη θα χρησιμοποιήσουμε ή την έτοιμη κουρού, ή μία εύκολη χειροποίητη που γίνεται με 2 στραγγιστά γιαούρτια, 1 κεσεδάκι (από αυτά που είχαν μέσα τα γιαούρτια) ελαιόλαδο, 1 μικρό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του και λίγο αλάτι. Τα ανακατεύουμε όλα σε ένα μπωλ και η ζύμη είναι έτοιμη!

Αφού αφήσουμε τη ζύμη μας να ξεκουραστεί (ή να ξεπαγώσει, αν χρησιμοποιήσουμε την έτοιμη κουρού), παίρνουμε το βρασμένο κοτόπουλου, το κόβουμε κομματάκια και λυώνουμε στο μπλέντερ τα 2 κρεμμύδια. Τα προσθέτουμε και αυτά στο κοτόπουλο. Φτιάχνουμε μία σφικτή μπεσαμέλ ως εξής: βάζουμε σε κατσαρολάκι 2 κούπες τσαγιού γάλα. Σε άλλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε 6 κουταλιές σούπας βούτυρο (ή και ελαιόλαδο) και ξανθαίνουμε 6 κουταλιές σούπας αλεύρι μέχρι να πάρουν χρώμα. Μόλις χρυσίσει το μίγμα και ανακατεύοντας ζωηρά, προσθέτουμε το καυτό γάλα και ανακατεύουμε λίγο μέχρι να πήξει η κρέμα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το κοτόπουλο, μία χούφτα τριμμένα κίτρινα τυριά και αλατοπίπερο, αφού δοκιμάσουμε πριν. Έτοιμη και η γέμιση!

Κόβουμε παραλληλόγραμα κομμάτια από το φύλλο της ζύμης, βάζουμε μέσα αρκετή γέμιση (για μία ατομική κοτόπιτα εγώ έβαλα δύο μεγάλες γεμάτες κουταλιές της σούπας), κλείνουμε τη ζύμη σχηματίζοντας τρίγωνα και τα αλείφουμε με αυγουλάκι χτυπημένο. Ψήνουμε στο φούρνο, στις αντιστάσεις, μέχρι να ροδίσουν.

ΜΙΚΡΟΙ ΣΕΦ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ!

Πριν από μερικές μέρες βρεθήκαμε με τη Νατάσα σε μία εκδήλωση που οργάνωσε μιά σχολή μαγειρικής για παιδιά. Τα παιδιά ανέλαβαν να ετοιμάσουν μία γλυκιά τάρτα, για την ακρίβεια τους δόθηκε η μπισκοτένια βάση της τάρτας, καθώς και πολλά υλικά για να τη γεμίσει το καθένα όπως ήθελε. Η δικιά μας τάρτα έγινε φρουτένια, για την κρέμα η μικρή ανακάτεψε γιαούρτι με ζάχαρη άχνη, γέμισε την ταρτούλα της και μετά πρόσθεσε σταφύλια, ψιλοκομμένα καρύδια και πολύχρωμα τρουφάκια.

Τα παιδιά που συμμετείχαν ήταν πάρα πολλά, αγόρια και κορίτσια από διαφορετικές ηλικίες, όλα όμως διασκέδασαν πολύ με την εμπειρία. Έμαθαν να καθαρίζουν καλά τους πάγκους και τα χέρια τους πριν ξεκινήσουν το μαγείρεμα, να φοράνε ποδιές και σκουφάκια και να επιλέγουν υλικά με βάση τις προτιμήσεις τους αλλά και κάποιους βασικούς κανόνες υγιεινής διατροφής. Στο τέλος όλα, μα όλα, ήταν ιδιάιτερα υπερήφανα για το δημιούργημά τους, την ταρτούλα, η οποία αφού φωτογραφήθηκε ως τρόπαιο, φαγώθηκε λαίμαργα! Ήταν πεντανόστιμη! Πολλές γλυκές ταρτούλες και φατσούλες αυτό το κυριακάτικο πρωί!

ΓΡΗΓΟΡΗ ΠΙΤΣΑ

Οι συνταγές για ζύμη πίτσας είναι πολυάριθμες και σίγουρα όλοι μας έχουμε δυο-τρεις που έχουμε δοκιμάσει και προτιμάμε. Αυτή που κυρίως εγώ χρησιμοποιώ

είναι γρήγορη κι εύκολη για τον απλούστατο λόγο ότι, όταν μας έρθει η όρεξη για πίτσα... δεν μπορούμε να περιμένουμε πολύ! Η συνταγή αυτής της ζύμης είναι της φίλης και συναδέλφου Αγγελίνας και είναι δοκιμασμένη πολλές φορές. Για ένα ταψί χρειαζόμαστε:

1 Φαρίνα Γιώτης μπλε new των 500 γρ. (αν βέβαια δεν βρείτε φαρίνα μπλε, βάλτε κάποιο άλλο αλεύρι για ζύμη πίτσας)

1 φακελάκι μαγιά

1 1/4 κούπα χλιαρό νερό

1 κουταλιά γλυκού αλάτι

Λίγο λιγότερο από 1/2 κούπα λάδι

Βάζουμε σε μια λεκανίτσα το αλεύρι, τη μαγιά που έχουμε διαλύσει στο χλιαρό νερό, το αλάτι και το λάδι. Ανακατεύουμε τα υλικά και σκεπάζουμε τη λεκάνη με πετσέτα για ½ ώρα. Παίρνουμε ένα ταψί, το λαδώνουμε και απλώνουμε τη ζύμη εγώ συνήθως στρώνω το ταψί με χαρτί κουζίνας και την απλώνω πάνω, έτσι γλυτώνω το λάδωμα και η πίτσα ξεκολλάει αμέσως!).

Για να μην φτιάχνουμε σάλτσα και... καθυστερούμε, τρίβουμε μία ντοματούλα στο τρίφτη, την ανακατεύουμε με λίγη κέτσαπ και είμαστε έτοιμοι! Στρώνουμε πάνω στη ζύμη την αυτοσχέδια σάλτσα και λίγη ρίγανη, κόβουμε όποιο αλλαντικό μας αρέσει (παρακάτω βλέπετε τη Νατάσα εν ώρα τεμαχίσματος μερικών λουκάνικών γαλοπούλας), τα αραδιάζουμε πάνω στη σαλτσούλα και τελειώνουμε με κίτρινο τυρί.

Ψήνουμε την πίτσα μας στους 200 βαθμούς, στις αντιστάσεις πάνω-κάτω, για περίπου 30 λεπτά.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΕΣ!

Κάθε Κυριακή του Οκτώβρη Family Fun στο Public Café στο Σύνταγμα!

Κάθε Κυριακή του Οκτώβρη, από τις 11.00 μέχρι τις 15.00, το Public Café στο Σύνταγμα αναλαμβάνει να ψυχαγωγήσει το παιδί σας την ώρα που εσείς θα απολαμβάνετε τον καφέ και την εφημερίδα σας!

Συγκεκριμένα, τις Κυριακές οι μικροί μας φίλοι συμμετέχουν σε δημιουργική απασχόληση, παρακολουθούν παιδικές παραστάσεις ή εργαστήρια και γευματίζουν με το combo menu που σχεδίασε ο chef του Public Café.

Αυτή την Κυριακή 14 Οκτωβρίου εργαστήρι μαγειρικής για παιδιά από το Kids cooking club του chef Κυριάκου Μελά. 

Info:

Publicafe: 2103239101

ΓΛΥΚΑΚΙ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

"Καλώς να ορίσετε κυρία Άνγκελά μας! Κοπιάστε στο φτωχικό μας! Τι χαρά είναι αυτή που μας δίνετε! Τι να σας τρατάρουμε για το...καλό που μας κάνατε? Να σας βγάλουμε ένα σοκολατάκι με λικέρ, από εκείνα τα παλιακά? ´Ενα φοντανάκι? Μία σουμάδα να δροσιστείτε?" 

Δεν ξέρω ακριβώς για ποιό λόγο αλλά η κυρία Μέρκελ μου βγάζει κάτι σε αντιπαθητική θεία, από εκείνες τις γεροντοκόρες θείες που στα παιδικά μας χρόνια μας επέβαλαν οι μανάδες μας στα γιορτινά τραπέζια. Αυτές που μας έφερναν πάντα σοκολάτες υγείας (που δεν μου άρεσαν), που μας τσιμπούσαν δυνατά τα μάγουλα, μύριζαν ναφθαλίνη και κολώνια λεμόνι Μυρτώ και στρωνόντουσαν με τις ώρες στο σαλόνι χωρίς καμία διάθεση να αναχωρήσουν. Τις θείες με τα άκομψα ταγιεράκια, τα παπούτσια με το χοντρό τακούνι και την ασορτί τσάντα. Προς τιμή λοιπόν της θείας-Αγγέλας και για να την κεράσουμε κάτι με άρωμα τριαντάφυλλου για να την γλυκάνουμε (αφού εκείνη επιμένει να μας πικραίνει συνέχεια), ας φτιάξουμε ένα εύκολο γλυκάκι με λουκούμια. Χρειαζόμαστε:

Μία συσκευασία φύλλα κρούστα;

Λυωμένο βούτυρο

Λουκούμια με άρωμα τριαντάφυλλο

Καρύδια σε μεγάλα κομμάτια

Ζάχαρη άχνη (προαιρετικά, εγώ δεν έβαλα)

Βουτυρώνουμε καλά δύο φύλλα κρούστας. Μπήγουμε 2-3 κομμάτια καρύδι σε κάθε λουκούμι και βάζουμε τα λουκούμια σε σειρά στην άκρη των φύλλων. Τυλίγουμε τα φύλλα (σαν φλογέρες) και τις τοποθετούμε σε ταψί πάνω σε χαρτί ψησίματος. ´Οταν τις φτιάξουμε όλες και τις αραδιάσουμε, τις βουτυρώνουμε ξανά με ένα πινελάκι. Βάζουμε το ταψί στο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, μέχρι να ροδοκοκκινήσουν, περίπου 40 λεπτά. Αφού ψηθούν, περιμένουμε λίγο να κρυώσουν και τις πασπαλίζουμε, αν θέλουμε, με άχνη.

ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ...UNDER RENOVATION!

Το κουκλόσπιτο που βλέπετε στη φωτογραφία το βρήκα πριν λίγο καιρό...στα σκουπίδια! Φυσικά δεν ήταν στην κατάσταση που είναι τώρα, αντίθετα είχε ένα σπασμένο τοίχο, ήταν ξεβαμμένο, βρώμικο, γεμάτο γρατζουνιές και χτυπήματα, χωρίς διακοσμητικά και άλλα στολίδια. Μου άρεσε όμως γιατί είναι ξύλινο και είπα να το περιμαζέψω. Η Νατάσα δεν ενθουσιάστηκε όταν το είδε, σίγουρα θα προτιμούσε ένα κουκλόσπιτο πλαστικό, με πισίνα, τζακούζι και πολλά άλλα, από αυτά που διαφημίζονται κατά κόρον στην τηλεόραση. Αφήστε που στην κατάσταση που ήταν, αποδεδειγμένα δεν το χαρακτήριζες και ελκυστικό! Εγώ όμως το πήρα πατριωτικά το θέμα, το έτριψα, το έβαψα, το στόλισα, το καλλώπισα, του κόλλησα και ένα σημα της Barbie (για τους λόγους που προανέφερα και αφού διέλυσα ένα πλαστικό κολλιέ που κοσμούσε το εν λόγω σήμα!) και αφού ξενύχτησα δυο βράδια, σας το παρουσιάζω. 

ΥΓ. Το υπερκαταναλωτικό κοριτσάκι μου τελικά υπέκυψε στη...φούξια γοητεία του αναπαλαιωμένου-ανανεωμένου παιχνιδιού και ξετρελλάθηκε!