HALLOWEEN PARTY

Η μόδα του Halloween όσο πάει και εξαπλώνεται στα μέρη μας και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ειδικά στους πιο μικρούς. Έτσι φέτος ενέδωσα κι εγώ στην πίεση και οργάνωσα ένα πάρτυ ...σκοτεινό για τη Νατάσα και τις φίλες της. Επιστρατεύτηκαν τερατάκια, νυχτερίδες, νεκροκεφαλές, μαύρες γάτες, κολοκύθες, όλα αυτά μαζί και πολλά ακόμα για να μπούμε στο πνεύμα! Φτιάξαμε κι ένα μπουφέ ανάλογο της γιορτής, εμφανίστηκαν τα κορίτσια μεταμφιεσμένα σε μάγισσες, ζόμπι, βαμπίρ και άλλα τέτοια...συμπαθή πλάσματα και όλες πέρασαν πολυ όμορφα. Τόσο όμορφα που το ραντεβού ανανεώθηκε για του χρόνου... 

Καθιερώθηκε λοιπόν ήδη το δικό μας σπίτι ο εορτασμός του Halloween και της κολοκύθας, που βασίζεται στο μύθο του  Jack και του Διαβόλου. Για του λόγου το αληθές...μερικές φωτογραφίες:

Ο μπουφές μας είχε το ανάλογο ύφος σε μαύρο και πορτοκαλί 

Marshmellows με πορτοκαλί σοκολάτα (χρησιμοποίησα λευκή που χρωμάτισα ανάλογα) και μαύρη τρούφα.

Μπισκότα Oreo-φατσούλες (ο στόχος ήταν να βγουν τρομαχτικά αλλά...μάλλον δεν πέτυχα το ύφος!)

Μπισκότα μούμιες και μαύρα φεγγάρια με ζαχαρόπαστα

Στο τέλος δίναμε και ένα μπισκότο δώρο στα κορίτσια μας για να μην τους περάσει τόσο γρήγορα η γλύκα!

Διακοσμητική λεπτομέρεια του χώρου...

...ακόμα και η είσοδος ήταν εναρμονισμένη με το πνεύμα της γιορτής!

Να και η Νατάσα με ανάλογο (δολοφονικό) ύφος...

...και μία φίλη της με πολύ επιτυχημένη αμφίεση μάγισσας!

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2018

Δεν έχουμε διάθεση για πολλά λόγια αυτό το καλοκαίρι...οι διακοπές που περιμέναμε και σχεδιάζαμε όλο το χρόνο τελικά έχουν πικρή γεύση, σαν τη γεύση του καπνού... 

Η ζωή συνεχίζεται αλλά δεν είναι ανέμελη, έχει ποτιστεί με γερές δόσεις μελαγχολίας και κάποια ενοχής...ενοχής γιατί εμείς είμαστε καλά και πραγματοποιούμε όσα είχαμε σχεδιάσει ενώ κάποιοι (πολλοί) βρίσκονται εντελώς ξαφνικά αντιμέτωποι με το χειρότερο σενάριο που θα μπορούσαν να φανταστούν... 

Μακάρι όλοι αυτοί που δοκιμάστηκαν να βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν...

ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗ

Η Φρακφούρτη είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας και σαν αστικό τοπίο θυμίζει λίγο μία ευρωπαϊκή εκδοχή της Νέας Υόρκης, καθώς έχει πάρα πολλούς ουρανοξύστες. 

Πριν αποφασίσω να πραγματοποιήσω το ταξίδι μου και κοιτάζοντας τις φωτογραφίες της πόλης στο διαδίκτυο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση μίας βαρετής πόλης, με πολλους ουρανοξύστες και χωρίς ιστορικό χαρακτήρα. Αφού όμως αποφασίσαμε τελικά να φύγουμε εκτός Ελλάδας για τις μέρες του Πάσχα και αφού η απόφαση πάρθηκε σχεδόν την τελευταία στιγμή, τα αεροπορικά εισιτήρια για τις περισσότερες ευρωπαϊκες πόλεις ήταν πια πανάκριβα. Ψάχνοντας στις (λίγες διαθέσιμες) αεροπορικές επιλογές έπεσα πάνω σε πτήσεις για Φραγκφούρτη που ήταν ιδιαίτερα προσιτές οικονομικά και...η απόφασή μου πάρθηκε παρορμητικά! Στο κάτω-κάτω στη Φραγκφούρτη (και ήταν το μονο που ήξερα για την πόλη μέχρι τότε) χτυπάει η καρδιά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και αυτό από μόνο του είναι ένα σημαντικό αξιοθέατο στις μέρες της ευρωπαϊκής οικονομικής ένωσης (και κρίσης...).    

Τελικά, όχι μόνο δεν μετανιώσαμε για την επιλογή μας αλλά ανυπομονούμε να ξαναπάμε κάποια στιγμή γιατί αυτή η πόλη έχει πολλά αξιοθέατα αλλά και ευκαιρία για κοινωνική παρατήρηση!

Η Φραγκφούρτη, είναι πόλη που δεν αποτελεί παραδοσιακό πόλο έλξης για τους τουρίστες (όπως είναι ας πούμε το Βερολίνο ή το Μόναχο) και έτσι έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις τον πραγματικό τρόπο ζωής και τους αυθεντικούς ρυθμούς  των κατοίκων, βγάλαμε πολλά συμπεράσματα και αναλύσαμε πολλές συμπεριφορές. Το ταξίδι μας λοιπόν είχε και...κοινωνικό όφελος! 

Οργανώνοντας το ταξίδι, έκλεισα ξενοδοχέιο στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού (βολική αλλά κάπως υποβαθμισμένη) που όμως ήταν σε απόσταση αναπνοής από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και το τεράστιο...Ευρώ που βρίσκεται στην είσοδό τους. Το Ευρώ το είδαμε σε όλες τις ώρες της ημέρας και έγινε το δικό μας αστείο! 

Το βασικό αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό της πόλης που την κάνει να διαφέρει από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκες μεγαλουπόλεις είναι οι καλαίσθητοι ουρανοξύστες (πανταχού παρόντες στο κεντρο της πόλης) οι οποίοι είναι (περιέργως) πολύ αρμονικά δεμένοι με τα ιστορικά κτίρια της πόλης. Δεν έχω συναντήσει ξανά αυτό τον αρμονικό συνδυασμό παλιού-νέου και αυτό το χαρακτηριστικό ήταν που μας άρεσε πολύ και μας εντυπωσίασε. Ειδικά το βράδυ το θέμα της πόλης ήταν μαγικό, καθώς οι ουρανοξύστες ήταν φυσικά πολυφωτισμένοι και ανάμεσά τους ξεπρόβαλλαν παραδοσιακά κτίσματα, εκκλησίες και πλατείες. Όμορφος και αναπάντεχος συνδυασμός!  

Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Main. Οι όχθες του είναι διαμορφωμένες πολύ όμορφα με πολλά δέντρα και πράσινο. Ειδικά τις μέρες που πετύχαμε εμείς και ήταν συνεχώς ηλιόλουστες επικρατούσε κοσμοσυρροή γύρω από το ποτάμι! 

Στην κεντρική πεζογέφυρα του ποταμιού, κυριαρχεί μία επιγραφή γραμμένη στα αρχαία ελληνικά! Η Νατάσα έπαθε σοκ μόλις την είδε και τη φωτογράφισε για να τη δείξει στη φιλόλογό της. Όπως μάθαμε, πρόκειται για φράση από την Οδύσσεια που αναφέρεται στην πολυπολιτισμικότητα της πόλης καθώς στη Φραγκφούρτη συγκεντρώνονται πολλές διαφορετικές εθνικότητες. 

Το ιστορικό κέντρο της πόλης λέγεται Romer και ουσιαστικά είναι μία πολύ μεγάλη πλατεία με όμορφα παραδοσιακά κτίρια.  

Εδώ βλέπουμε πάλι τη συνύπαρξη του ιστορικού κτιρίου με τους γυάλινους ουρανοξύστες.

Και ένας εξ αυτών, ο πιο γνωστός της πόλης που είναι και ανοιχτός στο κοινό λέγεται Main Tower. Δεν μπορούσαμε να μην το επισκεφθούμε διότι η Νατάσα ήταν ιδιαίτερα απαιτητική ως προς αυτό, για εκείνη μάλιστα αυτή η επίσκεψη ήταν και το highlight του ταξιδιού! Ο συγκεκριμένος ουρανοξύστης έχει 200 μέτρα ύψος και η πλατφόρμα για τους επισκέπτες βρίσκεται στον 55ο όροφο. 

Η πόλη διαθέτει επίσης πολλά αξιόλογα μουσεία (όπως το σπίτι που έζησε ο Γκαίτε, καθώς και ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο τέχνης με πολλά έργα διάσημων ζωγράφων και γλυπτών) και έναν τεράστιο εμπορικό πεζόδρομο, το Zeil, με πάρα πολλά καταστήματα, η χαρά του shopping therapy! Μας παίνεψαν επίσης πολύ το Ζωολογικό και το Βοτανικό κήπο αλλά δυστυχώς δεν προλάβαμε να τους δούμε. Προτιμήσαμε να επισκεφθούμε τη γειτονική Χαϊδελβέργη που απέχει 1 ώρα με το τρένο και φυσικά δεν το μετανιώσαμε, πανέμορφη μεσαιωνική πόλη με ιδιαίτερο ιστορικό χαρακτήρα.  

Θα προγραμματίσουμε τα υπόλοιπα αξιοθέατα της Φραγκφούρτης την επόμενη φορά... έτσι, για να έχουμε κίνητρο να ξαναπάμε σύντομα! 

Και για το τέλος...κάτι που μας έκανε μεγάλη εντύπωση: ένας σκυλος φτιαγμένος από...άμμο! 

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Μέχρι να βρω λίγο χρόνο για να καταγράψω το πρόσφατο ταξιδάκι μας με τη συνοδεία των απαραίτητων φωτογραφικών ντοκουμέντων...σας δίνω μία πολύ σύντομη (και επίκαιρη λόγω άνοιξης) γεύση!  

 

ΠΑΣΧΑ

Μεγάλη Τετάρτη σήμερα και οι πασχαλινές προετοιμασίες δεν έχουν καν αρχίσει στο σπίτι μας... Μην ξεγελιέστε από την εισαγωγική φωτογραφία με τα ροδοψημένα κουλουράκια που μόλις βγήκαν από το φούρνο...είναι περσινή, άρα παραπλανητική! 

Ευελπιστώ αύριο να φτιάξουμε τα φετινά μας κουλούρια (θα δοκιμάσω μία νέα συνταγή που βρήκα αντί για τη συνηθισμένη που χρησιμοποιούσα μέχρι τώρα και θα σας πω τα αποτελέσματα). Αυγά θα βάψουμε ελάχιστα, έτσι για το καλό, με χρώματα ζαχαροπλαστικής όπως κάνουμε τα τελευταία χρόνια. Αυτές είναι όλες κι όλες οι ετοιμασίες μας για το φετινό Πάσχα, παραδέχομαι ότι δεν είναι πολλές ούτε εντυπωσιακές. Οι τελευταίες εβδομάδες για κάποιο περίεργο...συμπαντικό λόγο ήταν υπερβολικά φορτωμένες με υποχρεώσεις. Δεν έμενε χρόνος ούτε για τις βασικές δουλειές στο σπίτι και συνέχεια προέκυπταν εκκρεμότητες και επιπλέον τρεχάματα, κάποιος πλανήτης μπορεί να έβαλε το χέρι του ίσως? Δεν ξέρω τι έφταιξε αλλά με όλα αυτά δεν πρόλαβα καθόλου να οργανωθώ και με βρήκε η Μεγάλη Εβδομάδα πριν καλά-καλά το συνειδητοποιήσω! 

Το μόνο που πρόλαβα να κάνω (αναγκαστικά) ήταν κάποια δώρα λόγω Πάσχα η σύνθεση των οποίων είναι για μένα  πάντα ευχαρίστηση και ποτέ αγγαρεία. Έχω καθιερώσει σε κάποιες περιστάσεις να κάνω "σύνθετα" δώρα, δηλαδή να διαλέγω ένα καλάθι ή ένα ωραίο κουτί, και να το γεμίζω με αντικείμενα που πιστεύω πως θα αρέσουν στον παραλήπτη.  Βρίσκω αυτά τα δώρα πολύ πιο προσωπικά και πρωτότυπα γιατί σχεδιάζεις από πριν τι θα βάλεις μέσα, διαλέγεις μικροαντικείμενα από διάφορα καταστήματα αλλά με κοινό παρονομαστή το χαρακτήρα και τις προτιμήσεις του παραλήπτη. Σαν δώρο βέβαια θέλει κάπως περισσότερη προετοιμασία και οργάνωση αλλά είναι πιο ιδιαίτερο.

Για του λόγου το αληθές...να ένα δώρο που φτιάχτηκε για μία οικογένεια με νεογέννητο μωράκι. Διάλεξα ένα ωραίο κουτί που μπορεί να χρησιμεύσει για αποθήκευση μικροπραγματων του μωρού, ένα παιχνιδάκι, ένα ροζ φορμάκι μέσα σε ένα τσόχινο καλαθάκι (που επίσης μπορεί να χρησιμεύσει για να μπουν πχ οι κρεμούλες του μωρού, ένα διακοσμητικό από φελλο για το παιδικό δωμάτιο, ένα αρωματικό κερί και λίγα σοκολατάκια για τους γονείς. 

  
Νατο και ολοκληρωμένο με τη συσκευασία του!

Το παρακάτω είναι ένα δώρο για τη γιαγιά της Νατάσας, χρησιμοποίησα ένα μεταλλικό κασπό με λουλούδια αφού στη γιαγιά αρέσουν πολύ τα λουλούδια! Μέσα βάλαμε μία κρέμα σώματος, μία κρέμα ματιών, το ίδιο διακοσμητικό από φελλό, ένα αρωματικό κερί και σοκολατάκια, κοινά στοιχεία με το προηγούμενο δώρο!

Και ένα δώρο για την κουμπάρα μου: βρήκα αυτό το ωραίο κουτί σε σχήμα παλιάς βαλίτσας (τέλειο δεν είναι???) και μέσα έβαλα ένα όμορφο ξύλινο ανοιξιάτικο διακοσμητικό, ένα αρωματικό κερί και ένα κοσμηματάκι που της έφτιαξα. 

Α, μέσα σε όλα έφτιαξα και μία λαμπάδα σε λευκό-χρυσό (μαζί με κοσμηματάκι για το λαιμό) για την έφηβη βαφτιστήρα μίας φίλης και συναδέλφου, στη φωτογραφία χάνει λίγο αλλά δείτε την και αυτή!

Αυτά είναι όλα με όσα ασχολήθηκα ενόψει Πάσχα, ελπίζω αύριο να οργανωθώ καλύτερα και να προχωρήσω και σε κάτι πιο μαγειρικό! Να ευχηθώ με τη σειρά μου καλές προετοιμασίες στα μαγειρέματά σας, καλό δρόμο σε όσους θα μετακινηθούν και καλή Ανάσταση σε όλο τον κόσμο!

ΒΙΒΛΙΟ - Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Τα βιβλία που αγοράζω στη Νατάσα συνήθως τα διαβάζω πρώτα εγώ. 

'Εχω ανακαλύψει έτσι πολλούς νέους κόσμους που (παρότι βιβλιοφάγος από μικρή) τους αγνοούσα. Με την τωρινή μου ματιά έχω εκτιμήσει παραπάνω κάποια βιβλία που ναι μεν τα είχα διαβάσει μικρή αλλά τότε βιαζόμουνα να ανακαλύψω την πλοκή τους και προσπερνούσα βιαστικά ίσως κάποια λογοτεχνικά τους στοιχεία. 

Μπορώ να εκμυστηρευτώ ότι υπερβάλλω καμιά φορά στη συχνότητα  αγοράς νεων βιβλίων για τη Νατάσα επειδή πρωτίστως φάνηκαν σε μένα ενδιαφέροντα και ελκυστικά. Ευτυχώς που διαβάζει κι εκείνη πολύ και γρήγορα και δικαιολογώ εντέχνως την...απληστία μου!

Πολλά τα βιβλία (παιδικά και πλέον εφηβικά) που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Κάποια είναι πιο κλασσικά και κάποια πιο σύγχρονα. Για κάποια από αυτά ήξερα ότι διέθεταν αξιόλογες ιδιότητες, ενώ για άλλα το αγνοούσα - κακώς. 

Στην τελευταία κατηγορία ας πούμε, ανήκουν τα βιβλία του Χάρρυ Πόττερ που για χρόνια τα αντιμετώπιζα (χωρίς να τα έχω διαβάσει) με λίγο "σνομπ" διάθεση ως μία απλή μόδα της εποχής. Από τότε που τα διάβασα (όλα στη σειρά και νυχθημερόν επί συνεχόμενες εβδομάδες!) τα έχω σε περίοπτη θέση στην καρδιά μου! 

Ένα βιβλίο που ολοκλήρωσα χθες, που διάβασα σχεδόν απνευστί και που συνιστώ ένθερμα σε νέους έφηβους είναι το βιβλίο "Ο χορός της ζωής" της Ζωρζ Σαρρη. Μου άρεσε πάρα πολύ (ίσως βέβαια σε αυτό συνετέλεσε κατά πολύ και το κάδρο του βιβλίου που διαδραματίζεται στο πάντα αγαπημένο Παρίσι!). 

Πέρα όμως από την ενδιαφέρουσα πλοκή, τα ιστορικά στοιχεία, τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες και τα λογοτεχνικά οφέλη, αυτό το βιβλίο προσφέρει και σημαντικό δίδαγμα, που είναι επίκαιρο ειδικά στη δύσκολη (αλλά και συγχρόνως γεμάτη με τηχνητες "ευκολίες") σημερινή πραγματικότητα που βιώνουν οι νέοι έφηβοι.

Η υπόθεση (που παρουσιάζει  στα παιδιά, συν τοις άλλοις, και μία ταραγμένη ιστορικά περίοδο της χώρας μας, αυτή της Κατοχής και του Εμφυλίου) έχει ως εξής

1.  
2. Η Χριστίνα Κανέλη είναι μία εικοσάχρονη ηθοποιός που φεύγει από την Ελλάδα την περίοδο του εμφυλίου και πηγαίνει στο Παρίσι, κυνηγημένη για τις πολιτικές της πεποιθήσεις. Η Χριστίνα φτάνει στο Παρίσι με μόνη συντροφιά τις βαλίτσες της και τα γράμματα της Τόνιας, της αδερφής της. Φοβισμένη, απογοητευμένη και λυπημένη, από την πρώτη μέρα που φτάνει στο Παρίσι νοσταλγεί την πατρίδα της, τους φίλους της και το θέατρο. Ευτυχώς στο Παρίσι την περιμένουν κάποιοι φίλοι από την Ελλάδα που τη βοηθούν. Η πρώτη της εργασία στη Γαλλία είναι σε ένα εργοστάσιο παντοφλών, όπου χωρίς δεύτερη σκέψη ξεκινάει να εργάζεται, αφού ανησυχεί για την επιβίωσή της. Το μυαλό της βέβαια πάντα είναι στο θέατρο, τη μεγάλη της αγάπη.
3. Παρόλη της την ανησυχία για την καθημερινή της επιβίωση, η Χριστίνα καταφέρνει να δημιουργεί φιλίες και να κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων γύρω της. Η Χριστίνα, όπως κάθε μετανάστρια, αντιμετωπίζεται από τον κόσμο γύρω της με οίκτο ή με κάποια περιφρόνηση. Παρόλα αυτά, όσοι τη γνωρίζουν απολαμβάνουν την παρέα της και την εμπιστεύονται εύκολα και γρήγορα. Αγωνίζεται σκληρά και εργάζεται όπου βρει για να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δυσκολίες. Αργότερα, βρίσκει δουλειά σε ένα θέατρο και οι παραστάσεις της γίνονται ανάρπαστες, αφού είναι καταπληκτική ηθοποιός. Και μέσα σε όλα αυτά ερωτεύεται, βιώνει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, αλλά παραμένει δυνατή και συνεχίζει να χαμογελά. Είναι δυναμικός χαρακτήρας, αυθόρμητη, ζωντανή και αγωνίζεται καθημερινά, για να επιβιώσει στην Πόλη του Φωτός. 

Το θετικό μήνυμα που περνάει αυτό το βιβλίο στα νέα παιδιά είναι ότι ακόμα και όταν όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας, όταν οι δυσκολίες δείχνουν αξεπέραστες, ακόμα και τότε δεν πρέπει να σταματάμε να πιστεύουμε στα όνειρά μας και να αγωνιζόμαστε γι αυτά. 

Αν δείξουμε εμπιστοσύνη και σεβασμό στους ανθρώπους γύρω μας και αν προσπαθήσουμε κι εμείς, στο τέλος θα πετύχουμε αυτό που θέλουμε. 

Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, δεν ανοίγει μαγικά μπροστά μας, συναντάμε δυσκολίες και αναποδιές αλλά στο τέλος η συνέπεια στο στόχο και η θετική διάθεση αποδίδουν καρπούς. 

Το βιβλίο, λόγω της πρωταγωνίστριας, της Χριστίνας, απευθύνεται περισσότερο σε κορίτσια...κάθε ηλικίας!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ

Το Σάββατο είχαμε το χριστουγεννιάτικο πάρτυ της Νατάσας μια και η ονομαστική της γιορτή είναι στις 22 Δεκεμβρίου. Κάθε χρόνο που περνάει τα πάρτυ μας αλλάζουν μορφή και ύφος αφού η κάθε ηλικία έχει διαφορετικά ενδιαφέροντα. Ακόμα πιο έντονες είναι οι αλλαγές αυτή τη στιγμή που τα κορίτσια πια βρίσκονται στο μεταίχμιο ανάμεσα στην παιδική και την εφηβική ηλικία. 

Είχα την αίσθηση ότι πια δεν θα θέλουν να μαζεύονται στα σπίτια και ότι θα προτιμούν πιο "νεανικές" μορφές διασκέδασης αλλά φαίνεται πως δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε αυτή την μετάβαση, ίσα-ίσα που στα σπίτια διασκεδάζουν πολύ ακόμα και το ευχαριστιούνται πολύ!  

Προς το παρόν η μοναδική σταθερά είναι η...απουσία αγοριών αφού τα τελευταία χρόνια τα κορίτσια δεν θέλουν ούτε καν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο  με αυτά (άντε να δούμε πότε θα ξεκινήσουν οι πρώτες συμπάθειες...). 

Στο φετινό μας πάρτυ, κατόπιν αρκετής σκέψης, είχα σχεδιάσει δραστηριότητες για να μη βαρεθούν, με κεντρικό άξονα εμένα ως...συντονίστρια!. Τα κορίτσια έφτιαξαν γούρια (με υλικά που είχαμε προμηθευτεί από πριν, κορδέλες πολύχρωμες, χάντρες και διακοσμητικά στοιχεία) που πήραν μετά μαζί τους για να στολίσουν τα δωμάτιά τους. Στη συνέχεια πήραν μέρος στο all time classic κυνήγι θησαυρού που κάθε χρόνο με πονοκεφαλιάζει στην οργάνωσή του, έτσι ώστε να είναι πιο μοντέρνο και ελκυστικό για την ηλικία τους αλλά τελικά εξελίσσεται σε πολύ αγαπημένη τους συνήθεια και τις απασχολεί για παραπάνω από 1 ώρα! Φυσικά έφαγαν, ήπιαν, ξαναέφαγαν, τσάκισαν τα γλυκά και στο τέλος είδαν και μία ωραία χριστουγεννιάτικη ταινία μασουλώντας (!) ποπ-κορν! 

Στο τέλος έφυγαν όλες ενθουσιασμένες και πολύ-πολύ χαρούμενες αφού το πάρτυ ξεκίνησε αργά το πρωί και πήγε μέχρι το βράδυ, ολοήμερος λοιπόν ο εορτασμός! 

Η είσοδος του σπιτιού μας είναι έτσι κι αλλιώς στολισμένη λόγω των ημερών.

Το στρωμένο τραπέζι (η απαίτηση της εορτάζουσας ήταν να φάνε "επίσημα" και με "κανονικά" φαγητά) και έτσι το μενού κινήθηκε σε κλασσικά μονοπάτια : Ζυμαρικά φούρνου, Μπιφτέκια με πατάτες στη γάστρα, Κοτομπουκιές χειροποίητες με σως γιαουρτιού και σαλάτα. 

Ο φάκελος με τις οδηγίες για το κυνήγι του θησαυρού και τα δωράκια των νικητριών.

Δεν είναι υπέροχες αυτές οι τσάντες δώρου? Από την ώρα που τις είδα τις αγάπησα σφόδρα!

Κάθε τσαντούλα περιείχε ένα ημερολόγιο για το 2018, μπισκότα, σοκολάτες και ένα χειροποίητο muffin σοκολάτας.

 

Η τούρτα μας που έγινε κατόπιν πολύ συγκεκριμένων οδηγιών της Νατάσας και περιελάμβανε: παντεσπάνι σοκολάτας, λευκή κρέμα τυριού (για να μη μπουχτίσουμε στη σοκολάτα βρε μαμά!), γκανάζ με σοκολάτα γάλακτος και κλασσικό ντεκόρ παιδικής τούρτας δηλαδή πουράκια και καραμελάκια! 

 

Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και να ξαναγιορτάσουμε όπως και όπου θέλουν οι ενδιαφερόμενες!