ΜΟΥΣ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗ ΚΑΙ...ΜΗ!

Συνεχίζοντας τη σειρά των συνταγών για την Αγγελικούλα εκ Leeds, ξεκίνησα με αγνές προθέσεις να φτιάξω μία μους σοκολάτα λίγο πιο υγιεινή από τις συνήθεις. Έκανα λοιπόν την συνταγή (που είναι και πανεύκολη) και κάπου εκεί μπήκε μέσα μου ο...βελζεβούλης! Η μους εμπλουτίστηκε με cookies και τρίμματα λευκής σοκολάτας και έτσι οι αγνές προθέσεις πήγαν περίπατο.  

Παραταύτα, ας σας δώσω την αρχική συνταγή που δίνει μία νόστιμη μους με υπόξινη γεύση λόγω της προσθήκης γιαουρτιού με την παρότρυνση να παραμείνετε πιστοί στα αρχικά υλικά! Για 6 μικρά μπωλ θα χειαστούμε:

300 γρ.σοκολάτα κουβερτούρα

150 γρ. φρέσκο γάλα 1,5 τοις εκατό λιπαρά

2 στραγγιστά γιαούρτια αγελάδας 2 τοις εκατό λιπαρά 

Κόβουμε σε κομάτια τη σοκολάτα μέσα σε ένα μπωλ. Βράζουμε το γάλα και όπως είναι καυτό περιχύνουμε τη σοκολάτα. Την ανακατεύουμε μέχρι να λυώσει και να ενωθούν τα δύο υλικά. Στη συνέχεια προσθέτουμε το γιαούρτι ανακατεύοντας απαλά. Μοιράζουμε τη μους σε μπωλάκια και την αφήνουμε στο ψυγείο να κρυώσει καλά.

ΣΠΑΝΑΚΟΠΙΤΑ ΕΞΠΡΕΣ

Αυτή η απλή και εύκολη εκδοχή της σπανακόπιτας αφιερώνεται στην Αγγελική από το blog Οι Σκέψεις μου. Παρακάλεσε λοιπόν η Αγγελικούλα να βάλουμε και κάποια συνταγή πιο ελαφριά που να ενδείκνυται για δίαιτα. Αυτό κάνω σήμερα! Μία σπανακόπιτα light και πολύ εύκολη. Το μόνο που πρέπει να ετοιμάσουμε είναι η γέμιση, την οποία παρασκευάζουμε με τον κλασσικό τρόπο, εγώ τουλάχιστον ζεματάω ελαφρά το σπανάκι (εκτός αν χρησιμοποιήσω κατεψυγμένο οπότε απλώς το ξεπαγώνω) και κατόπιν το σωτάρω λίγο στο τηγάνι με ελάχιστο ελαιόλαδο. Στη συνέχεια προσθέτω 1-2 ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια και άνηθο και τα φέρνω όλα μια-δυο βόλτες μέχρι να μαραθούν. Αλατοπιπερώνω (με προσοχή το αλατάκι γιατί θα βάλουμε και φέτα) και κατεβάζω από τη φωτιά. Εκεί αρχίζει το εύκολο κομμάτι: παίρνω μία μεγάλη αραβική πίτα, την τοποθετώ σε στρογγυλό ταψάκι πάνω σε χαρτί ψησίματος και απλώνω το μίγμα του σπανακιού. Από επάνω ρίχνω ένα χτυπημένο αυγό και τρίβω λίγη φέτα.

Στη συνέχεια σκεπάζουμε με άλλη μία αραβική πίτα την οποία αλείφουμε από πάνω με λίγο λαδάκι. Τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο (γιατί η αραβική ψήνεται αμέσως, ξεραίνεται και θρυμματίζεται αν δεν βάλουμε αλουμινόχαρτο) και ψήνουμε στο φούρνο για μισή ωρίτσα. Απολαμβάνουμε την ωραιότατη παραδοσιακή μας σπανακόπιτα χωρίς τύψεις, ενοχές και κόπο!

FUDGE ΛΕΥΚΗΣ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΜΕ ΖΕΛΕΔΑΚΙΑ

Με την ευκαιρία της αμφιλεγόμενης γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, σας δείχνω σήμερα τα νόστιμα fudge λευκής σοκολάτας με ζελεδάκια που έφτιαξα. Η αρχική αφορμή ήταν  να τα κεράσει η Νατάσα στο σχολείο στους συμμαθητές της (κάνουμε συχνά-πυκνά τέτοιες αποστολές) αλλά στην πορεία διαπίστωσα ότι ταιριάζουν σε πολλές περιπτώσεις. Εϊναι νόστιμα, πολύχρωμα και παιχνιδιάρικα. Να προσθέσω και πανεύκολα! Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα καθιστούν ένα επιτυχημένο γλυκάκι. Σε περίπτωση που αποφασίσετε να τα φτιάξετε η συνταγή που ακολούθησα βρίσκεται εδώ.

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ!

Επειδή μία φωτογραφία (κατά το χιλιοειπωμένο ρητό) αξίζει όσο χίλιες λέξεις, ιδού το ντοκουμέντο περί επισκευής του οχήματός μου. Άντε να δούμε πότε θα ξαναμείνω!

ΠΙΤΑΡΑΚΙΑ ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ

Μπήκε ο Φεβρουάριος που, εμένα προσωπικώς, δεν μου είναι καθόλου αγαπητός ως μήνας. Κάτι οι ιώσεις που βρίσκονται πάντα σε έξαρση τέτοια εποχή, κάτι ο μουντός καιρός, κάτι τα οικονομικά μου που πάντα μετά τις γιορτές είναι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης (ειδικά φέτος υποθέτω πως με καταλαβαίνετε, σωρηδόν έρχονται τα ραβασάκια για κάθε είδους οφειλές!), κάτι που δεν υπάρχει ούτε μία αργία στον ορίζοντα, ε, δεν θέλει και πολύ να τον κακοχαρακτηρίσω. Μου έτυχαν και διάφορα τραγελαφικά τις τελευταίες ημέρες με αποκορύφωμα την ημέρα που αφού ξύπνησα με το χέρι άχρηστο (σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα συν πολλά άλλα σύνδρομα λόγω πολυετούς ενασχόλησης με το πιάνο και πλέον τα...οικιακά) και την ώρα που επέστρεφα σπίτι έχοντας το μηχανάκι φορτωμένο με πολλές σακούλες από το σούπερ-μάρκετ, το όχημά μου μας άφησε χρόνους. Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου, τίποτα! Σας περιγράφω τη σκηνή: η υποφαινόμενη φορτωμένη με σακούλες δίπλα στο ακινητοποιημένο σκουτεράκι να περιμένει το γερανό εν μέσω ζαρζαβατικών και γαλακτοκομικών προϊόντων! Και αφού ήρθε ο γερανός και πήρε το σαραβαλάκι, εγώ απέμεινα να κουβαλάω όλες αυτές τις σακούλες με το -βλαμμένο- χέρι μου, μέχρι το σπιτάκι μου που φάνταζε στα ματια μου σαν ιερό καταφύγιο. Μπαίνοντας όμως στο σπίτι διαπίστωσα με φρίκη τα ακόλουθα: α) το μπάνιο ήταν ημιπλημμυρισμένο από ξαφνική διαρροή του θερμοσίφωνα,  β) ότι είχε έρθει ο λογαριασμός της ΔΕΗ (συν το χαράτσι, που, για να πεταχτώ σε άλλο θέμα, αν δείτε πόσο χαράτσι μου έρχεται θα νομίζετε ότι μένω στη βίλλα του Γιάγκου Δράκου τουλάχιστον) και γ) ότι ένα γιαούρτι που κουβαλούσα στις προαναφερθείσες σακούλες είχε ανοίξει με αποτέλεσμα όλα τα υπόλοιπα ψώνια να πασαλειφτούν με γιαούρτι φράουλα. Πόσα πια να αντέξει ο άνθρωπος!

Και λίγα μαγειρικά τώρα, αφού γκρίνιαξα για τα καλά. Μία τηλεοπτική συνταγή που είδα την Κυριακή και παρασκεύασα άμεσα είναι τα πιταράκια Ικαριώτικα. Η μόνη διαφορά από την αρχική συνταγή ήταν η ζύμη και αυτό επειδή δεν διέθετα αρκετό χρόνο. Χρησιμοποίησα λοιπόν ζύμη κουρού εμπορίου που πάντα έχω στην κατάψυξη. Πάντως και με αυτή την αλλαγή τα πιταράκια ήταν πεντανόστιμα, η γέμισή τους με κολοκύθα, κρεμμύδια, καθώς και αρκετά μυρωδικά, είναι κυρολεκτικά...μπουκιά και συγχώριο! Τα συνιστώ ανεπιφύλακτα!