ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΚΑΙ ΠΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΑ ΨΩΜΑΚΙΑ ΜΕ ΓΕΥΣΗ ΠΙΤΣΑΣ

Έχετε καλέσει φίλους στο σπίτι και θέλετε να ετοιμάσετε ένα μεζεδάκι (από την προηγούμενη κατά προτίμηση, μην τρέχετε και τελευταία στιγμή); Έχετε παιδάκια-εγγονάκια-ανηψάκια και θέλετε να ετοιμάζετε κάτι για το σχολείο-κολατσιό που να τους αρέσει και να το τρώνε με ευχαρίστηση; Ετοιμάζετε παιδικό πάρτυ; Θέλετε να κάνετε πικ-νικ στην εξοχή-θάλασσα τώρα που ο καιρός είναι καλός και αναζητάτε κάτι που να μεταφέρεται εύκολα και να τρώγεται ευκολότερα; Αν η απάντηση σε κάποιες από τις προηγούμενες ερωτήσεις είναι καταφατική σας έχω σήμερα μία ωραιότατη πρόταση: ψωμάκια με γεύση πίτσας! Όποτε τα κάνω τυγχάνουν θερμής υποδοχής και αρέσουν πολύ. Για 40 περίπου ψωμάκια θα χρειαστούμε:

250 γρ μαργαρίνη

4 αυγά
1 κ.γ. αλάτι
150 γρ. κίτρινα τυριά τριμμένα
100 γρ. τυρί φέτα τριμμένη
200 γρ. ζαμπόν ψιλοκομμένο
1 πιπεριά κέρατο σε κυβάκια
2 πιπεριές Φλωρίνης σε κυβάκια
2 κ. σούπας κέτσαπ
λίγη πάπρικα γλυκιά σε σκόνη
περίπου 500 γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Χτυπάμε τη μαργαρίνη καλά να αφρατέψει. Χτυπάμε ελαφρά τα αυγά με την πάπρικα, το αλάτι, το κέτσαπ. Προσθέτουμε τα τυριά, τα αλλαντικά, τις πιπεριές και ανακατεύουμε να ενωθούν. Τα προσθέτουμε στη μαργαρίνη, ανακατεύουμε απαλά.
Προσθέτουμε το αλεύρι σταδιακά, μέχρι να πετύχουμε μία ζύμη που δε θα κολλάει στα χέρια (μπορεί να πάρει λίγο περισσότερο αλεύρι από τα 500 γραμμάρια). Φτιάχνουμε μπαλάκια ζύμης, σε μέγεθος καρυδιού, τα αραδιάζουμε σε λαδόκολλα και ψήνουμε στους 170° C, για 25 λεπτά περίπου.

ΠΑΓΩΤΟ ΜΠΑΝΑΝΑ

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης (σχετικά με τα μαγιάτικα τρεχάματα!) έχω να δηλώσω ότι η λίστα με τις εκκρεμότητες που πρέπει να διεκπεραιώσω μέσα στο μήνα, αντί να κοντύνει όπως θα ήταν φυσικό αφού τρέχω συνέχεια, απεναντίας μακραίνει! Ολοκληρώνω μία δουλειά, πηγαίνω περιχαρής στη λίστα για να τη σβήσω και αίφνης προκύπτουν δυο-τρεις στη θέση της! Σκούρα τα πράγματα, δεν προβλέπεται να ξεμπερδεύω συντόμως από το συγχρωτισμό μου με δημόσιες υπηρεσίες, ιατρικά κέντρα και κάθε άλλης φύσεως ιδρύματα! Όσο για το χρηματικό κόστος που συνεπάγονται όλες αυτές οι εκκρεμότητες...είναι τόσο πονεμένη ιστορία που δεν θέλω να σας μαυρίσω την ψυχή πρωί-πρωί. Μέσα σε όλα αυτά και κατόπιν της ανεξέλεγκτης πασχαλινής κραιπάλης, είπα για λίγο καιρό να το γυρίσω σε πιο εναλλακτικό τρόπο διατροφής, εμπλουτισμένο με πολλά φρούτα και λαχανικά. Επειδή όμως ένα από τα φρούτα που μου αρέσουν, οι μπανανες, τη μία μέρα είναι άγουρες και καταπράσινες και την επόμενη μπορεί να γίνουν μαύρες και στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ανακαλύπτοντας δύο ετοιμοθάνατες μπανανίτσες στον πάγκο μου τις προάλλες σκέφτηκα να κάνω μία απόπειρα να τις μετατρέψω σε παγωτάκι. Η απόπειρα πέτυχε (διότι δεν είναι πάντα επιτυχημένες οι εμπνεύσεις, πιστέψτε με!) και μεταφέρω σήμερα τη διαδικασία του αυτοσχέδιου παγωτού μπανάνα.

Χτυπάμε στο μούλτι ή στο μπλέντερ τα ακόλουθα:

2 πολύ-πολύ ώριμες μπανάνες

2 γιαούρτια στραγγιστά με 2% λιπαρά και

1/2 κουτί ζαχαρούχο γάλα (αδιάλυτο φυσικά)

Στο τέλος προσθέτουμε λίγη κανέλλα για άρωμα. Βάζουμε το μίγμα σε μεγάλο μπολ στην κατάψυξη και επειδή δεν διαθέτουμε παγωτομηχανή (αν διαθέτετε υποθέτω ακολουθείτε τη διαδικασία που περιγράφει) χτυπάμε το μίγμα με σύρμα κάθε μισή ώρα για 4-5 φορές. Την τελευταία φορά που χτυπάμε το μοιράζουμε σε μπολάκια (αν θέλουμε βέβαια). Πριν το σερβίρουμε το αφήνουμε για ένα τεταρτάκι στην ψύξη να μαλακώσει λίγο. Ακόμα όμως και παγωτό να μην το κάνουμε, το μίγμα τρώγεται ευχάριστα και σαν κρέμα-μους.

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΦΡΙΚΑΣΕ

Σαν χαρακτήρας είμαι πολύ οργανωτική. Τις περισσότερες δουλειές μου τις προγραμματίζω και τις οργανώνω με σύστημα γιατί δεν αποδίδω καθόλου καλά σε καθεστώς πίεσης. Όταν προγραμματίζω κάτι και το φέρνω σε πέρας είμαι πιο ήρεμη και δεν αγχώνομαι, γιατί σαν άνθρωπος δεν μπορώ εύκολα να διαχειριστώ το άγχος. Δεν μου πάει καθόλου!

Παρόλο λοιπόν που οι λίστες κάθε είδους είναι η αγαπημένη μου ενασχόληση (το ίνδαλμά μου είναι ο άγιος αυτός άνθρωπος που ανακάλυψε το Excel!) δεν ξέρω πώς τα καταφέρνω και κάθε χρόνο ο Μάιος για μένα είναι ένας από τους πιο φορτωμένους μήνες. Μέσα σε αυτόν πέφτουν όλοι μου οι ετήσιοι ιατρικοί έλεγχοι, τα διάφορα διαδικαστικά για το μηχανάκι μου, τα γραφειοκρατικά για την εφορία (ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ εφιάλτης), όλες οι εκδηλώσεις για τις μαθητικές δραστηριότητες της Νατάσας συν πολλά έκτακτα σε σχέση με το σπίτι που μου έτυχαν προσφάτως (μερικά εξ΄αυτών: επισκευή τεντών, επισκευή καναπέ, συντήρηση κλιματιστικού κλπ.). Ε, όταν προσπαθείς όλα αυτά να τα χωρέσεις σε 2-3 ώρες που μένουν το απόγευμα μετά τη δουλειά και ενώ συγχρόνως τρέχουν και τα υπόλοιπα καθημερινά θέματα, καταλαβαίνετε ότι ενώ όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι θεωρούν το Μάιο έναν καθόλα ευχάριστο μήνα, μέσα μου έχει πάρει τη μορφή ενός αιμοδιψούς τέρατος με μακριά γαμψά νύχια και δολοφονικές προθέσεις! Άντε να δω και φέτος πώς θα τα πάμε οι δυο μας!

Αφού σας διηγήθηκα τον πόνο μου, θα περάσω στο σημερινό μας φαγάκι που είναι εύκολο (μην τα ξαναλέμε τώρα, τρέχω ακατάπαυστα!), ελαφρύ, υγιεινό και πολύ νόστιμο. Ενδείκνυται και για δίαιτα μια και αυτή η εποχή βρίσκει κάποιους να διακατέχονται από το σύνδρομο της εμφάνισης στην παραλία (δεν ανήκω σε αυτούς, δεν σώζομαι με λίγες μέρες δίαιτα!).
Χρειαζόμαστε:
4 φιλέτα κοτόπουλο χωρίς την πέτσα
2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
4-5 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
1 ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο
3-4 μαρούλια χοντροκομμένα
2 κουταλιές της σούπας αλεύρι
1 αυγό
Χυμό λεμονιού (1 μεγάλο λεμόνι)
Σε πλατιά κατσαρόλα σωτάρουμε το κοτόπουλο και τα κρεμμυδάκια στο λάδι . Μόλις ροδίσουν προσθέτουμε 1 ποτήρι ζεστό νερό, τον άνηθο και τα χοντροκομμένα μαρούλια. Αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει περίπου 40 λεπτά. Αν χρειαστεί προσθέτουμε ακόμα λίγο νεράκι (αλλά μάλλον δεν θα χρειαστεί γιατί τα μαρούλια θα βγάλουν και αυτά υγρά). Όταν το φαγητό είναι έτοιμο, διαλύουμε το αλεύρι σε λίγο κρύο νερό και προσθέτουμε το μίγμα αυτό στο φαγητό να πάρει μία βράση. Σε ένα μπωλ χτυπάμε το αυγό με το χυμό λεμονιού και προσθέτουμε το αυγολέμονο στο φαγητό.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟΣ...ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ!

Χριστός Ανέστη! Κάτι οι ολιγοήμερες διακοπές που λόγω καιρού παρέπεμπαν σε καλοκαιρινές, κάτι η ανώμαλη προσγείωση στην καθημερινότητα, άργησα να γράψω. Ελπίζω να περάσατε όλοι όμορφα και να βρήκατε ευκαιρία για χαλάρωση/ξεκούραση/ανάπαυλα. Προσωπικά επέστρεψα στην περιοχή της Πιερίας (όπου πέρασα και μέρος των καλοκαιρινών μου διακοπών το προηγούμενο καλοκαίρι) επειδή εκεί έχω καλούς φίλους αλλά και αγαπημένες παιδικές αναμνήσεις. Ο καιρός απεδείχθη ισχυρός σύμμαχος, το κορίτσι μου δεν κρατιόταν μακριά από τη θάλασσα και έκανε τα πρώτα της μπάνια, οι τουρίστες (ευτυχώς!) έκαναν ισχυρότατη την παρουσία τους και γενικά όλα συνηγόρησαν για ένα όμορφο τετραήμερο. Την τελευταία μέρα επισκεφθήκαμε και τον αρχαιολογικό χώρο στο Δίον, μια αρχαιότατη πόλη στρατηγικής σημασίας και μια από τις πιο φημισμένες μακεδονικές πολιτείες, που ιδρύθηκε στους πρόποδες του Ολύμπου πρις τιμή του Δία. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται μέσα σε πυκνή βλάστηση και τρεχούμενα νερά και συνθέτουν ένα ειδυλλιακό τοπίο, αν σας φέρει ο δρόμος κατά εκεί μην παραλείψετε την επίσκεψη! Στην φωτογραφία φαίνεται η Νατάσα στο αρχαίο θέατρο την ώρα που...ερμηνεύει τραγωδία με παραστατικό τρόπο!!!

Και τα πρώτα κερασάκια της χρονιάς από την κερασιά της φίλης μου της Χρυσούλας!