ΝΟΣΤΙΜΗ ΖΥΜΗ

Νοστιμότατη ζύμη για κάθε είδους γέμισμα, τη δοκιμάσαμε οικογενειακώς, μας άρεσε πολύ και την προτείνω.
Με αυτή τη δόση βγαίνουν 6-7 μεγάλες τυρόπιτες (σαν τις κουρού του εμπορίου)
Τη συνταγή τη βρήκα εδώ

1 κούπα γάλα χλιαρό
1/2 κούπα σπορέλαιο 
1 αυγό
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 κ.γλυκού αλάτι
1 κ.σούπας κοφτό ζάχαρη
400 γρ. (περίπου) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 αυγό χτυπημένο (για το άλειμμα)

Ρίχνω σε ένα μπολ το γάλα, το λάδι τη ζάχαρη, το αλάτι και τη μαγιά και τα ανακατεύω. Προσθέτω λίγο-λίγο το αλεύρι μέχρι να πάρω μία ζύμη αφράτη και μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια. Δεν χρειάζεται να την αφήσω να φουσκώσει, αλλά αν χρειαστεί να την αφήσω για λίγο μέχρι να ετοιμάσω τη γέμιση, προσέχω να είναι σκεπασμένη γιατί ξεραίνεται!
Ανοίγω στο χέρι μου μπαλάκια ζύμης (δεν κολλάει) και γεμίζω με ό,τι θέλω.  
Τα βάζω σε ταψιά με λαδόκολλα, τα αλείφω με χτυπημένο αυγό και ψήνω στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά περίπου.

Εμείς δοκιμάσαμε εκδοχή με καπνιστή γαλοπούλα, τυρί για τοστ και λίγη κέτσαπ, δηλαδή μία ελαφριά ζαμπονοτυρόπιτα. Την επόμενη φορά η Νατάσα ζήτησε λουκάνικο με κέτσαπ και μουστάρδα για να έχει hot-dog στο σχολείο, πιστεύω ότι θα ταιριάζει πολύ και αυτός ο συνδυασμός στη συγκεκριμένη ζύμη! 


ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΜΕ ΔΥΟ ΥΛΙΚΑ

Δηλώνω δημόσια ότι δεν δέχομαι ηττοπαθείς σκέψεις σε σχέση με τον καιρό, το Σεπτέμβρη και το φθινόπωρο και απεχθάνομαι την ευχή των ημερών, αυτό το... "Καλό χειμώνα" που ξεστομίζεται κάθε φορά που συναντώ κάποιον γνωστό επιστρέφοντας από τις διακοπές. 
"Πού τον βλέπετε το χειμώνα καλοί μου άνθρωποι;;;" μου 'ρχεται να απαντήσω με ανεβασμένα τα ντεσιμπέλ λόγω εκνευρισμού, κυριολεκτικά μετά βίας συγκρατούμαι για να παραμείνω ήρεμη και χαμογελαστή κάθε φορά που ακούω αυτή την υποτιθέμενη ευχή! 
Πέραν κάποιων βροχών που εκδηλώθηκαν σε μερικές περιοχές (δυστυχώς σε κάποιες δημιούργησαν και πολύ σοβαρά προβλήματα) η θερμοκρασία είναι εντελώς καλοκαιρινή, οι ανεμιστήρες και τα κλιματιστικά βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία, η ένδυση παραμένει ελαφριά και τα πεδιλάκια μας συντροφεύουν καθημερινά! Μπορεί λοιπόν οι καθημερινές μας ασχολίες και η έναρξη της σχολικής χρονιάς να μας κρατούν αναγκαστικά στη βάση μας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι για αρκετά ακόμα σαββατοκύριακα δεν μπορούμε να χαρούμε τις κοντινές μας παραλίες. Για του λόγου το αληθές, σας παραθέτω δύο πρόσφατες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν την προηγούμενη Κυριακή και δεσμεύομαι ότι θα τραβήξω και άλλες, και άλλες... ελπίζω για αρκετές ακόμα Κυριακές! 
Στα πιο πρακτικά ζητήματα τώρα:
Τον τελευταίο καιρό, κατά τις περιηγήσεις μου στα μαγειρικά ιντερνετικά στέκια, έχω πέσει αρκετές φορές στην πρόταση (διότι δεν την λες και συνταγή) για μπισκότα (ούτε και μπισκότα ακριβώς τα λες) με δύο υλικά. Επειδή αυτά τα δύο υλικά στο σπίτι μας υπάρχουν πάντα, χθες έβαλα τη Νατάσα να τα φτιάξει για να τα δοκιμάσουμε. Μας άρεσαν πολύ, είναι ιδιαίτερα υγιεινά και ευέλικτα (επιδέχονται την προσθήκη πολλών επιπλέον υλικών για έξτρα γεύση και άρωμα), μπορεί φυσικά να τα φτιάξει ακόμα και ένας πρωτάρης και γίνονται στο πι και φι!
Τα βασικά υλικά τους είναι:
2 ώριμες μπανάνες και
1 φλιτζάνι τσαγιού νιφάδες βρώμης
Αφού πολτοποιήσουμε με το πιρούνι τις μπανάνες, ενσωματώνουμε στον πολτό τους τις νιφάδες βρώμης και δημιουργούμε ένα ομοιόμορφο μείγμα. Σε αυτή τη βάση μετά προσθέτουμε ...ό,τι μας βρίσκεται εύκαιρο στο ντουλάπι. Εμείς κάναμε μία δόση με σταγόνες σοκολάτας και (επειδή μας εντυπωσίασε τελικά πολύ το αποτέλεσμα) κάναμε και μία δεύτερη δόση με κανέλα και σταφίδες. Πεντανόστιμες και οι δύο εκδοχές! 
Την επόμενη φορά (που δεν θα αργήσει να έρθει καθώς τα χθεσινά μπισκοτάκια ήδη μπήκαν στο ταπεράκι του σχολείου και, κατά τη Νατάσα, θα κάνουν θραύση στους συμμαθητές της) θα δοκιμάσουμε με ξηρούς καρπούς και cranberries. Η υφή των "μπισκότων" είναι μαλακή, η γεύση της μπανάνας δεν είναι έντονη και το αποτέλεσμα είναι πολύ αξιοπρεπές. Και μην ξεχνάμε ένα από τα πιο βασικά τους προτερήματα, ότι μπορείς να φας αρκετά κομμάτια χωρίς ενοχές!
Το μείγμα το τοποθετούμε με δύο κουταλάκια σε ταψί στρωμένο με χαρτί φούρνου, πατικώνουμε κάθε "μπισκοτάκι" ελαφρά να μην είναι πολύ φουσκωτό και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 15 λεπτά.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Επιστρέψαμε...
Χωρίς ιδιαίτερη διάθεση για αυτά που μας περιμένουν εδώ πίσω στη βάση μας (και είναι πολλά, πάρα πολλά για να τα διαχειριστούμε όλα για την ώρα). Αρχίζουμε σιγά-σιγά και κατ΄ανάγκη να προσπαθούμε να οργανώσουμε τη σχολική μας χρονιά και στη συνέχεια θα πάρουν σειρά τα υπόλοιπα. 
Προμηθευτήκαμε ήδη την καινούρια σχολική τσάντα της έκτης δημοτικού: ήταν η σειρά της αγοράς της φέτος. Μία τσάντα κάθε δύο τάξεις αγοράζουμε (είναι και ακριβές οι άτιμες!) και την περσινή την φτάσαμε στα όριά της προς το τέλος της χρονιάς.  Μένει ακόμα το ψάξιμο για τη συμφερότερη τιμή της γραφικής ύλης και των ξενόγλωσσων βιβλίων, άλλο σημαντικό κονδύλι αυτό. Θα χρειαστούμε και αρκετά ρούχα-παπούτσια αλλά προσπαθώ να μην το βάζω ακόμα στο μυαλό μου, ο Σεπτέμβρης κάθε χρόνο εξελίσσεται σε οικονομικό θρίλερ για γερά νεύρα καθώς ο προϋπολογισμός του μήνα διπλασιάζεται (τουλάχιστον) για να καλυφθούν όλα τα απαραίτητα της (δωρεάν...) παιδείας! Ελληνικό ανέκδοτο αυτή η δωρεάν παιδεία! Τέλος πάντων, αρκετά γκρίνιαξα για το θέμα που με καίει αυτές τις μέρες. 
Ελπίζω όλοι να είχατε αρκετές, ευχάριστες, καλοκαιρινές στιγμές και όμορφες αναμνήσεις. 
 Το δικό μας καλοκαίρι άργησε λίγο να ξεκινήσει, όταν οι διακοπές εξαρτώνται από τις άδειες του γραφείου είναι πάντα λίγο πιο περιορισμένες. Όλο τον Ιούλιο και το πρώτο μισό του Αυγούστου περιορίστηκε σε κοντινές εξορμήσεις για μπάνια, καθότι η θέση μου στο γραφείο επιβάλλει μόνο 2 εβδομάδες διακοπών. Κρίμα...
Στις δύο όμως αυτές εβδομάδες κάναμε τελικά πολλά και διαφορετικά και έτσι ισοφαρίσαμε την μικρή διάρκεια με την ποιότητα.
   Βρεθήκαμε σε μέρη μακρινά, δροσερά και καταπράσινα, σε κουλτούρες και νοοτροπίες αρκετά διαφορετικές από τις δικές μας αλλά όπου συναντήσαμε ανθρώπους αναπάντεχα φιλόξενους και ζεστούς! Διότι τελικά η εξωτερική θερμοκρασία όπως φαίνεται δεν επηρεάζει τον χαρακτήρα του ανθρώπου προς το πιο ψυχρό του. Ευχάριστη έκπληξη ήταν αυτό το ταξίδι! 
Ξεκούραση για τα μάτια, πράσινο που ξεχείλιζε, νερά αλλού γαλήνια και αλλού ορμητικά αλλά πανταχού παρόντα, η φύση σε μεγάλα κέφια! Ευτυχώς ο καιρός ήταν σύμμαχός μας, όπως βλέπετε και στις λίγες αυτές φωτογραφίες. Ο ήλιος μας τίμησε σε καθημερινή βάση.




Μετά το όμορφο αυτό ταξίδι, ξεκουραστήκαμε σε πιο γνώριμα, ελληνικά τοπία για την απαραίτητη δόση ήλιου και θάλασσας. Πήραμε αρκετή από αυτή για να γεμίσουμε εικόνες παραδοσιακά καλοκαιρινές. 
Τελικά στην Ελλάδα όπου και να πας, ακόμα και σε μέρη που βρίσκονται κοντά στον τόπο διαμονής σου και ίσως τα...σνόμπαρες στο παρελθόν (σας μιλάω εκ πείρας) ανακαλύπτεις μέρη-διαμαντάκια. Αυτό ακριβώς που περιγράφω μου προέκυψε φέτος με την ευκαιρία μίας σύμπτωσης. Η ευγενική παραχώρηση από ηλικιωμένο συγγενικό μας πρόσωπο ενός πολύ μικρού, ταλαιπωρημένου αλλά βολικού διαμερίσματος σε παλιά πολυκατοικία στο κέντρο κάποιας παραθεριστικής περιοχής στην Κορινθία αποτέλεσε ορμητήριο μας για φέτος.  Κι εκεί που δεν το περιμέναμε, συναντήσαμε πολύ όμορφα και γραφικά μέρη, σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα. Τα σαββατοκύριακά μας πήραν χρώμα διακοπών και μεταμορφώθηκαν σε μίνι ταξιδάκια! Πολύ ευχάριστη συγκυρία ήταν αυτή η φετινή!
Βρήκαμε όμορφες παραλίες που δεν γνωρίζαμε καν ότι υπήρχαν.


Είδαμε πολλά ειδυλλιακά ηλιοβασιλέματα που μας αποζημίωσαν. 

Και χαλαρώσαμε (όπως βλέπετε...) σε στυλ μεξικάνικης φιέστας!!! 
Στους τυχερούς που φεύγουν τώρα για διακοπές εύχομαι να περάσουν υπέροχα και ας ζηλεύουμε εμείς που έχουμε μπει πια σε τροχιά καθημερινότητας! 

ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Αυτό το καλοκαίρι δεν έχω καμία διάθεση για blogging, δεν έχω διάθεση ούτε να γράψω αλλά και ούτε και να παρακολουθήσω. 
Συγχωρήστε με οι φίλοι! 
Πολλά θέματα προκύπτουν που ζητούν άμεση αντιμετώπιση και λύση, ευτυχώς όχι πάντα δυσάρεστα.
 Ένα αναπάντεχο δημιουργικό σχέδιο υλοποιήθηκε ικανοποιητικά σε ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο και ελπίζω να συντελέσει σε ένα ευχάριστο υπόλοιπο καλοκαιριού. 
Τα επαγγελματικά κινούνται σε ένα κλίμα νεφελώδες, χαρακτηριστικό των τελευταίων ετών.
Οι καθημερινές υποχρεώσεις πάντως δεν έχουν μειωθεί στο ελάχιστο λόγω θέρους. 
Για να μην εφησυχάζουμε...

Καμία διάθεση λοιπόν για υπολογιστή και γράψιμο.
Ελπίζω να απολαμβάνετε αυτό το δύσκολο καλοκαίρι και να είστε σε διάθεση διακοπών ακόμα και μέσα στην πόλη! 

ΛΙΜΝΗ ΜΑΤΖΟΡΕ

Για να ολοκληρώσω τις αναρτήσεις για την περιοχή των λιμνών της Βόρειας Ιταλίας, μετά τις εντυπώσεις μου από τη λίμνη Κόμο, θα γράψω και λίγα λόγια για τη λίμνη Ματζόρε, τη "μεγάλη¨λίμνη. Πολύ-πολύ όμορφή, γραφική και ιδιαίτερα αριστοκρατική, αξίζει σίγουρα την προσοχή όποιου βρεθεί σε εκείνα τα μέρη. 
Εμείς φτάσαμε με το τραίνο στη Στρέζα, μία κωμόπολη που απέχει 1 ώρα από το Μιλάνο και προσφέρεται κι εκείνη ασυζητητί για επίσκεψη! Στη Στρέζα υπάρχουν πολύ ωραία ξενοδοχεία που στεγάζονται σε μεγαλοπρεπή κτίρια σαν παλάτια και απεριόριστη θέα στη λίμνη. Κατά μήκος της παραλίας υπάρχει χώρος πρασίνου και άθλησης καθώς και χώροι για παιδικό παιχνίδι. Τα ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά απογεύματα τα παιδιά παίζουν και οι μεγαλύτεροι περπατούν κατά μήκος της προβλήτας. Το θέαμα είναι πολύ όμορφο!
Σε κοντινή απόσταση από την στεριά υπάρχουν 3 μικρά νησάκια: το Ιζολα Βέλλα, το Ίζολα Σουπεριόρε και το Ίζολα Μάντρε.
Καραβάκια και θαλάσσια ταξί σε μεταφέρουν σε αυτά τα νησάκια που έχουν καφετέριες, εστιατόρια, μαγαζιά με αναμνηστικά και όμορφα αρχοντικά.
Εμείς επισκεφτήκαμε μόνο το ένα νησάκι, το Ιζολα Βέλλα στο οποίο είδαμε το παλάτι της οικογένειας Μπορομέρο στην οποία ανήκουν τα νησιά αυτά καθώς και τα αλιευτικά δικαιώματα τα τελευταία 500 χρόνια.  

Το παλάτι είναι εξαιρετικής αρχιτεκτονικής με αίθουσες διαφορετικού ρυθμού. Μου άρεσε πολύ σαν σύνολο, καθώς ήταν το πιο "ανάλαφρο" παλάτι που έχω δει, τα βασικά διακοσμητικά του χρώματα είναι το λευκό και το γαλάζιο και το αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου βαρύ και αποπνικτικό.  Φοβερά πρωτότυπο και όμορφο ήταν το τμήμα με τις αίθουσες που αναπαριστούσαν τον κόσμο της θάλασσας και όπου όλοι οι τοίχοι ήταν ντυμένοι με κοχύλια! 
Μόλις όμως βγαίνεις από το παλάτι στον κήπο...αρχίζει η πραγματική μαγεία! Ο κήπος εκτείνεται σε διαφορετικά επίπεδα με θέα στην λίμνη. Παρόλο που έχω επισκεφτεί πολλούς κήπους παλατιών σε ολόκληρη την Ευρώπη, τολμώ να πω ότι ο συγκεκριμένος με εντυπωσίασε περισσότερο από όλους όσους έχω δει! Δυστυχώς, ξανακοιτώντας τις φωτογραφίες διαπίστωσα ότι δεν μπορούν να αποτυπώσουν την ομορφιά, τα χρώματα και την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα του τοπίου. Ειλικρινά μείναμε άφωνοι με αυτό που αντικρίσαμε!  
Η βλάστηση ήταν έντονη και πολύχρωμη, οι κήποι στολισμένοι με αγάλματα και γλυπτά και παντού κυκλοφορούσαν ελεύθερα σπανία, λευκά παγόνια! Ακόμα και αν στη λίμνη Ματζόρε δεν υπήρχε τίποτα άλλο για να δει κανείς παρά μόνο αυτό το παλάτι, μόνο και μόνο γι αυτό θα άξιζε η μετάβαση!
Σας είπα ότι οι φωτογραφίες αδικούν το μέρος, παραταύτα δείτε τις και πάρτε μία ιδέα: 















Μπορείτε να βρείτε τις απαραίτητες πληροφορίες για τη λίμνη εδώ.

ΛΙΜΝΗ ΚΟΜΟ

Λίγο πριν τον προγραμματισμό των καλοκαιρινών διακοπών, λέω να βάλω κάποιους εξ υμών σε ταξιδιωτικό ...πειρασμό με αναρτήσεις για τις δύο από τις τρεις μεγαλύτερες λίμνες της Ιταλίας. Σε αυτή την ανάρτηση θα σας δώσω τις εντυπώσεις μου από τη λίμνη Κόμο και θα ακολουθήσει αντίστοιχα η λίμνη Ματζόρε.
Όπως έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτησή μου, την άνοιξη βρεθήκαμε στο Μιλάνο. Αρχικά αυτή την πόλη δεν την είχα σε μεγάλη εκτίμηση από ταξιδιωτικής πλευράς αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι δεν είχα δίκιο! 
Ξεκινώντας την οργάνωση του ταξιδιού, διαπίστωσα ότι σε πολύ κοντινή απόσταση από το Μιλάνο βρίσκονται όχι μία, όχι δύο, όοοοχι τρεις αλλά τέσσερις λίμνες (σαν τα παιδιά του Πειραιά ένα πράγμα!). 
Οι τρεις είναι ιταλικές (Ματζόρε, Γκάρντα και Κόμο) και η μία ελβετική (Λουγκάνο). 
Ανακοίνωσα τα αποτελέσματα των ερευνών μου στη Νατάσα, ενθουσιάστηκε με την προοπτική τόσης βαρκάδας και έψαξα να μάθω πως θα μπορούσαμε να δούμε από κοντά κάποιες από αυτές τις λίμνες. Στην πορεία διαπίστωσα ότι δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη προετοιμασία καθώς οι δύο τουλάχιστον, τις οποίες εμείς επισκεφθήκαμε, είναι πανεύκολα προσβάσιμες από το Μιλάνο με τραίνο και η διαδρομή δεν διαρκεί πάνω από 1 ώρα! 
Τα σιδηροδρομικά εισιτήρια είναι πολύ προσιτά (περίπου 14€ με επιστροφή) και φτάνοντας στις λίμνες μπορείς να επισκεφθείς πολλά χωριά-κωμοπόλεις που βρίσκονται στις όχθες τους χρησιμοποιώντας τα πολυάριθμα μικρά τουριστικά πλοιάρια που πραγματοποιούν συνεχή δρομολόγια.  Πρακτικά λοιπόν όλα είναι εύκολα και απλά, αρκεί να επιλέξεις τη λίμνη!
Όπως προείπα εμείς πήγαμε στις δύο λίμνες, τη μία μέρα στην Κόμο και την άλλη στη Ματζόρε. Ειλικρινά δεν μπορώ να πω ποια μου άρεσε περισσότερο, δυστυχώς-ευτυχώς τα τοπία ήταν ονειρεμένα και στις δύο περιπτώσεις... 
Συμπερασματικά μπορώ να πω ότι η λίμνη Κόμο ήταν πιο γραφική, πολύχρωμη και τουριστική, ενώ η λίμνη Ματζόρε ήταν πιο μεγαλοπρεπής, γαλήνια και αριστοκρατική. Η καθεμία είχε τη δική της χάρη και άξιζαν εξίσου την επίσκεψη! Οι εικόνες που είδαμε κυριολεκτικά μας έμειναν στο μυαλό, πήραμε μάλλον υπερβολική δόση ομορφιάς όπως είπε η Νατάσα! 
Πάνω στη λίμνη Κόμο (πληροφορίες θα βρείτε εδώ) υπάρχουν πολλές μικρές πόλεις που μπορείτε να δείτε και συνδέονται μεταξύ τους με ακτοπλοϊκή συγκοινωνία. Αν κάποιος πάρει τραίνο από το Μιλάνο μπορεί να αποβιβαστεί σε δύο πόλεις της λίμνης, στο ομώνυμο Como και στη Varenna. Εμείς επιλέξαμε τη δεύτερη γιατί διάβασα ότι είναι πιο γραφική από το Como. Όντως είναι πολύ γραφική αλλά δεν έχω μέτρο σύγκρισης γιατί δεν είδα το Como ώστε να ξέρω με βεβαιότητα! 
Μείναμε περίπου ένα δίωρο στη Varenna, κάναμε μία τέλεια βόλτα με τα πόδια σε όλη την εκεί παραλίμνια διαδρομή και μετά πήραμε ένα πλοιάριο και είδαμε το Bellagio (πάρα πολύ όμορφο και γραφικό), όπου φάγαμε νόστιμα ζυμαρικά (φυσικά!) και το εξίσου αξιόλογο Menaggio. Η εκδρομή μας ήταν υπέροχη και ο καιρός ευτυχώς σύμμαχος. Για του λόγου το αληθές, παραθέτω αρκετές φωτογραφίες και προσφέρομαι για οποιαδήποτε πρακτική πληροφορία σε περίπτωση που αποφασίσετε να δείτε τη λίμνη Κόμο εκ του σύνεγγυς!      

Γραφικά δρομάκια στη Varenna

Φανταστείτε αυτή τη βεράντα καταπράσινη και σκιερή το καλοκαίρι!

Η παραλίμνια, ειδυλλιακή βόλτα στη Varenna


Η αποβάθρα των πλοιαρίων στο Belaggio



Γραφικά αρχοντικά ξεφυτρώνουν παντού

Μαγαζάκια με χειροποίητα γυάλινα αντικείμενα


Ζωηρά χρώματα



Ας δοκιμάσουμε και μία ιταλική παιδική χαρά!