ΥΓΙΕΙΝΑ MUFFINS

Η σημερινή μας συνταγή δίνει υγιεινά, νόστιμα και εύκολα muffins. Το μόνο ...μυστικό τους είναι να χρησιμοποιήσουμε τις γνωστές μας, πασπαρτού μπανάνες, εκείνες τις πολύ ώριμες και μαυρισμένες που σε τόσες και τόσες συνταγές που κυκλοφορούν μπορούμε να αξιοποιήσουμε! 
Τελικά με την πληθώρα των συνταγών που υπάρχουν πια για τις μαυρισμένες μπανάνες, μάλλον θα πρέπει να μην τις καταναλώνουμε όταν τις αγοράζουμε και να τις αφήνουμε επίτηδες να παρα-ωριμάσουν! Όπου κι αν προστεθούν δίνουν γλύκα, άρωμα και ζουμερή υφή. Δοκιμάστε αυτά τα muffins και θα τα φτιάχνετε συχνά, είναι ιδιαίτερα νόστιμα και αρέσουν πολύ, χωρίς να έχουν πολλά και βαριά υλικά!
Υλικά (γα 12 muffins)
2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι γλυκού κανέλα
1 κουταλάκι γλυκού σόδα σκόνη
1/2 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1/2 φλιτζάνι λάδι καρύδας
1/2 φλιτζάνι μέλι
3 αυγά
1 1/2 φλιτζάνι λιωμένες (με το πιρούνι) μπανάνες 
1/4 φλιτζανιού γιαούρτι
Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε το λάδι καρύδας ελαφρά, μέχρι να γίνει ρευστό (προσοχή να μην βράσει). Το αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. 
Σε ένα μπολ κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε την κανέλα, τη σόδα σε σκόνη και το αλάτι. 
Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε καλά, κατά προτίμηση με αναδευτήρα, το λάδι καρύδας με το μέλι μέχρι να ομογενοποιηθούν. 
Προσθέτουμε τα αυγά, τις μπανάνες και το γιαούρτι. 
Τέλος, προσθέτουμε και το  μείγμα των στερεών υλικών. 
Ανακατεύουμε  καλά και γεμίζουμε τις θήκες των muffins κατά τα 3/4. Ψήνουμε για περίπου 16-20 λεπτά, ανάλογα το φούρνο μας.



Η διάθεσή μου σήμερα δεν είναι καθόλου καλή. 
Χθες έγινε ένα πολύ δυσάρεστο συμβάν, μία αναπάντεχη, τραγική απώλεια για μία συνάδελφο, που ακόμα και ως είδηση όλοι εμείς δεν μπορούμε να χωνέψουμε. Μία γυναίκα που την λες και προσωποποίηση του κεφιού, κυριολεκτικά μόνιμα χαμογελαστή και ευδιάθετη, κλήθηκε κυριολεκτικά από τη μία στιγμή στην άλλη, να αντιμετωπίσει το αδιανόητο. Σκέφτομαι την ίδια, τον τωρινό πόνο της και τον ακόμα πιο δύσκολο δρόμο που έχει μπροστά της. 
Ο δρόμος αυτός θα είναι πολύ μακρύς για εκείνη...
Περιφέρομαι άκεφη και προβληματισμένη για όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα (και δεν είναι), για όλα αυτά που μας αγχώνουν (ενώ κατά βάση είναι ανούσια), για όλα αυτά που σχεδιάζουμε με επιμέλεια (ενώ τελικά είναι θέμα τύχης αν θα μπορέσουμε να τα πραγματοποιήσουμε), για όλες τις απώλειες που θα χρειαστεί να διαχειριστούμε χωρίς να το θέλουμε. Ορισμένοι καταφέρνουν να σηκώσουν κάποτε το κεφάλι και να συνεχίσουν όπως-όπως, ορισμένοι διαλύονται και παραιτούνται. 
Η ζωή τα έχει όλα και τα καλά και τα άσχημα, κάποιοι όμως είναι πιο άτυχοι από άλλους και πετυχαίνουν το χειρότερο λαχνό. Τελικά είναι θέμα μοίρας, τύχης, ίσως κάποτε επιλογών? 
Πάντως η σημερινή μέρα δεν είναι από τις καλές... 
Καλή δύναμη σε όσους αντιμετωπίζουν τόσο δυσβάσταχτες απώλειες και μακάρι κάποια στιγμή να βρει γαλήνη η ταλαιπωρημένη τους ψυχή...   


ΤΑΡΤΑ ΜΕ ΤΥΡΙ

Ναι, μην απορείτε, το ξέρω ότι ο τίτλος της ανάρτησης δεν ταιριάζει με την πρώτη φωτογραφία. Αυτή η πεταλουδίτσα που απεικονίζεται δεν μπορεί να έχει κάποια σχέση ούτε με τάρτα ούτε με τυρί. 
Γιατί λοιπόν την έβαλα???
Με πολύ καμάρι (ταρατατααααν, ηχούν τα τύμπανα) σας παρουσιάζω το πρώτο μου έργο. Το έργο που μετά πολλών κόπων και βασάνων κατασκεύασα στην τάξη της αργυροχρυσοχοϊας που παρακολουθώ φέτος! 
Αν την παρατηρήσετε προσεκτικά αυτή την πεταλουδίτσα θα δείτε ότι δεν είναι συμμετρική και ότι παρουσιάζει πολλές ατέλειες. Αλλού είναι πιο ίσια και αλλού πιο στραβή. Επειδή όμως μου πήρε αρκετές ώρες επίπονης (καημένα μου χεράκια!) δουλειάς, πιστέψτε με πως τη φοράω με μεγάλο καμάρι! 
Όλες οι μορφές δημιουργίας έχουν ψυχοθεραπευτική δράση και από προσωπική πλέον πείρα πιστεύω πως η αργυροχρυσοχοϊα είναι από τις πιο αποτελεσματικές σε αυτό τον τομέα.  Την ώρα που ασχολείσαι, πρέπει να συγκεντρωθείς απόλυτα σε αυτό που κάνεις κι έτσι το μυαλό αδειάζει από όλα και κάπως σα να...καθαρίζει μετά. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη τέχνη μου φαίνεται μαγικό το πως ένα απλό, ίσιο και λεπτό κομμάτι από μέταλλο, στο μέγεθος του σπιρτόκουτου, μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό με λίγες μόνο παρεμβάσεις (είπαμε, δεν έχω μάθει ακόμα παρά μόνο τα πολύ-πολύ-πολύ βασικά). 
Ελπίζω σύντομα να έχω και άλλα "έργα" μου να σας δείξω, αν και η...τέχνη μου βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο! 

Πέραν της αργυροχρυσοχοϊας, να δούμε σήμερα και μία νόστιμη τάρτα με τυριά που την προτιμούμε συχνά στο σπίτι μας γιατί μας φέρνει μία ατμόσφαιρα γαλλικού bistrot που τόσο αγαπάμε οικογενειακώς! 
Στη Γαλλία οι τάρτες φυσικά έχουν την τιμητική τους και εμφανίζονται με άπειρους συνδυασμούς, από τους πιο κλασσικούς μέχρι τους περισσότερο ευφάνταστους. Στα γαλλικά εστιατόρια οι τάρτες σερβίρονται με τη συνοδεία μπόλικης πράσινης σαλάτας που τους δίνει την απαραίτητη δροσιά και φυσικά μαζί με ένα ποτήρι κρασί. 
Η δική μου τάρτα τυριού που αποτελεί λατρεία της κόρης μου είναι ιδιαίτερα απλή. Μετά από δοκιμές και συνδυασμούς υλικών νομίζω πως έχω καταφέρει να βρω τον ιδανικό για τα γούστα μας συνδυασμό που την κάνει πολύ τυρένια και νόστιμη, χωρίς να απαιτούνται πολλά υλικά και χρονοβόρες διαδικασίες. Για τη ζύμη εγώ χρησιμοποιώ την γρήγορη ζύμη για τάρτα που έχω δώσει και παλιότερα, μπορείτε όμως φυσικά να χρησιμοποιήσετε όποια ζύμη σας βολεύει ή ακόμα να πάρετε και κάποια έτοιμη (όπως κάνει μία φίλη μου με μεγάλη επιτυχία στο αποτέλεσμα).  

Τα υπόλοιπα υλικά είναι τα ακόλουθα:

200 γρ. τυρί γκούντα ή μοτσαρέλλα κομμένο σε κύβάκια 
200 γρ. τυρί τύπου ρεγκάτο κομμένο σε κυβάκια ή τριμμένο
1 κουτάκι (το μικρό) αδιάλυτο εβαπορέ (και με χαμηλά λιπαρά αν θέλουμε)
1 μικρή κρέμα γάλακτος (και με χαμηλά λιπαρά αν θέλουμε)
2 αυγά
Νιφάδες κρεμμυδιού σε σκόνη (μην το παραλείψετε)
Πάπρικα καπνιστή 
Η ζύμη που χρησιμοποιώ εγώ δεν θέλει ξεχωριστό ψήσιμο. Έτσι λοιπόν όπως είναι στρωμένη στο ταψάκι μας (που εγώ πάντα στρώνω με χαρτί αντικολλητικό για ευκολία), την τρυπάω σε διάφορα σημεία με πιρούνι. Πάνω στη ζύμη τοποθετώ τα κυβάκια του τυριού ομοιόμορφα. Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάω την κρέμα γάλακτος, το αδιάλυτο εβαπορέ και τα αυγά. Αφού ανακατευτούν καλά τα υγρά, προσθέτω τις νιφάδες κρεμμυδιού και την πάπρικα. Περιχύνω ομοιόμορφα την τάρτα και ψήνω στη μεσαία θέση του φούρνου στις αντιστάσεις για 30-40 λεπτά περίπου μέχρι η επιφάνεια να χρυσίσει. 
Η τάρτα αυτή είναι πολύ νόστιμη και κρύα καθώς παραμένει ζουμερή και δεν σκληραίνει.  

"ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΟ" ΚΕΪΚ ΧΑΡΟΥΠΙΟΥ

`
Το χαρουπάλευρο το πετύχαινα σε πολλές συνταγές τα τελευταία χρόνια, εγώ όμως δεν το είχα χρησιμοποιήσει. Ήθελα μεν, δεν το αποφάσιζα δε. Η αλήθεια είναι ότι δεν διέθετα και κάποια συνταγή εγγυημένη, έτσι ώστε να μπω στον πειρασμό και έτσι η χρήση του έπαιρνε συνεχείς αναβολές στο μαγειρικό/ζαχαροπλαστικό μου πρόγραμμα. 
Το χαρουπάλευρο είναι ένα υγιεινό αλεύρι που χρησιμοποιείται συνήθως αντί της σοκολάτας και του κακάο. Θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε και ως μία υγιεινή σοκολάτα, καθώς, εκτός από τη γεύση της σοκολάτας περιέχει και φυσικά γλυκαντικά.  Έχει μεγάλη διατροφική αξία, δεν περιέχει καφεΐνη και γενικώς επιβάλλεται να το εντάξουμε (ή μάλλον να το επανεντάξουμε, καθώς στο παρελθόν χρησιμοποιούταν ευρέως) στο διαιτολόγιό μας.  
Αυτά όλα τα διάβαζα, τα ξαναδιάβαζα και έμπαινα σε σκέψεις. Τελικά ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και βρήκα μία συνταγή για κέικ, από "εγγυημένη" πηγή, τη μαμά μιας φίλης μου που είναι χρυσοχέρα και άφταστη μαγείρισσα! Το κέικ το έφτιαξα, μας άρεσε πάρα πολύ και το έχουμε επαναλάβει αρκετές φορές. Όπως θα δείτε από τα υλικά, πρόκειται για μία πολύ υγιεινή εκδοχή γλυκού καθώς περιέχει λίγη ζάχαρη (γλυκαίνει από τις ώριμες μπανάνες που θα βάλουμε) και ¨καλά" λιπαρά, δηλαδή το αγαπημένο μας ελαιόλαδο!
Μη σας τρομάξει η ...αγριωπή του όψη, το κέικ βγαίνει πιο μαύρο από τα σοκολατένια γλυκά και φαίνεται κάπως σαν καρβουνιασμένο, δεν είναι όμως! Για το ψήσιμό του ισχύει ό,τι και για τα υπόλοιπα γλυκά, το δοκιμάζετε με το μαχαίρι και όταν βγαίνει στεγνό είναι έτοιμο. Α, και μία επισήμανση για όσους δεν το ξέρουν αρχικά (όπως εγώ): η μυρωδιά του χαρουπάλευρου είναι ιδιαίτερη, δεν μοιάζει ακριβώς με της σοκολάτας και στην πρώτη επαφή μπορεί να σας ξενίσει, τελικά όμως είναι θέμα συνήθειας.

Η συνταγή έχει ως εξής:
100 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
200 γραμμάρια χαρουπάλευρο
50 γραμμάρια μαύρη ζάχαρη
1 πρέζα αλάτι
1 γεμάτο κουταλάκι του γλυκού σόδα
3 αυγά
50 γραμμάρια ελαιόλαδο
2 πολύ ώριμες μπανάνες
100 γραμμάρια γάλα
Ανακατεύουμε πρώτα όλα τα υγρά υλικά (τα αυγά, το λάδι και το γάλα) μαζί με τις μπανάνες (που τις έχουμε προηγουμένως λιώσει με ένα πηρούνι πολύ καλά). Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το χαρουπάλευρο και τα ενώνουμε με τα υγρά υλικά (δεν χρησιμοποιούμε μίξερ, ένα μεγάλο κουτάλι αρκεί). 
Προσθέτουμε και τα υπόλοιπα στερεά υλικά (το αλάτι, τη μαύρη ζάχαρη και τη σόδα). Λαδώνουμε μία μακρόστενη φόρμα για κέϊκ, ρίχνουμε μέσα το μίγμα και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά.

ΣΤΙΦΑΔΟ (ΣΤΟ ΠΙΟ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟΥ)


Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967)
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Σκαλενάκης Γιώργος 
Σενάριο: Τσιφόρος Νίκος, Βασιλειάδης Πολύβιος
Παραγωγή: Δαμασκηνός Θ. - Μιχαηλίδης Π.
Πρωταγωνιστούν: Βουγιουκλάκη ΑλίκηΠαπαμιχαήλ Δημήτρης, Μιχαλόπουλος Γιάννης, Νοταρά Σαπφώ, Κωνσταντάρου Μαρία, Μαλούχος Βασίλης, Στυλιανοπούλου Δέσποινα, Τσαούσης Γιώργος, Μεσσαλάς Γιώργος, Φράνσις Μαρί, Γραβλιώτου Μαίρη.
Διάρκεια: 89
Εισιτήρια: 428079 
Α' Προβολή: 6/11/1967 

Υπόθεση:
Ο Δημήτρης, υπάλληλος στο γραφείο που διευθύνει ο Χαρίλαος, εποφθαλμιά την χηρεύσασα θέση του υποδιευθυντή και στην προσπάθεια του να καλοπιάσει τον διευθυντή του, τον καλεί στο σπίτι να φάει λαγό στιφάδο, δήθεν από τα χεράκια της γυναίκας του Νίνας. Για κακή του τύχη όμως, ο Χαρίλαος την ώρα που πηγαίνει στο γεύμα συναντά την Νίνα και χωρίς να γνωρίζονται τσακώνονται, χρησιμοποιώντας πολύ χοντρά λόγια ο ένας για τον άλλον. 


ΔΗΜΗΤΡΗΣ: - Πώς έγινε ο λαγός; 
ΝΙΝΑ (ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ): - Ένα μικρό αριστούργημα. Η καημένη η μαμά, έβαλε όλα της τα δυνατά. 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: -Το σημαντικό στο στιφάδο, είναι να βάλεις τα κρεμμύδια. 


Για να θυμηθούμε λίγο το νόστιμο αυτό φαγάκι, που μπορεί να γίνει ΚΑΙ ελαφρύ (παρά την φήμη που του αποδίδεται συνήθως ότι είναι δυσκολοχώνευτο και βαρύ), να πως το κάνω εγώ:

ΥΛΙΚΑ
  • 1 κιλό μοσχάρι 
  • 1 ποτηράκι (του κρασιού) ελαιόλαδο
  • 1 μέτριο κρεμμύδι
  • 1 ποτηράκι κρασί κόκκινο
  • 2 κουταλιές σούπας ξύδι
  • 1 φύλλο δάφνη
  • 4-5 κόκκοι μπαχάρι ολόκληρο
  • 1/2 κ.γ. κύμινο
  • 1 ξυλαράκι κανέλα
  • 1 κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα
  • αλάτι, πιπέρι
  • 1,5 κιλό κρεμμύδια στιφάδου μικρά
  • Σωτάρουμε ελαφρά στο λάδι το κρέας με το κρεμμύδι ψιλοκομμένο. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε τα μπαχαρικά , σκεπάζουμε και σιγοβράζουμε για περίπου 3/4 της ώρας μέχρι να μαλακώσει κάπως το κρέας (δεν προσθέτουμε νερό).
Στο μεταξύ ετοιμάζουμε τα κρεμμύδια ως εξής: τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό (χωρίς να τα καθαρίσουμε από τις φλούδες τους) να πάρουν μια βράση.
Τα αφήνουμε για 5 λεπτά την κατσαρόλα μέσα στο βραστό νερό (αφού τα κατεβάσουμε από το μάτι της κουζίνας), τα στραγγίζουμε και τα ρίχνουμε σε κρύο νερό. Με αυτό τον τρόπο καθαρίζονται πανεύκολα.
Βράζουμε τα καθαρισμένα πλέον κρεμμυδάκια για 10 λεπτά και πετάμε το νερό. Αυτή ήταν η όλη διαδικασία με τα κρεμμύδια!


 
Στο κρέας που εντωμεταξύ μαγειρεύεται σε σιγανή φωτιά, προσθέτουμε τα κρεμμύδια, το ξύδι, τη ντομάτα και σιγοβράζουμε για ακόμα 1 ώρα περίπου μέχρι να μαλακώσουν καλά τα κρεμμύδια και να μελώσει η σάλτσα. 

Ωραίο φαγητό, με πεντανόστιμη σάλτσα που ταιριάζει ιδανικά με ένα απλό ρυζάκι ή με μπόλικο ζεστό ψωμάκι!

Εικόνες γεμάτες γλύκα!

Κρύο και χιόνι σε όλη την Ελλάδα αυτές τις μέρες, ωραίες οι εικόνες αλλά πολλά τα προβλήματα και οι αναποδιές λόγω του καιρού. 
Αντί άλλης κουβέντας λοιπόν και για να ευφρανθεί λίγο η ματιά μας...μερικά όμορφα γλυκά που φωτογράφισα τις προηγούμενες μέρες σε ευρωπαϊκό προορισμό.






ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Είμαστε πια στην τελική ευθεία για την αλλαγή της χρονιάς, μιας χρονιάς δύσκολης και δυσάρεστης σε παγκόσμια κλίμακα. Από την Κυριακή ξεκινάει κάτι νέο, δυστυχώς όχι με τις καλύτερες προδιαγραφές. 
Μέχρι να δούμε όμως τι θα μας φέρει ο καινούριος χρόνος, ας προσπαθήσουμε όσο μπορούμε να περάσουμε μικρές, ευχάριστες στιγμές στην γιορτινή μας καθημερινότητα και να δημιουργήσουμε ζεστές αναμνήσεις που θα μας κρατούν συντροφιά στις όποιες δυσκολίες μας. 

Οι δικές μας φετινές γιορτές, μέχρι τώρα είχαν αρκετά όμορφα αποσπάσματα. Αν και αρχικά η διάθεσή μου έκανε βουτιά στα χαμηλά γιατί δεν πήρα την πολυαναμενόμενη και πολυπόθητη άδεια (μου την "στέρησαν" κάποιες εργασιακές αλλαγές της τελευταίας στιγμής) και έτσι με έφαγε το άγχος για να προλάβω όλα όσα ήθελα να κάνω.
Η προετοιμασία παραδοσιακών γλυκών έπεσε "θύμα" της έλλειψης χρόνου με αποτέλεσμα φέτος για πρώτη χρονιά να καταφύγω στο φούρνο της γειτονιάς μας. Οι χειροτεχνίες που έκανα (και ήταν πολλές) λάμβαναν χώρα κυριολεκτικά μέσα στη μαύρη νύχτα. Οι βόλτες που είχα τάξει στη Νατάσα πήραν αναβολή και γενικά δεν πήγε τίποτα όπως το σχεδίαζα αρχικά. Ακόμα και σήμερα, τελευταία εργάσιμη μέρα της χρονιάς εμείς εδώ προβλέπεται να φύγουμε...αργότερα από τις υπόλοιπες μέρες. 
Πάντως ακόμα και έτσι, ακόμα και αν έγιναν όλα βιαστικά και με μικρές ελλείψεις, όλο και κάτι σκαρώσαμε τελικά!
Με το κινητό μου ανά χείρας η Νατάσα έβγαζε φωτογραφίες στολισμένων πολυκαταστημάτων, εμπορικών κέντρων, βιτρίνων και ...εμπορευμάτων! 







Φωτογράφιζε μέχρι και διακόσμηση σε σπίτια που πηγαίναμε και της άρεσε


Και στιγμιότυπα από διαλείμματα για καφέ

Εκτός από τις βόλτες, τις μικροαγορές και τις διαλείμματα σε ζεστά καφέ παρακολουθήσαμε θέατρο (πιο συγκεκριμένα μιούζικαλ που είναι η αδυναμία μαμάς και κόρης)...

 ...κάναμε το καθιερωμένο πάρτυ για την ονομαστική γιορτή της Νατάσας...

 ...φτιάξαμε πολλές (περισσότερες από κάθε άλλη χρονιά) κατασκευές...

...πήγαμε σε λούνα-παρκ (διότι ναι μεν η προ-εφηβεία είναι προ των πυλών αλλά οι παιδικές αγάπες ακόμα καλά κρατούν!)...

 ...κάναμε και μία κοντινή, αλλά εκτός της πόλης μας, εκδρομούλα... φέροντας φυσικά τον απαραίτητο εξοπλισμό-σκουφί...

 ...και συνδυάσαμε τα Χριστούγεννα με τις Απόκριες σε μία εκδοχή δύο σε ένα!

Ας έχουμε όλη μία νέα χρονιά με περισσότερους λόγους για αισιοδοξία, υγεία και χαμόγελα!

ΣΟΛΟΜΟΣ ΜΕ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ

Ελαφρύ φαγάκι ενόψει των διατροφικών ατασθαλιών των εορτών. Νόστιμο, γρήγορο, υγιεινό, χαμηλό σε θερμίδες και πλούσιο σε γεύση. Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες τα υλικά είναι λιγοστά και η εκτέλεση απλούστατη: Κόβετε κολοκυθάκια σε λεπτές ροδέλες, τα στρώνετε σε πυρέξ (στρωμένο με λαδόκολλα για πρόσθετη ευκολία), από πάνω τοποθετείτε το σολομό, λίγο ελαιόλαδο, αλατάκι, πιπεράκι, κουρκουμά (που ταιριάζει πολύ, είναι έξτρα-υγιεινός και "μαλακώνει" τη βαριά μυρωδιά του σολομού) και μπαίνει στο φούρνο. 
Μόλις ροδοκοκκινήσει είναι έτοιμο! 

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΙΝΙΑ

Πολύ μου αρέσουν τα φαγάκια που τα συνδυάζουν όλα σε ένα πιάτο: και κρέας (κοτόπουλο στη συγκεκριμένη περίπτωση) και μπόλικα λαχανικά αλλά και τα αγαπημένο όλων, τα ζυμαρικά. Αυτό το συγκεκριμένο φαγάκι μας προέκυψε χωρίς πολλά-πολλά λιπαρά, αρκετά ισορροπημένο διατροφικά και ιδιαίτερα νόστιμο. Σε ρόλο-έκπληξη η...μελιτζάνα την οποία αρχικά φοβήθηκα καθώς ναι μεν εγώ είμαι φανατική οπαδός της αλλά δεν χαίρει της ίδια εκτίμησης από τα λοιπά μέλη του σπιτιού. Τελικά όμως η μελιτζάνα ήταν που έκανε τη διαφορά και δημιούργησε ένα πολύ γευστικό πιάτο κατά κοινή ομολογία. Ακόμα και οι υπόλοιποι...δύσκολοι πελάτες μου ξαναγέμισαν τα πιάτα τους προς μεγάλη μου έκπληξη! 

Για 5-6 μερίδες χρησιμοποίησα: 
4 στήθη κοτόπουλου κομμένα σε μπουκιές
3 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες
2 κολοκυθάκια σε χοντρές φέτες
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο 
20-25 ντοματίνια
2 κουταλιές ντοματοπελτέ
Ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι, κουρκουμά
4-5 μεγάλες κουταλιές της σούπας τυρί κρέμα (χρησιμοποίησα με χαμηλά λιπαρά)
Ζυμαρικά (οποιουδήποτε είδους)

Εκτέλεση
Αρχικά κόβουμε τις μελιτζάνες σε μεγάλα κομμάτια, τις αλατίζουμε και τις βάζουμε ένα μισάωρο σε τρυπητό. Όταν περάσει αυτό το διάστημα ξεπλένουμε τα κομμάτια, τα στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας να φύγουν τα πολλά υγρά και τα απλώνουμε σε ένα ταψί αφού πρώτα το στρώσουμε με λαδόκολλα. Ραντίζουμε τα κομμάτια της μελιτζάνας με ελάχιστο ελαιόλαδο και ψήνουμε στο φούρνο, στον αέρα περίπου 20 λεπτά (θέλουμε να μαλακώσουν τα κομμάτια της μελιτζάνας). 
Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι πολύ απλά: σε μία φαρδιά κατσαρόλα ροδίζουμε ελαφρά το κοτόπουλο με λίγο ελαιόλαδο. Αφού ροδίσουν προσθέτουμε το τριμμένο κρεμμύδι και συνεχίζουμε μέχρι να χρυσίσει. Ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα ντοματίνια κομμένα στη μέση, τον πελτέ, το αλατοπίπερο και τον κουρκουμά, τις μελιτζάνες και τα κολοκυθάκια και προσθέτουμε λίγο νερό. Βράζουμε το φαγητό σε σιγανή φωτιά  για περίπου μισή ώρα.
Όταν δούμε ότι έχει μαλακώσει το κοτόπουλο, σβήνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε στο ζουμάκι του φαγητού  4-5 γεμάτες κουταλιές τυρί κρέμα. Έτσι δημιουργείται μία νοστιμότατη κρεμώδης σαλτσούλα που ταιριάζει καταπληκτικά με οποιοδήποτε ζυμαρικό έχουμε εύκαιρο στο ντουλάπι. Έτοιμο το νόστιμο, πολύχρωμο φαγάκι μας!

Και στο τελείωμα, μια και ζήλεψα από τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα που εγκαταστάθηκε νωρίτερα φέτος, να και δύο φωτογραφίες από τα δικά μου στολίσματα. Ανασκουμπώθηκα και τα τελείωσα και αυτά κι έτσι το σπίτι μπήκε σε τροχιά χαρωπή και εορταστική!


HALOWEEN

Κάπως καθυστερημένα είναι η αλήθεια και λίγο πριν αρχίσουμε τις χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες μας, θα σας δείξω σήμερα φωτογραφίες από ένα πολύ ευχάριστο διήμερο με αφορμή την ξενόφερτη (και πολύ της μοδός τα τελευταία χρόνια) γιορτή του Haloween
Την ημέρα αυτή υποτίθεται πως ερχόμαστε πιο κοντά με τον "'άλλο κόσμο", τα πνεύματα και τους νεκρούς. Τα παραδοσιακά χρώματα της γιορτής είναι το πορτοκαλί (που συμβολίζει το φθινόπωρο) και το μαύρο (που συμβολίζει τον "άλλο κόσμο"). Το έθιμο αυτής της γιορτής ξεκίνησε από την κελτική παράδοση, το γιόρταζαν για αιώνες στις αγγλοσαξονικές χώρες και μετέπειτα, μεταφέρθηκε με τους μετανάστες στις ΗΠΑ. Τα βασικά στοιχεία του Haloween είναι οι κολοκύθες, οι τρομαχτικές μεταμφιέσεις και το έθιμο του "trick or treat" σύμφωνα με το οποίο τα μικρά παιδιά μεταμφιεσμένα τριγυρνάνε στα σπίτια και μαζεύουν γλυκά. Αυτά τα λίγα εν συντομία για τη γιορτή του Haloween, έτσι για να βάλω στο κλίμα όσους δεν τη γνωρίζουν.
Στα δικά μας τώρα, όπου παρασυρμένοι από τις δύο μικρές της παρέας, τη Νατάσα και την κολλητή της φίλη τη Δανάη, αποφασίσαμε να συμμεριστούμε για λίγο την...τρομαχτική αυτή ατμόσφαιρα. Σύμμαχός μας ο τέλειος καιρός και το -ταιριαστό- με την περίσταση περιβάλλον της κατασκήνωσης The Ranch (στο Σοφικό Κορινθίας) που διοργανώνει συχνά παρόμοιες εκδηλώσεις.
Περάσαμε τέλεια! Υπήρχαν πολλά ...τρομαχτικά διακοσμητικά στοιχεία, όπως κρεμάλες, νεκροταφείο, ματωμένες επιγραφές και λοιπά μακάβρια. Καθόλη τη διάρκεια της ημέρας κυκλοφορούσαν πολλοί εμψυχωτές και διοργάνωναν διάφορα παιχνίδια για τα παιδιά. 

Το περιβάλλον εκεί είναι πολύ ευχάριστο για τα παιδιά και ενδείκνυται ακόμα και για ημερήσια εκδρομή. Εμείς όμως πήγαμε από το Σάββατο και διανυκτερεύσαμε σε ένα ζεστό, ξύλινο δωμάτιο, ήταν πολύ ωραία όλα και υπό το φως του φεγγαριού!
Οι μεγάλοι μαζευτήκαμε στο Saloon και ακούσαμε ζωντανή μουσική από μία πολύ ...spooky μπάντα ενώ τα μικρά μας παρακολούθησαν μία ταινία με το Harry Potter.
(Εδώ έχω να κάνω και μία μικρή...ομολογία: από κάποιο σημείο και μετά προτίμησα κι εγώ το Harry Potter, διότι είμαι πολύ ένθερμη αναγνώστρια των περιπετειών του!)



Από ένα ράντσο φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα άλογα, τα πόνυ και αρκετά άλλα ζωάκια (όπως ελάφια, ζαρκάδια, αγριογούρουνα κλπ.)



Mερικές ακόμα φωτογραφίες από την εσωτερική διακόσμηση των χώρων:

 




Και λίγο παιχνίδι ακόμα: