ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΨΗΜΕΝΑ ΣΕ ΜΠΥΡΑ


Τσικνήσαμε χθες όπως προστάζει το έθιμο, πιο λιτά και μετρημένα από άλλες φορές καθώς μεσοβδόμαδα πια δεν υπάρχει άνεση χρόνου για παρεκκλίσεις από το πρόγραμμα. Η Νατάσα έχει αρκετές σχολικές δραστηριότητες, οι δικές μας υποχρώσεις είναι πολλές, ειδικά τις καθημερινές κι έτσι δεν υπάρχει η δυνατότητα για πολλές προετοιμασίες και "μερακλίδικες" καταστάσεις. Περιοριστήκαμε λοιπόν σε απλά και γρήγορα πράγματα, μόνο και μόνο για να μην μοιάζουν όλες οι μέρες ίδιες και να κάνουμε εκείνο το διαφορετικό. 
Τελευταία στιγμή και τρέχοντας μεταξύ σούπερ-μάρκετ, κρεοπωλείου και φροντιστηρίου αγγλικών (!) έψησα πιτούλες και καλαμάκια, έφτιαξα το απαραίτητο τζατζίκι και μία δροσερή πατζαροσαλάτα, τηγάνισα λίγα κεφτεδάκια και έβαλα στο φούρνο αυτά τα πεντανόστιμα λουκάνικα ψημένα σε μπύρα  (συνταγή της Κικής από το Tante Kiki).
Πρέπει να δηλώσω δημόσια ότι αυτά τα λουκάνικα, με τον τρόπο που προτείνει η Κική γίνονται καταπληκτικά και πεντανόστιμα, να τα δοκιμάσετε οπωσδήποτε! Φοβερό μεζεδάκι για μερακλήδες και για πολλές καταστάσεις, σας εγγυώμαι ότι δεν θα μπορέσει κανείς να τους αντισταθεί! 
Για την ώρα το τρέξιμο συνεχίζεται: αύριο το βράδυ έχουμε αποκριάτικο πάρτι στο σπίτι μας με καλεσμένες τις φίλες της Νατάσας που περιμένουν πώς και πώς να καταπλήξουν η μία την άλλη με τις μεταμφιέσεις τους. Έχω μεγαλεπήβολα σχέδια για τη διακόσμηση του χώρου σε αυτό το πάρτι και έχω προμηθευτεί πάρα (μα πάρα) πολλά αποκριάτικα είδη διακόσμησης, εξάλλου οι απόκριες τη ζητάνε την υπερβολή! Αύριο το πρωί θα πιάσω δουλειά νωρίς κι το ζητούμενο είναι να δω την έκπληξη στα μάτια τους μόλις μπουν στο χώρο. 
Για να δούμε αν θα πετύχουμε το στόχο... 

ΖΟΥΜΕΡΟ ΣΟΚΟΛΑΤΟΓΛΥΚΟ


Η ιστορία της σοκολάτας στην Ευρώπη ξεκινάει με την ανακάλυψη της Αμερικής πριν από περίπου 500 χρόνια. Όπως ήταν αναμενόμενο, η σοκολάτα από την πρώτη στιγμή που αξιοποιήθηκε στη ζαχαροπλαστική αποτέλεσε και αποτελεί τη διαχρονική "all time classic" γλυκιά επιλογή των περισσότερων.
Λειτουργεί ως παρηγοριά για πολλές...απογοητεύσεις, απογειώνει συναντήσεις με φίλους και αγαπημένους, προσθέτει πόντους στη δημιουργία αναμνήσεων, διεγείρει, εκτός από τη γεύση και άλλες αισθήσεις όπως την όσφρηση και την όραση. 
Επειδή κι εμείς εδώ δεν αποτελούμε εξαίρεση στον κανόνα που προστάζει ότι ακόμα ένα γλυκό με σοκολάτα δεν αποτελεί ποτέ υπερβολή, ανακαλύψαμε (ακόμα μία) συνταγή για πολύ ζουμερό σοκολατένιο γλυκό. Ιδιαίτερα εύκολο στην παρασκευή του, πολύ ζουμερό και νόστιμο ακόμα και την επόμενη μέρα, είναι μία συνταγή που θα δοκιμάσω ξανά και ξανά! Από τη στιγμή που κατά το ψήσιμο παρατήρησα τα γνωστά...σκασίματα στην επιφάνεια κατάλαβα ότι αυτό το γλυκό ήρθε για να μείνει!
.

Η αρχική συνταγή (την οποία ακολούθησα κατά γράμμα εκτός από τη ζάχαρη που την αύξησα λιγάκι στην -προτεινόμενη- αρχική ποσότητα) είναι εδώ.

200 γρ. μαύρη σοκολάτα
4 αυγά
130 γρ. μαλακό βούτυρο ή μαργαρίνη
200 γρ. ζάχαρη άχνη
100 γρ. αλεύρι κοσκινισμένο
1 φακελάκι μαγιά σε σκόνη

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Λυώνουμε σε κατσαρολάκι τη σοκολάτα με το βούτυρο σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ενωθούν σε ένα λείο μίγμα.
Αφήνουμε στην άκρη τη σοκολάτα να κρυώσει ελαφρά και χτυπάμε με το μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη καλά, μέχρι το μίγμα να ασπρίσει. Στη συνέχεια αφαιρούμε τον κάδο από το μίξερ  και προσθέτουμε με σπάτουλα στο μίγμα το αλεύρι και τη μαγιά.   
Ενώνουμε και το μίγμα της σοκολάτας.
Σε ένα καλά βουτυρωμένο και αλευρωμένο στρογγυλό ταψάκι ρίχνουμε το μίγμα και ψήνουμε στο φούρνο για περίπου 25 λεπτά.

Η ΟΜΕΛΕΤΑ ΦΟΥΡΝΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ


Καλή Χρονιά σε όλους με υγεία και καλά νέα πάντα! 
Χρώματα, ήχοι, μουσικες & αρώματα να ομορφαίνουν την κάθε μας ημέρα τη νέα χρονιά!
Για μένα προσωπικά το 2017 ήταν μία "κακή"χρονιά με αρκετά αρνητικά γεγονότα και μπόλικη ταλαιπωρία. Ελπίζω λοιπόν το 2018 να έχει μία πιο φιλική χροιά και διάθεση. Να μη μας φέρει σοβαρά προβλήματα υγείας, να μη μας ζορίσει πολύ οικονομικά, να ευνοήσει ταξίδια μακρινά  και μετακινήσεις κοντινές, να φέρει κοντά μας παλιούς και νέους φιλους, να δημιουργήσει όμορφες αναμνήσεις. Εύχομαι να έχω μία ήρεμη χρονιά που θα προσφέρεται για ανασυγκρότηση και δημιουργία!
Οι γιορτές μας πάντως ήταν όμορφες και ευχάριστες, αρνητικό μεν το 2017 αλλά τουλάχιστον έκλεισε θετικά. Πολλές οι υποχρεώσεις των ημερών και σχεδόν όλες περιελάμβαναν μπόλικο (καμία φορά και υπερβολικό, πιστεύω πως θα συμφωνήσετε όλοι) φαγητό! Οι γιορτές είναι συνυφασμένες με γεύσεις ξεχωριστές και πρωτότυπες, άλλες πάλι γνώριμες και οικείες που δεν σε αφήνουν να συγκρατηθείς. Τα φαγητά και τα γλυκά κυκλοφορούν σε αφθονία αυτές τις μέρες στα σπίτια μας αλλά και όπου αλλού βρεθούμε. Λογικό είναι τα ρούχα ξαφνικά να...στενέψουν, τα κουμπιά να υφίστανται πιέσεις και η ζυγαριά να καταχωνιάζεται σε μέρος σκοτεινό και απομονωμένο για να αποφευχθεί έντονο ψυχολογικό σοκ! Ε, αυτά όμως ίσχυαν μέχρι του Αη Γιαννιού. Από την επόμενη ημέρα έγινε φανερή η ανάγκη να κάνουμε κάποια φιλότιμη προσπάθεια να ξαναμπούμε στον ίσιο δρόμο για να ...ξαναμπούμε και στα ρούχα μας! Μέσα σε αυτό το πλάνο (που ελπίζω να μη μείνει μόνο στις αγαθές προθέσεις) εντάσσεται και μία νόστιμη ομελέτα φούρνου με ασπράδια που δίνει μεν αρκετή ενέργεια και νοστιμιά αλλά στερείται πολλών θερμίδων και λιπαρών.    

Για ένα μικρό πυρέξ φούρνου (3 μερίδες) χρησιμοποίησα:
250 γρ. ασπράδια αυγών (από την έτοιμη συσκευασία που υπάρχει πλέον σε όλα τα καταστήματα)
1 γιαούρτι στραγγιστό 2%
2 πιπεριές χρωματιστές κομμένες σε κυβάκια
1 ντομάτα (χωρίς τους σπόρους) σε λεπτές φέτες
Μία κούπα κίτρινο τυρί τριμμένο με χαμηλά λιπαρά
3-4 φέτες γαλοπούλα σε κυβάκια 
Αλάτι, πιπέρι, κρεμμύδι σε νιφάδες, πάπρικα καπνιστή
2-3 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τα ασπράδια με το γιαούρτι και όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τη ντομάτα και το ελαιόλαδο. Στρώνουμε το πυρέξ με χαρτί φούρνου και αλείφουμε το χαρτί με το ελαιόλαδο. Ρίχνουμε απαλά το μίγμα της ομελέτας μέσα στο πυρέξ και από πάνω απλώνουμε τις φέτες της ντομάτας. Ψήνουμε στη μεσαία θέση του φούρνου για περίπου μισή ώρα, μέχρι να φουσκώσει η ομελέτα. Την αφήνουμε 5 λεπτά να κρυώσει και μετά την κόβουμε σε κομμάτια (κόβεται πολύ άνετα). 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ

Το Σάββατο είχαμε το χριστουγεννιάτικο πάρτυ της Νατάσας μια και η ονομαστική της γιορτή είναι στις 22 Δεκεμβρίου. Κάθε χρόνο που περνάει τα πάρτυ μας αλλάζουν μορφή και ύφος αφού η κάθε ηλικία έχει διαφορετικά ενδιαφέροντα. Ακόμα πιο έντονες είναι οι αλλαγές αυτή τη στιγμή που τα κορίτσια πια βρίσκονται στο μεταίχμιο ανάμεσα στην παιδική και την εφηβική ηλικία. 
Είχα την αίσθηση ότι πια δεν θα θέλουν να μαζεύονται στα σπίτια και ότι θα προτιμούν πιο "νεανικές" μορφές διασκέδασης αλλά φαίνεται πως δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε αυτή την μετάβαση, ίσα-ίσα που στα σπίτια διασκεδάζουν πολύ ακόμα και το ευχαριστιούνται πολύ!  
Προς το παρόν η μοναδική σταθερά είναι η...απουσία αγοριών αφού τα τελευταία χρόνια τα κορίτσια δεν θέλουν ούτε καν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο  με αυτά (άντε να δούμε πότε θα ξεκινήσουν οι πρώτες συμπάθειες...). 
Στο φετινό μας πάρτυ, κατόπιν αρκετής σκέψης, είχα σχεδιάσει δραστηριότητες για να μη βαρεθούν, με κεντρικό άξονα εμένα ως...συντονίστρια!. Τα κορίτσια έφτιαξαν γούρια (με υλικά που είχαμε προμηθευτεί από πριν, κορδέλες πολύχρωμες, χάντρες και διακοσμητικά στοιχεία) που πήραν μετά μαζί τους για να στολίσουν τα δωμάτιά τους. Στη συνέχεια πήραν μέρος στο all time classic κυνήγι θησαυρού που κάθε χρόνο με πονοκεφαλιάζει στην οργάνωσή του, έτσι ώστε να είναι πιο μοντέρνο και ελκυστικό για την ηλικία τους αλλά τελικά εξελίσσεται σε πολύ αγαπημένη τους συνήθεια και τις απασχολεί για παραπάνω από 1 ώρα! Φυσικά έφαγαν, ήπιαν, ξαναέφαγαν, τσάκισαν τα γλυκά και στο τέλος είδαν και μία ωραία χριστουγεννιάτικη ταινία μασουλώντας (!) ποπ-κορν! 
Στο τέλος έφυγαν όλες ενθουσιασμένες και πολύ-πολύ χαρούμενες αφού το πάρτυ ξεκίνησε αργά το πρωί και πήγε μέχρι το βράδυ, ολοήμερος λοιπόν ο εορτασμός! 
Η είσοδος του σπιτιού μας είναι έτσι κι αλλιώς στολισμένη λόγω των ημερών.

Το στρωμένο τραπέζι (η απαίτηση της εορτάζουσας ήταν να φάνε "επίσημα" και με "κανονικά" φαγητά) και έτσι το μενού κινήθηκε σε κλασσικά μονοπάτια : Ζυμαρικά φούρνου, Μπιφτέκια με πατάτες στη γάστρα, Κοτομπουκιές χειροποίητες με σως γιαουρτιού και σαλάτα. 

Ο φάκελος με τις οδηγίες για το κυνήγι του θησαυρού και τα δωράκια των νικητριών.

Δεν είναι υπέροχες αυτές οι τσάντες δώρου? Από την ώρα που τις είδα τις αγάπησα σφόδρα!

Κάθε τσαντούλα περιείχε ένα ημερολόγιο για το 2018, μπισκότα, σοκολάτες και ένα χειροποίητο muffin σοκολάτας.
 

Η τούρτα μας που έγινε κατόπιν πολύ συγκεκριμένων οδηγιών της Νατάσας και περιελάμβανε: παντεσπάνι σοκολάτας, λευκή κρέμα τυριού (για να μη μπουχτίσουμε στη σοκολάτα βρε μαμά!), γκανάζ με σοκολάτα γάλακτος και κλασσικό ντεκόρ παιδικής τούρτας δηλαδή πουράκια και καραμελάκια! 
 


Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και να ξαναγιορτάσουμε όπως και όπου θέλουν οι ενδιαφερόμενες! 
Στολίσαμε κι εμείς σήμερα το σπίτι μας κατόπιν απαίτησης της Νατάσας, κάθε χρόνο και νωρίτερα... 
Καλές Γιορτές να έχουμε όλοι, να περάσουμε όμορφες στιγμές χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις, αναπάντεχα γεγονότα και αναποδιές!

ΑΤΟΜΙΚΑ CHEESECAKES ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ

Ένα εύκολο, πολύ εύκολο, γλυκάκι που βρίσκει μεγάλη απήχηση κυρίως στα παιδιά έκανα την προηγούμενη Κυριακή. 
Η αφορμή ήταν το κάλεσμα για φαγητό δύο συμμαθητριών της Νατάσας και των οικογενειών τους, κάτι που το επιθυμούσα και προσπαθούσα να το οργανώσω εδώ και πολύ καιρό αλλά όλο κάπου σκόνταφτε. Τελικά καταλήξαμε στην προηγούμενη Κυριακή και έτσι, χαρούμενη πια εγώ και ανυπομονώντας να καταπιαστώ με ένα μενού ευρείας αποδοχής που θα κάλυπτε τα γούστα ανθρώπων με τους οποίους δεν είχαμε ξαναβρεθεί εν ώρα φαγητού,  ρώτησα τη Νατάσα τι περίπου πιστεύει ότι θέλουν οι φίλες της να έχει το γλυκό της ημέρας. Η απάντηση ήταν μάλλον προφανής: σοκολάτα ή μερέντα (φυσικά!) και μπισκότα (πόσο...προβλέψιμο ε?). 
Άνοιξα τα βιβλία μου, χάζεψα στα διαδικτυακά λημέρια και μαζεύοντας ιδέες από εδώ και από εκεί κατέληξα σε πανεύκολα, γρήγορα και νόστιμα ατομικά cheesecakes  με μερέντα και μπισκότα Oreo σε ποτηράκια . 
Τα γλυκάκια αυτά αποτέλεσαν μεγάλο ατού της ημέρας, άρεσαν πολύ, εξαφανίστηκαν όλα (παρόλο που ήταν περισσότερα από τους καλεσμένους...μαθηματικό παράδοξο!) και φυσικά θα ξαναφτιαχτούν κατ'απαίτηση της μικρής οικοδέσποινας του σπιτιού μας.
Η παρασκευή τους είναι εξαιρετικά απλή:

Υλικά για 12 ποτηράκια
Ένα πακέτο μπισκότα Oreo
500 ml κρέμα γαλακτός πλήρης χτυπημένη σε σαντιγύ με 3-4 κουταλιές της σούπας ζάχαρη άχνη
200 γρ τυρί κρέμα σε θερμοκρασία δωματίου
1 μικρή μερέντα
Τρίβουμε στο μούλτι τα μισά μπισκότα της συσκευασίας και βάζουμε 2 κουταλιές από το μίγμα στον πάτο κάθε ποτηριού. Σε μπωλ ανάμιξης ενώνουμε με το μίξερ την έτοιμη σαντιγύ με το τυρί κρέμα (που πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου και να έχει μαλακώσει). Όταν ενσωματωθεί το τυρί προσθέτουμε και τη μερέντα. Χτυπάμε λίγο μέχρι να ενωθεί και αυτή. 
Αν χρησιμοποιήσουμε στενά ποτήρια (όπως έκανα εγώ) θα χρειαστούμε κορνέ ζαχαροπλαστικής για να βάλουμε την κρέμα μέσα σε αυτά, αν πάλι είναι πιο φαρδιά τα ποτήρια η κρέμα μπαίνει άνετα με ένα κουτάλι. Γεμίζουμε το ποτήρι με όση κρέμα θέλουμε και τοποθετούμε στο ψυγείο. Λίγο πριν σερβίρουμε διακοσμούμε τα γλυκάκια με μισό μπισκότο Oreo.   

ΛΑΧΑΝΙΚΑ AU GRATIN ΤΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ

Θεωρητικά μιλώντας, μέσα προς τέλος Οκτώβρη θα έπρεπε να είμαστε κάπως κοντά στο χειμώνα. Μην κοιτάτε που ο καιρός έχει κολλήσει στο καλοκαίρι και τα έχει μπερδέψει λίγο τα πράγματα κι εμάς μαζί! Οι παραδοσιακές οικιακές εργασίες της εποχής είναι το καθάρισμα των ντουλαπών και των ντουλαπιών, το στρώσιμο των χαλιών και η γενική προετοιμασία του σπιτιού προς το πιο "χουχουλιάρικο" αφού οι επερχόμενοι μήνες ευνοούν περισσότερο τις σπιτικές συναθροίσεις. Εντάξει, είπαμε...θεωρητικά...
Βάσει λοιπόν της εποχής και όχι της πραγματικότητας, έκανα κι εγώ τα προαναφερθέντα! Και μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, η...προκοπή μου επεκτάθηκε και στην κατάψυξη που έπρεπε να αδειάσει και να καθαριστεί. Εκεί λοιπόν βρέθηκα τετ-α-τετ με πολλές μισοανοιγμένες συσκευασίες κατεψυγμένων λαχανικών που είχαν περισσέψει από άλλες παρασκευές. Όλα αυτά τα λαχανικά αξιοποιήθηκαν σε ένα νόστιμο αυτοσχέδιο gratin που γίνεται πανεύκολα και που τελικά μας άρεσε τόσο ώστε να το καθιερώσουμε σαν συνοδευτικό. Σίγουρα δεν ανακάλυψα τη...φιλοσοφική λίθο με αυτή την συνταγή αλλά την παραθέτω σε περίπτωση που κάποιος τη βρει χρήσιμη καθώς έτσι αξιοποιούμε και τα κατεψυγμένα αλλά και τα φρέσκα λαχανικά που ίσως έχουμε σε μικρή ποσότητα (και έτσι δεν επαρκούν για κάποιο ολοκληρωμένο φαγητό από μόνα τους)
Φυσικά η παρασκευή του είναι πολύ απλή και δεν απαιτεί κάποιες συγκεκριμένες ποσότητες. Έβρασα τα λαχανικά που βρήκα (στην περίπτωσή μου ήταν λίγα από τα ακόλουθα: φασολάκια, καλαμπόκι, λαχανάκια Βρυξελλών και αγκινάρες). Στο βράσιμο, μαζί με τα κατεψυγμένα έβαλα να βράσουν και λίγες baby πατάτες (με τη φλούδα αλλά φυσικά μπορείτε και χωρίς αυτή) κομμένες σε κομμάτια. Αφού λοιπόν τα έβρασα όλα μαζί για λίγο μέχρι να μαλακώσουν ελαφρά (όχι πολύ όμως), τα στράγγισα και έκοψα μέσα και μία μεγάλη κόκκινη πιπεριά σε λωρίδες. Αλατοπιπέρωσα (ελαφρά) το σύνολο των λαχανικών και τα άφησα για λίγο στην άκρη. 
Έφτιαξα μία ψευτομπεσαμέλ : σε ένα λίτρο κρύο γάλα διέλυσα 6 γεμάτες κουταλιές της σούπας κορν-φλαουρ. Έβαλα το μίγμα σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας. Όταν ζεστάθηκε καλά άρχισε να πήζει.  Αφού το κατέβασα από τη φωτιά αλατοπιπέρωσα (επίσης ελαφρά) πρόσθεσα μέσα λίγο μοσχοκάρυδο και κουρκουμά (που μας αρέσουν) και μία αρκετά γενναιόδωρη χούφτα τριμμένα τυριά. Λάδωσα ένα πυρέξ, έστρωσα μέσα το μίγμα των λαχανικών, περιέχυσα με τη μπεσαμέλ και φούρνισα. Σε περίπου 40 λεπτά είχαμε έτοιμο ένα νοστιμότατο φαγητό με ωραία ξεροψημένη κρούστα, που δεν θύμιζε σε τίποτα τα ξεχασμένα σακουλάκια στην κατάψυξη!  

ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΚΕΪΚ ΜΕ ΜΗΛΟ ΚΑΙ ΚΑΝΕΛΛΑ

Το μήλο, η κανέλα και η μαύρη ζάχαρη είναι μυρωδιές που μας αρέσουν όλο το χρόνο αλλά, όπως και να το κάνουμε, έχουν την τιμητική τους το φθινόπωρο! Όσοι ασχολούμαστε με τη ζαχαροπλαστική, έστω και οι πιο αρχάριοι, έχουμε στα χαρτάκια μας οπωσδήποτε μία συνταγή για μηλόπιτα, κέικ με μήλο, τάρτα με μήλο...κάτι τέλος πάντων που περιέχει απαραίτητα μήλο και κανέλα. Κάθε χρόνο δοκιμάζω νέες συνταγές με τα αγαπημένα αυτά υλικά και φέτος βρήκα τη συγκεκριμένη που άρεσε πολύ στους δοκιμαστές μου επειδή εμπεριέχει την πρωτοτυπία του μίγματος καστανής ζάχαρης-κανέλας. Πολύ εύκολο στην παρασκευή του αλλά με αυτή την...τσαχπινιά που το κάνει και κάπως πιο ιδιαίτερο. Αξίζει τη δοκιμή!

ΥΛΙΚΑ
3/4 φλ. τσαγιού βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 φλ. τσαγιού ζάχαρη
3 αυγά
3/4 φλ. τσαγιού γάλα
2 φλ. τσαγιού αλεύρι κοσκινισμένο
2 κ.γλυκού μπέκιν πάουντερ
2 κ. γλυκού εκχύλισμα βανίλιας ή 2 βανίλιες σκόνη
Μία πρέζα αλάτι

Γέμιση
1 μεγάλο μήλο (καθαρισμένο, χωρίς τη φλούδα του) κομμένο σε μικρά κυβάκια
1/2 φλ. τσαγιού καστανή ζάχαρη
2 κοφτά κ. γλυκού κανέλλα


Σε ένα μικρό μπολ ανακατεύουμε τη μαύρη ζάχαρη με την κανέλα και τα αφήνουμε στην άκρη.
Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέκιν πάουντερ και το αλάτι.
Χτυπάμε με το μίξερ το βούτυρο μέχρι να αφρατέψει καλά και μετά προσθέτουμε τη ζάχαρη, τα αυγά (ένα-ένα), το γάλα και τη βανίλια.
Κλείνουμε το μίξερ και με το χέρι προσθέτουμε το μίγμα με το αλεύρι. Δεν ανακατεύουμε πολύ, ίσα-ίσα μέχρι να ενσωματωθεί το αλεύρι στο υγρό μίγμα.
Στρώνουμε με χαρτί ψησίματος μία μακρόστενη φόρμα για κέικ.
Ρίχνουμε μέσα στη φόρμα τη μισή δόση από το μίγμα του κέικ. Από πάνω πασπαλίζουμε με το μίγμα καστανής ζάχαρης-κανέλας και στρώνουμε και τα μισά κυβάκια από τα μήλα.
Σκεπάζουμε με το υπόλοιπο μίγμα ζύμης και τελειώνουμε πάλι με κανέλα-μαύρη ζάχαρη και κυβάκια μήλου (τα οποία σπρώχνουμε λίγο με την ανάποδη πλευρά ενός κουταλιού για να βυθιστούν ελαφρά μέσα στο μίγμα της ζύμης).
Ψήνουμε στο φούρνο για περίπου 50 λεπτά όπως ένα συνηθισμένο κέικ και απολαμβάνουμε τις φθινοπωρινές μυρωδιές που θα πλημμυρίσουν το σπίτι!

ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΜΕ ΚΑΚΑΟ ΚΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

Ο Σεπτέμβριος κοντεύει να τελειώσει κι εγώ ...ακόμα να οργανωθώ! 
Το φετινό καλοκαίρι στην οικογένειά μας τα είχε όλα, καλά και άσχημα. 
Ξεκίνησε άσχημα (πολύ άσχημα μάλιστα) με μία απώλεια αναπάντεχη, που άφησε πίσω της ένα μεγάλο κενό). Μεγαλώνοντας συνειδητοποιείς εξ ανάγκης ότι κάποια στιγμή στη ζωή θα κληθείς να ζήσεις απώλειες των αγαπημένων σου, αφού αυτή είναι η ροή της ζωής. Άλλο όμως η λογική και άλλο η πραγματικότητα. Όταν αυτό το φανταστικό σενάριο παίρνει σάρκα και οστά, η αντιμετώπιση είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο μπορούσες να φανταστείς. 
Εκτός από την  ψυχολογική επιβάρυνση που επέφερε αυτή η απώλεια, εκτός από την προσπάθεια αποδοχής του τελεσίδικου και του οριστικού αποχωρισμού, αναπόφευκτα ήρθαν μαζί και πολλά τρεχάματα με το ελληνικό δημόσιο. Δυστυχώς στη χώρα μας η γραφειοκρατία δεν σου επιτρέπει ούτε καν να πενθήσεις όπως θέλεις, είναι τόσες οι διαδικασίες που απαιτούνται μετά από ένα δυσάρεστο γεγονός που καταλήγεις να πνίγεις το συναίσθημα και να ασχολείσαι με αιτήσεις, χαρτόσημα και βαριεστημένους υπαλλήλους. Με αυτά και με εκείνα, κάπου μεταξύ στεναχώριας, θλίψης και εκκρεμοτήτων πέρασε το μισό μας καλοκαίρι.

Αναπάντεχα όμως πάλι, το επόμενο μισό εξελίχθηκε θετικά, έτσι που βοήθησε λίγο να βελτιωθεί η διάθεση. 
Ταξιδέψαμε απρόσμενα δύο φορές στη Γαλλία, όπου είδαμε υπέροχα μέρη και κλείσαμε το καλοκαίρι αρχές Σεπτέμβρη με λίγες μέρες στη Σίφνο. Βοήθησαν πολύ αυτές οι μετακινήσεις να γεμίσουμε όμορφες εικόνες και να ριχτούμε με ανανεωμένη διάθεση στην πρόκληση του επερχόμενου φθινοπώρου. Η φετινή μας σχολική πρόκληση έχει όνομα και αυτό λέγεται...Γυμνάσιο! Το κοριτσάκι μου αποχαιρέτησε τον Ιούνιο το δημοτικό με μεγάλη θλίψη και προβληματισμό. Αρνούμενη να αποδεχτεί την πραγματικότητα γκρίνιαζε όλο το καλοκαίρι για το...δράμα που την περίμενε. Κατά την άποψή της η νέα της σχολική πραγματικότητα θα ήταν μαύρη και ζοφερή! Όπως επαναλάμβανε συχνά...δεν θέλει να μεγαλώσει! Τελικά, από την πρώτη μέρα των μαθημάτων η μελαγχολία έφυγε και κυκλοφορεί μόνιμα με ένα πλατύ χαμόγελο αφού διαπίστωσε ότι οι καθηγητές είναι κανονικοί άνθρωποι που ενίοτε κάνουν και πλάκα (και όχι τα ανθρωπόμορφα τέρατα που φανταζόταν), ότι οι συμμαθητές της είναι φυσιολογικά παιδιά (και όχι οι αγριεμένοι έφηβοι που είχε πλάσει με τη φαντασία της), ότι τα μαθήματα απαιτούν στοιχειώδες διάβασμα (και όχι τα μερόνυχτα εντατικής μελέτης που φοβόταν) και εν γένει ότι το γυμνάσιο δεν έχει επουδενί κάτι το τρομαχτικό!  Ηρέμησε εκείνη ησυχάσαμε κι εμείς που ξαναείδαμε τη Νατάσα χαμογελαστή μετά από πολύμηνο προβληματισμό.  Τελικά υπάρχει κρίση ηλικίας και στα 12!

Αυτά λοιπόν είναι σε συντομία τα νέα μας. Επειδή τον τελευταίο καιρό άρχισα πάλι τους πειραματισμούς με πολλές συνταγές σχολικών προδιαγραφών, βρήκα κάπου (ας με συγχωρήσει κάποιος αν αναγνωρίσει τη συνταγή αλλά δεν θυμάμαι καθόλου την πηγή) αυτά τα κουλουράκια με κακάο και ελαιόλαδο τα οποία έγιναν πανεύκολα και έδωσαν ένα πολύ νόστιμο αποτέλεσμα. Τα υλικά τους είναι στην πλειοψηφία τους υγιεινά και άρεσαν πολύ στο σχολείο αφού οτιδήποτε έχει σοκολατένια γεύση γίνεται ως γνωστόν ανάρπαστο. 
Υλικά
1 πακέτο 500 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
4 κουταλιές γεμάτες κακάο (κοσκινισμένο)
1 κούπα ζάχαρη  
1 κούπα ελαιόλαδο
3 κουταλιές λάδι καρύδας
2 αυγά
1/2 κούπα γάλα 
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ

Εκτέλεση:
Ρίχνουμε όλα τα υλικά στο μίξερ και τα χτυπάμε μέχρι να ενωθούν, η ζύμη δεν θέλει πολύ ανακάτεμα.
Βάζουμε τη ζύμη για 30 λεπτά στο ψυγείο.
Πλάθουμε κουλουράκια σε ότι σχήμα θέλουμε, εγώ τα έκανα μπαλάκια και έτσι έγιναν σαν cookies. Τα τοποθετούμε αραιά σ' ένα ταψί που έχουμε στρώσει με λαδόκολλα.
Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς με αέρα, για 12 περίπου λεπτά.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν πάνω σε σχάρα και τα διατηρούμε σε κουτί για μπισκότα.

Γαλλική ζαχαροπλαστική

Συνδυάζοντας το τερπνό με το ωφέλιμο βρεθήκαμε για λίγες μέρες στη Γαλλία. 
Όπως θα δείτε από τις φωτογραφίες που ακολουθούν, αντί να φωτογραφίζω τα μνημεία και τα αξιοθέατα, φωτογράφιζα τους γαλλικούς φούρνους! Προς υπεράσπισή μου όμως, οι φούρνοι στη Γαλλία εκτός από ψωμί και αντίστοιχα "ψωμένια" είδη, έχουν πάντα και γλυκά (γι αυτό και η ταμπέλα τους γράφει  "Boulangerie-patisserie" που σημαίνει Φούρνος-ζαχαροπλαστείο) και κατά μία έννοια αποτελούν αξιοθέατο, ειδικά για μία ορκισμένη γλυκομανή όπως εγώ! 
Θα δείτε στις φωτογραφίες ότι τα γλυκά δείχνουν (και είναι) πολύ υψηλής αισθητικής παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς τους φούρνους είναι απλά, συνοικιακά καταστήματα. Η γεύση τους φυσικά δεν υπολείπεται της εμφάνισης. Αυτό οφείλεται στη γαλλική παράδοση στη ζαχαροπλαστική που ανεβάζει ψηλά τον ανταγωνισμό και κατά συνέπεια το επίπεδο των γλυκών. 
Ενώ την τελευταία φορά που ήμουνα στη Γαλλία ήταν πολύ στη μόδα τα μακαρόν, με αποτέλεσμα παντού να συναντάμε πολλές εκδοχές τους, αυτή τη φορά, και ενώ υπάρχουν φυσικά αρκετά μακαρόν στις προθήκες, έχουν πλέον παραχωρήσει το θρόνο και το στέμμα τους στα εκλαίρ. Προφανώς πρόκειται για τη νέα (ή μάλλον την αναβίωση της παλιάς) μόδα στα γλυκά. Πολλά μικρά, κουκλίστικα ζαχαροπλαστεία που ειδικεύονται στα εκλαίρ-κοσμήματα (όπως αυτά της πρώτης φωτογραφίας) και πολλές εκδοχές εκλαίρ σε όλα τα υπόλοιπα ζαχαροπλαστεία. Εγώ ξετρελλάθηκα με την εκδοχή του λεμονιού, η Νατάσα με τη το φυστίκι και με την αλμυρή καραμέλα, ειλικρινά η γεύση τους ήταν απερίγραπτη! Ωραία μόδα τα εκλαίρ και με πολλές παραλλαγές! 

Χαζέψτε τις φωτογραφίες και πάρτε γλυκές ιδέες για τις δικές σας γλυκές δημιουργίες!
Σε αυτή τη φωτογραφία προσέξτε ιδιαίτερα τα εκλαίρ αριστερά, στα χρώματα της γαλλικής σημαίας (μπλε-λευκό και κόκκινο)!

Αξίζει να προσέξετε τις λευκές αυτές πυραμίδες με τη μικρή χρυσή λεπτομέρεια στην κορυφή




Πάνω αριστερά φαίνεται το flan, η γαλλική έκδοση της γαλατόπιτας-δημοφιλές γλυκό με πολλές παραλλαγές

Στα αριστερά, τάρτες με βερίκοκα

Μία πρωτότυπη τάρτα με σύκα



Στο συγκεκριμένο ζαχαροπλαστείο όλα τα γλυκά ήταν σαν έργα τέχνης, με αποκορύφωμα αυτά τα γλυκά-φιλάκια και τη διπλανή Πάβλοβα με πεπόνι και ακτινίδιο!





ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΦΕΤΑ

Επιβιώσαμε -αν και δύσκολα- από τον πρώτο καύσωνα του καλοκαιριού και ελπίζουμε να μην υπάρξει δεύτερος! 
Την Παρασκευή το μεσημέρι, στην κορύφωση του καύσωνα, εγώ που κυκλοφορώ με μηχανάκι βίωσα πρωτόγνωρες καταστάσεις. Πάντα οι πολύ ζεστές μέρες έχουν μία ταλαιπωρία για αυτούς που κυκλοφορούν με μηχανές. Λίγο το κράνος που ζεσταίνει ακόμα περισσότερο, λίγο ο ήλιος που σε χτυπάει αλύπητα (ειδικά όταν σταματήσεις σε κόκκινο φανάρι), λίγο οι εξατμίσεις από τα αυτοκίνητα ... όλα αυτά μαζί δοκιμάζουν την υπομονή και την αντοχή. Αλλά ειδικά τις μέρες του πρόσφατου καύσωνα αισθάνθηκα κυριολεκτικά όπως το κοτοπουλάκι όταν μπαίνει στο φούρνο για να ροδοψηθεί! Κατάσταση που όμοιά της δεν είχα βιώσει στα τόσα χρόνια που κυκλοφορώ. Προς τιμή λοιπόν του πουλερικού που ροδοψήνεται και επειδή φούρνος δεν έπαιζε να ανάψει στο σπίτι για μέρες, δοκιμάσαμε ένα πολύχρωμο κοτοπουλάκι στην κατσαρόλα συνδυασμένο με φέτα και ρίγανη. Φαγητό εύκολο, νόστιμο και με χαρακτηριστική ελληνική γεύση λόγω της φέτας και της ρίγανης.

Υλικά:
1 συσκευασία κοτόπουλο φιλέτο κομμένο σε μεγάλες μπουκιές
2 κόκκινες πιπεριές σε κομμάτια
2 πράσινες πιπεριές σε κομμάτια
1 μικρό σκαφάκι (250 γρ.) μανιτάρια φρέσκα
1 μεγάλο κρεμμύδι σε φέτες
2 ώριμες ντομάτες πολτοποιημένες
Λίγη ζάχαρη
Αλάτι, πιπέρι
200 γρ. φέτα
Ελαιόλαδο
Ρίγανη

Σε μεγάλη πλατιά κατσαρόλα σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κοτόπουλο μέχρι να ροδίσουν όλα τα κομμάτια. Ρίχνουμε σε λίγο τα κρεμμύδια, τις πιπεριές και τα μανιτάρια και τα σωτάρουμε λίγο και αυτά μέχρι να μαραθούν. Σβήνουμε με τη ντομάτα, προσθέτουμε τη ζάχαρη και το αλατοπίπερο και βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για περίπου μισή ώρα μέχρι να εξατμιστούν τα πολλά υγρά και να δέσει η σάλτσα.
Αφού σβήσουμε τη φωτιά προσθέτουμε τη φέτα κομμένη σε κύβους και πασπαλίζουμε με ρίγανη.
Το φαγητό αυτό δίνει πολύ νόστιμη σαλτσούλα που ταιριάζει ωραία με τηγανητές πατατούλες, ρύζι ή απλά με νόστιμο (και μπόλικο) ψωμάκι! 

COOKIES ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΩΡΙΜΗΣ ΜΠΑΝΑΝΑΣ

Από τότε που είδα πολλές παρόμοιες συνταγές να κυκλοφορούν στις μαγειρικές, ιντερνετικές, γειτονιές, τα συγκεκριμένα cookies που χρησιμεύουν στην αξιοποίηση της μαυρισμένη μπανάνας μου έχουν λύσει τα χέρια. Να ναι καλά το μυαλό που τα πρωτοεμπνευστηκε! 

Προσωπικά τα παρασκευάζω τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα γιατί (δυστυχώς ή ευτυχώς) οι μαυρισμένες μπανάνες δεν μας λείπουν ποτέ! Εκτός από την "κλασσική" και πιο απλή εκδοχή που ζητάει μόνο μπανάνες, κουάκερ και λίγη κανέλα, έκανα διάφορους πειραματισμούς. Ξηροί καρποί και σταφίδες έδωσαν ωραίο γευστικό αποτέλεσμα. Αναζητώντας κάτι που να δίνει σοκολατένια γεύση κατέληξα στα (μπαρουτοκαπνισμένα) cookies της φωτογραφίας τα οποία δεν πρέπει να κρίνετε από το ιδιαίτερα...σκούρο χρωματάκι τους! Μην παραπλανάστε, δεν είναι καμμένα, αντίθετα έγινα νοστιμότατα και επαναλήφθηκαν πολλές φορές ως κολατσιό για το σχολείο. Πιστέψτε με, για να το ζητάνε και να το ξαναζητάνε οι συμμαθήτριες της Νατάσας κάτι πρέπει να αξίζουν!  

Για την ποσότητα που βλέπετε (δηλαδή 16 μέτρια cookies) χρησιμοποίησα:
3 μέτριες ώριμες μπανάνες
1 φλιτζάνι του τσαγιού κουάκερ
2 κουταλάκια χαρουπάλευρο
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη καστανή
Αφού έλιωσα τις μπανανες πολύ καλά με ένα πιρούνι, πρόσθεσα όλα τα υπόλοιπα υλικά έτσι ώστε να πάρω έναν πηχτό "χυλό". Με ένα κουτάλι της σούπας έβαλα αντίστοιχη ποσότητα πάνω σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα. Κατόπιν τα έψησα για 15 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς. Έτοιμα και υγιεινά!!
Ο τελευταίος μήνας ήταν δύσκολος και φορτωμένος, τόσο από υποχρεώσεις όσο και από ένα δυσάρεστο οικογενειακό θέμα. Δεν είχα όρεξη να ασχοληθώ ούτε με τη μαγειρική ούτε και με πολλά άλλα που συσσωρεύτηκαν. Ελπίζω σε καλύτερες μέρες με πιο φωτεινή διάθεση (και πιο...καλοκαιρινό καιρό, μην ξεχνιόμαστε!).