ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΙΝΙΑ

Πολύ μου αρέσουν τα φαγάκια που τα συνδυάζουν όλα σε ένα πιάτο: και κρέας (κοτόπουλο στη συγκεκριμένη περίπτωση) και μπόλικα λαχανικά αλλά και τα αγαπημένο όλων, τα ζυμαρικά. Αυτό το συγκεκριμένο φαγάκι μας προέκυψε χωρίς πολλά-πολλά λιπαρά, αρκετά ισορροπημένο διατροφικά και ιδιαίτερα νόστιμο. Σε ρόλο-έκπληξη η...μελιτζάνα την οποία αρχικά φοβήθηκα καθώς ναι μεν εγώ είμαι φανατική οπαδός της αλλά δεν χαίρει της ίδια εκτίμησης από τα λοιπά μέλη του σπιτιού. Τελικά όμως η μελιτζάνα ήταν που έκανε τη διαφορά και δημιούργησε ένα πολύ γευστικό πιάτο κατά κοινή ομολογία. Ακόμα και οι υπόλοιποι...δύσκολοι πελάτες μου ξαναγέμισαν τα πιάτα τους προς μεγάλη μου έκπληξη! 

Για 5-6 μερίδες χρησιμοποίησα: 
4 στήθη κοτόπουλου κομμένα σε μπουκιές
3 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες
2 κολοκυθάκια σε χοντρές φέτες
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο 
20-25 ντοματίνια
2 κουταλιές ντοματοπελτέ
Ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι, κουρκουμά
4-5 μεγάλες κουταλιές της σούπας τυρί κρέμα (χρησιμοποίησα με χαμηλά λιπαρά)
Ζυμαρικά (οποιουδήποτε είδους)

Εκτέλεση
Αρχικά κόβουμε τις μελιτζάνες σε μεγάλα κομμάτια, τις αλατίζουμε και τις βάζουμε ένα μισάωρο σε τρυπητό. Όταν περάσει αυτό το διάστημα ξεπλένουμε τα κομμάτια, τα στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας να φύγουν τα πολλά υγρά και τα απλώνουμε σε ένα ταψί αφού πρώτα το στρώσουμε με λαδόκολλα. Ραντίζουμε τα κομμάτια της μελιτζάνας με ελάχιστο ελαιόλαδο και ψήνουμε στο φούρνο, στον αέρα περίπου 20 λεπτά (θέλουμε να μαλακώσουν τα κομμάτια της μελιτζάνας). 
Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι πολύ απλά: σε μία φαρδιά κατσαρόλα ροδίζουμε ελαφρά το κοτόπουλο με λίγο ελαιόλαδο. Αφού ροδίσουν προσθέτουμε το τριμμένο κρεμμύδι και συνεχίζουμε μέχρι να χρυσίσει. Ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα ντοματίνια κομμένα στη μέση, τον πελτέ, το αλατοπίπερο και τον κουρκουμά, τις μελιτζάνες και τα κολοκυθάκια και προσθέτουμε λίγο νερό. Βράζουμε το φαγητό σε σιγανή φωτιά  για περίπου μισή ώρα.
Όταν δούμε ότι έχει μαλακώσει το κοτόπουλο, σβήνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε στο ζουμάκι του φαγητού  4-5 γεμάτες κουταλιές τυρί κρέμα. Έτσι δημιουργείται μία νοστιμότατη κρεμώδης σαλτσούλα που ταιριάζει καταπληκτικά με οποιοδήποτε ζυμαρικό έχουμε εύκαιρο στο ντουλάπι. Έτοιμο το νόστιμο, πολύχρωμο φαγάκι μας!

Και στο τελείωμα, μια και ζήλεψα από τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα που εγκαταστάθηκε νωρίτερα φέτος, να και δύο φωτογραφίες από τα δικά μου στολίσματα. Ανασκουμπώθηκα και τα τελείωσα και αυτά κι έτσι το σπίτι μπήκε σε τροχιά χαρωπή και εορταστική!


HALOWEEN

Κάπως καθυστερημένα είναι η αλήθεια και λίγο πριν αρχίσουμε τις χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες μας, θα σας δείξω σήμερα φωτογραφίες από ένα πολύ ευχάριστο διήμερο με αφορμή την ξενόφερτη (και πολύ της μοδός τα τελευταία χρόνια) γιορτή του Haloween
Την ημέρα αυτή υποτίθεται πως ερχόμαστε πιο κοντά με τον "'άλλο κόσμο", τα πνεύματα και τους νεκρούς. Τα παραδοσιακά χρώματα της γιορτής είναι το πορτοκαλί (που συμβολίζει το φθινόπωρο) και το μαύρο (που συμβολίζει τον "άλλο κόσμο"). Το έθιμο αυτής της γιορτής ξεκίνησε από την κελτική παράδοση, το γιόρταζαν για αιώνες στις αγγλοσαξονικές χώρες και μετέπειτα, μεταφέρθηκε με τους μετανάστες στις ΗΠΑ. Τα βασικά στοιχεία του Haloween είναι οι κολοκύθες, οι τρομαχτικές μεταμφιέσεις και το έθιμο του "trick or treat" σύμφωνα με το οποίο τα μικρά παιδιά μεταμφιεσμένα τριγυρνάνε στα σπίτια και μαζεύουν γλυκά. Αυτά τα λίγα εν συντομία για τη γιορτή του Haloween, έτσι για να βάλω στο κλίμα όσους δεν τη γνωρίζουν.
Στα δικά μας τώρα, όπου παρασυρμένοι από τις δύο μικρές της παρέας, τη Νατάσα και την κολλητή της φίλη τη Δανάη, αποφασίσαμε να συμμεριστούμε για λίγο την...τρομαχτική αυτή ατμόσφαιρα. Σύμμαχός μας ο τέλειος καιρός και το -ταιριαστό- με την περίσταση περιβάλλον της κατασκήνωσης The Ranch (στο Σοφικό Κορινθίας) που διοργανώνει συχνά παρόμοιες εκδηλώσεις.
Περάσαμε τέλεια! Υπήρχαν πολλά ...τρομαχτικά διακοσμητικά στοιχεία, όπως κρεμάλες, νεκροταφείο, ματωμένες επιγραφές και λοιπά μακάβρια. Καθόλη τη διάρκεια της ημέρας κυκλοφορούσαν πολλοί εμψυχωτές και διοργάνωναν διάφορα παιχνίδια για τα παιδιά. 

Το περιβάλλον εκεί είναι πολύ ευχάριστο για τα παιδιά και ενδείκνυται ακόμα και για ημερήσια εκδρομή. Εμείς όμως πήγαμε από το Σάββατο και διανυκτερεύσαμε σε ένα ζεστό, ξύλινο δωμάτιο, ήταν πολύ ωραία όλα και υπό το φως του φεγγαριού!
Οι μεγάλοι μαζευτήκαμε στο Saloon και ακούσαμε ζωντανή μουσική από μία πολύ ...spooky μπάντα ενώ τα μικρά μας παρακολούθησαν μία ταινία με το Harry Potter.
(Εδώ έχω να κάνω και μία μικρή...ομολογία: από κάποιο σημείο και μετά προτίμησα κι εγώ το Harry Potter, διότι είμαι πολύ ένθερμη αναγνώστρια των περιπετειών του!)



Από ένα ράντσο φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα άλογα, τα πόνυ και αρκετά άλλα ζωάκια (όπως ελάφια, ζαρκάδια, αγριογούρουνα κλπ.)



Mερικές ακόμα φωτογραφίες από την εσωτερική διακόσμηση των χώρων:

 




Και λίγο παιχνίδι ακόμα:


ΓΡΗΓΟΡΟ ΓΛΥΚΑΚΙ ΜΕ ΑΧΛΑΔΙΑ


Στο Ναύπλιο πηγαίνουμε πολύ συχνά. 
Είναι η αγαπημένη μας κοντινή εξόρμηση και σταθερά πρώτη στις προτιμήσεις μας ακόμα και για καφέ ( ή βάφλα στη περίπτωση της Νατάσας!), όταν υπάρχει φυσικά ευχέρεια χρόνου. Η ομορφιά της πόλης και η ενέργεια που σε τυλίγει από τη στιγμή που θα αντικρίσεις το περίγραμμά της, είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί κάπου αλλού. Σας έχω ήδη μιλήσει εδώ   και εδώ  για προηγούμενες βόλτες μας στο Ναύπλιο οπότε δεν μένουν και πολλά να πω σήμερα για την ομορφιά της πόλης και τα πολλά αξιοθέατα. Ήθελα απλώς να δημοσιεύσω δύο πολύ ωραίες φωτογραφίες που τράβηξε η Νατάσα με το κινητό μου την ώρα που περπατούσαμε. Έχει καλό φωτογραφικό "μάτι" η μικρή μου και μου αρέσουν πολύ οι φωτογραφίες της! Ειδικά αυτή την πρώτη με το ποδήλατο τη σκέφτομαι ήδη στον τοίχο του καθιστικού μας καθώς στα δικά μου περήφανα μάτια (ε, η μαμά τι θα πει!) δείχνει πολύ καλλιτεχνική!

Μετά τη βόλτα μας που πέρασε και εύχομαι σύντομα να επαναληφθεί, έχω και μία πρόταση για γρήγορο γλυκάκι με αχλάδια, που είναι της εποχής και προσωπικά μου αρέσουν πολύ ως φρούτο. Τα αχλάδια έχουν μία ανάλαφρη, απαλή γεύση και ένα διακριτικό άρωμα που συνδυάζεται πολύ όμορφα σε ορισμένα γλυκά. Το θετικό αυτού του συγκεκριμένου γλυκού είναι ότι έχει σύντομο χρόνο ψησίματος (περίπου 30 λεπτά) κι έτσι είναι αρκετά καλή λύση για πολλές περιστάσεις (εγώ το κάνω συχνά και για το σχολικό ταπεράκι).

Τα υλικά είναι για μικρό ταψάκι και βγαίνουν 6 μέτρια κομμάτια:
3 αυγά
1 φλιτζάνι τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη άχνη
1 βανίλια
Λίγη κανέλα
1 φακελάκι μαγιά
3 κουταλιές της σούπας λάδι ή λιωμένο (αλλά όχι ζεστό) βούτυρο
4 κουταλιές της σούπας γάλα
3 αχλάδια
Σταγόνες σοκολάτας (προαιρετικά) 

Η εκτέλεση είναι απλή και εύκολη: προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Καθαρίζουμε τα αχλάδια και τα κόβουμε σε μικρά κομματάκια. Σε ένα βαθύ μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη και τη μαγιά. Προσθέτουμε και τα αυγά, τη βανίλια, την κανέλα, το λάδι και το γάλα. Στο τέλος ρίχνουμε τα αχλάδια και τη σοκολάτα (αν βάλουμε). Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι μικρό (ή το στρώνουμε με χαρτί ψησίματος όπως κάνω εγώ για να είναι πιο εύκολο το πλύσιμό του μετά!) και ρίχνουμε το μείγμα. Ψήνουμε για 30 λεπτά περίπου.
Σημειώνω επίσης ότι το μείγμα δεν φουσκώνει πολύ και το αποτέλεσμα δεν είναι ιδιαίτερα γλυκό. 

ΝΤΟΝΑΤΣ ΦΟΥΡΝΟΥ

Φόρμα για ντόνατς δεν έχω αξιωθεί να πάρω ακόμα, δεν έχω ψάξει κιόλας για να είμαι ειλικρινής.
Επίσης δεν έχω πάρει αρκετά άλλα πράγματα που επιθυμώ/χρειάζομαι για την κουζίνα μου και τα "ζηλεύω", όπως π.χ.  η πολυσυζητημένη παγωτομηχανή ή μία πιο καλή γάστρα από αυτήν που έχω.
Από την άλλη δικαιολογούμαι για αυτή την αβλεψία: κάτι η κρίση που δεν επιτρέπει αγορές, κάτι η έλλειψη χώρου (γεμάτα τα ντουλάπια της κουζίνας), κάτι η έλλειψη χρόνου για έρευνα αγοράς, μένουν όλα ευσεβείς πόθοι. Προέχουν άλλες αγορές, πιο επείγουσες και επιτακτικές καθώς η μικρή μου μεγαλώνει και ψηλώνει τόσο γρήγορα που μέχρι να φορέσει τα καινούρια της αθλητικά αυτά έχουν ήδη...στενέψει (πραγματικό περιστατικό!).
Πάντως, παρόλο που δεν αξιώθηκα να αγοράσω φόρμα για ντόνατς, τη συγκεκριμένη συνταγή την έχω κάνει αρκετές φορές σε κλασσικές θήκες για μάφφινς. Τα ντόνατς φούρνου σημειώνουν επιτυχία όσες φορές τα έχω φτιάξει, που είναι αρκετές, αρέσουν πολύ και έχουν την κλασσική γεύση των ντόνατς αλλά με πολύ λιγότερες θερμίδες από τα κλασσικά. Γίνονται γρήγορα, εύκολα και σας τα συνιστώ θερμά! Βάλτε και τη χρωματιστή τρούφα όπως προτείνει η Χρύσα, τα ντόνατς σας θα γίνουν ακόμα πιο παιχνιδιάρικα και χαρωπά! 

ΡΟΛΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΑΤΟΜΙΚΟ

Η ανάγκη για γρήγορα και νόστιμα φαγητά στην καθημερινότητά μας είναι μεγάλη και νομίζω ότι σχεδόν όλες οι μαμάδες βρίσκονται μόνιμα σε αναζήτηση τέτοιων λύσεων. Συνήθως η καθεμιά μας καταφεύγει στις δοκιμασμένες της συνταγές, όλες έχουμε κάποιες που τις προτιμούμε και τις ετοιμάζουμε σχεδόν με κλειστά μάτια. Έλα όμως που καμιά φορά θέλουμε και κάτι λίγο διαφορετικό, που να παραμένει όμως στα όρια του γνωστού τρίπτυχου: γρήγορο, νόστιμο και με λίγα υλικά. 
Μία τέτοια πρόταση είναι το (έτοιμο) ρολό κοτόπουλου, που στην περίπτωση του δικού μου κρεοπώλη έχει μία έξτρα τσαχπινιά, είναι ατομικό και έτσι ετοιμάζεται ακόμα πιο γρήγορα καθώς μειώνεται ο χρόνος μαγειρέματός του. Φυσικά, ακόμα και το πιο μεγάλο ρολό κοτόπουλου, το κλασσικό μέγεθος, μπορεί άνετα τα ετοιμαστεί στην κατσαρόλα με τη σάλτσα που σας προτείνω σήμερα και του δίνει έξτρα νοστιμιά! 
Το κοτοπουλάκι συνοδεύεται είτε με πατατούλες (που μπορούμε να τις κόψουμε σε κομμάτια και να τις βάλουμε από την αρχή μαζί με το ρολό στην κατσαρόλα), είτε με ζυμαρικά (χυλοπίτες ολικής άλεσης όπως βλέπετε στην περίπτωσή μας), είτε με ρυζάκι, είτε ακόμα και με σκέτο ψωμάκι αφού η σαλτσούλα είναι πολύ νόστιμη.

Για 3 ατομικά ρολάκια ή ένα κλασσικό ρολό κοτόπουλου θα χρειαστούμε:
Λίγο ελαιόλαδο
1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι και 2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο
1 φλιτζάνι λευκό κρασί
1 φλιτζάνι ζεστό νερό
Μουστάρδα (περίπου 2 γεμάτες κουταλιές σούπας)
Χυμό από 1 πορτοκάλι
Κουρκουμά (προαιρετικά)
Αλάτι και πιπέρι

Η εκτέλεση είναι απλή, όπως θα περίμενε κανείς σε ένα απλό φαγητό κατσαρόλας. 
Στο ελαιόλαδο τσιγαρίζουμε από όλες τις πλευρές τα ρολάκια, μέχρι να πάρουν ωραίο χρώμα. Προσθέτουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και συνεχίζουμε μέχρι να γίνουν διάφανα. Σβήνουμε με το κρασί και περιμένουμε μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ. Προσθέτουμε το ζεστό νερό, τον κουρκουμά και το αλατοπίπερο, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το φαγητό να μαγειρευτεί σε μέτρια φωτιά (τα ατομικά ρολά θέλουν περίπου 30 λεπτά μαγείρεμα, ενώ για το κλασσικό ρολό υπολογίστε λίγο παραπάνω, περίπου 45 λεπτά). 
Μόλις είναι έτοιμα, τα βγάζουμε από την κατσαρόλα και δυναμώνουμε τη φωτιά για να μειωθούν τα υγρά και να πυκνώσει η σάλτσα. Χτυπάμε σε χωριστό μπολ το χυμό πορτοκαλιού με τη μουστάρδα και προσθέτουμε αυτό το μείγμα στην κατσαρόλα. Η σαλτσούλα μας είναι έτοιμη! Σερβίρουμε τα ρολάκια μας και τα περιχύνουμε με τη σάλτσα τους. Χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία έχουμε έτοιμο ένα νόστιμο, ολοκληρωμένο καθημερινό πιάτο!

ΝΟΣΤΙΜΗ ΖΥΜΗ

Νοστιμότατη ζύμη για κάθε είδους γέμισμα, τη δοκιμάσαμε οικογενειακώς, μας άρεσε πολύ και την προτείνω.
Με αυτή τη δόση βγαίνουν 6-7 μεγάλες τυρόπιτες (σαν τις κουρού του εμπορίου)
Τη συνταγή τη βρήκα εδώ

1 κούπα γάλα χλιαρό
1/2 κούπα σπορέλαιο 
1 αυγό
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 κ.γλυκού αλάτι
1 κ.σούπας κοφτό ζάχαρη
400 γρ. (περίπου) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 αυγό χτυπημένο (για το άλειμμα)

Ρίχνω σε ένα μπολ το γάλα, το λάδι τη ζάχαρη, το αλάτι και τη μαγιά και τα ανακατεύω. Προσθέτω λίγο-λίγο το αλεύρι μέχρι να πάρω μία ζύμη αφράτη και μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια. Δεν χρειάζεται να την αφήσω να φουσκώσει, αλλά αν χρειαστεί να την αφήσω για λίγο μέχρι να ετοιμάσω τη γέμιση, προσέχω να είναι σκεπασμένη γιατί ξεραίνεται!
Ανοίγω στο χέρι μου μπαλάκια ζύμης (δεν κολλάει) και γεμίζω με ό,τι θέλω.  
Τα βάζω σε ταψιά με λαδόκολλα, τα αλείφω με χτυπημένο αυγό και ψήνω στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά περίπου.

Εμείς δοκιμάσαμε εκδοχή με καπνιστή γαλοπούλα, τυρί για τοστ και λίγη κέτσαπ, δηλαδή μία ελαφριά ζαμπονοτυρόπιτα. Την επόμενη φορά η Νατάσα ζήτησε λουκάνικο με κέτσαπ και μουστάρδα για να έχει hot-dog στο σχολείο, πιστεύω ότι θα ταιριάζει πολύ και αυτός ο συνδυασμός στη συγκεκριμένη ζύμη! 


ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΜΕ ΔΥΟ ΥΛΙΚΑ

Δηλώνω δημόσια ότι δεν δέχομαι ηττοπαθείς σκέψεις σε σχέση με τον καιρό, το Σεπτέμβρη και το φθινόπωρο και απεχθάνομαι την ευχή των ημερών, αυτό το... "Καλό χειμώνα" που ξεστομίζεται κάθε φορά που συναντώ κάποιον γνωστό επιστρέφοντας από τις διακοπές. 
"Πού τον βλέπετε το χειμώνα καλοί μου άνθρωποι;;;" μου 'ρχεται να απαντήσω με ανεβασμένα τα ντεσιμπέλ λόγω εκνευρισμού, κυριολεκτικά μετά βίας συγκρατούμαι για να παραμείνω ήρεμη και χαμογελαστή κάθε φορά που ακούω αυτή την υποτιθέμενη ευχή! 
Πέραν κάποιων βροχών που εκδηλώθηκαν σε μερικές περιοχές (δυστυχώς σε κάποιες δημιούργησαν και πολύ σοβαρά προβλήματα) η θερμοκρασία είναι εντελώς καλοκαιρινή, οι ανεμιστήρες και τα κλιματιστικά βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία, η ένδυση παραμένει ελαφριά και τα πεδιλάκια μας συντροφεύουν καθημερινά! Μπορεί λοιπόν οι καθημερινές μας ασχολίες και η έναρξη της σχολικής χρονιάς να μας κρατούν αναγκαστικά στη βάση μας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι για αρκετά ακόμα σαββατοκύριακα δεν μπορούμε να χαρούμε τις κοντινές μας παραλίες. Για του λόγου το αληθές, σας παραθέτω δύο πρόσφατες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν την προηγούμενη Κυριακή και δεσμεύομαι ότι θα τραβήξω και άλλες, και άλλες... ελπίζω για αρκετές ακόμα Κυριακές! 
Στα πιο πρακτικά ζητήματα τώρα:
Τον τελευταίο καιρό, κατά τις περιηγήσεις μου στα μαγειρικά ιντερνετικά στέκια, έχω πέσει αρκετές φορές στην πρόταση (διότι δεν την λες και συνταγή) για μπισκότα (ούτε και μπισκότα ακριβώς τα λες) με δύο υλικά. Επειδή αυτά τα δύο υλικά στο σπίτι μας υπάρχουν πάντα, χθες έβαλα τη Νατάσα να τα φτιάξει για να τα δοκιμάσουμε. Μας άρεσαν πολύ, είναι ιδιαίτερα υγιεινά και ευέλικτα (επιδέχονται την προσθήκη πολλών επιπλέον υλικών για έξτρα γεύση και άρωμα), μπορεί φυσικά να τα φτιάξει ακόμα και ένας πρωτάρης και γίνονται στο πι και φι!
Τα βασικά υλικά τους είναι:
2 ώριμες μπανάνες και
1 φλιτζάνι τσαγιού νιφάδες βρώμης
Αφού πολτοποιήσουμε με το πιρούνι τις μπανάνες, ενσωματώνουμε στον πολτό τους τις νιφάδες βρώμης και δημιουργούμε ένα ομοιόμορφο μείγμα. Σε αυτή τη βάση μετά προσθέτουμε ...ό,τι μας βρίσκεται εύκαιρο στο ντουλάπι. Εμείς κάναμε μία δόση με σταγόνες σοκολάτας και (επειδή μας εντυπωσίασε τελικά πολύ το αποτέλεσμα) κάναμε και μία δεύτερη δόση με κανέλα και σταφίδες. Πεντανόστιμες και οι δύο εκδοχές! 
Την επόμενη φορά (που δεν θα αργήσει να έρθει καθώς τα χθεσινά μπισκοτάκια ήδη μπήκαν στο ταπεράκι του σχολείου και, κατά τη Νατάσα, θα κάνουν θραύση στους συμμαθητές της) θα δοκιμάσουμε με ξηρούς καρπούς και cranberries. Η υφή των "μπισκότων" είναι μαλακή, η γεύση της μπανάνας δεν είναι έντονη και το αποτέλεσμα είναι πολύ αξιοπρεπές. Και μην ξεχνάμε ένα από τα πιο βασικά τους προτερήματα, ότι μπορείς να φας αρκετά κομμάτια χωρίς ενοχές!
Το μείγμα το τοποθετούμε με δύο κουταλάκια σε ταψί στρωμένο με χαρτί φούρνου, πατικώνουμε κάθε "μπισκοτάκι" ελαφρά να μην είναι πολύ φουσκωτό και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 15 λεπτά.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Επιστρέψαμε...
Χωρίς ιδιαίτερη διάθεση για αυτά που μας περιμένουν εδώ πίσω στη βάση μας (και είναι πολλά, πάρα πολλά για να τα διαχειριστούμε όλα για την ώρα). Αρχίζουμε σιγά-σιγά και κατ΄ανάγκη να προσπαθούμε να οργανώσουμε τη σχολική μας χρονιά και στη συνέχεια θα πάρουν σειρά τα υπόλοιπα. 
Προμηθευτήκαμε ήδη την καινούρια σχολική τσάντα της έκτης δημοτικού: ήταν η σειρά της αγοράς της φέτος. Μία τσάντα κάθε δύο τάξεις αγοράζουμε (είναι και ακριβές οι άτιμες!) και την περσινή την φτάσαμε στα όριά της προς το τέλος της χρονιάς.  Μένει ακόμα το ψάξιμο για τη συμφερότερη τιμή της γραφικής ύλης και των ξενόγλωσσων βιβλίων, άλλο σημαντικό κονδύλι αυτό. Θα χρειαστούμε και αρκετά ρούχα-παπούτσια αλλά προσπαθώ να μην το βάζω ακόμα στο μυαλό μου, ο Σεπτέμβρης κάθε χρόνο εξελίσσεται σε οικονομικό θρίλερ για γερά νεύρα καθώς ο προϋπολογισμός του μήνα διπλασιάζεται (τουλάχιστον) για να καλυφθούν όλα τα απαραίτητα της (δωρεάν...) παιδείας! Ελληνικό ανέκδοτο αυτή η δωρεάν παιδεία! Τέλος πάντων, αρκετά γκρίνιαξα για το θέμα που με καίει αυτές τις μέρες. 
Ελπίζω όλοι να είχατε αρκετές, ευχάριστες, καλοκαιρινές στιγμές και όμορφες αναμνήσεις. 
 Το δικό μας καλοκαίρι άργησε λίγο να ξεκινήσει, όταν οι διακοπές εξαρτώνται από τις άδειες του γραφείου είναι πάντα λίγο πιο περιορισμένες. Όλο τον Ιούλιο και το πρώτο μισό του Αυγούστου περιορίστηκε σε κοντινές εξορμήσεις για μπάνια, καθότι η θέση μου στο γραφείο επιβάλλει μόνο 2 εβδομάδες διακοπών. Κρίμα...
Στις δύο όμως αυτές εβδομάδες κάναμε τελικά πολλά και διαφορετικά και έτσι ισοφαρίσαμε την μικρή διάρκεια με την ποιότητα.
   Βρεθήκαμε σε μέρη μακρινά, δροσερά και καταπράσινα, σε κουλτούρες και νοοτροπίες αρκετά διαφορετικές από τις δικές μας αλλά όπου συναντήσαμε ανθρώπους αναπάντεχα φιλόξενους και ζεστούς! Διότι τελικά η εξωτερική θερμοκρασία όπως φαίνεται δεν επηρεάζει τον χαρακτήρα του ανθρώπου προς το πιο ψυχρό του. Ευχάριστη έκπληξη ήταν αυτό το ταξίδι! 
Ξεκούραση για τα μάτια, πράσινο που ξεχείλιζε, νερά αλλού γαλήνια και αλλού ορμητικά αλλά πανταχού παρόντα, η φύση σε μεγάλα κέφια! Ευτυχώς ο καιρός ήταν σύμμαχός μας, όπως βλέπετε και στις λίγες αυτές φωτογραφίες. Ο ήλιος μας τίμησε σε καθημερινή βάση.




Μετά το όμορφο αυτό ταξίδι, ξεκουραστήκαμε σε πιο γνώριμα, ελληνικά τοπία για την απαραίτητη δόση ήλιου και θάλασσας. Πήραμε αρκετή από αυτή για να γεμίσουμε εικόνες παραδοσιακά καλοκαιρινές. 
Τελικά στην Ελλάδα όπου και να πας, ακόμα και σε μέρη που βρίσκονται κοντά στον τόπο διαμονής σου και ίσως τα...σνόμπαρες στο παρελθόν (σας μιλάω εκ πείρας) ανακαλύπτεις μέρη-διαμαντάκια. Αυτό ακριβώς που περιγράφω μου προέκυψε φέτος με την ευκαιρία μίας σύμπτωσης. Η ευγενική παραχώρηση από ηλικιωμένο συγγενικό μας πρόσωπο ενός πολύ μικρού, ταλαιπωρημένου αλλά βολικού διαμερίσματος σε παλιά πολυκατοικία στο κέντρο κάποιας παραθεριστικής περιοχής στην Κορινθία αποτέλεσε ορμητήριο μας για φέτος.  Κι εκεί που δεν το περιμέναμε, συναντήσαμε πολύ όμορφα και γραφικά μέρη, σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα. Τα σαββατοκύριακά μας πήραν χρώμα διακοπών και μεταμορφώθηκαν σε μίνι ταξιδάκια! Πολύ ευχάριστη συγκυρία ήταν αυτή η φετινή!
Βρήκαμε όμορφες παραλίες που δεν γνωρίζαμε καν ότι υπήρχαν.


Είδαμε πολλά ειδυλλιακά ηλιοβασιλέματα που μας αποζημίωσαν. 

Και χαλαρώσαμε (όπως βλέπετε...) σε στυλ μεξικάνικης φιέστας!!! 
Στους τυχερούς που φεύγουν τώρα για διακοπές εύχομαι να περάσουν υπέροχα και ας ζηλεύουμε εμείς που έχουμε μπει πια σε τροχιά καθημερινότητας!