ΜΟΣΧΟΣΤΑΦΙΔΕΝΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ

Με τη νηστεία δεν τα πάω καλά, το δηλώνω δημόσια! Αν και δεν είμαι ένθερμη οπαδός του κρέατος, έχω μεγάλη, τεράστια θα έλεγα, αδυναμία στα γαλακτοκομικά. Σε όλα τα γαλακτοκομικά δυστυχώς! Και το γαλατάκι μου το πίνω σαν καλό ...παιδάκι, και τα τυράκια τα τιμώ συχνά-πυκνά μέσα στην ημέρα, αλλά η μεγάλη μου αδυναμία, είναι το γιαούρτι. Στη ζωή μου πρέπει να έχω καταναλώσει τόνους γιαουρτιού και αποτελούσα ανέκαθεν οικογενειακό ανέκδοτο για αυτό μου το χαρακτηριστικό. Ο μπαμπάς μου όταν ήμουνα μικρότερη μου έλεγε γελώντας: ""Αντε να δω πότε θα σε παντρέψω να γλυτώσουμε και τα έξοδα των γιαουρτιών σου!".  Με αυτά τα διατροφικά γούστα μου ήταν πάντα δύσκολο να ασπαστώ τις επιταγές της νηστείας και έτσι αυτές για μένα περιορίζονταν μόνο στην Μεγάλη εβδομάδα. Κατά καιρούς όμως φτιάχνω αυτά τα νοστιμότατα κουλουράκια που, λόγω υλικών είναι νηστίσιμα και ταιριάζουν με το πνεύμα της Σαρακοστής για όποιον ακολουθεί τη νηστεία.

Για μία δόση χρειαζόμαστε:

4 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

1 πρέζα αλάτι
1 1/2 κουταλάκι σόδα σκόνη
2 κουταλάκια κανέλα
Λίγο γαρύφαλλο
Λίγο μοσχοκάρυδο
1 κουταλιά κακάο
1/2 κούπα ελαιόλαδο
1 κούπα πετιμέζι
2 κουταλιές κονιάκ
4 κουταλιές χυμό πορτοκάλι
1/2 κούπα σταφίδες
Κοσκινίζουμε το αλεύρι με τη σόδα, το αλάτι και τα μυρωδικά. Στο μούλτι χτυπάμε όλα τα υπόλοιπα υλικα εκτός από τις σταφίδες. Προσθέτουμε στο μίγμα το αλεύρι και ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να γίνει μαλακή και εύπλαστη. Στο τέλος προσθέτουμε τις σταφίδες. Πλάθουμε τη ζύμη σε κορδόνια και την κόβουμε σε κομμάτια. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά περίπου.

Η ΜΕΛΙΤΖΑΝΟΣΑΛΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

Γεια σας! Με πήραν το κατόπι οι απόκριες και χάθηκα γιατί έπρεπε να συνοδεύσω το τρελαμένο παιδάκι μου σε αρκετά αποκριάτικα πάρτυ και εκδηλώσεις. Είδα πολλές, πάρα πολλές πριγκίπισσες, δρακουλίνες και βαμπιρίνες (ας όψεται η μόδα των αντίστοιχων ταινιών), σπανιόλες, ποπ-σταρς καθώς και άλλες τόσες στολές υπερηρώων, πειρατών, σαμουράι, ζόμπι και λοιπών τρομακτικών τεράτων. Άκουσα πλειστάκις το πουλάκι Τσίου, το gangnam style (το οποίο χορεύει με μεγάκη επιτυχία το πάιδί μου, τόσο καλά μάλιστα που κέρδισε και διαγωνισμό χορού με πρώτο βραβείο ...ένα μπαλόνι-υπερπαραγωγή!) και όλα τα υπόλοιπα λάτιν τραγούδια που παραδοσιακά ακούμε κάθε απόκριες. Νισάφι πια, μπούχτισα, αυτό έχω να σας καταθέσω! Αφήστε που επειδή δεν κατέχω το άθλημα του πετάγματος του χαρταετού, έχω αγχωθεί με την ιδέα. Άντε να περάσει και αυτό το τριήμερο να μπούμε σε ρυθμούς εθνικής επετείου και παρέλασης.

Για να συνοδεύσουμε το τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας, έχω μία συνταγή παραδοσιακής μελιτζανοσαλάτας. Την έφτιαχνε η γιαγιά μου η Αμαλία και μας άρεσε πολύ γιατί έχει την καπνισμένη/καμμένη γεύση της μελιτζάνας και ωραία, λεία υφή. Γίνεται πολύ εύκολα και με λίγα υλικά. Χρειαζόμαστε:

1κιλο μελιτζάνες

2 σκελίδες σκόρδο

Περίπου 1/2 φλυτζάνι λάδι

2 κουταλιές σούπας ξύδι ή χυμό λεμονιού

Προαιρετικά μαϊντανό ψιλοκομμένο

Πλένουμε τις μελιτζάνες και τις σκουπίζουμε. Τυλίγουμε μία-μία μελιτζάνα σε αλουμινόχαρτο και τις ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν. Αυτό που θέλουμε είναι η φλούδα τους να είναι καμμένη! Τις κόβουμε στη μέση και αφαιρούμε με κουτάλι την ψίχα τους. Τις πολτοποιούμε στο μούλτι με το σκόρδο και το αλάτι. Όταν γίνουν αλοιφή, προσθέτουμε λίγο-λίγο το λάδι. Στο τέλος προσθέτουμε το ξύδι ή το λεμόνι σε ποσότητα ανάλογη με τα γούστα μας. 

Τελειώνουμε, αν θέλουμε, με το μαιντανο.

Αν δεν μας ενδιαφέρει το νηστίσιμο του πράγματος, μπορούμε να βάλουμε μισή από την ποσότητα του λαδιού και 2-3 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα.

Εσείς πώς περάσατε τις απόκριές σας?

ΤΥΡΟΨΩΜΑΚΙΑ-ΑΣΤΡΑΠΗ!

Καλή Τσικνοπέμπτη! Σε κάποιους αρέσει η σημερινή γιορτή, σε κάποιους όχι, αλλά ημερολογιακά όπως και να΄χει σήμερα, 7 Μαρτίου 2013 είναι Τσικνοπέμπτη. Υποθέτω όλοι (ειδικά οι διαμένοντες στην Αθήνα) έχουμε να θυμηθούμε μία ιστορία...ταλαιπωρίας που να αφορά στη συγκεκριμένη μέρα. Η δικιά μου αντίστοιχη ιστορία διαδραματίστηκε τα...αρχαία χρόνια, τότε που ήμουνα φοιτήτρια. Με την παρέα μου τριγυρνούσαμε μάταια επί 3-4 ώρες σε όλα τα σουβλατζίδικα/ταβέρνες/μεζεδοπωλεία της ευρύτερης περιοχής (να επισημάνω σε αυτό το σημείο ότι κανένας εξ ημών δεν διέθετε αυτοκίνητο, οπότε περπατούσαμε επί ώρες και ώρες!) και τελικά καταλήξαμε κατάκοποι να τρώμε...μπισκότα από το περίπτερο! Τότε ορκίστηκα ότι δεν θα ξαναβγώ βράδυ Τσικνοπέμπτης και έκτοτε το τήρησα. Φέτος, με τους συναδέλφους στο γραφείο έχουμε κάνει τα κουμάντα μας και σχεδιάζουμε το μεσημέρι να εκδράμουμε προς παρακείμενη ταβέρνα μετά μουσικής. Σας εύχομαι να τσικνήσετε κι εσείς όπως θέλετε, με κρέας, με ψάρι, με λαχανικά, με ό,τι τέλος πάντων σας αρέσει!

Πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου μία πανεύκολη συνταγή για γρήγορα γεμιστά ψωμάκια που γίνονται στο άψε-σβήσε! Τα τιμήσαμε δεόντως. Για 10-15 μικρά ψωμάκια τα υλικά είναι:

- 1 φλυτζάνι φυσικό χυμό πορτοκάλι

- 1 φλυτζάνι λάδι

- 2 κουταλάκια αλάτι

- 2 κουταλάκια μπέκιν πάουντερ

- αλεύρι (όσο σηκώσει)

- κυβάκια κίτρινο τυρί ή φέτα ή ζαμπόν-λουκάνικο ή ελιές χωρίς κουκούτσι κλπ.

Σε μεγάλο μπωλ ανακατεύυμε το λάδι και το χυμό. Προσθέτουμε το αλάτι και το μπέκιν. Λίγο-λίγο προσθέτουμε αλεύρι μέχρι η ζύμη να είναι εύπλαστη. Παρίνουμε ένα μιρκό μπαλάκι ζύμης, το πλαταίνουμε και στη μέση βάζουμε ό,τι επιλέξουμε για γέμιση. Κλείνουμε τη ζύμη σχηματίζοντας μπαλάκι και αραδιάζουμε σε ταψί στρωμένο με χαρτί φούρνου. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο μέχρι να πάρουν ωραίο χρυσαφί χρώμα.