ΤΑΡΤΑ ΜΕ ΚΙΜΑ



Η καθημερινότητα όλων μας είναι αρκετά φορτωμένη. Είναι πολλά αυτά που θα θέλαμε να κάνουμε αλλά δεν προλαβαίνουμε, πολλοί οι δικοί μας άνθρωποι που θα θέλαμε να βλέπουμε πιο συχνά αλλά δεν το καταφέρνουμε, πολλές οι εκκρεμότητες που θα επιθυμούσαμε να κλείσουμε αλλά μένουν τελικά ανοιχτές. Οι πρακτικές λύσεις που διευκολύνουν την καθημερινότητα και μας βοηθούν στο να αποφορτιστούμε από επιπλέον δουλειές είναι πάντα ευπρόσδεκτες. 
Μία τέτοια λύση είναι και η τάρτα με κιμά. Είναι ευέλικτη: όποτε κάνουμε κιμά για μακαρόνια μπορούμε να κρατήσουμε μία ποσότητα στην κατάψυξη και να έχουμε έτοιμο το βασικό συστατικό της! Ή ακόμα, όταν αποφασίσουμε να φτιάξουμε την τάρτα, μπορούμε να κάνουμε διπλή δόση (όπως έκανα εγώ) να στρώσουμε τη δεύτερη δόση σε ταψάκι μίας χρήσης, να το βάλουμε στην κατάψυξη και όταν θα έρθει η δύσκολη, φορτωμένη στιγμή, απλώς να την μεταφέρουμε από την κατάψυξη στο φούρνο! Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε το γεγονός ότι δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να μην αρέσκεται στο συνδυασμό ζύμης τάρτας, κιμά και τυριών...ε, καταλήγουμε στο ότι πρόκειται για λαχταριστή, καθημερινή εναλλακτική! 

Για τη ζύμη της τάρτας ο καθένας χρησιμοποιεί αυτήν που ξέρει και εμπιστεύεται! Εγώ χρησιμοποιώ για πιο ευκολία αυτήν  ή αυτήνΜπορείτε φυσικά να χρησιμοποιήσετε ακόμα και έτοιμη ζύμη, όπως σε όλες τις τάρτες, ή επίσης ένα φύλο από ζύμη κουρού. 
Αφού λοιπόν φτιάξετε/προμηθευτείτε τη ζύμη, τη στρώνετε σε ταψάκι (βουτυρωμένο ή στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί).
Για τη γέμιση φτιάχνετε το γνωστό κιμά για μακαρόνια, προσέχοντας όμως να μην έχει στο τέλος υγρά, τον θέλουμε εντελώς στεγνό! Δεν χρειάζεται μεγάλη ποσότητα, 2 κούπες τσαγιού μαγειρεμένος κιμάς είναι αρκετές. Σε περίπτωση βέβαια που θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε στον κιμά και κάποια λαχανικά ψιλοκομμένα όπως πχ πολύχρωμες πιπεριές, καροτάκι, αρακά ή καλαμπόκι. Αφού λοιπόν ο κιμάς σας θα είναι έτοιμος και εντελώς στεγνός από υγρά, θα τον ανακατέψετε με 2 αυγουλάκια χτυπημένα και 2 χούφτες τριμμένα κίτρινα τυριά. Αυτό ήταν! 
Στρώνετε τον κιμά πάνω από τη ζύμη και ψήνετε μέχρι να δέσει το μίγμα και να ψηθεί η βάση.



DONUTS ΦΟΥΡΝΟΥ


Εντάξει..πείτε μου τώρα αλήθεια...υπάρχει κάποιος που να ΜΗΝ αγαπάει τα donuts? Νομίζω πως είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να βρεθεί κάποιος εκεί έξω που να μένει ασυγκίνητος στη θέα τους. Αν δε περιορίσουμε το ερώτημα στα παιδιά, ε, η απάντηση αποκλείεται να έχει διαβαθμίσεις καθώς όλα τους θα ομολογήσουν την αδυναμία που έχουν σε αυτό το γλυκάκι!
Εγώ προσωπικά τρέφω τεράστια λατρεία στα donuts, όποια γεύση και αν έχουν, με γέμιση ή χωρίς, με κανέλα ή σοκολάτα, με γλάσο ή με ζάχαρη ή και...με όλα αυτά μαζί!! Είναι από αυτές τις παλιές αγάπες που παραμένουν δυνατές στο πέρασμα των χρόνων!
Η συνταγή που χρησιμοποιώ καμία φορά, όταν δεν θέλω (ή πιο σωστά όταν δεν πρέπει...) να καταφύγω στα έτοιμα, πεντανόστιμα μεν αλλά και φουλ  στις θερμίδες donuts είναι αυτή που σας παραθέτω σήμερα. Δεν θέλω να σας τάξω ότι το αποτέλεσμα είναι εφάμιλλο των έτοιμων, πάντως γίνονται νόστιμα, προσομοιάζουν στη γεύση και φυσικά είναι απείρως πιο υγιεινά. Αρέσουν επίσης στα παιδιά κι έτσι μένουν όλοι ευχαριστημένοι! 

Για 10 donuts θα χρειαστούμε:

Υλικά:
1 κουπα.τσαγιού χλιαρο γαλα
1 φακελακι μαγια
1 αβγο σε θερμοκρασία δωματίου
450 γρ αλευρι για ολες τις χρησεις
5 κ.σ. ζαχαρη
3 κ.σ. βουτυρο λιωμενο

Μαρμελαδα ή μερεντα ή γλάσο ή κανέλα-ζάχαρη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ 
Χτυπαμε το αυγο με την ζαχαρη, μετα προσθέτουμε το γαλα, την μαγια και λιγο λιγο το αλευρι. Στο τελος προσθέτουμε το βουτυρο. Η ζυμη μας δεν θα είναι σφιχτή.
Την αφήνουμε να φουσκωσει σε ζεστό μέρος (εννοώ μακριά από ρεύματα) για 1  ωρα.Πλάθουμε  μπαλακια 65 με 75 γρ το καθε ενα, τα ανοίγουμε στο χερι  και βαζουμε μαρμελαδα ή πραλίνα, τα κλεινουμε σαν πουγκι, τα βαζουμε  στο ταψι (σε λαδοκολλα) με το κλεισιμο απο κατω και τα αφηνουμε  παλι μιση ωρα να φουσκωσουν.
Ψηνουμε στις αντιστασεις περιπου 16 ' με 20' λεπτα, στους 180. 
'Οταν βγουν τα αλειφουμε με ελαχιστο βουτυρο λυωμενο να γυαλισουν και πασπαλιζω με αχνη, ή με κανέλα και ζάχαρη ή λιωνουμε σοκολατα κουβερτουρα ή λευκη και τα στολιζουμε οπως μας αρεσει.




Η ΤΑΡΤΑ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ

Για όλους μας πιστεύω, οι φίλοι είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας.
Με το πέρασμα του χρόνου κάποιο παλιοί μας φίλοι χάνονται. Άλλοι γιατί έφυγαν για μέρη λίγο ή πολύ μακρινά, άλλοι γιατί ξεκίνησαν νωρίς τη δική τους οικογένεια και άλλοι χωρίς λόγο...γιατί έτσι τα έφερε η ζωή και η καθημερινότητα. Παρόλα αυτά οι δυνατές φίλίες ακόμα και αν απομακρυνθούν απο εξωγενείς παράγοντες, θα ξαναβρεθούν χωρίς να έχουν χάσει το σημαντικό νόημα τους.
Μία φίλη παλιά και πολύ-πολύ αγαπημένη είναι η Κική. Πηγαίναμε μαζί στο σχολείο (αν και τότε δεν κάναμε παρέα) και γνωριζόμαστε πάααααααααρα πολλά χρόνια (από την εποχή του Λίθου που λέει και η Νατάσα!). 
Η Κική, μέσα στα πολλά ταλέντα που έχει, πρακτικής αλλά και καλλιτεχνικής φύσης, μαγειρεύει και καταπληκτικά. Όποιος τη γνωρίζει το ξέρει καλά και έχει...επωφεληθεί πλειστάκις γευόμενος τα νόστιμα φαγητά της! Μία συνταγή που όλοι όσοι την έχουμε δοκιμάσει, τη ζητάμε μετά ξανά και ξανά είναι η τάρτα λαχανικών.
Και ιδού η νοστιμότατη τάρτα λαχανικών της Κικής!

Υλικά
Ζύμη
3 φλιτζ. τσαγιού αλεύρι
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
3/4 φλιτζ.τσαγιού μαργαρίνη ή βούτυρο
1/2 φλ.τσαγιού γάλα
Δουλεύουμε όλα τα υλικά με πηρούνι και όταν ομογενοποιηθούν, αφήνουμε τη ζύμη στο ψυγείο για μίσή ώρα τουλάχιστον. 

Γέμιση
1 συσκευασία κατεψυγμένα ανάμικτα λαχανικά
2 φέτες ζαμπόν ψιλοκομμένο
4-5 φέτες μπέικον ψιλοκομμένο
1 μικρή κρέμα γάλακτος
Βράζουμε τα λαχανικά σε αλατισμένο νερό. Σωτάρουμε σε λίγο βούτυρο τα αλλαντικά και στο τέλος προσθέτουμε και τα λαχανικά για να πάρουν και αυτά γεύση. 
Σε καλά βουτυρωμένη ταρτιέρα στρώνουμε τη ζύμη (αφού κρατήσουμε μία μικρή ποσότητα ζύμης για τη διακόσμηση). Από πάνω στρώνουμε το μίγμα των λαχανικών και τελειώνουμε με την κρέμα γάλακτος. 
Με τη ζύμη που κρατήσαμε κόβουμε λωρίδες και διακοσμούμε την τάρτα μας.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου.

ΚΕΙΚ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΤΟΥ ΠΕΝΤΆΛΕΠΤΟΥ!

Καλή Χρονιά! Με υγεία, καλή διάθεση, όμορφες στιγμές και αναμνήσεις, ελάχιστα προβλήματα και πολλές λύσεις! Ας έχουμε όλοι μία πιο ήρεμη και βατή νέα χρονιά!
Τα πολλά μαγειρέματα των γιορτών κοντεύουν πια να τελειώσουν και επανήλθα στα πιο απλά και καθημερινά μας. Έψησα πολλά: πίτες αλμυρές, μεζεδάκια, γλυκά, κουλουράκια, κέικ, από όλα είχε φέτος το εορταστικό μας μαγειρικό πρόγραμμα! Μέσα σε όλα αυτά έψαχνα για συνταγές γρήγορες και πιο απλές για να καταφέρω να τα πραγματοποιήσω όλα. Όταν μόνο εσύ ασχολείσαι με τα μαγειρέματα και δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί ευρέως η...κλωνοποίηση,  πρέπει να οργανώσεις τα ψώνια πριν τα μαγειρέματα και μετά την εκτέλεση των συνταγών με...αυστηρό χρονοδιάγραμμα! 
Το μεγάλο κάλεσμα που είχαμε στο σπίτι περιέλάμβανε πολλά μεζεδάκια και ένα μπουφέ με γλυκά. Μέσα σε όλα αυτά φυσικά έπρεπε να χωρέσει και ένα σοκολατένιο κέικ, που αρέσει σε όλους, πολύ περισσότερο αφού υπήρχαν και πολλά παιδιά! Αυτή τη φορά δοκίμασα μία συνταγή που βρήκα σε μία δημοσίευση στο Facebook, δεν ήξερα τη συγκεκριμένη συνταγή αλλά συζητώντας κατόπιν με φίλες μυο κατάλαβα ότι κάποιες τη γνώριζαν ήδη. Κι εγώ που νόμιζα ότι ανακάλυψα την Αμερική...
Το πρωτότυπο στοιχείο αυτής της συνταγης είναι ότι δεν περιέχει καμία λιπαρή ουσία (απολύτως καμία) και ότι περιέχει μέσα στο μίγμα των υλικών ένα κουτάκι...Coca-Cola! Ναι, το ξέρω, είναι περίεργο σαν υλικό αλλά προφανώς αυτό είναι που κάνει το κέικ τόσο φουσκωτό και αφράτο!
Το γλυκό μας πάντως άρεσε πολύ και εξαφανίστηκε. Μετά από λίγες μέρες με την ίδια ζύμη κάναμε muffins, εξίσου ωραία και φουσκωτά. Σας είπα και το άλλο? Δεν χρειάζεται ούτε μίξερ!

Φτιαξτε το (κυριολεκτικά σε 5 λεπτά!)
Υλικά για μία μακρόστενη φόρμα ή για 12 muffins
300 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
200 γρ. ζάχαρη
100 γρ κακάο κοσκινισμένο
4 αυγά
1 κουτάκι αναψυκτικό τύπου Cola (στο κέικ έβαλα κανονική ενώ στα muffins είχα μόνο light, είχε ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα).

Σε ένα βαθύ μπολ ανακατεύουμε τα αυγά με τη ζάχαρη μέχρι εκείνη να διαλυθεί. Προσθέτουμε το αναψυκτικό και αφού το σύνολο γίνει σαν χυλός προσθέτουμε το κακάο και το αλεύρι. Τόσο απλά! 
Στρώνουμε με αντικολλητικό χαρτί μία μακρόστενη φόρμα και απλώνουμε το μίγμα. Ψήνουμε στο φούρνο, στις αντιστάσεις για περίπου 40 λεπτά. Δοκιμάζουμε το τεστ με το μαχαίρι, μέχρι να βγει καθαρό.
Για την ανάλογη διακόσμηση το κάλυψα με πραλίνα φουντουκιού (αφού φυσικά το άφησα για ώρες να κρυώσει πάρα πολύ καλά) και πασπάλισα με χρυσές βρώσιμες νιφάδες λόγω των ημερών.

ΕΥΧΕΣ

Πολλές και γλυκές ευχές σε ολους μας για ομορφες, ζεστες, τρυφερές αναμνήσεις!


Muffins με καρύδα

Χαθηκα τον τελευταίο καιρό, έπεσαν πάλι ένα σωρό πραγματα μαζεμένα. Έχω μόνιμα την αίσθηση ότι οι δουλειές είναι ατελείωτες και ο χρόνος λίγος. Οι λίστες με τος υποχρεώσεις δεν μικραίνουν όσο και να τρέξω, σα να ανανεώνονται διαρκώς και ο αριθμός τους να παραμένει σταθερά...μεγάλος!  
Λόγω αυτής της αυξημένης δραστηριότητας που έχει γίνει πια καθημερινότητα, η ανάγκη για εύκολες και γρήγορες μαγειρικές παρασκευές είναι επιβεβλημένη. Έπεσα πρόσφατα πάνω σε αυτή τη συνταγή για muffins καρύδας, παραξενεύτηκα με τη (μικρή) λίστα των υλικών και την παντελή απουσία λιπαρής ύλης και αρχικά θεώρησα ότι ή συνταγή θα είναι ή λανθασμένη ή αποτυχημένη. Πίστεψα ότι η απόπειρα θα στεφθεί με αποτυχία και ευτυχώς το αποτέλεσμα με διέψευσε! Νόστιμα έγιναν τα μαφφινάκια, με εξωτική γεύση καρύδας και καραμέλας (από την καστανή ζάχαρη), άρεσαν πολύ και ξαναέγιναν. 

Σας δίνω τις ποσότητες για 12 muffins:
2 1/2 φλ.τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 φλ. τσαγιού καστανή ζάχαρη
2 φλ. τσαγιού καρύδα τριμμένη
2 φλ. τσαγιού γάλα

Ανακατεύουμε πρώτα με ένα κουτάλι τα στερεά υλικά και στο τέλος προσθέτουμε το γάλα. Αυτά!
Γεμίζουμε θήκες muffins που πρέπει να είναι πολύ καλα βουτυρωμένες (επειδή η ζύμη δεν έχει κάποια λιπαρή ουσία), εγώ πάντως που τα έβαλα σε θήκες σιλικόνης χωρίς να τις βουτυρώσω δεν είχα θέμα, ξεκόλλησαν μετά εύκολα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο  στους 180 βαθμούς για 1/2 'ωρα. Αφήνουμε λίγο να κρυώσουν και μετά ξεφορμάρουμε. 


HALLOWEEN PARTY


Η μόδα του Halloween όσο πάει και εξαπλώνεται στα μέρη μας και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ειδικά στους πιο μικρούς. Έτσι φέτος ενέδωσα κι εγώ στην πίεση και οργάνωσα ένα πάρτυ ...σκοτεινό για τη Νατάσα και τις φίλες της. Επιστρατεύτηκαν τερατάκια, νυχτερίδες, νεκροκεφαλές, μαύρες γάτες, κολοκύθες, όλα αυτά μαζί και πολλά ακόμα για να μπούμε στο πνεύμα! Φτιάξαμε κι ένα μπουφέ ανάλογο της γιορτής, εμφανίστηκαν τα κορίτσια μεταμφιεσμένα σε μάγισσες, ζόμπι, βαμπίρ και άλλα τέτοια...συμπαθή πλάσματα και όλες πέρασαν πολυ όμορφα. Τόσο όμορφα που το ραντεβού ανανεώθηκε για του χρόνου... 
Καθιερώθηκε λοιπόν ήδη το δικό μας σπίτι ο εορτασμός του Halloween και της κολοκύθας, που βασίζεται στο μύθο του  Jack και του Διαβόλου. Για του λόγου το αληθές...μερικές φωτογραφίες:

Ο μπουφές μας είχε το ανάλογο ύφος σε μαύρο και πορτοκαλί 

Marshmellows με πορτοκαλί σοκολάτα (χρησιμοποίησα λευκή που χρωμάτισα ανάλογα) και μαύρη τρούφα.

Μπισκότα Oreo-φατσούλες (ο στόχος ήταν να βγουν τρομαχτικά αλλά...μάλλον δεν πέτυχα το ύφος!)

Μπισκότα μούμιες και μαύρα φεγγάρια με ζαχαρόπαστα

Στο τέλος δίναμε και ένα μπισκότο δώρο στα κορίτσια μας για να μην τους περάσει τόσο γρήγορα η γλύκα!

Διακοσμητική λεπτομέρεια του χώρου...

...ακόμα και η είσοδος ήταν εναρμονισμένη με το πνεύμα της γιορτής!

Να και η Νατάσα με ανάλογο (δολοφονικό) ύφος...
...και μία φίλη της με πολύ επιτυχημένη αμφίεση μάγισσας!


ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΚΑΡΥ


Το ξέρουμε όλοι, είτε μαγειρεύουμε είτε απλώς απολαμβάνουμε το φαγητό: τα μπαχαρικά είναι απαραίτητα για ένα νόστιμο αποτέλεσμα. Αξίωμα πρώτο: ακόμα και αν βάλουμε τα καλύτερα, αγνότερα και νοστιμότερα υλικά, αν δεν προσθέσουμε  και μπαχαρικά το φαγάκι μας θα είναι μάλλον άνοστο και αδιάφορο. 
Αξίωμα δεύτερο: τα μπαχαρικά επιδέχονται άπειρους αυτοσχεδιασμούς ανάλογα τα προσωπικά γούστα και τις γευστικές/αρωματικές μας προτιμήσεις. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί που έχουν κοινή αποδοχή και αρέσουν σχεδόν σε όλους, όπως το κοτόπουλο με το κάρυ που αποτελούν κλασσικό δίδυμο! 
Στη συγκεκριμένη απλή συνταγή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε το κάρυ σε σκόνη που βρίσκεται πολύ εύκολα σε όλα τα καταστήματα τροφίμων, είτε (αν θέλουμε κάτι πιο ξεχωριστό και εξωτικό), να χρησιμοποιήσουμε πάστα κάρυ. Αυτή την πάστα μπορούμε να την προμηθευτούμε σε καταστήματα που πωλούν μπαχαρικά (υπάρχουν πολλά και στην κεντρική αγορά της Αθήνας αλλά πλέον και σε πολλές γειτονιές) και εκτός από το βασικό συστατικό της, το κάρυ, περιλαμβάνει και άλλα μπαχαρικά (όπως κύμινο, κόλιανδρο, κάρδαμο, πάπρικα, κανέλα κλπ). 
Προσωπικά επειδή έχω την...τύχη (ή την ατυχία, ανάλογα πώς το βλέπει κανείς...) να βρίσκομαι καθημερινά στην περιοχή της Ομόνοιας προμηθεύομαι πάντα πάστα κάρυ που είναι φυσικά και πολύ πιο αρωματική ως υλικό από το απλό κάρυ. Υπάρχει δε σε διάφορες διαβαθμίσεις, από απαλή έως πολύ καυτερή, ανάλογα τα γούστα. Η συνταγή μας πάντως γίνεται είτε έτσι είτε αλλιώς μια και  τον κύριο λόγο έχει το προσωπικό γούστο του μάγειρα! 

Θα χρειαστούμε:
6 φιλέτα κοτόπουλο σε μπουκίτσες
Λίγο ελαιόλαδο
2 κ.γ. πάστα κάρυ ή
1 κ.γ. κάρυ, 1/2 κ.γ. κύμινο, 1/2 κ.γ. καυτερή πάπρικα και 1/2 κ.γ. κανέλα 
Αλάτι
2 κόκκινες πιπεριές (όχι καυτερές) κομμένες σε μικρά καρεδάκια
1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
2 κ.σ. πελτές ντομάτας διαλυμένος σε 1 ποτήρι νερό
1 κεσεδάκι στραγγιστό γιαούρτι


Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κοτόπουλο, το κρεμμύδι και το σκόρδο μαζί με τα μπαχαρικά. Όταν αυτά πάρουν χρώμα προσθέτουμε τις πιπεριές και συνεχίζουμε λίγο ακόμα το σωτάρισμα. Στο τέλος σβήνουμε με τον πελτέ και το νερό, αλατίζουμε και σκεπάζουμε την κατσαρόλα. Σιγοβράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσει το κοτόπουλο (περίπου μισή ώρα). 
Μόλις δούμε ότι το κοτόπουλο έχει μαλακώσει σβήνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε το γιαούρτι, ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί και αφήνουμε περίπου 5 λεπτά το φαγητό με κλειστό καπάκι.
Συνοδεύουμε κατά προτίμηση με ρύζο μπασμάτι. 


ΤΑ PANCAKES ΑΛΛΙΩΣ...


Καλή προσαρμογή σε όλους μας! 
Μαζί με το τέλος των διακοπών (αλλά ευτυχώς όχι των θαλασσινών εξορμήσεων του Σαββατοκύριακου, αυτές θα τις συνεχίζουμε ακόμα, όσο κρατάει ο καιρός) ήρθε και η έναρξη της σχολικής χρονιάς. 
Ζόρι για τους μαθητές αλλά και (ίσως μάλιστα περισσότερο...) για τους γονείς. Σκεφτόμαστε όλοι εμείς οι γονείς τα πρόσθετα έξοδα, το χρόνο, την καθημερινή μουρμούρα για το πρωινό ξύπνημα και όλα όσα αναπόφευκτα συνεπάγεται η νέα σχολική χρονιά. Όπως όλα τα ξεκινήματα, μικρά και μεγάλα, έτσι και αυτό εμπεριέχει ενθουσιασμό, εξέλιξη, ανησυχία, προβληματισμό αλλά και προσμονή, συναισθήματα θετικά αλλά και -λίγα- αρνητικά. 

Τη χθεσινή, πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς, είπαμε να την κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέρουσα, λίγο πιο γιορτινή, λίγο πιο ξεχωριστή. Να μην δοκιμάσουμε κάτι γλυκό, ίσως γιατί αυτό θα ήταν πιο αναμενόμενο, αλλά να κάνουμε την -αλμυρή- ανατροπή με pancakes!   

Η συνταγή για pancakes που έχω υιοθετήσει και έχει πάντα μεγάλη επιτυχία είναι αυτή εδώ  από το Two boys and Hope. Σούπερ συνταγή, δίνει πάντα πολύ αφράτα pancakes, νόστιμα και ζουμερά!

 Αυτή τη φορά τα ετοίμασα από την προηγούμενη μέρα (πού χρόνος το πρωί για τηγανίσματα, πλέον η Νατάσα μεγάλωσε και για την πρώτη της μέρα ήθελε χρόνο να ετοιμαστεί και να καλλωπιστεί με τη βοήθεια και της μαμάς!). Με τη συγκεκριμένη συνταγή πάντως, ακόμα και την επόμενη μέρα η γεύση και η υφή των pancakes παραμένουν αναλλοίωτες, είναι εξίσου νόστιμα. Έβαλα λοιπόν τα έτοιμα pancakes σε πυρίμαχα πιάτα, εναλλάξ σε στρώσεις με τυρί τσένταρ και φέτες μπέικον που τις πέρασα πριν από το τηγάνι ελάχιστα να στραγγίξει κάπως το λίπος τους.  Ελάχιστα λετπά στο φούρνο μικροκυμάτων ή σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο με αέρα μέχρι να λυώσει το τυράκι και έτοιμο το λαχταριστό αλμυρό μας πρωινό!  Ιδιαίτερο, νόστιμο και πολύ χορταστικό, μπορεί να μην είναι κατάλληλο για καθημερινή κατανάλωση αλλά είναι ιδανικό για μία ξεχωριστή ημέρα όπως η χθεσινή. Εκτιμήθηκε δεόντως και συνέβαλλε στην καλή διάθεση της ημέρας!
Καλή σχολική χρονιά στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς!


ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ

Σχεδίαζα αυτές τις μέρες να δημοσιεύσω ένα κατεξοχήν καλοκαιρινό φαγητό, τα παπουτσάκια, αλλά ο καιρός...μόνο καλοκαίρι δεν θυμίζει! Φίλοι και φίλες που ξεκίνησαν ήδη τις διακοπές τους σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος επικοινωνούν μαζί μου απογοητευμένοι, άλλο επέλεξαν αρχικά και τελικά κατέληξαν να αισθάνονται ότι έχουν βρεθεί σε μία, κάπως πιο ελληνική εκδοχή της...Βενετίας!  
Δυστυχώς πολλά τερτίπια μας κάνει φέτος ο καιρός και τις επόμενες μέρες τουλάχιστον δεν φαίνεται να στρώνει, παραμένει άστατος και άπονος! Εγώ πάντως τα παπουτσάκια τα έφτιαξα και τα καταευχαριστηθήκαμε αν και τα φάγαμε μέσα στην κουζίνα, και όχι στο μπαλκόνι όπως υπολόγιζα. Το μπαλκόνι μου δεν προσφερόταν για φαγητό καθώς λυσσομανούσε η καταιγίδα: πάνε προς το παρόν χαμένες οι διακοσμήτικές παρεμβάσεις, τα λουλούδια και τα (στοιβαγμένα προς το παρόν) αναπαυτικά μου έπιπλα! 
Για τα κλασσικά παπουτσάκια θα χρειαστούμε:
4-5 μελιτζάνες
500 γρ. κιμάς
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα
1 ξύλο κανέλας
Λίγο ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι

Μία δόση μπεσαμέλ
100 γρ. βούτυρο
100 γρ. αλεύρι
1 λίτρο γάλα
2 κρόκοι αυγών χτυπημένοι ελαφρά
Αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο
Λίγη τριμμένη παρμεζάνα
  
Εκτέλεση
Αρχικά κόβουμε τις μελιτζάνες κατά μήκος, τις τοποθετούμε με το δέρμα προς τα πάνω σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, τις αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και τις ψήνουμε για ένα μισάωρο περίπου μέχρι να μαλακώσουν (εγώ τις ψήνω κανονικά στις αντιστάσεις).  
Μέχρι να ψηθούν οι μελιτζάνες ετοιμάζουμε τον κιμά (τον οποίο φυσικά μπορούμε να έχουμε ήδη έτοιμο από την προηγούμενη μέρα αν μας βολεύει): Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε με λίγο ελαιόλαδο τον κιμά και το κρεμμύδι μέχρι ο κιμάς να γίνει σπυρωτός (βοηθάμε με ξύλινη σπατουλα). Προσθέτουμε τις ντομάτες, το αλάτι, το πιπέρι και την κανέλα. Αφήνουμε να βράσει καλά και να εξατμισθούν όλα τα υγρά της σάλτσας. Σε 30 λεπτά που είναι έτοιμες οι μελιτζάνες έχει γίνει και ο κιμάς. 
Όση ώρα βράζει ο κιμάς ετοιμάζουμε και τη μπεσαμέλ (όρεξη να έχετε για αυτό το φαγητό και πολλά σκεύη σε ετοιμότητα!): Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα. Συγχρόνως σε άλλη (λίγο μεγαλύτερη) κατσαρόλα λυώνουμε το βούτυρο και, όταν ζεσταθεί πολύ, προσθέτουμε το αλεύρι μέχρι να ξανθύνει. Ανακατεύουμε καλά και λίγο-λίγο προσθέτουμε το ζεστό γάλα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να πήξει η κρέμα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε αλάτι (με προσοχή επειδή θα μπει και η παρμεζάνα), πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα 2-3 λεπτά να έρθει σε μία πιο ανεκτή θερμοκρασία και με γρήγορες κινήσεις προσθέτουμε τους χτυπημένους κρόκους και, τέλος, την παρμεζάνα. 
Εντωμεταξύ οι μελιτζάνες μέσα στο φούρνο έχουν μαλακώσει. 
Τις βγάζουμε (χωρίς να σβήσουμε τον φούρνο), τις γυρίζουμε με το δέρμα προς τα κάτω και με ένα κουταλάκι αφαιρούμε (ελάχιστη) από τη σάρκα τους έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα βαθούλωμα. Γεμίζουμε το βαθούλωμα με κιμά και από πάνω στρωνουμε τη μπεσαμέλ. 
Ψήνουμα τα παπουτσάκια περίπου 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.  

ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΛΙΓΟΥΡΙ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ


Το πλιγούρι είναι ένα δημητριακό που μπορούμε εύκολα να εντάξουμε στη διατροφή μας καθώς είναι ευέλικτο στη γεύση και πολύ χρήσιμο διατροφικά. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, δημιουργεί  ικανοποιητική αίσθηση κορεσμού, θεωρείται πολύ καλή πηγή υδατανθράκων (που μάλιστα ενδείκνυται και για διαβητικούς) και επιπλέον, η ήπια γεύση κάνει τη δοκιμή του από τα παιδιά εύκολη υπόθεση! Αν σε όλα αυτά σημειώσετε ότι το φαγητό που προτείνω σήμερα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα τη δεύτερη μέρα (και μάλιστα απευθείας από το ψυγείο μας άρεσε καλύτερα!), νομίζω πως άνετα μπορείτε να του δώσετε μία ευκαιρία! 

Για ποσότητα ίση με μία κανονική κατσαρόλα θα χρειαστούμε:
2 φλιτσάνια τσαγιού πλιγούρι
2 πιπεριές Φλωρίνης
1 μελιτζάνα
3 κολοκυθάκια
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
2 ωριμες ντομάτες
4 φλιτζάνια τσαγιού ζεστό νερό
Λίγο ελαιόλαδο
1 κ.σ. βούτυρο
Αλάτι, πιπέρι, κάρυ, κανέλα
Κόβουμε όλα τα λαχανικά σε κυβάκια το ακόρδο σε μικρές φετούλες  και τρίβουμε τις ντομάτες στον τρίφτη. 
Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (4-5 κουταλιές) με μία κουταλιά της σούπας βούτυρο και τσιγαρίζουμε όλα τα λαχανικά για περίπου  5 λεπτά, δηλαδή μέχρι να μαλακώσουν λιγάκι. Τα πασπαλίζουμε με κάρυ και με μία πρέζα κανέλα. Αφού τα ανακατέψουμε καλά-καλά έτσι ώστε να βγάλουν τα μπαχαρικά τα αρώματά τους, προσθέτουμε τις τριμένες ντομάτες και 4 φλιτζάνια ζεστό νερό. 
Βάζουμε αλάτι και πιπέρι και βράζουμε τα λαχανικά για άλλα 5 λεπτά. Στη συνέχεια προσθέτουμε 2 φλιτζάνια τσαγιού πλιγούρι και βράζουμε για περίπου 20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. 

Πολύ νόστιμο, υγιεινό και εύκολο φαγάκι, ιδανικό και για το καλοκαίρι αφού όπως ήδη σας είπα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα κρύο! 


ΠΑΣΧΑ

Μεγάλη Τετάρτη σήμερα και οι πασχαλινές προετοιμασίες δεν έχουν καν αρχίσει στο σπίτι μας... Μην ξεγελιέστε από την εισαγωγική φωτογραφία με τα ροδοψημένα κουλουράκια που μόλις βγήκαν από το φούρνο...είναι περσινή, άρα παραπλανητική! 
Ευελπιστώ αύριο να φτιάξουμε τα φετινά μας κουλούρια (θα δοκιμάσω μία νέα συνταγή που βρήκα αντί για τη συνηθισμένη που χρησιμοποιούσα μέχρι τώρα και θα σας πω τα αποτελέσματα). Αυγά θα βάψουμε ελάχιστα, έτσι για το καλό, με χρώματα ζαχαροπλαστικής όπως κάνουμε τα τελευταία χρόνια. Αυτές είναι όλες κι όλες οι ετοιμασίες μας για το φετινό Πάσχα, παραδέχομαι ότι δεν είναι πολλές ούτε εντυπωσιακές. Οι τελευταίες εβδομάδες για κάποιο περίεργο...συμπαντικό λόγο ήταν υπερβολικά φορτωμένες με υποχρεώσεις. Δεν έμενε χρόνος ούτε για τις βασικές δουλειές στο σπίτι και συνέχεια προέκυπταν εκκρεμότητες και επιπλέον τρεχάματα, κάποιος πλανήτης μπορεί να έβαλε το χέρι του ίσως? Δεν ξέρω τι έφταιξε αλλά με όλα αυτά δεν πρόλαβα καθόλου να οργανωθώ και με βρήκε η Μεγάλη Εβδομάδα πριν καλά-καλά το συνειδητοποιήσω! 
Το μόνο που πρόλαβα να κάνω (αναγκαστικά) ήταν κάποια δώρα λόγω Πάσχα η σύνθεση των οποίων είναι για μένα  πάντα ευχαρίστηση και ποτέ αγγαρεία. Έχω καθιερώσει σε κάποιες περιστάσεις να κάνω "σύνθετα" δώρα, δηλαδή να διαλέγω ένα καλάθι ή ένα ωραίο κουτί, και να το γεμίζω με αντικείμενα που πιστεύω πως θα αρέσουν στον παραλήπτη.  Βρίσκω αυτά τα δώρα πολύ πιο προσωπικά και πρωτότυπα γιατί σχεδιάζεις από πριν τι θα βάλεις μέσα, διαλέγεις μικροαντικείμενα από διάφορα καταστήματα αλλά με κοινό παρονομαστή το χαρακτήρα και τις προτιμήσεις του παραλήπτη. Σαν δώρο βέβαια θέλει κάπως περισσότερη προετοιμασία και οργάνωση αλλά είναι πιο ιδιαίτερο.

Για του λόγου το αληθές...να ένα δώρο που φτιάχτηκε για μία οικογένεια με νεογέννητο μωράκι. Διάλεξα ένα ωραίο κουτί που μπορεί να χρησιμεύσει για αποθήκευση μικροπραγματων του μωρού, ένα παιχνιδάκι, ένα ροζ φορμάκι μέσα σε ένα τσόχινο καλαθάκι (που επίσης μπορεί να χρησιμεύσει για να μπουν πχ οι κρεμούλες του μωρού, ένα διακοσμητικό από φελλο για το παιδικό δωμάτιο, ένα αρωματικό κερί και λίγα σοκολατάκια για τους γονείς. 

  
Νατο και ολοκληρωμένο με τη συσκευασία του!

Το παρακάτω είναι ένα δώρο για τη γιαγιά της Νατάσας, χρησιμοποίησα ένα μεταλλικό κασπό με λουλούδια αφού στη γιαγιά αρέσουν πολύ τα λουλούδια! Μέσα βάλαμε μία κρέμα σώματος, μία κρέμα ματιών, το ίδιο διακοσμητικό από φελλό, ένα αρωματικό κερί και σοκολατάκια, κοινά στοιχεία με το προηγούμενο δώρο!


Και ένα δώρο για την κουμπάρα μου: βρήκα αυτό το ωραίο κουτί σε σχήμα παλιάς βαλίτσας (τέλειο δεν είναι???) και μέσα έβαλα ένα όμορφο ξύλινο ανοιξιάτικο διακοσμητικό, ένα αρωματικό κερί και ένα κοσμηματάκι που της έφτιαξα. 


Α, μέσα σε όλα έφτιαξα και μία λαμπάδα σε λευκό-χρυσό (μαζί με κοσμηματάκι για το λαιμό) για την έφηβη βαφτιστήρα μίας φίλης και συναδέλφου, στη φωτογραφία χάνει λίγο αλλά δείτε την και αυτή!

Αυτά είναι όλα με όσα ασχολήθηκα ενόψει Πάσχα, ελπίζω αύριο να οργανωθώ καλύτερα και να προχωρήσω και σε κάτι πιο μαγειρικό! Να ευχηθώ με τη σειρά μου καλές προετοιμασίες στα μαγειρέματά σας, καλό δρόμο σε όσους θα μετακινηθούν και καλή Ανάσταση σε όλο τον κόσμο!

Banana bread

Η συγκεκριμένη συνταγή:
  • δεν είναι πασχαλινή, 
  • δεν έχει σχέση με την άνοιξη, 
  • δεν συνδέεται με τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, 
  • δεν περιέχει κάποιο εποχιακό υλικό.
(απαραίτητες διευκρινήσεις για να προλάβω την απορία σας). 
Αφού το Πάσχα φέτος μας προέκυψε πολύ νωρίς και ο χρόνος ο δικός μου δεν επέτρεψε καμία προετοιμασία (ευελπιστώ την επόμενη εβδομάδα να προάβω τουλάχιστον λίγα κουλουράκια για να "μυρίσει" το σπίτι), θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας μία συνταγή που βρήκα σε αγγλόφωνο site, η οποία μου έλυσε τα χέρια τους τελευταίους μήνες!
Είναι πανεύκολη, πεντανόστιμη, γρήγορη και απλή, ιδανική για κέρασμα, σνακ ή σχολικό κολατσιό: νοστιμότατο, ζουμερό μπανανόψωμο, κάτι μεταξύ κέικ και ψωμιού, αγγλιστί banana bread. 
Είναι κυριολεκτικά το γλυκό που γίνεται σε 10 λεπτά και χωρίς κανένα βαθμό δυσκολίας, δοκιμάστε το και θα το λατρέψετε!

Υλικά (για μία μακρόστενη φόρμα)
4 ώριμες μπανάνες πολτοποιημένες στο μούλτι
3 κουταλιές σούπας φυτικό λάδι (χρησιμοποιώ αραβοσιτέλαιο)
1 αυγό
1 φακελάκι βανίλια
1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1 1/2 φλιτζάνι τσαγιού κοσκινισμένο αλεύρι γ.ο.χ
1 κουταλάκι γλυκού σόδα
1 κουταλάκι γλυκού μπέκιν πάουντερ
1 κουταλάκι γλυκού κανέλα
1 πρέζα αλάτι
1 χούφτα σταγόνες σοκολάτας (προαιρετικά)

Η ιδιαίτερα απλή εκτέλεση έχιε ως εξής:
Σε ένα μεγάλο μπολ και χωρίς μίξερ ανακατεύουμε με κουτάλι τις πολτοποιημένες μπανάνες με το αυγό και το φυτικό λάδι και μετά προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά (τελευταία αφήνουμε το αλεύρι και τις σταγόνες σοκολάτας).
Στρώνουμε με χαρτί ψησίματος μία μακρόστενη φόρμα, γεμίζουμε με το μίγμα και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 40-45 λεπτά. Κάνουμε το τεστ με το μαχαίρι και όταν αυτό βγει στεγνό το γλυκό είναι έτοιμο. 
Αφήνουμε τη φόρμα 10 λεπτά να κρυώσει λίγο και μετά βγάζουμε το κέικ και το τοποθετούμε σε σχάρα για να κρυώσει. Διατηρείται ζουμερό και φρέσκο για αρκετές ημέρες. 

ΒΙΒΛΙΟ - Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Τα βιβλία που αγοράζω στη Νατάσα συνήθως τα διαβάζω πρώτα εγώ. 

'Εχω ανακαλύψει έτσι πολλούς νέους κόσμους που (παρότι βιβλιοφάγος από μικρή) τους αγνοούσα. Με την τωρινή μου ματιά έχω εκτιμήσει παραπάνω κάποια βιβλία που ναι μεν τα είχα διαβάσει μικρή αλλά τότε βιαζόμουνα να ανακαλύψω την πλοκή τους και προσπερνούσα βιαστικά ίσως κάποια λογοτεχνικά τους στοιχεία. 

Μπορώ να εκμυστηρευτώ ότι υπερβάλλω καμιά φορά στη συχνότητα  αγοράς νεων βιβλίων για τη Νατάσα επειδή πρωτίστως φάνηκαν σε μένα ενδιαφέροντα και ελκυστικά. Ευτυχώς που διαβάζει κι εκείνη πολύ και γρήγορα και δικαιολογώ εντέχνως την...απληστία μου!

Πολλά τα βιβλία (παιδικά και πλέον εφηβικά) που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Κάποια είναι πιο κλασσικά και κάποια πιο σύγχρονα. Για κάποια από αυτά ήξερα ότι διέθεταν αξιόλογες ιδιότητες, ενώ για άλλα το αγνοούσα - κακώς. 
Στην τελευταία κατηγορία ας πούμε, ανήκουν τα βιβλία του Χάρρυ Πόττερ που για χρόνια τα αντιμετώπιζα (χωρίς να τα έχω διαβάσει) με λίγο "σνομπ" διάθεση ως μία απλή μόδα της εποχής. Από τότε που τα διάβασα (όλα στη σειρά και νυχθημερόν επί συνεχόμενες εβδομάδες!) τα έχω σε περίοπτη θέση στην καρδιά μου! 
Ένα βιβλίο που ολοκλήρωσα χθες, που διάβασα σχεδόν απνευστί και που συνιστώ ένθερμα σε νέους έφηβους είναι το βιβλίο "Ο χορός της ζωής" της Ζωρζ Σαρρη. Μου άρεσε πάρα πολύ (ίσως βέβαια σε αυτό συνετέλεσε κατά πολύ και το κάδρο του βιβλίου που διαδραματίζεται στο πάντα αγαπημένο Παρίσι!). 
Πέρα όμως από την ενδιαφέρουσα πλοκή, τα ιστορικά στοιχεία, τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες και τα λογοτεχνικά οφέλη, αυτό το βιβλίο προσφέρει και σημαντικό δίδαγμα, που είναι επίκαιρο ειδικά στη δύσκολη (αλλά και συγχρόνως γεμάτη με τηχνητες "ευκολίες") σημερινή πραγματικότητα που βιώνουν οι νέοι έφηβοι.
Η υπόθεση (που παρουσιάζει  στα παιδιά, συν τοις άλλοις, και μία ταραγμένη ιστορικά περίοδο της χώρας μας, αυτή της Κατοχής και του Εμφυλίου) έχει ως εξής
  1.  
  2. Η Χριστίνα Κανέλη είναι μία εικοσάχρονη ηθοποιός που φεύγει από την Ελλάδα την περίοδο του εμφυλίου και πηγαίνει στο Παρίσι, κυνηγημένη για τις πολιτικές της πεποιθήσεις. Η Χριστίνα φτάνει στο Παρίσι με μόνη συντροφιά τις βαλίτσες της και τα γράμματα της Τόνιας, της αδερφής της. Φοβισμένη, απογοητευμένη και λυπημένη, από την πρώτη μέρα που φτάνει στο Παρίσι νοσταλγεί την πατρίδα της, τους φίλους της και το θέατρο. Ευτυχώς στο Παρίσι την περιμένουν κάποιοι φίλοι από την Ελλάδα που τη βοηθούν. Η πρώτη της εργασία στη Γαλλία είναι σε ένα εργοστάσιο παντοφλών, όπου χωρίς δεύτερη σκέψη ξεκινάει να εργάζεται, αφού ανησυχεί για την επιβίωσή της. Το μυαλό της βέβαια πάντα είναι στο θέατρο, τη μεγάλη της αγάπη.
  3. Παρόλη της την ανησυχία για την καθημερινή της επιβίωση, η Χριστίνα καταφέρνει να δημιουργεί φιλίες και να κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων γύρω της. Η Χριστίνα, όπως κάθε μετανάστρια, αντιμετωπίζεται από τον κόσμο γύρω της με οίκτο ή με κάποια περιφρόνηση. Παρόλα αυτά, όσοι τη γνωρίζουν απολαμβάνουν την παρέα της και την εμπιστεύονται εύκολα και γρήγορα. Αγωνίζεται σκληρά και εργάζεται όπου βρει για να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δυσκολίες. Αργότερα, βρίσκει δουλειά σε ένα θέατρο και οι παραστάσεις της γίνονται ανάρπαστες, αφού είναι καταπληκτική ηθοποιός. Και μέσα σε όλα αυτά ερωτεύεται, βιώνει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, αλλά παραμένει δυνατή και συνεχίζει να χαμογελά. Είναι δυναμικός χαρακτήρας, αυθόρμητη, ζωντανή και αγωνίζεται καθημερινά, για να επιβιώσει στην Πόλη του Φωτός. 
Το θετικό μήνυμα που περνάει αυτό το βιβλίο στα νέα παιδιά είναι ότι ακόμα και όταν όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας, όταν οι δυσκολίες δείχνουν αξεπέραστες, ακόμα και τότε δεν πρέπει να σταματάμε να πιστεύουμε στα όνειρά μας και να αγωνιζόμαστε γι αυτά. 
Αν δείξουμε εμπιστοσύνη και σεβασμό στους ανθρώπους γύρω μας και αν προσπαθήσουμε κι εμείς, στο τέλος θα πετύχουμε αυτό που θέλουμε. 
Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, δεν ανοίγει μαγικά μπροστά μας, συναντάμε δυσκολίες και αναποδιές αλλά στο τέλος η συνέπεια στο στόχο και η θετική διάθεση αποδίδουν καρπούς. 
Το βιβλίο, λόγω της πρωταγωνίστριας, της Χριστίνας, απευθύνεται περισσότερο σε κορίτσια...κάθε ηλικίας!