ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΚΑΡΥ


Το ξέρουμε όλοι, είτε μαγειρεύουμε είτε απλώς απολαμβάνουμε το φαγητό: τα μπαχαρικά είναι απαραίτητα για ένα νόστιμο αποτέλεσμα. Αξίωμα πρώτο: ακόμα και αν βάλουμε τα καλύτερα, αγνότερα και νοστιμότερα υλικά, αν δεν προσθέσουμε  και μπαχαρικά το φαγάκι μας θα είναι μάλλον άνοστο και αδιάφορο. 
Αξίωμα δεύτερο: τα μπαχαρικά επιδέχονται άπειρους αυτοσχεδιασμούς ανάλογα τα προσωπικά γούστα και τις γευστικές/αρωματικές μας προτιμήσεις. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί που έχουν κοινή αποδοχή και αρέσουν σχεδόν σε όλους, όπως το κοτόπουλο με το κάρυ που αποτελούν κλασσικό δίδυμο! 
Στη συγκεκριμένη απλή συνταγή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε το κάρυ σε σκόνη που βρίσκεται πολύ εύκολα σε όλα τα καταστήματα τροφίμων, είτε (αν θέλουμε κάτι πιο ξεχωριστό και εξωτικό), να χρησιμοποιήσουμε πάστα κάρυ. Αυτή την πάστα μπορούμε να την προμηθευτούμε σε καταστήματα που πωλούν μπαχαρικά (υπάρχουν πολλά και στην κεντρική αγορά της Αθήνας αλλά πλέον και σε πολλές γειτονιές) και εκτός από το βασικό συστατικό της, το κάρυ, περιλαμβάνει και άλλα μπαχαρικά (όπως κύμινο, κόλιανδρο, κάρδαμο, πάπρικα, κανέλα κλπ). 
Προσωπικά επειδή έχω την...τύχη (ή την ατυχία, ανάλογα πώς το βλέπει κανείς...) να βρίσκομαι καθημερινά στην περιοχή της Ομόνοιας προμηθεύομαι πάντα πάστα κάρυ που είναι φυσικά και πολύ πιο αρωματική ως υλικό από το απλό κάρυ. Υπάρχει δε σε διάφορες διαβαθμίσεις, από απαλή έως πολύ καυτερή, ανάλογα τα γούστα. Η συνταγή μας πάντως γίνεται είτε έτσι είτε αλλιώς μια και  τον κύριο λόγο έχει το προσωπικό γούστο του μάγειρα! 

Θα χρειαστούμε:
6 φιλέτα κοτόπουλο σε μπουκίτσες
Λίγο ελαιόλαδο
2 κ.γ. πάστα κάρυ ή
1 κ.γ. κάρυ, 1/2 κ.γ. κύμινο, 1/2 κ.γ. καυτερή πάπρικα και 1/2 κ.γ. κανέλα 
Αλάτι
2 κόκκινες πιπεριές (όχι καυτερές) κομμένες σε μικρά καρεδάκια
1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
2 κ.σ. πελτές ντομάτας διαλυμένος σε 1 ποτήρι νερό
1 κεσεδάκι στραγγιστό γιαούρτι


Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κοτόπουλο, το κρεμμύδι και το σκόρδο μαζί με τα μπαχαρικά. Όταν αυτά πάρουν χρώμα προσθέτουμε τις πιπεριές και συνεχίζουμε λίγο ακόμα το σωτάρισμα. Στο τέλος σβήνουμε με τον πελτέ και το νερό, αλατίζουμε και σκεπάζουμε την κατσαρόλα. Σιγοβράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσει το κοτόπουλο (περίπου μισή ώρα). 
Μόλις δούμε ότι το κοτόπουλο έχει μαλακώσει σβήνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε το γιαούρτι, ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί και αφήνουμε περίπου 5 λεπτά το φαγητό με κλειστό καπάκι.
Συνοδεύουμε κατά προτίμηση με ρύζο μπασμάτι. 


ΤΑ PANCAKES ΑΛΛΙΩΣ...


Καλή προσαρμογή σε όλους μας! 
Μαζί με το τέλος των διακοπών (αλλά ευτυχώς όχι των θαλασσινών εξορμήσεων του Σαββατοκύριακου, αυτές θα τις συνεχίζουμε ακόμα, όσο κρατάει ο καιρός) ήρθε και η έναρξη της σχολικής χρονιάς. 
Ζόρι για τους μαθητές αλλά και (ίσως μάλιστα περισσότερο...) για τους γονείς. Σκεφτόμαστε όλοι εμείς οι γονείς τα πρόσθετα έξοδα, το χρόνο, την καθημερινή μουρμούρα για το πρωινό ξύπνημα και όλα όσα αναπόφευκτα συνεπάγεται η νέα σχολική χρονιά. Όπως όλα τα ξεκινήματα, μικρά και μεγάλα, έτσι και αυτό εμπεριέχει ενθουσιασμό, εξέλιξη, ανησυχία, προβληματισμό αλλά και προσμονή, συναισθήματα θετικά αλλά και -λίγα- αρνητικά. 

Τη χθεσινή, πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς, είπαμε να την κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέρουσα, λίγο πιο γιορτινή, λίγο πιο ξεχωριστή. Να μην δοκιμάσουμε κάτι γλυκό, ίσως γιατί αυτό θα ήταν πιο αναμενόμενο, αλλά να κάνουμε την -αλμυρή- ανατροπή με pancakes!   

Η συνταγή για pancakes που έχω υιοθετήσει και έχει πάντα μεγάλη επιτυχία είναι αυτή εδώ  από το Two boys and Hope. Σούπερ συνταγή, δίνει πάντα πολύ αφράτα pancakes, νόστιμα και ζουμερά!

 Αυτή τη φορά τα ετοίμασα από την προηγούμενη μέρα (πού χρόνος το πρωί για τηγανίσματα, πλέον η Νατάσα μεγάλωσε και για την πρώτη της μέρα ήθελε χρόνο να ετοιμαστεί και να καλλωπιστεί με τη βοήθεια και της μαμάς!). Με τη συγκεκριμένη συνταγή πάντως, ακόμα και την επόμενη μέρα η γεύση και η υφή των pancakes παραμένουν αναλλοίωτες, είναι εξίσου νόστιμα. Έβαλα λοιπόν τα έτοιμα pancakes σε πυρίμαχα πιάτα, εναλλάξ σε στρώσεις με τυρί τσένταρ και φέτες μπέικον που τις πέρασα πριν από το τηγάνι ελάχιστα να στραγγίξει κάπως το λίπος τους.  Ελάχιστα λετπά στο φούρνο μικροκυμάτων ή σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο με αέρα μέχρι να λυώσει το τυράκι και έτοιμο το λαχταριστό αλμυρό μας πρωινό!  Ιδιαίτερο, νόστιμο και πολύ χορταστικό, μπορεί να μην είναι κατάλληλο για καθημερινή κατανάλωση αλλά είναι ιδανικό για μία ξεχωριστή ημέρα όπως η χθεσινή. Εκτιμήθηκε δεόντως και συνέβαλλε στην καλή διάθεση της ημέρας!
Καλή σχολική χρονιά στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς!


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2018


Δεν έχουμε διάθεση για πολλά λόγια αυτό το καλοκαίρι...οι διακοπές που περιμέναμε και σχεδιάζαμε όλο το χρόνο τελικά έχουν πικρή γεύση, σαν τη γεύση του καπνού... 
Η ζωή συνεχίζεται αλλά δεν είναι ανέμελη, έχει ποτιστεί με γερές δόσεις μελαγχολίας και κάποια ενοχής...ενοχής γιατί εμείς είμαστε καλά και πραγματοποιούμε όσα είχαμε σχεδιάσει ενώ κάποιοι (πολλοί) βρίσκονται εντελώς ξαφνικά αντιμέτωποι με το χειρότερο σενάριο που θα μπορούσαν να φανταστούν... 
Μακάρι όλοι αυτοί που δοκιμάστηκαν να βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν...


ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ

Σχεδίαζα αυτές τις μέρες να δημοσιεύσω ένα κατεξοχήν καλοκαιρινό φαγητό, τα παπουτσάκια, αλλά ο καιρός...μόνο καλοκαίρι δεν θυμίζει! Φίλοι και φίλες που ξεκίνησαν ήδη τις διακοπές τους σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος επικοινωνούν μαζί μου απογοητευμένοι, άλλο επέλεξαν αρχικά και τελικά κατέληξαν να αισθάνονται ότι έχουν βρεθεί σε μία, κάπως πιο ελληνική εκδοχή της...Βενετίας!  
Δυστυχώς πολλά τερτίπια μας κάνει φέτος ο καιρός και τις επόμενες μέρες τουλάχιστον δεν φαίνεται να στρώνει, παραμένει άστατος και άπονος! Εγώ πάντως τα παπουτσάκια τα έφτιαξα και τα καταευχαριστηθήκαμε αν και τα φάγαμε μέσα στην κουζίνα, και όχι στο μπαλκόνι όπως υπολόγιζα. Το μπαλκόνι μου δεν προσφερόταν για φαγητό καθώς λυσσομανούσε η καταιγίδα: πάνε προς το παρόν χαμένες οι διακοσμήτικές παρεμβάσεις, τα λουλούδια και τα (στοιβαγμένα προς το παρόν) αναπαυτικά μου έπιπλα! 
Για τα κλασσικά παπουτσάκια θα χρειαστούμε:
4-5 μελιτζάνες
500 γρ. κιμάς
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα
1 ξύλο κανέλας
Λίγο ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι

Μία δόση μπεσαμέλ
100 γρ. βούτυρο
100 γρ. αλεύρι
1 λίτρο γάλα
2 κρόκοι αυγών χτυπημένοι ελαφρά
Αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο
Λίγη τριμμένη παρμεζάνα
  
Εκτέλεση
Αρχικά κόβουμε τις μελιτζάνες κατά μήκος, τις τοποθετούμε με το δέρμα προς τα πάνω σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, τις αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και τις ψήνουμε για ένα μισάωρο περίπου μέχρι να μαλακώσουν (εγώ τις ψήνω κανονικά στις αντιστάσεις).  
Μέχρι να ψηθούν οι μελιτζάνες ετοιμάζουμε τον κιμά (τον οποίο φυσικά μπορούμε να έχουμε ήδη έτοιμο από την προηγούμενη μέρα αν μας βολεύει): Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε με λίγο ελαιόλαδο τον κιμά και το κρεμμύδι μέχρι ο κιμάς να γίνει σπυρωτός (βοηθάμε με ξύλινη σπατουλα). Προσθέτουμε τις ντομάτες, το αλάτι, το πιπέρι και την κανέλα. Αφήνουμε να βράσει καλά και να εξατμισθούν όλα τα υγρά της σάλτσας. Σε 30 λεπτά που είναι έτοιμες οι μελιτζάνες έχει γίνει και ο κιμάς. 
Όση ώρα βράζει ο κιμάς ετοιμάζουμε και τη μπεσαμέλ (όρεξη να έχετε για αυτό το φαγητό και πολλά σκεύη σε ετοιμότητα!): Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα. Συγχρόνως σε άλλη (λίγο μεγαλύτερη) κατσαρόλα λυώνουμε το βούτυρο και, όταν ζεσταθεί πολύ, προσθέτουμε το αλεύρι μέχρι να ξανθύνει. Ανακατεύουμε καλά και λίγο-λίγο προσθέτουμε το ζεστό γάλα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να πήξει η κρέμα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε αλάτι (με προσοχή επειδή θα μπει και η παρμεζάνα), πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα 2-3 λεπτά να έρθει σε μία πιο ανεκτή θερμοκρασία και με γρήγορες κινήσεις προσθέτουμε τους χτυπημένους κρόκους και, τέλος, την παρμεζάνα. 
Εντωμεταξύ οι μελιτζάνες μέσα στο φούρνο έχουν μαλακώσει. 
Τις βγάζουμε (χωρίς να σβήσουμε τον φούρνο), τις γυρίζουμε με το δέρμα προς τα κάτω και με ένα κουταλάκι αφαιρούμε (ελάχιστη) από τη σάρκα τους έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα βαθούλωμα. Γεμίζουμε το βαθούλωμα με κιμά και από πάνω στρωνουμε τη μπεσαμέλ. 
Ψήνουμα τα παπουτσάκια περίπου 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.  

ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΛΙΓΟΥΡΙ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ


Το πλιγούρι είναι ένα δημητριακό που μπορούμε εύκολα να εντάξουμε στη διατροφή μας καθώς είναι ευέλικτο στη γεύση και πολύ χρήσιμο διατροφικά. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, δημιουργεί  ικανοποιητική αίσθηση κορεσμού, θεωρείται πολύ καλή πηγή υδατανθράκων (που μάλιστα ενδείκνυται και για διαβητικούς) και επιπλέον, η ήπια γεύση κάνει τη δοκιμή του από τα παιδιά εύκολη υπόθεση! Αν σε όλα αυτά σημειώσετε ότι το φαγητό που προτείνω σήμερα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα τη δεύτερη μέρα (και μάλιστα απευθείας από το ψυγείο μας άρεσε καλύτερα!), νομίζω πως άνετα μπορείτε να του δώσετε μία ευκαιρία! 

Για ποσότητα ίση με μία κανονική κατσαρόλα θα χρειαστούμε:
2 φλιτσάνια τσαγιού πλιγούρι
2 πιπεριές Φλωρίνης
1 μελιτζάνα
3 κολοκυθάκια
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
2 ωριμες ντομάτες
4 φλιτζάνια τσαγιού ζεστό νερό
Λίγο ελαιόλαδο
1 κ.σ. βούτυρο
Αλάτι, πιπέρι, κάρυ, κανέλα
Κόβουμε όλα τα λαχανικά σε κυβάκια το ακόρδο σε μικρές φετούλες  και τρίβουμε τις ντομάτες στον τρίφτη. 
Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (4-5 κουταλιές) με μία κουταλιά της σούπας βούτυρο και τσιγαρίζουμε όλα τα λαχανικά για περίπου  5 λεπτά, δηλαδή μέχρι να μαλακώσουν λιγάκι. Τα πασπαλίζουμε με κάρυ και με μία πρέζα κανέλα. Αφού τα ανακατέψουμε καλά-καλά έτσι ώστε να βγάλουν τα μπαχαρικά τα αρώματά τους, προσθέτουμε τις τριμένες ντομάτες και 4 φλιτζάνια ζεστό νερό. 
Βάζουμε αλάτι και πιπέρι και βράζουμε τα λαχανικά για άλλα 5 λεπτά. Στη συνέχεια προσθέτουμε 2 φλιτζάνια τσαγιού πλιγούρι και βράζουμε για περίπου 20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. 

Πολύ νόστιμο, υγιεινό και εύκολο φαγάκι, ιδανικό και για το καλοκαίρι αφού όπως ήδη σας είπα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα κρύο! 


ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗ

Η Φρακφούρτη είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας και σαν αστικό τοπίο θυμίζει λίγο μία ευρωπαϊκή εκδοχή της Νέας Υόρκης, καθώς έχει πάρα πολλούς ουρανοξύστες. 
Πριν αποφασίσω να πραγματοποιήσω το ταξίδι μου και κοιτάζοντας τις φωτογραφίες της πόλης στο διαδίκτυο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση μίας βαρετής πόλης, με πολλους ουρανοξύστες και χωρίς ιστορικό χαρακτήρα. Αφού όμως αποφασίσαμε τελικά να φύγουμε εκτός Ελλάδας για τις μέρες του Πάσχα και αφού η απόφαση πάρθηκε σχεδόν την τελευταία στιγμή, τα αεροπορικά εισιτήρια για τις περισσότερες ευρωπαϊκες πόλεις ήταν πια πανάκριβα. Ψάχνοντας στις (λίγες διαθέσιμες) αεροπορικές επιλογές έπεσα πάνω σε πτήσεις για Φραγκφούρτη που ήταν ιδιαίτερα προσιτές οικονομικά και...η απόφασή μου πάρθηκε παρορμητικά! Στο κάτω-κάτω στη Φραγκφούρτη (και ήταν το μονο που ήξερα για την πόλη μέχρι τότε) χτυπάει η καρδιά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και αυτό από μόνο του είναι ένα σημαντικό αξιοθέατο στις μέρες της ευρωπαϊκής οικονομικής ένωσης (και κρίσης...).    
Τελικά, όχι μόνο δεν μετανιώσαμε για την επιλογή μας αλλά ανυπομονούμε να ξαναπάμε κάποια στιγμή γιατί αυτή η πόλη έχει πολλά αξιοθέατα αλλά και ευκαιρία για κοινωνική παρατήρηση!
Η Φραγκφούρτη, είναι πόλη που δεν αποτελεί παραδοσιακό πόλο έλξης για τους τουρίστες (όπως είναι ας πούμε το Βερολίνο ή το Μόναχο) και έτσι έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις τον πραγματικό τρόπο ζωής και τους αυθεντικούς ρυθμούς  των κατοίκων, βγάλαμε πολλά συμπεράσματα και αναλύσαμε πολλές συμπεριφορές. Το ταξίδι μας λοιπόν είχε και...κοινωνικό όφελος! 

Οργανώνοντας το ταξίδι, έκλεισα ξενοδοχέιο στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού (βολική αλλά κάπως υποβαθμισμένη) που όμως ήταν σε απόσταση αναπνοής από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και το τεράστιο...Ευρώ που βρίσκεται στην είσοδό τους. Το Ευρώ το είδαμε σε όλες τις ώρες της ημέρας και έγινε το δικό μας αστείο! 

Το βασικό αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό της πόλης που την κάνει να διαφέρει από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκες μεγαλουπόλεις είναι οι καλαίσθητοι ουρανοξύστες (πανταχού παρόντες στο κεντρο της πόλης) οι οποίοι είναι (περιέργως) πολύ αρμονικά δεμένοι με τα ιστορικά κτίρια της πόλης. Δεν έχω συναντήσει ξανά αυτό τον αρμονικό συνδυασμό παλιού-νέου και αυτό το χαρακτηριστικό ήταν που μας άρεσε πολύ και μας εντυπωσίασε. Ειδικά το βράδυ το θέμα της πόλης ήταν μαγικό, καθώς οι ουρανοξύστες ήταν φυσικά πολυφωτισμένοι και ανάμεσά τους ξεπρόβαλλαν παραδοσιακά κτίσματα, εκκλησίες και πλατείες. Όμορφος και αναπάντεχος συνδυασμός!  

Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Main. Οι όχθες του είναι διαμορφωμένες πολύ όμορφα με πολλά δέντρα και πράσινο. Ειδικά τις μέρες που πετύχαμε εμείς και ήταν συνεχώς ηλιόλουστες επικρατούσε κοσμοσυρροή γύρω από το ποτάμι! 

Στην κεντρική πεζογέφυρα του ποταμιού, κυριαρχεί μία επιγραφή γραμμένη στα αρχαία ελληνικά! Η Νατάσα έπαθε σοκ μόλις την είδε και τη φωτογράφισε για να τη δείξει στη φιλόλογό της. Όπως μάθαμε, πρόκειται για φράση από την Οδύσσεια που αναφέρεται στην πολυπολιτισμικότητα της πόλης καθώς στη Φραγκφούρτη συγκεντρώνονται πολλές διαφορετικές εθνικότητες. 


Το ιστορικό κέντρο της πόλης λέγεται Romer και ουσιαστικά είναι μία πολύ μεγάλη πλατεία με όμορφα παραδοσιακά κτίρια.  



Εδώ βλέπουμε πάλι τη συνύπαρξη του ιστορικού κτιρίου με τους γυάλινους ουρανοξύστες.

Και ένας εξ αυτών, ο πιο γνωστός της πόλης που είναι και ανοιχτός στο κοινό λέγεται Main Tower. Δεν μπορούσαμε να μην το επισκεφθούμε διότι η Νατάσα ήταν ιδιαίτερα απαιτητική ως προς αυτό, για εκείνη μάλιστα αυτή η επίσκεψη ήταν και το highlight του ταξιδιού! Ο συγκεκριμένος ουρανοξύστης έχει 200 μέτρα ύψος και η πλατφόρμα για τους επισκέπτες βρίσκεται στον 55ο όροφο. 



Η πόλη διαθέτει επίσης πολλά αξιόλογα μουσεία (όπως το σπίτι που έζησε ο Γκαίτε, καθώς και ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο τέχνης με πολλά έργα διάσημων ζωγράφων και γλυπτών) και έναν τεράστιο εμπορικό πεζόδρομο, το Zeil, με πάρα πολλά καταστήματα, η χαρά του shopping therapy! Μας παίνεψαν επίσης πολύ το Ζωολογικό και το Βοτανικό κήπο αλλά δυστυχώς δεν προλάβαμε να τους δούμε. Προτιμήσαμε να επισκεφθούμε τη γειτονική Χαϊδελβέργη που απέχει 1 ώρα με το τρένο και φυσικά δεν το μετανιώσαμε, πανέμορφη μεσαιωνική πόλη με ιδιαίτερο ιστορικό χαρακτήρα.  
Θα προγραμματίσουμε τα υπόλοιπα αξιοθέατα της Φραγκφούρτης την επόμενη φορά... έτσι, για να έχουμε κίνητρο να ξαναπάμε σύντομα! 

Και για το τέλος...κάτι που μας έκανε μεγάλη εντύπωση: ένας σκυλος φτιαγμένος από...άμμο! 


ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ


Μέχρι να βρω λίγο χρόνο για να καταγράψω το πρόσφατο ταξιδάκι μας με τη συνοδεία των απαραίτητων φωτογραφικών ντοκουμέντων...σας δίνω μία πολύ σύντομη (και επίκαιρη λόγω άνοιξης) γεύση!  


 

ΠΑΣΧΑ

Μεγάλη Τετάρτη σήμερα και οι πασχαλινές προετοιμασίες δεν έχουν καν αρχίσει στο σπίτι μας... Μην ξεγελιέστε από την εισαγωγική φωτογραφία με τα ροδοψημένα κουλουράκια που μόλις βγήκαν από το φούρνο...είναι περσινή, άρα παραπλανητική! 
Ευελπιστώ αύριο να φτιάξουμε τα φετινά μας κουλούρια (θα δοκιμάσω μία νέα συνταγή που βρήκα αντί για τη συνηθισμένη που χρησιμοποιούσα μέχρι τώρα και θα σας πω τα αποτελέσματα). Αυγά θα βάψουμε ελάχιστα, έτσι για το καλό, με χρώματα ζαχαροπλαστικής όπως κάνουμε τα τελευταία χρόνια. Αυτές είναι όλες κι όλες οι ετοιμασίες μας για το φετινό Πάσχα, παραδέχομαι ότι δεν είναι πολλές ούτε εντυπωσιακές. Οι τελευταίες εβδομάδες για κάποιο περίεργο...συμπαντικό λόγο ήταν υπερβολικά φορτωμένες με υποχρεώσεις. Δεν έμενε χρόνος ούτε για τις βασικές δουλειές στο σπίτι και συνέχεια προέκυπταν εκκρεμότητες και επιπλέον τρεχάματα, κάποιος πλανήτης μπορεί να έβαλε το χέρι του ίσως? Δεν ξέρω τι έφταιξε αλλά με όλα αυτά δεν πρόλαβα καθόλου να οργανωθώ και με βρήκε η Μεγάλη Εβδομάδα πριν καλά-καλά το συνειδητοποιήσω! 
Το μόνο που πρόλαβα να κάνω (αναγκαστικά) ήταν κάποια δώρα λόγω Πάσχα η σύνθεση των οποίων είναι για μένα  πάντα ευχαρίστηση και ποτέ αγγαρεία. Έχω καθιερώσει σε κάποιες περιστάσεις να κάνω "σύνθετα" δώρα, δηλαδή να διαλέγω ένα καλάθι ή ένα ωραίο κουτί, και να το γεμίζω με αντικείμενα που πιστεύω πως θα αρέσουν στον παραλήπτη.  Βρίσκω αυτά τα δώρα πολύ πιο προσωπικά και πρωτότυπα γιατί σχεδιάζεις από πριν τι θα βάλεις μέσα, διαλέγεις μικροαντικείμενα από διάφορα καταστήματα αλλά με κοινό παρονομαστή το χαρακτήρα και τις προτιμήσεις του παραλήπτη. Σαν δώρο βέβαια θέλει κάπως περισσότερη προετοιμασία και οργάνωση αλλά είναι πιο ιδιαίτερο.

Για του λόγου το αληθές...να ένα δώρο που φτιάχτηκε για μία οικογένεια με νεογέννητο μωράκι. Διάλεξα ένα ωραίο κουτί που μπορεί να χρησιμεύσει για αποθήκευση μικροπραγματων του μωρού, ένα παιχνιδάκι, ένα ροζ φορμάκι μέσα σε ένα τσόχινο καλαθάκι (που επίσης μπορεί να χρησιμεύσει για να μπουν πχ οι κρεμούλες του μωρού, ένα διακοσμητικό από φελλο για το παιδικό δωμάτιο, ένα αρωματικό κερί και λίγα σοκολατάκια για τους γονείς. 

  
Νατο και ολοκληρωμένο με τη συσκευασία του!

Το παρακάτω είναι ένα δώρο για τη γιαγιά της Νατάσας, χρησιμοποίησα ένα μεταλλικό κασπό με λουλούδια αφού στη γιαγιά αρέσουν πολύ τα λουλούδια! Μέσα βάλαμε μία κρέμα σώματος, μία κρέμα ματιών, το ίδιο διακοσμητικό από φελλό, ένα αρωματικό κερί και σοκολατάκια, κοινά στοιχεία με το προηγούμενο δώρο!


Και ένα δώρο για την κουμπάρα μου: βρήκα αυτό το ωραίο κουτί σε σχήμα παλιάς βαλίτσας (τέλειο δεν είναι???) και μέσα έβαλα ένα όμορφο ξύλινο ανοιξιάτικο διακοσμητικό, ένα αρωματικό κερί και ένα κοσμηματάκι που της έφτιαξα. 


Α, μέσα σε όλα έφτιαξα και μία λαμπάδα σε λευκό-χρυσό (μαζί με κοσμηματάκι για το λαιμό) για την έφηβη βαφτιστήρα μίας φίλης και συναδέλφου, στη φωτογραφία χάνει λίγο αλλά δείτε την και αυτή!

Αυτά είναι όλα με όσα ασχολήθηκα ενόψει Πάσχα, ελπίζω αύριο να οργανωθώ καλύτερα και να προχωρήσω και σε κάτι πιο μαγειρικό! Να ευχηθώ με τη σειρά μου καλές προετοιμασίες στα μαγειρέματά σας, καλό δρόμο σε όσους θα μετακινηθούν και καλή Ανάσταση σε όλο τον κόσμο!

Banana bread

Η συγκεκριμένη συνταγή:
  • δεν είναι πασχαλινή, 
  • δεν έχει σχέση με την άνοιξη, 
  • δεν συνδέεται με τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, 
  • δεν περιέχει κάποιο εποχιακό υλικό.
(απαραίτητες διευκρινήσεις για να προλάβω την απορία σας). 
Αφού το Πάσχα φέτος μας προέκυψε πολύ νωρίς και ο χρόνος ο δικός μου δεν επέτρεψε καμία προετοιμασία (ευελπιστώ την επόμενη εβδομάδα να προάβω τουλάχιστον λίγα κουλουράκια για να "μυρίσει" το σπίτι), θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας μία συνταγή που βρήκα σε αγγλόφωνο site, η οποία μου έλυσε τα χέρια τους τελευταίους μήνες!
Είναι πανεύκολη, πεντανόστιμη, γρήγορη και απλή, ιδανική για κέρασμα, σνακ ή σχολικό κολατσιό: νοστιμότατο, ζουμερό μπανανόψωμο, κάτι μεταξύ κέικ και ψωμιού, αγγλιστί banana bread. 
Είναι κυριολεκτικά το γλυκό που γίνεται σε 10 λεπτά και χωρίς κανένα βαθμό δυσκολίας, δοκιμάστε το και θα το λατρέψετε!

Υλικά (για μία μακρόστενη φόρμα)
4 ώριμες μπανάνες πολτοποιημένες στο μούλτι
3 κουταλιές σούπας φυτικό λάδι (χρησιμοποιώ αραβοσιτέλαιο)
1 αυγό
1 φακελάκι βανίλια
1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1 1/2 φλιτζάνι τσαγιού κοσκινισμένο αλεύρι γ.ο.χ
1 κουταλάκι γλυκού σόδα
1 κουταλάκι γλυκού μπέκιν πάουντερ
1 κουταλάκι γλυκού κανέλα
1 πρέζα αλάτι
1 χούφτα σταγόνες σοκολάτας (προαιρετικά)

Η ιδιαίτερα απλή εκτέλεση έχιε ως εξής:
Σε ένα μεγάλο μπολ και χωρίς μίξερ ανακατεύουμε με κουτάλι τις πολτοποιημένες μπανάνες με το αυγό και το φυτικό λάδι και μετά προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά (τελευταία αφήνουμε το αλεύρι και τις σταγόνες σοκολάτας).
Στρώνουμε με χαρτί ψησίματος μία μακρόστενη φόρμα, γεμίζουμε με το μίγμα και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 40-45 λεπτά. Κάνουμε το τεστ με το μαχαίρι και όταν αυτό βγει στεγνό το γλυκό είναι έτοιμο. 
Αφήνουμε τη φόρμα 10 λεπτά να κρυώσει λίγο και μετά βγάζουμε το κέικ και το τοποθετούμε σε σχάρα για να κρυώσει. Διατηρείται ζουμερό και φρέσκο για αρκετές ημέρες. 

ΒΙΒΛΙΟ - Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Τα βιβλία που αγοράζω στη Νατάσα συνήθως τα διαβάζω πρώτα εγώ. 

'Εχω ανακαλύψει έτσι πολλούς νέους κόσμους που (παρότι βιβλιοφάγος από μικρή) τους αγνοούσα. Με την τωρινή μου ματιά έχω εκτιμήσει παραπάνω κάποια βιβλία που ναι μεν τα είχα διαβάσει μικρή αλλά τότε βιαζόμουνα να ανακαλύψω την πλοκή τους και προσπερνούσα βιαστικά ίσως κάποια λογοτεχνικά τους στοιχεία. 

Μπορώ να εκμυστηρευτώ ότι υπερβάλλω καμιά φορά στη συχνότητα  αγοράς νεων βιβλίων για τη Νατάσα επειδή πρωτίστως φάνηκαν σε μένα ενδιαφέροντα και ελκυστικά. Ευτυχώς που διαβάζει κι εκείνη πολύ και γρήγορα και δικαιολογώ εντέχνως την...απληστία μου!

Πολλά τα βιβλία (παιδικά και πλέον εφηβικά) που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Κάποια είναι πιο κλασσικά και κάποια πιο σύγχρονα. Για κάποια από αυτά ήξερα ότι διέθεταν αξιόλογες ιδιότητες, ενώ για άλλα το αγνοούσα - κακώς. 
Στην τελευταία κατηγορία ας πούμε, ανήκουν τα βιβλία του Χάρρυ Πόττερ που για χρόνια τα αντιμετώπιζα (χωρίς να τα έχω διαβάσει) με λίγο "σνομπ" διάθεση ως μία απλή μόδα της εποχής. Από τότε που τα διάβασα (όλα στη σειρά και νυχθημερόν επί συνεχόμενες εβδομάδες!) τα έχω σε περίοπτη θέση στην καρδιά μου! 
Ένα βιβλίο που ολοκλήρωσα χθες, που διάβασα σχεδόν απνευστί και που συνιστώ ένθερμα σε νέους έφηβους είναι το βιβλίο "Ο χορός της ζωής" της Ζωρζ Σαρρη. Μου άρεσε πάρα πολύ (ίσως βέβαια σε αυτό συνετέλεσε κατά πολύ και το κάδρο του βιβλίου που διαδραματίζεται στο πάντα αγαπημένο Παρίσι!). 
Πέρα όμως από την ενδιαφέρουσα πλοκή, τα ιστορικά στοιχεία, τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες και τα λογοτεχνικά οφέλη, αυτό το βιβλίο προσφέρει και σημαντικό δίδαγμα, που είναι επίκαιρο ειδικά στη δύσκολη (αλλά και συγχρόνως γεμάτη με τηχνητες "ευκολίες") σημερινή πραγματικότητα που βιώνουν οι νέοι έφηβοι.
Η υπόθεση (που παρουσιάζει  στα παιδιά, συν τοις άλλοις, και μία ταραγμένη ιστορικά περίοδο της χώρας μας, αυτή της Κατοχής και του Εμφυλίου) έχει ως εξής
  1.  
  2. Η Χριστίνα Κανέλη είναι μία εικοσάχρονη ηθοποιός που φεύγει από την Ελλάδα την περίοδο του εμφυλίου και πηγαίνει στο Παρίσι, κυνηγημένη για τις πολιτικές της πεποιθήσεις. Η Χριστίνα φτάνει στο Παρίσι με μόνη συντροφιά τις βαλίτσες της και τα γράμματα της Τόνιας, της αδερφής της. Φοβισμένη, απογοητευμένη και λυπημένη, από την πρώτη μέρα που φτάνει στο Παρίσι νοσταλγεί την πατρίδα της, τους φίλους της και το θέατρο. Ευτυχώς στο Παρίσι την περιμένουν κάποιοι φίλοι από την Ελλάδα που τη βοηθούν. Η πρώτη της εργασία στη Γαλλία είναι σε ένα εργοστάσιο παντοφλών, όπου χωρίς δεύτερη σκέψη ξεκινάει να εργάζεται, αφού ανησυχεί για την επιβίωσή της. Το μυαλό της βέβαια πάντα είναι στο θέατρο, τη μεγάλη της αγάπη.
  3. Παρόλη της την ανησυχία για την καθημερινή της επιβίωση, η Χριστίνα καταφέρνει να δημιουργεί φιλίες και να κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων γύρω της. Η Χριστίνα, όπως κάθε μετανάστρια, αντιμετωπίζεται από τον κόσμο γύρω της με οίκτο ή με κάποια περιφρόνηση. Παρόλα αυτά, όσοι τη γνωρίζουν απολαμβάνουν την παρέα της και την εμπιστεύονται εύκολα και γρήγορα. Αγωνίζεται σκληρά και εργάζεται όπου βρει για να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δυσκολίες. Αργότερα, βρίσκει δουλειά σε ένα θέατρο και οι παραστάσεις της γίνονται ανάρπαστες, αφού είναι καταπληκτική ηθοποιός. Και μέσα σε όλα αυτά ερωτεύεται, βιώνει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, αλλά παραμένει δυνατή και συνεχίζει να χαμογελά. Είναι δυναμικός χαρακτήρας, αυθόρμητη, ζωντανή και αγωνίζεται καθημερινά, για να επιβιώσει στην Πόλη του Φωτός. 
Το θετικό μήνυμα που περνάει αυτό το βιβλίο στα νέα παιδιά είναι ότι ακόμα και όταν όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας, όταν οι δυσκολίες δείχνουν αξεπέραστες, ακόμα και τότε δεν πρέπει να σταματάμε να πιστεύουμε στα όνειρά μας και να αγωνιζόμαστε γι αυτά. 
Αν δείξουμε εμπιστοσύνη και σεβασμό στους ανθρώπους γύρω μας και αν προσπαθήσουμε κι εμείς, στο τέλος θα πετύχουμε αυτό που θέλουμε. 
Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, δεν ανοίγει μαγικά μπροστά μας, συναντάμε δυσκολίες και αναποδιές αλλά στο τέλος η συνέπεια στο στόχο και η θετική διάθεση αποδίδουν καρπούς. 
Το βιβλίο, λόγω της πρωταγωνίστριας, της Χριστίνας, απευθύνεται περισσότερο σε κορίτσια...κάθε ηλικίας!

ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΨΗΜΕΝΑ ΣΕ ΜΠΥΡΑ


Τσικνήσαμε χθες όπως προστάζει το έθιμο, πιο λιτά και μετρημένα από άλλες φορές καθώς μεσοβδόμαδα πια δεν υπάρχει άνεση χρόνου για παρεκκλίσεις από το πρόγραμμα. Η Νατάσα έχει αρκετές σχολικές δραστηριότητες, οι δικές μας υποχρώσεις είναι πολλές, ειδικά τις καθημερινές κι έτσι δεν υπάρχει η δυνατότητα για πολλές προετοιμασίες και "μερακλίδικες" καταστάσεις. Περιοριστήκαμε λοιπόν σε απλά και γρήγορα πράγματα, μόνο και μόνο για να μην μοιάζουν όλες οι μέρες ίδιες και να κάνουμε εκείνο το διαφορετικό. 
Τελευταία στιγμή και τρέχοντας μεταξύ σούπερ-μάρκετ, κρεοπωλείου και φροντιστηρίου αγγλικών (!) έψησα πιτούλες και καλαμάκια, έφτιαξα το απαραίτητο τζατζίκι και μία δροσερή πατζαροσαλάτα, τηγάνισα λίγα κεφτεδάκια και έβαλα στο φούρνο αυτά τα πεντανόστιμα λουκάνικα ψημένα σε μπύρα  (συνταγή της Κικής από το Tante Kiki).
Πρέπει να δηλώσω δημόσια ότι αυτά τα λουκάνικα, με τον τρόπο που προτείνει η Κική γίνονται καταπληκτικά και πεντανόστιμα, να τα δοκιμάσετε οπωσδήποτε! Φοβερό μεζεδάκι για μερακλήδες και για πολλές καταστάσεις, σας εγγυώμαι ότι δεν θα μπορέσει κανείς να τους αντισταθεί! 
Για την ώρα το τρέξιμο συνεχίζεται: αύριο το βράδυ έχουμε αποκριάτικο πάρτι στο σπίτι μας με καλεσμένες τις φίλες της Νατάσας που περιμένουν πώς και πώς να καταπλήξουν η μία την άλλη με τις μεταμφιέσεις τους. Έχω μεγαλεπήβολα σχέδια για τη διακόσμηση του χώρου σε αυτό το πάρτι και έχω προμηθευτεί πάρα (μα πάρα) πολλά αποκριάτικα είδη διακόσμησης, εξάλλου οι απόκριες τη ζητάνε την υπερβολή! Αύριο το πρωί θα πιάσω δουλειά νωρίς κι το ζητούμενο είναι να δω την έκπληξη στα μάτια τους μόλις μπουν στο χώρο. 
Για να δούμε αν θα πετύχουμε το στόχο... 

ΖΟΥΜΕΡΟ ΣΟΚΟΛΑΤΟΓΛΥΚΟ


Η ιστορία της σοκολάτας στην Ευρώπη ξεκινάει με την ανακάλυψη της Αμερικής πριν από περίπου 500 χρόνια. Όπως ήταν αναμενόμενο, η σοκολάτα από την πρώτη στιγμή που αξιοποιήθηκε στη ζαχαροπλαστική αποτέλεσε και αποτελεί τη διαχρονική "all time classic" γλυκιά επιλογή των περισσότερων.
Λειτουργεί ως παρηγοριά για πολλές...απογοητεύσεις, απογειώνει συναντήσεις με φίλους και αγαπημένους, προσθέτει πόντους στη δημιουργία αναμνήσεων, διεγείρει, εκτός από τη γεύση και άλλες αισθήσεις όπως την όσφρηση και την όραση. 
Επειδή κι εμείς εδώ δεν αποτελούμε εξαίρεση στον κανόνα που προστάζει ότι ακόμα ένα γλυκό με σοκολάτα δεν αποτελεί ποτέ υπερβολή, ανακαλύψαμε (ακόμα μία) συνταγή για πολύ ζουμερό σοκολατένιο γλυκό. Ιδιαίτερα εύκολο στην παρασκευή του, πολύ ζουμερό και νόστιμο ακόμα και την επόμενη μέρα, είναι μία συνταγή που θα δοκιμάσω ξανά και ξανά! Από τη στιγμή που κατά το ψήσιμο παρατήρησα τα γνωστά...σκασίματα στην επιφάνεια κατάλαβα ότι αυτό το γλυκό ήρθε για να μείνει!
.

Η αρχική συνταγή (την οποία ακολούθησα κατά γράμμα εκτός από τη ζάχαρη που την αύξησα λιγάκι στην -προτεινόμενη- αρχική ποσότητα) είναι εδώ.

200 γρ. μαύρη σοκολάτα
4 αυγά
130 γρ. μαλακό βούτυρο ή μαργαρίνη
200 γρ. ζάχαρη άχνη
100 γρ. αλεύρι κοσκινισμένο
1 φακελάκι μαγιά σε σκόνη

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Λυώνουμε σε κατσαρολάκι τη σοκολάτα με το βούτυρο σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ενωθούν σε ένα λείο μίγμα.
Αφήνουμε στην άκρη τη σοκολάτα να κρυώσει ελαφρά και χτυπάμε με το μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη καλά, μέχρι το μίγμα να ασπρίσει. Στη συνέχεια αφαιρούμε τον κάδο από το μίξερ  και προσθέτουμε με σπάτουλα στο μίγμα το αλεύρι και τη μαγιά.   
Ενώνουμε και το μίγμα της σοκολάτας.
Σε ένα καλά βουτυρωμένο και αλευρωμένο στρογγυλό ταψάκι ρίχνουμε το μίγμα και ψήνουμε στο φούρνο για περίπου 25 λεπτά.