ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ


Μια και στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε μερικά από τα αξιοθέατα  της Ρώμης, σήμερα θα κουραστούμε διαφορετικά, όχι ιστορικά αλλά...καταναλωτικά!
Περπατήσαμε ήδη στα μνημεία στην προηγούμενη ανάρτηση, ε, σήμερα θα περπατήσουμε στις αγορές. Να δούμε βιτρίνες, να πιούμε καφέ και να χαζέψουμε διάφορα αξιοπρόσεκτα που μου έκαναν εντύπωση ως στιγμιότυπα και σας τα μεταφέρω.  Επειδή η καθημερινότητά μου είναι συνήθως ένας αγώνας δρόμου και το μυαλό μου σκοτισμένο από διάφορα που έχω να κάνω και να διευθετήσω, δεν πολυπροσέχω πια όταν κυκλοφορώ στην Αθήνα. Αυτό που μου αρέσει πολύ όταν ταξιδεύω είναι το γεγονός ότι έχω άνεση χρόνου να παρατηρήσω, να χαζέψω και να τριγυρίσω χωρίς το άγχος του ρολογιού. Αυτό έκανα και αυτή τη φορά, ενώ φωτογράφιζα άσχετα μεταξύ τους πράγματα που μου έκαναν εντύπωση.

Σε σχέση με τις προηγούμενες φορές που είχα πάει στη Ρώμη (η τελευταία ήταν 8 χρόνια πριν) είδα μεγάλη διαφορά στην αγορά της, που έχει εμφανώς χτυπηθεί από την οικονομική κρίση. Τα καταστήματα που έβλεπα τις προηγούμενες φορές ήταν υπέρκομψα, τα περισσότερα μικρά (εννοώντας με αυτό ότι δεν αποτελούσαν μέρος κάποιας αλυσίδας αλλά ιδιωτικές επιχειρήσεις) και ιδιαίτερα. Δερμάτινα είδη (παπούτσια και τσάντες σε όλα τα χρώματα κλπ.), ρούχα και αξεσουάρ, η ιταλική μόδα ήταν πάντα συνώνυμο της κομψότητας. 
Αυτή τη φορά τα βρήκα λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Η αγορά είχε κατακλυστεί από τις γνωστές πολυεθνικές αλυσίδες που υπάρχουν στα περισσότερα μέρη του κόσμου  και τα ιδιωτικά καταστήματα έχουν περιοριστεί σημαντικά. Υπάρχουν μεν, αλλά όχι σε τέτοια έκταση όπως στο παρελθόν, προφανώς τα περισσότερα υπέκυψαν στην κρίση που ταλαιπωρεί και τους Ιταλούς. 
Πάντως, όπως και να έχει, τις βιτρίνες τις χάζεψα, στους δρόμους με τα ακριβά καταστήματα των γνωστών οίκων περιπλανήθηκα, φωτογράφισα, πήρα σουβενίρ και μικροδωράκια για τη Νατάσα και (μόνο) μία κίτρινη τσάντα  για μένα. Μία τσάντα που μου αρέσει πολύ και μου φτιάχνει τη διάθεση καθημερινά μόλις τη βλέπω, δίνει μία χαρωπή, ηλιόλουστη πινελιά στα ελαφρώς μουντά χειμωνιάτικα ρούχα μου!


Πολλά είπαμε όμως, τέρμα τα πολλά λόγια και ώρα για φωτογραφίες:

Ξεκινάμε με το βασιλιά των ιταλικών προϊόντων, τα ζυμαρικά!!! Όπως φαντάζεστε κυκλοφορούν σε άπειρες μάρκες, σχήματα, υλικά και συνδυασμούς!

Ένα όμορφο μαγαζάκι στο οποίο έραβαν χειροποίητες ποδιές κουζίνας

Να σας συστήσω τη...Μπεφάνα, την ιταλική θηλυκή εκδοχή του Άη Βασίλη. Η απορία μου: πώς δεν φεύγουν πανικόβλητα τα ιταλάκια στη σκέψη ότι αυτή η καθόλου αξιαγάπητη μάγισσα θα τους φέρει δώρο??? Εγώ πάντως σκιάχτηκα!

Στη συγκεκριμένη φωτογραφία προσέξτε την όρθια μπότα, είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ!!!

Το ιταλικό design αποθεώνεται με αυτά τα...ηχεία!

Κοκκαλάκια για τα μαλλιά σε πρωτότυπα σχέδια

Εδώ κάνουμε μία σύντομη στάση για καφέ και (απαραίτητα) γλυκό. Το Caffe Greco είναι παλιό, γνωστό στέκι της Ρώμης που έχει φιλοξενήσει πολλούς διάσημους ανά τους αιώνες. 


Πρωτότυπος τρόπος για να βγάζει κάποιος το ψωμί του ( ή το...ζυμαρικό του)!

Φρεσκότατα, πολύχρωμα, εξωτικά και μη φρούτα και λαχανικά. 

Ένα πολύ πρωτότυπο καφέ στο οποίο χρησιμοποιήθηκε (αληθινό) μεταποιημένο φορτηγάκι


Φρέσκα ψαρικά

Το αρωματικό ιταλικό λικεράκι, το γνωστό Limoncello

Κι ένα shopping tip:
Λίγο έξω από τη Ρώμη (περίπου 15-20 χιλιόμετρα) βρίσκεται το εκπτωτικό χωριό Castel Romano που ανήκει στην αλυσίδα Mac Arthur Glenn. Αν έχετε πάει σε αυτό της ίδιας αλυσίδας που βρίσκεται στα Σπάτα θα ξέρετε για τι πράγμα μιλάω, αλλά το ιταλικό είναι πολύ μεγαλύτερο από το ελληνικό και διαθέτει πραγματικά καλές ευκαιρίες. Μου άρεσε πολύ παρόλο που δεν ψώνισα (είπαμε, μόνο για την κίτρινη τσάντα έφτασαν τα λεφτουδάκια μου!). 
Ακριβώς απέναντι από αυτό το χωριό, υπάρχει ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο (όχι εκπτωτικό) στο οποίο υπάρχουν πάρα πολλά καταστήματα και καφέ/εστιατόρια. Εκεί έφαγα μία υπέροχη, πεντανόστιμη πίτσα που δοκίμασα σε τρεις γεύσεις (την πουλούσαν με το κομμάτι) : με πικάντικο κολοκυθάκι, με μπρόκολο και λουκάνικο και με καπνιστό σολομό. Τα λόγια περιττεύουν... 


Για το τέλος, μία πόζα της Νατάσας με ένα από τα ...λάφυρα του ταξιδιού: παιδικά chopsticks, τα οποία χειρίστηκε άμεσα με μεγάλη επιδεξιότητα!

12 σχόλια:

  1. θα ξεκινησω απο το τελος,η Νατασα σου ειναι μια γλυκα!!!!!!
    Πριν καποια χρονια ειχα παει στη Βενετια,αυτα τα μικρα μαγαζακια με τα απειρα διαφορετικα ζυμαρικα αχ,κοιτουσα σαν μικρο παιδακι σε καταστημα παιχνιδιων!!!!
    Αυτα τα μαγαζακια με τις ποδιες....ναι φυσικα και εκανα τη δικη μου!!
    πολυ ωραια η βολτισα που μας εκανες,την απολαυσα πολυ!!!!
    φιλια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Κική μου, καλά να είναι όλα τα παιδάκια μας! Τα ιταλικά ζυμαρικά είναι μία πρόκληση γιατί δεν ξέρεις τι να πρωτοκοιτάξεις, πολλοί οι πειρασμοί και πόσα να χωρέσουν στη βαλίτσα πια! Άσε που κάτι η κρίση, κάτι οι νέοι κανονισμοί των αεροπορικών εταιρειών για τις αποσκευές...πλέον δεν ψωνίζω τίποτα και γλυτώνω και τον προβληματισμό! Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Όταν πάω ταξίδι τρελαίνομαι με τις αγορές κάθε είδους, ιδιαίτερα βέβαια αυτές που έχουν σχέση με τρόφιμα και τα συναφή.
    Είδα αυτόν το "ιπτάμενο" ακριβώς ίδιοι υπάρχουν και στο Λονδίνο, για ώρα προσπαθούσα να καταλάβω πως στέκονται έχει πλάκα.
    Εύχομαι κι άλλα πολλά ταξίδια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα μου αρέσουν πολύ οι αγορές, πιστεύω ότι εκεί καταλαβαίνεις σε βάθος τις ιδιαιτερότητες κάθε λαού και πόλης!

      Διαγραφή
  3. Ααα, έχω πάρει ποδιά από αυτό το μαγαζάκι!!!!
    Είμαι ερωτευμένη με αυτή την πόλη, θα ήθελα να πηγαίνω συνέχεια!
    Τι κουκλιτσα είναι αυτή η μικρή φατσουλα;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα τι σύμπτωση να πετύχουμε το ίδιο μαγαζί!!!

      Διαγραφή
  4. Καταλαβαίνεις βέβαια Αμαλία ότι η τελευταία είναι η αγαπημένη μου φωτογραφία!
    Έχουμε μια αδυναμία στη Νατάσα τι να κάνουμε;
    Μ' άρεσε πολύ το μαγαζάκι με τις ποδιές.
    Και γέλασα με την τεράστια όρθια μπότα :) Μα που την πέτυχες;;
    Και στο επόμενο ταξίδι με καλό λοιπόν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ερμιόνη μου νομίζω είναι λογικό, κι εγώ δείχνω ιδιαίτερη αδυναμία στις φωτογραφίες των δύο πάνγλυκων κοριτσιών σου!!! Το κατάστημα με τις χειροποίητες μπότες προφανώς ήθελε να διαφημίσει τα προϊόντα του και την κατασκεύασε τεράστια αλλά έτσι όπως την έβλεπες ανάμεσα στις άλλες έμοιαζε πραγματικά με μπότα γίγαντα!

      Διαγραφή
  5. Καλοφόρετη η τσάντα, Αμαλία μου.
    Όσο για το σχόλιο περί των εκεί συνθηκών αγοράς (για τα μικρά μαγαζιά εννοώ) έχεις δίκιο καθώς το έχουμε συζητήσει και με δικό μας άνθρωπο που μένει μόνιμα στην Ρώμη.

    Τα πράγματα είναι και στην Ιταλία πολύ δύσκολα, όπως και στην Ισπανία απλώς εκεί οι άνθρωποι "άντεξαν" λίγο περισσότερο από εμάς, καθώς είχαν μάθει να ελέγχουν την μέθοδο των αγορών τους. Για παράδειγμα το να αγοράσεις ένα ολόκληρο κιλό καρότα, δεν ήταν και πολύ συνηθισμένο σε μια λαϊκή αγορά ή σ' ένα SM. Εμείς είμαστε μαθημένοι αλλιώς...

    Φιλιά πολλά και στα επόμενα ταξίδια (αλλά και ψώνια) με υγεία εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Πηνελόπη! Δεν ξέρω κατά πόσο άντεξαν οι Ιταλοί, εγώ που είχα χρόνια να πάω στη Ρώμη πάντως είδα μεγάλη διαφορά και στην αγορά και στην εμφάνιση των Ιταλών αλλά και γενικά στο τρόπο ζωής. Μου φάνηκαν όλα αρκετά πιο μαζεμένα και περιορισμένα, εννοώ σε σημείο που έρχεται σε πολύ μεγάλη αντίθεση με το παρελθόν και μάλιστα στη Ρώμη που έχει και πολύ τουρισμό, άρα λογικά και κάποια έσοδα. Αναρωτιέμαι πόσο μεγαλύτερη ακόμα θα είναι η διαφορά λόγω οικονομικής κρίσης στις μικρότερες πόλεις...

      Διαγραφή
  6. Καλησπέρα Αμαλία δεν έχουμε ξαναεπικοινωνήσει, έχουμε κοινούς φίλους στην μπλογκογειτονιά μας και σε προτείνω για ένα βραβείο που θα μας φέρει πιο κοντά στους αναγνώστες μας, αρκεί να μπείς στο μπλογκ μου;
    maxistinkouzina.blogspot.gr/2015/01/liebster-award.html
    Eλπίζω να ξανασυναντηθούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή