HALLOWEEN PARTY


Η μόδα του Halloween όσο πάει και εξαπλώνεται στα μέρη μας και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ειδικά στους πιο μικρούς. Έτσι φέτος ενέδωσα κι εγώ στην πίεση και οργάνωσα ένα πάρτυ ...σκοτεινό για τη Νατάσα και τις φίλες της. Επιστρατεύτηκαν τερατάκια, νυχτερίδες, νεκροκεφαλές, μαύρες γάτες, κολοκύθες, όλα αυτά μαζί και πολλά ακόμα για να μπούμε στο πνεύμα! Φτιάξαμε κι ένα μπουφέ ανάλογο της γιορτής, εμφανίστηκαν τα κορίτσια μεταμφιεσμένα σε μάγισσες, ζόμπι, βαμπίρ και άλλα τέτοια...συμπαθή πλάσματα και όλες πέρασαν πολυ όμορφα. Τόσο όμορφα που το ραντεβού ανανεώθηκε για του χρόνου... 
Καθιερώθηκε λοιπόν ήδη το δικό μας σπίτι ο εορτασμός του Halloween και της κολοκύθας, που βασίζεται στο μύθο του  Jack και του Διαβόλου. Για του λόγου το αληθές...μερικές φωτογραφίες:

Ο μπουφές μας είχε το ανάλογο ύφος σε μαύρο και πορτοκαλί 

Marshmellows με πορτοκαλί σοκολάτα (χρησιμοποίησα λευκή που χρωμάτισα ανάλογα) και μαύρη τρούφα.

Μπισκότα Oreo-φατσούλες (ο στόχος ήταν να βγουν τρομαχτικά αλλά...μάλλον δεν πέτυχα το ύφος!)

Μπισκότα μούμιες και μαύρα φεγγάρια με ζαχαρόπαστα

Στο τέλος δίναμε και ένα μπισκότο δώρο στα κορίτσια μας για να μην τους περάσει τόσο γρήγορα η γλύκα!

Διακοσμητική λεπτομέρεια του χώρου...

...ακόμα και η είσοδος ήταν εναρμονισμένη με το πνεύμα της γιορτής!

Να και η Νατάσα με ανάλογο (δολοφονικό) ύφος...
...και μία φίλη της με πολύ επιτυχημένη αμφίεση μάγισσας!


ΧΑΝΣΕΑΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ



Κάθε καλοκαίρι κάνουμε οικογενειακώς ένα ταξίδι στο εξωτερικό, το οποίο το λαχταράμε και το σχεδιάζουμε μήνες πριν (γιατί ως γνωστό η προετοιμασία είναι η μισή -τουλάχιστον- απόλαυση του ταξιδιώτη!). 
Αυτό το καλοκαίρι λοιπόν αποφασίσαμε να βγούμε λίγο πιο έξω από τα καθιερωμένα όρια και να δούμε μία περιοχή κάπως πιο ιδιαίτερη. 
Καλά, δεν εννοώ βέβαια ότι πήγαμε στη ζούγκλα, στην τροπική ζώνη ή στην έρημο, αλλά δοκιμάσαμε μία περιοχή της Γερμανίας  που δεν είναι συνηθισμένος ταξιδιωτικός προορισμός. Το ταξίδι αυτό όχι μόνο δεν το μετανιώσαμε, όχι μόνο το απολαύσαμε στο έπακρο αλλά ίσα-ίσα που μας αντάμοιψε με περισσότερο ενθουσιασμό από κάθε άλλη φορά!


Την περιοχή της Γερμανίας που ονομάζεται Χανσεατική δεν την γνώριζα μέχρι πρόσφατα. Τον όρο "Χανσεατική" τον είχα συναντήσει ως προσδιορισμό περιοχής σε κάποια ταξιδιωτικά κείμενα αλλά δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία. Ήξερα απλώς ότι με αυτό τον όρο χαρακτηρίζεται ένα κομμάτι της βόρειας Γερμανίας και ότι ονομάστηκε έτσι από μία εμπορική ένωση που είχε δημιουργηθεί εκεί πριν το Μεσαίωνα. Τελικά η Χανσεατική Ένωση, όπως έμαθα φέτος το καλοκαίρι, ήταν μία ιδιαίτερα επικερδής εμπορική ένωση που περιελάμβανε αρχικά κάποιες γερμανικές πόλεις (όπως το Λούμπεκ και το Αμβούργο) και στη συνέχεια επεκτάθηκε σε πολλές άλλες χώρες όπως η Σουηδία, η Βαλτική, η Πολωνία και η Ολλανδία. Οι πόλεις που ανήκαν σε αυτήν είχαν μεγάλη ναυτική δύναμη και γνώρισαν τεράστια εμπορική ανάπτυξη και πλούτο. 
 Πανέμορφή φύση, άφθονο πράσινο, ποτάμια μικρά και μεγάλα, λίμνες και ιδιότυπη αρχιτεκτονική στα ζεστά κοκκινωπά χρώματα του τούβλου. Το σύνολο πανέμορφο, ρομαντικό και ατμοσφαιρικό...  


Οι πόλεις της συγκεκριμένη περιοχής που προλάβαμε να δούμε ήταν το Λούμπεκ και το Αμβούργο, επειδή όμως αυτές είναι οι βασικές πόλεις από τις οποίες ξεκίνησε η Χανσεατική ένωση είναι και οι πιο χαρακτηριστικές. Ειδικά το Αμβούργο, καθώς είναι μία μεγάλη πόλη, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και έχει πολλά αξιοθέατα. 
Ιδιαίτερα η περιοχή με τις παλιές αποθήκες, πάνω στον ποταμο Έλβα είναι πολύ ατμοσφαιρική γιατί τα κτίρια είναι χτισμένα με γοτθική αρχιτεκτονική, κόκκινα τούβλα, πύργους και τζαμαρίες. Η βόλτα στα δρομάκια και τις γέφυρες της περιοχής σε μεταφέρει σε άλλη εποχή, τότε που τα κανάλια και οι αποθήκες έσφυζαν από ζωή και τα εμπορεύματα φορτώνοντας και ξεφορτώνονταν αδιάκοπα. Το λιμάνι του Αμβούργου βέβαια, εκτός από τις παλιές αποθήκες έχει και σύγχρονη ζώνη γι αυτό και η κίνηση είναι αδιάκοπη.  




Ένα κτίριο-κόσμημα του Αμβούργου που βρίσκεται στο λιμάνι είναι και το κτίριο της Φιλαρμονικής. Ως βάση έχουμε μία παλιά αποθήκη που είχε χρησιμοποιηθεί για τη φύλαξη καπνού, τσαγιού και κακάο. Με βάση αυτή την παλιά αποθήκη και χρησιμοποιώνας γυαλί και κυρτές επιφάνειες δημιουργήθηκε ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό κτίριο που παραπέμπει στον κυματισμό του νερού. Το κτίριο χρησιμοποιείται για συναυλίες και εκθέσεις και είναι σημείο-αναφοράς στο Αμβούργο.

Στο κέντρο της πόλης υπάρχει (όπως είναι αναμενόμενο!) και μία λίμνη, που λέγεται Άλστερ και παραπέμπει λίγο στη λίμνη της Γενεύης μια και διαθέτει και αυτή έναν κατακόρυφο πίδακα νερού. Πολύ όμορφο σημείο στο οποίο μπορείς να κάνεις βόλτα και να χαλαρώσεις, η ηρεμία γύρω από τη λίμνη είναι διάχυτη παρόλο που βρίσκεσαι στο πιο κεντρικό σημείο του Αμβούργου. Οι ντόπιοι φυσικά που είναι εξοικειωμένοι με το υγρό στοιχείο στις πόλεις τους, συνηθίζουν να κάνουν και όλα τα σχετικά σπορ όπως κωπηλασία, ιστιοπλοϊα, κανό κλπ. όλες τις ώρες της μέρας, ενώ σε κάποια σημεία της λίμνης βρίσκονται και οι πιο αριστοκρατικές και ακριβές κατοικίες της πόλης. 
 
 

Μετά το Αμβούργο που μας μάγεψε και μας ενθουσίασε, σειρά είχε το μικρότερο αλλά εξίσου ενδιαφερον Λούμπεκ. Πανέμορφη, γραφική πόλη που μας έκανε σε κάθε δρομάκι, σε κάθε στροφή και σε κάθε γωνιά να βγάζουμε φωνές έκπληξης από τα παραμυθένια στιγμιότυπα που αντικρίζαμε! Τα μουντά χρώματα του ουρανού ζωντάνευαν απο τα ζεστά χρώματα των σπιτιών, ο ποταμός Τράβε σχηματίζει κανάλια και λίμνες  και η πόλη μοιάζει πραγματικά να έχει βγει από ένα παραμύθι!







Κάποια άλλη στιγμή θα γράψω και για μερικές ακόμα γερμανικές πόλεις που επισκεφθήκαμε σε αυτό το ταξίδι που δεν ανήκαν στη συγκεκριμένη περιοχή αλλά ήταν εξίσου εντυπωσιακές. Τελικά η Γερμανία μας εξέπληξε ταξιδιωτικά πολύ ευχάριστα...

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΚΑΡΥ


Το ξέρουμε όλοι, είτε μαγειρεύουμε είτε απλώς απολαμβάνουμε το φαγητό: τα μπαχαρικά είναι απαραίτητα για ένα νόστιμο αποτέλεσμα. Αξίωμα πρώτο: ακόμα και αν βάλουμε τα καλύτερα, αγνότερα και νοστιμότερα υλικά, αν δεν προσθέσουμε  και μπαχαρικά το φαγάκι μας θα είναι μάλλον άνοστο και αδιάφορο. 
Αξίωμα δεύτερο: τα μπαχαρικά επιδέχονται άπειρους αυτοσχεδιασμούς ανάλογα τα προσωπικά γούστα και τις γευστικές/αρωματικές μας προτιμήσεις. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί που έχουν κοινή αποδοχή και αρέσουν σχεδόν σε όλους, όπως το κοτόπουλο με το κάρυ που αποτελούν κλασσικό δίδυμο! 
Στη συγκεκριμένη απλή συνταγή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε το κάρυ σε σκόνη που βρίσκεται πολύ εύκολα σε όλα τα καταστήματα τροφίμων, είτε (αν θέλουμε κάτι πιο ξεχωριστό και εξωτικό), να χρησιμοποιήσουμε πάστα κάρυ. Αυτή την πάστα μπορούμε να την προμηθευτούμε σε καταστήματα που πωλούν μπαχαρικά (υπάρχουν πολλά και στην κεντρική αγορά της Αθήνας αλλά πλέον και σε πολλές γειτονιές) και εκτός από το βασικό συστατικό της, το κάρυ, περιλαμβάνει και άλλα μπαχαρικά (όπως κύμινο, κόλιανδρο, κάρδαμο, πάπρικα, κανέλα κλπ). 
Προσωπικά επειδή έχω την...τύχη (ή την ατυχία, ανάλογα πώς το βλέπει κανείς...) να βρίσκομαι καθημερινά στην περιοχή της Ομόνοιας προμηθεύομαι πάντα πάστα κάρυ που είναι φυσικά και πολύ πιο αρωματική ως υλικό από το απλό κάρυ. Υπάρχει δε σε διάφορες διαβαθμίσεις, από απαλή έως πολύ καυτερή, ανάλογα τα γούστα. Η συνταγή μας πάντως γίνεται είτε έτσι είτε αλλιώς μια και  τον κύριο λόγο έχει το προσωπικό γούστο του μάγειρα! 

Θα χρειαστούμε:
6 φιλέτα κοτόπουλο σε μπουκίτσες
Λίγο ελαιόλαδο
2 κ.γ. πάστα κάρυ ή
1 κ.γ. κάρυ, 1/2 κ.γ. κύμινο, 1/2 κ.γ. καυτερή πάπρικα και 1/2 κ.γ. κανέλα 
Αλάτι
2 κόκκινες πιπεριές (όχι καυτερές) κομμένες σε μικρά καρεδάκια
1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
2 κ.σ. πελτές ντομάτας διαλυμένος σε 1 ποτήρι νερό
1 κεσεδάκι στραγγιστό γιαούρτι


Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κοτόπουλο, το κρεμμύδι και το σκόρδο μαζί με τα μπαχαρικά. Όταν αυτά πάρουν χρώμα προσθέτουμε τις πιπεριές και συνεχίζουμε λίγο ακόμα το σωτάρισμα. Στο τέλος σβήνουμε με τον πελτέ και το νερό, αλατίζουμε και σκεπάζουμε την κατσαρόλα. Σιγοβράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσει το κοτόπουλο (περίπου μισή ώρα). 
Μόλις δούμε ότι το κοτόπουλο έχει μαλακώσει σβήνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε το γιαούρτι, ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί και αφήνουμε περίπου 5 λεπτά το φαγητό με κλειστό καπάκι.
Συνοδεύουμε κατά προτίμηση με ρύζο μπασμάτι. 


ΤΑ PANCAKES ΑΛΛΙΩΣ...


Καλή προσαρμογή σε όλους μας! 
Μαζί με το τέλος των διακοπών (αλλά ευτυχώς όχι των θαλασσινών εξορμήσεων του Σαββατοκύριακου, αυτές θα τις συνεχίζουμε ακόμα, όσο κρατάει ο καιρός) ήρθε και η έναρξη της σχολικής χρονιάς. 
Ζόρι για τους μαθητές αλλά και (ίσως μάλιστα περισσότερο...) για τους γονείς. Σκεφτόμαστε όλοι εμείς οι γονείς τα πρόσθετα έξοδα, το χρόνο, την καθημερινή μουρμούρα για το πρωινό ξύπνημα και όλα όσα αναπόφευκτα συνεπάγεται η νέα σχολική χρονιά. Όπως όλα τα ξεκινήματα, μικρά και μεγάλα, έτσι και αυτό εμπεριέχει ενθουσιασμό, εξέλιξη, ανησυχία, προβληματισμό αλλά και προσμονή, συναισθήματα θετικά αλλά και -λίγα- αρνητικά. 

Τη χθεσινή, πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς, είπαμε να την κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέρουσα, λίγο πιο γιορτινή, λίγο πιο ξεχωριστή. Να μην δοκιμάσουμε κάτι γλυκό, ίσως γιατί αυτό θα ήταν πιο αναμενόμενο, αλλά να κάνουμε την -αλμυρή- ανατροπή με pancakes!   

Η συνταγή για pancakes που έχω υιοθετήσει και έχει πάντα μεγάλη επιτυχία είναι αυτή εδώ  από το Two boys and Hope. Σούπερ συνταγή, δίνει πάντα πολύ αφράτα pancakes, νόστιμα και ζουμερά!

 Αυτή τη φορά τα ετοίμασα από την προηγούμενη μέρα (πού χρόνος το πρωί για τηγανίσματα, πλέον η Νατάσα μεγάλωσε και για την πρώτη της μέρα ήθελε χρόνο να ετοιμαστεί και να καλλωπιστεί με τη βοήθεια και της μαμάς!). Με τη συγκεκριμένη συνταγή πάντως, ακόμα και την επόμενη μέρα η γεύση και η υφή των pancakes παραμένουν αναλλοίωτες, είναι εξίσου νόστιμα. Έβαλα λοιπόν τα έτοιμα pancakes σε πυρίμαχα πιάτα, εναλλάξ σε στρώσεις με τυρί τσένταρ και φέτες μπέικον που τις πέρασα πριν από το τηγάνι ελάχιστα να στραγγίξει κάπως το λίπος τους.  Ελάχιστα λετπά στο φούρνο μικροκυμάτων ή σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο με αέρα μέχρι να λυώσει το τυράκι και έτοιμο το λαχταριστό αλμυρό μας πρωινό!  Ιδιαίτερο, νόστιμο και πολύ χορταστικό, μπορεί να μην είναι κατάλληλο για καθημερινή κατανάλωση αλλά είναι ιδανικό για μία ξεχωριστή ημέρα όπως η χθεσινή. Εκτιμήθηκε δεόντως και συνέβαλλε στην καλή διάθεση της ημέρας!
Καλή σχολική χρονιά στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς!


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2018


Δεν έχουμε διάθεση για πολλά λόγια αυτό το καλοκαίρι...οι διακοπές που περιμέναμε και σχεδιάζαμε όλο το χρόνο τελικά έχουν πικρή γεύση, σαν τη γεύση του καπνού... 
Η ζωή συνεχίζεται αλλά δεν είναι ανέμελη, έχει ποτιστεί με γερές δόσεις μελαγχολίας και κάποια ενοχής...ενοχής γιατί εμείς είμαστε καλά και πραγματοποιούμε όσα είχαμε σχεδιάσει ενώ κάποιοι (πολλοί) βρίσκονται εντελώς ξαφνικά αντιμέτωποι με το χειρότερο σενάριο που θα μπορούσαν να φανταστούν... 
Μακάρι όλοι αυτοί που δοκιμάστηκαν να βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν...


ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ

Σχεδίαζα αυτές τις μέρες να δημοσιεύσω ένα κατεξοχήν καλοκαιρινό φαγητό, τα παπουτσάκια, αλλά ο καιρός...μόνο καλοκαίρι δεν θυμίζει! Φίλοι και φίλες που ξεκίνησαν ήδη τις διακοπές τους σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος επικοινωνούν μαζί μου απογοητευμένοι, άλλο επέλεξαν αρχικά και τελικά κατέληξαν να αισθάνονται ότι έχουν βρεθεί σε μία, κάπως πιο ελληνική εκδοχή της...Βενετίας!  
Δυστυχώς πολλά τερτίπια μας κάνει φέτος ο καιρός και τις επόμενες μέρες τουλάχιστον δεν φαίνεται να στρώνει, παραμένει άστατος και άπονος! Εγώ πάντως τα παπουτσάκια τα έφτιαξα και τα καταευχαριστηθήκαμε αν και τα φάγαμε μέσα στην κουζίνα, και όχι στο μπαλκόνι όπως υπολόγιζα. Το μπαλκόνι μου δεν προσφερόταν για φαγητό καθώς λυσσομανούσε η καταιγίδα: πάνε προς το παρόν χαμένες οι διακοσμήτικές παρεμβάσεις, τα λουλούδια και τα (στοιβαγμένα προς το παρόν) αναπαυτικά μου έπιπλα! 
Για τα κλασσικά παπουτσάκια θα χρειαστούμε:
4-5 μελιτζάνες
500 γρ. κιμάς
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα
1 ξύλο κανέλας
Λίγο ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι

Μία δόση μπεσαμέλ
100 γρ. βούτυρο
100 γρ. αλεύρι
1 λίτρο γάλα
2 κρόκοι αυγών χτυπημένοι ελαφρά
Αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο
Λίγη τριμμένη παρμεζάνα
  
Εκτέλεση
Αρχικά κόβουμε τις μελιτζάνες κατά μήκος, τις τοποθετούμε με το δέρμα προς τα πάνω σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, τις αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και τις ψήνουμε για ένα μισάωρο περίπου μέχρι να μαλακώσουν (εγώ τις ψήνω κανονικά στις αντιστάσεις).  
Μέχρι να ψηθούν οι μελιτζάνες ετοιμάζουμε τον κιμά (τον οποίο φυσικά μπορούμε να έχουμε ήδη έτοιμο από την προηγούμενη μέρα αν μας βολεύει): Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε με λίγο ελαιόλαδο τον κιμά και το κρεμμύδι μέχρι ο κιμάς να γίνει σπυρωτός (βοηθάμε με ξύλινη σπατουλα). Προσθέτουμε τις ντομάτες, το αλάτι, το πιπέρι και την κανέλα. Αφήνουμε να βράσει καλά και να εξατμισθούν όλα τα υγρά της σάλτσας. Σε 30 λεπτά που είναι έτοιμες οι μελιτζάνες έχει γίνει και ο κιμάς. 
Όση ώρα βράζει ο κιμάς ετοιμάζουμε και τη μπεσαμέλ (όρεξη να έχετε για αυτό το φαγητό και πολλά σκεύη σε ετοιμότητα!): Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα. Συγχρόνως σε άλλη (λίγο μεγαλύτερη) κατσαρόλα λυώνουμε το βούτυρο και, όταν ζεσταθεί πολύ, προσθέτουμε το αλεύρι μέχρι να ξανθύνει. Ανακατεύουμε καλά και λίγο-λίγο προσθέτουμε το ζεστό γάλα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να πήξει η κρέμα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε αλάτι (με προσοχή επειδή θα μπει και η παρμεζάνα), πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα 2-3 λεπτά να έρθει σε μία πιο ανεκτή θερμοκρασία και με γρήγορες κινήσεις προσθέτουμε τους χτυπημένους κρόκους και, τέλος, την παρμεζάνα. 
Εντωμεταξύ οι μελιτζάνες μέσα στο φούρνο έχουν μαλακώσει. 
Τις βγάζουμε (χωρίς να σβήσουμε τον φούρνο), τις γυρίζουμε με το δέρμα προς τα κάτω και με ένα κουταλάκι αφαιρούμε (ελάχιστη) από τη σάρκα τους έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα βαθούλωμα. Γεμίζουμε το βαθούλωμα με κιμά και από πάνω στρωνουμε τη μπεσαμέλ. 
Ψήνουμα τα παπουτσάκια περίπου 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.  

ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΛΙΓΟΥΡΙ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ


Το πλιγούρι είναι ένα δημητριακό που μπορούμε εύκολα να εντάξουμε στη διατροφή μας καθώς είναι ευέλικτο στη γεύση και πολύ χρήσιμο διατροφικά. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, δημιουργεί  ικανοποιητική αίσθηση κορεσμού, θεωρείται πολύ καλή πηγή υδατανθράκων (που μάλιστα ενδείκνυται και για διαβητικούς) και επιπλέον, η ήπια γεύση κάνει τη δοκιμή του από τα παιδιά εύκολη υπόθεση! Αν σε όλα αυτά σημειώσετε ότι το φαγητό που προτείνω σήμερα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα τη δεύτερη μέρα (και μάλιστα απευθείας από το ψυγείο μας άρεσε καλύτερα!), νομίζω πως άνετα μπορείτε να του δώσετε μία ευκαιρία! 

Για ποσότητα ίση με μία κανονική κατσαρόλα θα χρειαστούμε:
2 φλιτσάνια τσαγιού πλιγούρι
2 πιπεριές Φλωρίνης
1 μελιτζάνα
3 κολοκυθάκια
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
2 ωριμες ντομάτες
4 φλιτζάνια τσαγιού ζεστό νερό
Λίγο ελαιόλαδο
1 κ.σ. βούτυρο
Αλάτι, πιπέρι, κάρυ, κανέλα
Κόβουμε όλα τα λαχανικά σε κυβάκια το ακόρδο σε μικρές φετούλες  και τρίβουμε τις ντομάτες στον τρίφτη. 
Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (4-5 κουταλιές) με μία κουταλιά της σούπας βούτυρο και τσιγαρίζουμε όλα τα λαχανικά για περίπου  5 λεπτά, δηλαδή μέχρι να μαλακώσουν λιγάκι. Τα πασπαλίζουμε με κάρυ και με μία πρέζα κανέλα. Αφού τα ανακατέψουμε καλά-καλά έτσι ώστε να βγάλουν τα μπαχαρικά τα αρώματά τους, προσθέτουμε τις τριμένες ντομάτες και 4 φλιτζάνια ζεστό νερό. 
Βάζουμε αλάτι και πιπέρι και βράζουμε τα λαχανικά για άλλα 5 λεπτά. Στη συνέχεια προσθέτουμε 2 φλιτζάνια τσαγιού πλιγούρι και βράζουμε για περίπου 20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. 

Πολύ νόστιμο, υγιεινό και εύκολο φαγάκι, ιδανικό και για το καλοκαίρι αφού όπως ήδη σας είπα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα κρύο! 


ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗ

Η Φρακφούρτη είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας και σαν αστικό τοπίο θυμίζει λίγο μία ευρωπαϊκή εκδοχή της Νέας Υόρκης, καθώς έχει πάρα πολλούς ουρανοξύστες. 
Πριν αποφασίσω να πραγματοποιήσω το ταξίδι μου και κοιτάζοντας τις φωτογραφίες της πόλης στο διαδίκτυο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση μίας βαρετής πόλης, με πολλους ουρανοξύστες και χωρίς ιστορικό χαρακτήρα. Αφού όμως αποφασίσαμε τελικά να φύγουμε εκτός Ελλάδας για τις μέρες του Πάσχα και αφού η απόφαση πάρθηκε σχεδόν την τελευταία στιγμή, τα αεροπορικά εισιτήρια για τις περισσότερες ευρωπαϊκες πόλεις ήταν πια πανάκριβα. Ψάχνοντας στις (λίγες διαθέσιμες) αεροπορικές επιλογές έπεσα πάνω σε πτήσεις για Φραγκφούρτη που ήταν ιδιαίτερα προσιτές οικονομικά και...η απόφασή μου πάρθηκε παρορμητικά! Στο κάτω-κάτω στη Φραγκφούρτη (και ήταν το μονο που ήξερα για την πόλη μέχρι τότε) χτυπάει η καρδιά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και αυτό από μόνο του είναι ένα σημαντικό αξιοθέατο στις μέρες της ευρωπαϊκής οικονομικής ένωσης (και κρίσης...).    
Τελικά, όχι μόνο δεν μετανιώσαμε για την επιλογή μας αλλά ανυπομονούμε να ξαναπάμε κάποια στιγμή γιατί αυτή η πόλη έχει πολλά αξιοθέατα αλλά και ευκαιρία για κοινωνική παρατήρηση!
Η Φραγκφούρτη, είναι πόλη που δεν αποτελεί παραδοσιακό πόλο έλξης για τους τουρίστες (όπως είναι ας πούμε το Βερολίνο ή το Μόναχο) και έτσι έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις τον πραγματικό τρόπο ζωής και τους αυθεντικούς ρυθμούς  των κατοίκων, βγάλαμε πολλά συμπεράσματα και αναλύσαμε πολλές συμπεριφορές. Το ταξίδι μας λοιπόν είχε και...κοινωνικό όφελος! 

Οργανώνοντας το ταξίδι, έκλεισα ξενοδοχέιο στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού (βολική αλλά κάπως υποβαθμισμένη) που όμως ήταν σε απόσταση αναπνοής από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και το τεράστιο...Ευρώ που βρίσκεται στην είσοδό τους. Το Ευρώ το είδαμε σε όλες τις ώρες της ημέρας και έγινε το δικό μας αστείο! 

Το βασικό αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό της πόλης που την κάνει να διαφέρει από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκες μεγαλουπόλεις είναι οι καλαίσθητοι ουρανοξύστες (πανταχού παρόντες στο κεντρο της πόλης) οι οποίοι είναι (περιέργως) πολύ αρμονικά δεμένοι με τα ιστορικά κτίρια της πόλης. Δεν έχω συναντήσει ξανά αυτό τον αρμονικό συνδυασμό παλιού-νέου και αυτό το χαρακτηριστικό ήταν που μας άρεσε πολύ και μας εντυπωσίασε. Ειδικά το βράδυ το θέμα της πόλης ήταν μαγικό, καθώς οι ουρανοξύστες ήταν φυσικά πολυφωτισμένοι και ανάμεσά τους ξεπρόβαλλαν παραδοσιακά κτίσματα, εκκλησίες και πλατείες. Όμορφος και αναπάντεχος συνδυασμός!  

Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Main. Οι όχθες του είναι διαμορφωμένες πολύ όμορφα με πολλά δέντρα και πράσινο. Ειδικά τις μέρες που πετύχαμε εμείς και ήταν συνεχώς ηλιόλουστες επικρατούσε κοσμοσυρροή γύρω από το ποτάμι! 

Στην κεντρική πεζογέφυρα του ποταμιού, κυριαρχεί μία επιγραφή γραμμένη στα αρχαία ελληνικά! Η Νατάσα έπαθε σοκ μόλις την είδε και τη φωτογράφισε για να τη δείξει στη φιλόλογό της. Όπως μάθαμε, πρόκειται για φράση από την Οδύσσεια που αναφέρεται στην πολυπολιτισμικότητα της πόλης καθώς στη Φραγκφούρτη συγκεντρώνονται πολλές διαφορετικές εθνικότητες. 


Το ιστορικό κέντρο της πόλης λέγεται Romer και ουσιαστικά είναι μία πολύ μεγάλη πλατεία με όμορφα παραδοσιακά κτίρια.  



Εδώ βλέπουμε πάλι τη συνύπαρξη του ιστορικού κτιρίου με τους γυάλινους ουρανοξύστες.

Και ένας εξ αυτών, ο πιο γνωστός της πόλης που είναι και ανοιχτός στο κοινό λέγεται Main Tower. Δεν μπορούσαμε να μην το επισκεφθούμε διότι η Νατάσα ήταν ιδιαίτερα απαιτητική ως προς αυτό, για εκείνη μάλιστα αυτή η επίσκεψη ήταν και το highlight του ταξιδιού! Ο συγκεκριμένος ουρανοξύστης έχει 200 μέτρα ύψος και η πλατφόρμα για τους επισκέπτες βρίσκεται στον 55ο όροφο. 



Η πόλη διαθέτει επίσης πολλά αξιόλογα μουσεία (όπως το σπίτι που έζησε ο Γκαίτε, καθώς και ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο τέχνης με πολλά έργα διάσημων ζωγράφων και γλυπτών) και έναν τεράστιο εμπορικό πεζόδρομο, το Zeil, με πάρα πολλά καταστήματα, η χαρά του shopping therapy! Μας παίνεψαν επίσης πολύ το Ζωολογικό και το Βοτανικό κήπο αλλά δυστυχώς δεν προλάβαμε να τους δούμε. Προτιμήσαμε να επισκεφθούμε τη γειτονική Χαϊδελβέργη που απέχει 1 ώρα με το τρένο και φυσικά δεν το μετανιώσαμε, πανέμορφη μεσαιωνική πόλη με ιδιαίτερο ιστορικό χαρακτήρα.  
Θα προγραμματίσουμε τα υπόλοιπα αξιοθέατα της Φραγκφούρτης την επόμενη φορά... έτσι, για να έχουμε κίνητρο να ξαναπάμε σύντομα! 

Και για το τέλος...κάτι που μας έκανε μεγάλη εντύπωση: ένας σκυλος φτιαγμένος από...άμμο!