ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΧΟΡΤΟΣΟΥΠΑ

Η προηγούμενη εβδομάδα εμπεριείχε μεγάλη ταλαιπωρία για κάποιους από εμάς. Εκτός από ένα θέμα υγείας συγγενικού προσώπου που είχα να αντιμετωπίσω, μου έπεσαν απεργίες στα ΜΜΜ σε συνδυασμό με βροχές, καταιγίδες και ισχυρούς αέρηδες. Ακούγομαι σαν δελτίο καιρού αλλά, πιστέψτε με, η απεργία συνδυαζόμενη με κακό καιρό στην Αθήνα είναι ικανή να τσακίσει τα νεύρα ακόμα και του πιο στωικού ανθρώπου. Όσοι κινείστε στην περιοχή της πρωτεύουσας καταλαβαίνετε τι εννοώ! Στωικός άνθρωπος δυστυχώς δεν είμαι, οπότε ομολογώ ότι πέρασα μία δύσκολη εβδομάδα.

Έφυγαν επιτέλους οι βροχές και οι καταιγίδες (έχω τον πόνο του δίκυκλου γι΄αυτό μου πέφτουν βαριές οι βροχές) και ήρθε η ψυχρούλα. Αυτή λοιπόν η ψυχρούλα στην Αττική, που μεταφράζεται σε τσουχτερό κρύο στα πιο βόρεια της χώρας μας, τραβάει κάποιο ζεστό φαγάκι, χουχουλιάρικο και αχνιστό. Μία καλή πρόταση για τις κρύες μέρες του χειμώνα είναι και η, ενισχυμένη με λουκάνικα, χορτόσουπα. Η σουπίτσα φυσικά επιδέχεται πολλές παραλλαγές στα λαχανικά που θα χρησιμοποιήσουμε, ανάλογα με το τι διαθέτουμε και τι αγαπάμε, αλλά εγώ θα δώσω σήμερα τη δική μου σύνθεση και ο καθείς πορεύεται αναλόγως.

- Κολοκυθάκια

- Πράσα

- Καρότο

- Κόκκινη πιπεριά

- Πατάτες

- Λίγο σέλινο

- Κρεμμύδι

- Αλατοπίπερο (το αλάτι με προσοχή αν χρησιμοποιήσουμε κύβο λαχανικών)

- 1 κύβο λαχανικών ψυγείου 

- 1 χωριάτικο λουκάνικο (εγώ χρησιμοποίησα χωριάτικο λουκάνικο κοτόπουλου που είναι λίγο πιο ελαφρύ από το κλασσικό) 

Κόβουμε σε κυβάκια όλα τα λαχανικά, σε ροδέλες τα πράσα, ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σέλινο. Σε κατσαρόλα τσιγαρίζουμε ελαφρά όλα τα λαχανικά με ελαιόλαδο και όταν μαραθούν ελαφρά προσθέτουμε ζεστό νερό για να μη διακόψουμε το βρασμό, τον κύβο λαχανικών, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να μαλακώσουν. Όταν πια είναι έτοιμα και ελαφρώς χυλωμένα, κόβουμε σε ροδέλες το λουκάνικο και σε αντικολλητικό τηγάνι το τσιγαρίζουμε μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα. Σερβίρουμε τη σούπα σε πιάτα και από πάνω βάζουμε τις ξεροψημένες ροδέλες του λουκάνικου.

ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ RELAX

Τις τελευταίες μέρες θα ομολογήσω ευθαρσώς ότι...βαριέμαι λιγάκι να γράψω. Αν και έχω μια-δυο συνταγές που θα μπορούσα να ανεβάσω, δεν έχω διάθεση. Μπαίνω ανελλιπώς όμως στα blogs σας, διαβάζω τις συνταγές, κρατάω πολλές για μελλοντική χρήση, ενημερώνομαι αλλά εγώ...δεν! Αυτό το  σαββατοκύριακο λοιπόν σας κερνάω ένα ωραιότατο καφεδάκι που φωτογράφισα πρόσφατα και σας εύχομαι να περάσετε όμορφα, ο,τι και να κάνετε! Εγώ σίγουρα θα περάσω ωραία γιατί έχω στο σπίτι δύο κοριτσάκια, το δικό μου και μία φίλη της οπότε ήδη επικρατεί ένας ευχάριστος χαμός που θα διαρκέσει ολόκληρο το διήμερο! Καλή συνέχεια!

ΤΟ...ΚΥΔΩΝΑΤΟ CHEESECAKE!

Την προηγούμενη εβδομάδα πήγα στο σπίτι μίας αγαπημένης φίλης που μας έκανε το τραπέζι με νοστιμότατα εδέσματα. Τόσο νόστιμα ήταν όλα που γεμίσαμε άπαντες ένα, μετά δεύτερο και κάποιοι και τρίτο πιάτο (ας μην αναφέρω αναλυτικά αν εγώ έμεινα στο δεύτερο γέμισμα ή προχώρησα παρακάτω!). Η προσωπική μου συμβολή ήταν να φέρω το επιδόρπιο, η φιλενάδα μου είχε ζητήσει cheesecake αλλά ήθελα να έχει και μία τσαχπινιά, έτσι για κάτι λίγο διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Έψαξα στις συνταγές μου, ξαναέψαξα, μέχρι που έπεσα πάνω σε μία συνταγή που παρουσίασε πρόσφατα ο Στ.Παρλιάρος στην τηλεοπτική εκπομπή του για cheesecake με κυδώνι. Ως επικάλυψη, αντί να ετοιμάσω τα κυδώνια όπως έλεγε η συνταγή, εγώ έβαλα γλυκό του κουταλιού κυδώνι που είχα φτιάξει πρόσφατα. Το cheesecake έγινε νοστιμότατο, ο συνδυασμός της υπόξινης κρέμας (με την προσθήκη του γιαουρτιού) με το γλυκό του κουταλιού άρεσε σε όλους και σας προτρέπω να το δοκιμάσετε! Δυστυχώς στη φωτογραφία φαίνεται το γλυκό με το στεφάνι (καθώς η φωτό βγήκε πριν το πάω στον προορισμό του) αλλά και η εμφάνισή του ήταν ωραιότατη λόγω του ζωηρού χρώματος του κυδωνιού.

ΠΡΑΣΟΤΑΡΤΟΥΛΑ

Στην τελευταία μου ανάρτηση σας έδειξα το λιτό γεύμα μου. Ε, αυτή η...λιτότητα θερμίδων κράτησε 4-5 μέρες, ίσα-ίσα να ξεφουσκώσει λιγάκι το πρήξιμο από τα γλυκά των γιορτών (διότι το κανονικό ξεφούσκωμα σε μένα θα έπρεπε να κρατήσει μήνες και μήνες!) και σταδιακά αρχίζουμε πλεόν να φτιάχνουμε και μερικά κανονικά φαγάκια. Ένα εξ αυτών είναι και η πρασοταρτούλα, νόστιμη, εύκολη, χωρίς βάση ζύμης. Για μια ταρτιέρα χρειαζόμαστε:

5 πράσα

1 κρεμμύδι

2 κουταλιές σούπας βούτυρο

4 κουταλιες σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις

2 κούπες ζεστό γάλα

3 αυγά ελαφρά χτυπημένα

2 κούπες τυρί φέτα σε τρίμματα

1 κούπα τυρί κίτρινο που λυώνει

2 λουκάνικα γαλοπούλας (αν θέλουμε, αλλιώς τα παραλείπουμε)

4 κουταλιές σούπας φρυγανιά τριμμένη

Κόβουμε τα πράσα σε ροδέλες και το κρεμμύδι σε φετάκια. Σε τηγάνι με ψηλά τοιχώματα τσιγαρίζουμε τα πράσα και το κρεμμύδι με το βούτυρο σε μέτρια φωτιά μέχρι να μαλακώσουν, αυτό παίρνει περίπου 10 λεπτά. Πασπαλίζουμε με το αλεύρι και ανακατεύουμε για 2-3 λεπτά ακόμα. Ρίχνουμε το ζεστό γάλα και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, ώσπου να πήξει το μίγμα όπως η μπεσαμέλ. 

Κατεβάζουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει λίγο. Μόλις γίνει χλιαρό προσθέτουμε τα αυγά, τα τυριά, τα λουκάνικα και λίγο πιπέρι. Αλάτι δεν βάζουμε λογικα, καθότι η φέτα είναι αλμυρή, αν θέλετε προσθέστε ελάχιατο. Βουτυρώνουμε μιά ταρτιέρα και την πασπαλίζουμε με τη φρυγανιά έτσι ώστε να πάει παντού. Αδειάζουμε μέσα το μίγμα και ψήνουμε στους 180 βαθμουλς, περίπου για μία ώρα. 

ΑΠΟΤΟΞΙΝΩΣΗ (?)

Επειδή τα πολλά λόγια είναι, ενίοτε, φτώχεια, αφήνω να μιλήσουν οι εικόνες. Από σήμερα...ψητό κοτοπουλάκι και σαλάτα, προσωρινή παύση σε γλυκά, λιπαρά, κρέμες γάλακτος, βούτυρα, πίτες και λοιπές βόμβες θερμίδων. Το δηλώνω δημοσίως, μήπως και το τηρήσω ευκολότερα! Καλή εβδομάδα και Χρόνια Πολλά στους σημερινούς και στους αυριανούς πολυάριθμους εορτάζοντες!