ΑΛΜΥΡΑ MUFFINS ΧΩΡΙΣ ΓΛΟΥΤΕΝΗ

Υπάρχουν άνθρωπου που υποφέρουν από διάφορες διατροφικές δυσανεξίες και ταλαιπωρούνται πολύ με την καθημερινή τους διατροφή. Δεν ανήκω σε αυτούς ούτε εγώ, ούτε και κάποιο μέλος της οικογένειάς μου, αλλά επειδή τον τελευταίο καιρό αποφάσισα να εντάξω μία πιο υγιεινή διατροφή στη ζωή μας, άρχισα να ψάχνω εναλλακτικές προτάσεις και συνταγές για καθημερινή κατανάλωση. Διάβασα λοιπόν σε πολλές μεριές για το αλεύρι αμυγδάλου που χρησιμοποιείται εναλλακτικά των κλασσικών αλεύρων. Πρόκειται ουσιαστικά για αλεσμένα αμύγδαλα σε μορφή πούδρας κι έτσι είναι πλούσιο σε πρωτεϊνη και φυτικές ίνες, χαμηλό σε υδατάνθρακες, σάκχαρα και κορεσμένα λιπαρά, με όλα τα οφέλη των ξηρών καρπών και τη διατροφική τους αξία.  Και φυσικά δεν έχει γλουτένη! 

Ωραία όλα αυτά που διάβασα και έμαθα αλλά εγώ παρέμενα επιφυλακτική με συνταγές τόσο...εναλλακτικές. Θεωρούσα ότι το αλεύρι αμυγδάλου θα έδινε κάποια ιδιαίτερη γεύση στη ζύμη και δεν θα με ικανοποιούσε το τελικό αποτέλεσμα, ειδικά σε αλμυρά παρασκευάσματα. Αφού λοιπόν έψαξα και ξαναέψαξα, τύπωσα και συγκέντρωσα πολλές συνταγές με αλεύρι αμυγδάλου, κατέληξα σε μία "δημιουργική" σύνθεση κάποιων εξ αυτών και έφτιαξα αυτά τα αλμυρά muffins που πραγματικά είναι πεντανόστιμα, δεν έχουν ΚΑΜΪΑ διαφορά από αλμυρά muffins που θα παρασκευάζαμε με κλασσικό αλεύρι και εντυπωσίασαν όλους όσους τα δοκίμασαν! Μη σας τρομάξουν τα 6 αυγά, σύμφωνα με τις τελευταίες ιατρικές οδηγίες τα αυγά πια θεωρούνται "υπερτροφή" έχουν αποσυνδεθεί από την χοληστερίνη και συνιστάται ακόμα και η καθημερινή τους κατανάλωση. Επιπλέον σας διαβεβαιώνω ότι αυτά τα muffins άρεσαν πολύ και σε όσα παιδιά τα δοκίμασαν.

Αν ενδιαφέρεστε για μικρούς, πιο υγιεινούς πειραματισμούς και πιο απενοχοποιημένα snacks για όλες τις ώρες φτιάξτε τα και θα με θυμηθείτε!

Υλικά (για 12 muffins)

150 γρ. αλεύρι αμυγδάλου

6 αυγά 

1,5 κ.γ. baking powder (αν σας ενοχλεί η γλουτένη υπάρχει και εκδοχή χωρίς γλουτένη)

4 κ.γ. ελαιόλαδο

2 κοφτά κ.γ. αλάτι, λίγο πιπέρι

1 κ.γ. ρίγανη

Οποιοδήποτε μυρωδικό μας αρέσει (εγώ έβαλα λίγο σκόρδο σε σκόνη, καπνιστή πάπρικα και κουρκουμά)

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ μέχρι να ενωθούν σε ένα λείο μείγμα.

Γεμίζουμε κατά τα 3/4 τις θήκες σιλικόνης (ή βουτυρωμένες φόρμες) και ψήνουμε για περίπου 20 λεπτά στους 200 βαθμούς.

  

ΡΟΛΟ ΠΑΤΑΤΑΣ

Με το Πάσχα προ των πυλών και τον καιρό καθημερινά να μας ταλαιπωρεί και να μας κρατά σε...σασπένς η καθημερινότητα γίνεται πια αρκετά απαιτητική. Ετοιμασίες στην κουζίνα λόγω των ημερών που μεταφράζονται κυρίως σε κουλουράκια...πολλά κουλουράκια, για εμάς αλλά και για να μοιράσουμε. Υπάρχει επίσης μία σκέψη για τσουρέκια αλλά ακόμα είναι στη σφαίρα της θεωρίας, ο διαθέσιμος χρόνος θα καθορίσει αν η θεωρία θα μετουσιωθεί σε πράξη! 

Φυσικά λόγω των ημερών είναι απαραίτητος ο χρόνος και για τα ψώνια της νονας για τα βαφτιστήρια, μικρά και μεγάλα. Λαμπάδες, σοκολατένια αυγά αλλά και δωράκια που τα περιμένουν με χαρά τα αγαπημένα μου πνευματικά παιδιά, όσο και να μεγαλώνουν.

Για να μην είναι όμως όλα τα τρεχάματά μου ευχάριστα, υπάρχουν συγχρόνως και οι αλλεργίες που με ενοχλούν αδιάκοπα και πρέπει να αντιμετωπιστούν (προς το παρόν όχι με μεγάλη επιτυχία...). 

Όλα αυτά μαζί, ευχάριστα και όχι τόσο ευχάριστα, πρέπει να αντιμετωπιστούν και να προγραμματιστούν μέσα στις ξαφνικές μπόρες που δυσκολεύουν τα πάντα, φέρνοντας πολλά νεύρα και άγχος. Που θα πάει, θα τα καταφέρουμε, αφού όπως λέει και το παλιό άσμα...κάντε υπομονή και ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός!!  

Φαγάκι πρωτότυπο το σημερινό, καθόλου νηστίσιμο όμως, άρα όχι και τόσο επίκαιρο! Αν νηστεύετε κρατήστε τη συνταγή για αργότερα, είναι νόστιμο φαγητό και αρέσει πολυ και στα παιδιά. Η συνταγή κυκλοφορεί εδώ και πολύ καιρό στο ίντερνετ, δεν ξέρω σε ποιον οφείλεται η αρχική έμπνευση αλλά την είδα να δημοσιεύεται σε πολλές μεριές. 

Μοιάζει σαν μεγάλη κρέπα και φυσικά μπορούμε να το γεμίσουμε με ό,τι μας αρέσει (αλλαντικά, τυριά, πιπεριές, καλαμπόκι, κιμά, κοτόπουλο κλπ.).

Τα υλικά για ένα ρολό είναι τα ακόλουθα:

1 κιλό ωμές πατάτες

1 ποτήρι γάλα

2 αυγά

Αλάτι-πιπέρι-πάπρικα

Ο,τιδήποτε θέλουμε για γέμιση (αλλαντικά, τυριά, πιπεριές, μανιτάρια, καλαμπόκι, κιμά, κοτόπουλο κλπ.)

Τρίβουμε τις πατάτες στη χοντρή μεριά του τρίφτη και τις στίβουμε πολυ καλά με τα χέρια μας να φύγουν όλα τα υγρά. Χτυπάμε τα αυγά με το γάλα και τα προσθέτουμε στις πατάτες. Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε και την πάπρικα. Στρώνουμε το μίγμα της πατάτας σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα (να μην είναι πολύ παχύ το στρώμα του μίγματος, για να μπορέσει να ψηθεί). Ψήνουμε στο φούρνο στον αέρα για περίπου 30 λεπτά, μέχρι να ψηθεί καλά. Βγάζουμε το ταψί και στρώνουμε πάνω στην ψημένη ζύμη μας ό,τι θέλουμε, πχ. ζαμπόν, τυριά, πιπεριές κλπ. Ανασηκώνουμε με μία σπάτουλα τις άκρες της ψημένης ζύμης και με τη βοήθεια της λαδόκολλας τυλίγουμε σε ρολό. Πασπαλίζουμε το ρολό με λίγο τριμμένο τυράκι και το ξαναβάζουμε στο φούρνο μέχρι να κάνει από πάνω μία ωραία ξεροψημένη κρούστα. 

Η ΤΑΡΤΑ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ

Για όλους μας πιστεύω, οι φίλοι είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας.

Με το πέρασμα του χρόνου κάποιο παλιοί μας φίλοι χάνονται. Άλλοι γιατί έφυγαν για μέρη λίγο ή πολύ μακρινά, άλλοι γιατί ξεκίνησαν νωρίς τη δική τους οικογένεια και άλλοι χωρίς λόγο...γιατί έτσι τα έφερε η ζωή και η καθημερινότητα. Παρόλα αυτά οι δυνατές φίλίες ακόμα και αν απομακρυνθούν απο εξωγενείς παράγοντες, θα ξαναβρεθούν χωρίς να έχουν χάσει το σημαντικό νόημα τους.

Μία φίλη παλιά και πολύ-πολύ αγαπημένη είναι η Κική. Πηγαίναμε μαζί στο σχολείο (αν και τότε δεν κάναμε παρέα) και γνωριζόμαστε πάααααααααρα πολλά χρόνια (από την εποχή του Λίθου που λέει και η Νατάσα!). 

Η Κική, μέσα στα πολλά ταλέντα που έχει, πρακτικής αλλά και καλλιτεχνικής φύσης, μαγειρεύει και καταπληκτικά. Όποιος τη γνωρίζει το ξέρει καλά και έχει...επωφεληθεί πλειστάκις γευόμενος τα νόστιμα φαγητά της! Μία συνταγή που όλοι όσοι την έχουμε δοκιμάσει, τη ζητάμε μετά ξανά και ξανά είναι η τάρτα λαχανικών.

Και ιδού η νοστιμότατη τάρτα λαχανικών της Κικής!

Υλικά

Ζύμη

3 φλιτζ. τσαγιού αλεύρι

1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

3/4 φλιτζ.τσαγιού μαργαρίνη ή βούτυρο

1/2 φλ.τσαγιού γάλα

Δουλεύουμε όλα τα υλικά με πηρούνι και όταν ομογενοποιηθούν, αφήνουμε τη ζύμη στο ψυγείο για μίσή ώρα τουλάχιστον. 

Γέμιση

1 συσκευασία κατεψυγμένα ανάμικτα λαχανικά

2 φέτες ζαμπόν ψιλοκομμένο

4-5 φέτες μπέικον ψιλοκομμένο

1 μικρή κρέμα γάλακτος

Βράζουμε τα λαχανικά σε αλατισμένο νερό. Σωτάρουμε σε λίγο βούτυρο τα αλλαντικά και στο τέλος προσθέτουμε και τα λαχανικά για να πάρουν και αυτά γεύση. 

Σε καλά βουτυρωμένη ταρτιέρα στρώνουμε τη ζύμη (αφού κρατήσουμε μία μικρή ποσότητα ζύμης για τη διακόσμηση). Από πάνω στρώνουμε το μίγμα των λαχανικών και τελειώνουμε με την κρέμα γάλακτος. 

Με τη ζύμη που κρατήσαμε κόβουμε λωρίδες και διακοσμούμε την τάρτα μας.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου.

ΤΑΡΤΑ ΜΕ ΤΥΡΙ

Ναι, μην απορείτε, το ξέρω ότι ο τίτλος της ανάρτησης δεν ταιριάζει με την πρώτη φωτογραφία. Αυτή η πεταλουδίτσα που απεικονίζεται δεν μπορεί να έχει κάποια σχέση ούτε με τάρτα ούτε με τυρί. 

Γιατί λοιπόν την έβαλα???

Με πολύ καμάρι (ταρατατααααν, ηχούν τα τύμπανα) σας παρουσιάζω το πρώτο μου έργο. Το έργο που μετά πολλών κόπων και βασάνων κατασκεύασα στην τάξη της αργυροχρυσοχοϊας που παρακολουθώ φέτος! 

Αν την παρατηρήσετε προσεκτικά αυτή την πεταλουδίτσα θα δείτε ότι δεν είναι συμμετρική και ότι παρουσιάζει πολλές ατέλειες. Αλλού είναι πιο ίσια και αλλού πιο στραβή. Επειδή όμως μου πήρε αρκετές ώρες επίπονης (καημένα μου χεράκια!) δουλειάς, πιστέψτε με πως τη φοράω με μεγάλο καμάρι! 

Όλες οι μορφές δημιουργίας έχουν ψυχοθεραπευτική δράση και από προσωπική πλέον πείρα πιστεύω πως η αργυροχρυσοχοϊα είναι από τις πιο αποτελεσματικές σε αυτό τον τομέα.  Την ώρα που ασχολείσαι, πρέπει να συγκεντρωθείς απόλυτα σε αυτό που κάνεις κι έτσι το μυαλό αδειάζει από όλα και κάπως σα να...καθαρίζει μετά. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη τέχνη μου φαίνεται μαγικό το πως ένα απλό, ίσιο και λεπτό κομμάτι από μέταλλο, στο μέγεθος του σπιρτόκουτου, μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό με λίγες μόνο παρεμβάσεις (είπαμε, δεν έχω μάθει ακόμα παρά μόνο τα πολύ-πολύ-πολύ βασικά). 

Ελπίζω σύντομα να έχω και άλλα "έργα" μου να σας δείξω, αν και η...τέχνη μου βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο! 

Πέραν της αργυροχρυσοχοϊας, να δούμε σήμερα και μία νόστιμη τάρτα με τυριά που την προτιμούμε συχνά στο σπίτι μας γιατί μας φέρνει μία ατμόσφαιρα γαλλικού bistrot που τόσο αγαπάμε οικογενειακώς! 

Στη Γαλλία οι τάρτες φυσικά έχουν την τιμητική τους και εμφανίζονται με άπειρους συνδυασμούς, από τους πιο κλασσικούς μέχρι τους περισσότερο ευφάνταστους. Στα γαλλικά εστιατόρια οι τάρτες σερβίρονται με τη συνοδεία μπόλικης πράσινης σαλάτας που τους δίνει την απαραίτητη δροσιά και φυσικά μαζί με ένα ποτήρι κρασί. 

Η δική μου τάρτα τυριού που αποτελεί λατρεία της κόρης μου είναι ιδιαίτερα απλή. Μετά από δοκιμές και συνδυασμούς υλικών νομίζω πως έχω καταφέρει να βρω τον ιδανικό για τα γούστα μας συνδυασμό που την κάνει πολύ τυρένια και νόστιμη, χωρίς να απαιτούνται πολλά υλικά και χρονοβόρες διαδικασίες. Για τη ζύμη εγώ χρησιμοποιώ την γρήγορη ζύμη για τάρτα που έχω δώσει και παλιότερα, μπορείτε όμως φυσικά να χρησιμοποιήσετε όποια ζύμη σας βολεύει ή ακόμα να πάρετε και κάποια έτοιμη (όπως κάνει μία φίλη μου με μεγάλη επιτυχία στο αποτέλεσμα).  

Τα υπόλοιπα υλικά είναι τα ακόλουθα:

200 γρ. τυρί γκούντα ή μοτσαρέλλα κομμένο σε κύβάκια 

200 γρ. τυρί τύπου ρεγκάτο κομμένο σε κυβάκια ή τριμμένο

1 κουτάκι (το μικρό) αδιάλυτο εβαπορέ (και με χαμηλά λιπαρά αν θέλουμε)

1 μικρή κρέμα γάλακτος (και με χαμηλά λιπαρά αν θέλουμε)

2 αυγά

Νιφάδες κρεμμυδιού σε σκόνη (μην το παραλείψετε)

Πάπρικα καπνιστή 

Η ζύμη που χρησιμοποιώ εγώ δεν θέλει ξεχωριστό ψήσιμο. Έτσι λοιπόν όπως είναι στρωμένη στο ταψάκι μας (που εγώ πάντα στρώνω με χαρτί αντικολλητικό για ευκολία), την τρυπάω σε διάφορα σημεία με πιρούνι. Πάνω στη ζύμη τοποθετώ τα κυβάκια του τυριού ομοιόμορφα. Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάω την κρέμα γάλακτος, το αδιάλυτο εβαπορέ και τα αυγά. Αφού ανακατευτούν καλά τα υγρά, προσθέτω τις νιφάδες κρεμμυδιού και την πάπρικα. Περιχύνω ομοιόμορφα την τάρτα και ψήνω στη μεσαία θέση του φούρνου στις αντιστάσεις για 30-40 λεπτά περίπου μέχρι η επιφάνεια να χρυσίσει. 

Η τάρτα αυτή είναι πολύ νόστιμη και κρύα καθώς παραμένει ζουμερή και δεν σκληραίνει.  

ΝΟΣΤΙΜΗ ΖΥΜΗ

Νοστιμότατη ζύμη για κάθε είδους γέμισμα, τη δοκιμάσαμε οικογενειακώς, μας άρεσε πολύ και την προτείνω.

Με αυτή τη δόση βγαίνουν 6-7 μεγάλες τυρόπιτες (σαν τις κουρού του εμπορίου)

Τη συνταγή τη βρήκα εδώ

1 κούπα γάλα χλιαρό

1/2 κούπα σπορέλαιο 

1 αυγό

1 φακελάκι ξηρή μαγιά

1 κ.γλυκού αλάτι

1 κ.σούπας κοφτό ζάχαρη

400 γρ. (περίπου) αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 αυγό χτυπημένο (για το άλειμμα)

Ρίχνω σε ένα μπολ το γάλα, το λάδι τη ζάχαρη, το αλάτι και τη μαγιά και τα ανακατεύω. Προσθέτω λίγο-λίγο το αλεύρι μέχρι να πάρω μία ζύμη αφράτη και μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια. Δεν χρειάζεται να την αφήσω να φουσκώσει, αλλά αν χρειαστεί να την αφήσω για λίγο μέχρι να ετοιμάσω τη γέμιση, προσέχω να είναι σκεπασμένη γιατί ξεραίνεται!

Ανοίγω στο χέρι μου μπαλάκια ζύμης (δεν κολλάει) και γεμίζω με ό,τι θέλω.  

Τα βάζω σε ταψιά με λαδόκολλα, τα αλείφω με χτυπημένο αυγό και ψήνω στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά περίπου.

Εμείς δοκιμάσαμε εκδοχή με καπνιστή γαλοπούλα, τυρί για τοστ και λίγη κέτσαπ, δηλαδή μία ελαφριά ζαμπονοτυρόπιτα. Την επόμενη φορά η Νατάσα ζήτησε λουκάνικο με κέτσαπ και μουστάρδα για να έχει hot-dog στο σχολείο, πιστεύω ότι θα ταιριάζει πολύ και αυτός ο συνδυασμός στη συγκεκριμένη ζύμη! 

ΤΑΡΤΑ "Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ" ΜΕ ΝΤΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΕΤΑ

Θα πρωτοτυπήσω σήμερα και σε πείσμα της ημέρας θα σας δείξω μία πανεύκολη τάρτα, γεμάτη ελληνική γεύση και άρωμα. Εννοείται πως μπορείτε να τη συνδυάσετε άνετα με τα κρεατικά της σημερινής μέρας.
Η τάρτα αυτή τόσο εύκολη που ακόμα και αν δεν έχετε προνοήσει να περάσετε σήμερα από το σούπερ-μαρκετ, σίγουρα έχετε στο σπίτι τα υλικά για να την ετοιμάσετε. Για τη ζύμη θα χρειαστείτε μία δόση από την πανεύκολη (αποδεδειγμένα, δεν υπάρχει ευκολότερη) ζύμη για τάρτα που έχω δώσει στο παρελθόν. 

Αφού λοιπόν ετοιμάσετε τη ζύμη (θα σας πάρει περίπου ...πέντε λεπτά), θα την στρώσετε σε ταρτιέρα (εγώ βάζω και αντικολλητικό χαρτί από κάτω έτσι ώστε και να μη χρειαστεί να χρησιμοποιήσω πρόσθετη λιπαρή ουσία και να μη χρειαστεί να τρίβω σχολαστικά μετά το ταψάκι, δύο σε ένα!). 

Πάνω στην ζύμη θα απλώσετε μία στρώση απαλή μουστάρδα και από πάνω φέτες ντομάτας, χωρίς τα σποράκια τους. Σε αυτή τη φάση θα αλατίσετε ελαφρά (προσοχή στο αλάτι γιατί θα μπεί και η φέτα στη συνέχεια). Ακολούθως θα βάλετε τυρί φέτα σε λωρίδες και θα πασπαλίσετε την τάρτα με πιπέρι και ρίγανη. Στο τέλος θα ραντίσετε με λίγο ελαιόλαδο το σύνολο. Φουρνίζετε την τάρτα μέχρι να ψηθεί η ζύμη και να μοσχοβολήσουν η φέτα και ρίγανη!

Καλή Τσικνοπέμπτη! 

ΤΡΑΧΑΝΟΠΙΤΑ

Μαζί με την πρόταση για τραχανόπιτα (η συνταγή ακολουθεί) σας έχω μία πολύ αξιόλογη θεατρική πρόταση που παρακολουθήσαμε οικογενειακώς πριν μερικές μέρες και μας ενθουσίασε: το Φιλάργυρο του Μολιέρου στο Θέατρο "Ελεύθερη Έκφραση" στην Κυψέλη. 

Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά έργα του Γάλλου συγγραφέα. Πρωταγωνιστής ο Αρπαγκόν, το όνομα του οποίου είναι εμπνευσμένο από το αρχαιοελληνικό Άρπαξ-Άρπαγας, ένας παθολογικά τσιγκούνης και στρυφνός άνθρωπος. Η αγάπη του για το χρήμα κυριαρχεί πάνω σε όλη του τη ζωή και στο όνομα του χρήματος καταλύεται η οικογένεια, η ηθική και οι ανθρώπινες σχέσεις. Νομίζω πως όλοι μας έχουμε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους και εύκολα αναγνωρίζουμε αυτό τον τύπο σε πολλά πρόσωπα που κινούνται ανάμεσά μας. Οι φιλάργυροι το μόνο που υπολογίζουν είναι τα κασελάκια με το χρυσό ή -στη σύγχρονη εποχή- τις δεσμίδες με τα ευρώ... 

Στη συγκεκριμένη μεταφορά του έργου το αποτέλεσμα είναι αστείο, διαχρονικό και πολύ διασκεδαστικό. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο... εύκολα αναγνωρίζουμε στον Αρπαγκόν άτομα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, είναι πραγματικά σοκαριστικό πόσο απαράλλαχτοι στους αιώνες παραμένουν οι ανθρώπινοι χαρακτήρες.  Μάλλον σε αυτή τη διαχρονικότητα οφείλεται και η μεγάλη ποικιλία των συνωνύμων της λέξης φιλάργυρος (τσιγκούνης, τσιφούτης, καρμίρης, σφιχτοχέρης, παραδόπιστος, σπαγκοραμμένος, δραχμοφονιάς, μπορείτε ελεύθερα να προτείνετε και άλλα συνώνυμα που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή)! 

Η παράσταση είναι κατάλληλη για παιδιά περίπου από την ηλικία των 9 ετών (γι αυτό και την επιλέξαμε), το εισιτήριο ιδιαίτερα προσιτό αγγίζει το κόστος μίας εξόδου στο σινεμά, ο χώρος του θεάτρου φροντισμένος και πολύ ατμοσφαιρικός. Πριν και μετά την παράσταση προσφέρονται κεράσματα-σνακ σε όλους, πινελιά πολύ ξεχωριστή την οποία εκτιμήσαμε ως κίνηση! Σάββατο βράδυ που πήγαμε εμείς, υπήρχαν αρκετές οικογένειες με παιδιά, τα οποία ξεκαρδίζονταν συνέχεια κατά τη διάρκεια του έργου.  Στο τέλος της παράστασης οι ηθοποιοί στάθηκαν ανάμεσά μας, χαιρέτησαν όλους τους θεατές και ζήτησαν με ενδιαφέρον τη γνώμη μας. Το μεράκι τους μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις! 

Στα πιο ...δικά μας τώρα, αφού ικανοποιήσαμε το πνεύμα, καιρός να ικανοποιήσουμε και το σώμα! 

Μία νόστιμη και εύκολη πιτούλα, με θρεπτικά υλικά (τραχανά, γάλα, αυγά και φέτα) που μας άρεσε πολύ. Η συνταγή είναι της Αναστασίας (Dolmadaki) και θα τη βρείτε εδώ. Αν σας αρέσει ο τραχανάς δοκιμάστε την ανεπιφύλακτα και μοιραστείτε την με τους αγαπημένους σας (εμείς δεν είμαστε ...φιλάργυροι, έτσι δεν είναι;;;) 

ΤΑΡΤΑ ΚΟΛΟΚΥΘΙ ΚΑΙ ...ΘΑΝΟΣ ΤΟ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙ!

Η Φρουτοπία ήταν ένα πρωτότυπο τηλεοπτικό κουκλοθέατρο της δεκαετίας του '80, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα μικρά και στα ...μεγάλα παιδιά. Με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι κάποια αποσπάσματα της Φρουτοπίας διδάσκονται σήμερα στο δημοτικό, τα βρήκα στην φετινή ύλη της Γλώσσας (Δ' Δημοτικού) της Νατάσας!  

Η Φρουτοπία έχει μεγάλη πλάκα και διαβάζεται σήμερα σε έντυπη μορφή (κόμικ) πολύ ευχάριστα. Περιέχει πολλά αστεία λογοπαίγνια περιγράφοντας τις περιπέτειες μία χώρας, της Φρουτοπίας, όπου κατοικούν φρούτα και λαχανικά ελεύθερα. 

Ο Δήμαρχος της Φρουτοπίας είναι ο Αιμίλιος το Μήλο, ενώ κάποιο από τους υπόλοιπους κατοίκους είναι ο Φραγκίσκος το Φραγκόσυκο (γνωστός...εφευρέτης), η Μάτα η Ντομάτα, ο Βρασίδας το Κρεμμύδι, ο Βλάσης το Βλίτο, η Πιπεριά η Φαρμακόγλωσσα (η κουτσομπόλα της γειτονιάς), ο Αρχέλαος το Λαχανιασμένο Λάχανο, η Μαρουλίτα  το Μαρούλι (η οποία είναι η μοιραία γυναίκα της χώρας) και ο Θάνος το Κολοκυθάκι. Πρωταγωνιστής επίσης είναι και ο Πίκος Απίκος, γνωστός ρεπόρτερ-δημοσιογράφος που έρχεται στη Φρουτοπία για να ερευνήσει το μυστήριο της εξαφάνισης του Μανώλη του Μανάβη, γεγονός με το οποίο ξεκινάει η ιστορία της Φρουτοπίας και οι περιπέτειες της μακρινής αυτής χώρας!

Η Φρουτοπία γράφτηκε από τον Ευγένιο Τριβιζά. Κυκλοφορεί πλέον σε τόμους σε μορφή κόμικ και -κατά τη γνώμη μου- είναι πολύ ωραίο δώρο για παιδιά. Η Νατάσα έχει πάρει μερικούς και τους έχει καταευχαριστηθεί, διαβάζει και γελάει συνέχεια με τα αστεία και τις κωμικές καταστάσεις. 

Ο αγαπημένος της ήρωας είναι ο Θάνος το Κολοκυθάκι, πρωταθλητής πυγμαχίας που έχει ως όνειρο να δείρει έναν...μανάβη. Προς τιμή του Θάνου λοιπόν...ένα νόστιμο κολοκυθοφαγάκι σήμερα (που μάλλον δεν θα εκτιμούσε ο Θάνος!!!)

- 1 1/2 κιλό κολοκύθια

- 1/2 κούπα βούτυρο

- 4 κουταλιές αλεύρι για όλες τις χρήσεις

- 2 κούπες γάλα ζεστό

- 4 αυγά 

- 2 κούπες τριμμένο τυρί φέτα

- 1/2 κούπα ψιλοκομμένο άνηθο

- λίγο πιπέρι

- 4 κουταλιές τριμμένη φρυγανιά

Τρίψτε τα κολοκύθια στον τρίφτη του κρεμμυδιού. Αλατίστε κι αφήστε τα να στραγγίσουν σε τρυπητό για τουλάχιστον 1 ώρα. Στίψτε το τριμμένο κολοκύθι με τις παλάμες σας να φύγουν τα επιπλέον υγρά και ρίξτε το μέσα σε κατσαρόλα με το βούτυρο. Σωτάρετέ το ανακατεύοντας για 10' μέχρι να στεγνώσει καλά. Ρίξτε το αλεύρι και ανακατέψτε για 5' ακόμη. Ρίξτε το ζεστό γάλα και βράστε ανακατεύοντας, ώσπου να πήξει το μίγμα (γίνεται όπως η μπεσαμέλ). Κατεβάστε από τη φωτιά κι αφήστε το να κρυώσει λίγο. Χτυπήστε ελαφρά με σύρμα τα αυγά και ρίξτε τα στο μίγμα. Μετά προσθέστε την τριμμένη φέτα, τον άνηθο και το πιπέρι. Δοκιμάστε και προσθέστε αλάτι αν χρειάζεται (συνήθως δεν χρειάζεται). 

Βουτυρώστε καλά ένα πυρέξ σκεύος (στρογγυλό, για τάρτα) και πασπαλίστε το καλά με τη φρυγανιά (και στα πλαϊνά). Αδειάστε μέσα το μίγμα. Πασπαλίστε και την επιφάνεια με λίγη φρυγανιά. Ψήστε στους 180 βαθμούς Κελσίου για 1 ώρα περίπου.

ΜΙΝΙ-ΕΚΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑΡΤΑ

Ο Ιανουάριος μαζί με τον καλό καιρό του, μου έφερε πεσκέσι και μία ωραιότατη...ίωση! Θαύμα η κατάσταση, πού να σας τα περιγράφω, κουκλάκι ζωγραφιστό η αφεντιά μου με κόκκινη μύτη, θολό βλέμμα και βραχνή φωνή! Ελπίζω τουλάχιστον η ιωσούλα να μη με συμπαθήσει ιδιαίτερα και μου φορτωθεί για πολλές μέρες, εύχομαι να αποχωρήσει το συντομότερο δυνατό και να μη μου στείλει καμία συγγενή της φέτος για περαιτέρω γνωριμίες και επισκέψεις! Δεν μου αρέσει το σόι τους, δεν το συμπαθώ, τελεία και παύλα!

Την Κυριακή (και πριν το συναπάντημα με την ανωτέρω ίωση) έκανα μία πολύ ευχάριστη εκδρομή στο αγαπημένο Ναύπλιο με τέλεια γυναικοπαρέα. Το γέλιο που κάναμε στη διαδρομή δεν περιγράφεται, καθώς και όσα λέγονταν μεταξύ μας (ευτυχώς η Νατάσα έβλεπε βιντεάκια στο ίντερνετ και δεν άκουγε)! Πάντα όμορφο το Ναύπλιο, παραμένει αγαπημένος προορισμός παντός καιρού και σύνθεσης γιατί αρέσει σε όλους. Ήπιαμε τον καφέ μας ατενίζοντας την ήρεμη θάλασσα και το Μπούρτζι, πήγαμε βόλτα στα αξιοθέατα με το τουριστικό τραινάκι (ένα θα σας πω, τραγουδούσαμε παιδικά τραγούδια όλες μαζί κατά τη διάρκεια της βόλτας), φάγαμε σε ένα γραφικό ταβερνάκι, τριγυρίσαμε στα γραφικά δρομάκια όπου ξεναγήσαμε τη φίλη που δεν είχε ξαναεπισκεφτεί την πόλη, (ξανα)ήπιαμε καφέ στην πλατεία Συντάγματος και επιστρέψαμε στην Αθήνα πολύ-πολύ γελαστές! Απόθεμα πολύτιμου γέλιου για πολλές ημέρες πήραμε από αυτή την ολιγόωρη απόδραση.

Και, αφού ο καιρός θεωρείται ακόμα (τύποις) χειμωνιάτικος  ας δόυμε μία ακόμα συνταγή με κολοκύθα, αλμυρή αυτή τη φορά. Όπως έχω ξαναγράψει, από τότε που ανακάλυψα ότι η κολοκύθα πλέον πωλείται και σε έτοιμους κομμένους κύβους, ξεθάρρεψα και την χρησιμοποιώ αρκετά. Για μία τάρτα χρειαζόμαστε:

1 φύλλο ζύμης κουρού ή δική μας ζύμη για τάρτα

200 γρ. ψίχα κολοκύθας σε κυβάκια
100 γρ. μπέικον σε κυβάκια
2 αυγά
150 γρ. κρέμα γάλακτος

αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
ελάχιστο τριμμένο μοσχοκάρυδο
100 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
2 κουταλιές σούπας βούτυρο, σε μικρά κομμάτια
Εκτέλεση:

Σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το ψιλοκομμένο μπέικον μέχρι να λιώσει το λίπος του. Το βγάζουμε από το τηγάνι και ρίχνουμε τους κύβους κολοκύθας. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και τσιγαρίζουμε την κολοκύθα στο λίπος του μπέικον, μέχρι να μαλακώσει και να ροδίσει ελαφρώς. Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε τα υλικά να κρυώσουν. Στη συνέχεια, τα μεταφέρουμε σε ένα μπολ και προσθέτουμε τα αυγά, την κρέμα γάλακτος, αλάτι, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. Ανακατεύουμε.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180° C.
Απλώνουμε το φύλλο ζύμης σε ένα ελαφρώς βουτυρωμένο (ή στρωμμένο με αντικολλητικό χαρτί)  ταψάκι (ή φόρμα τάρτας) με διάμετρο 20 εκ. Την τρυπάμε με ένα πιρούνι σε διάφορα σημεία και την ψήνουμε για 10 λεπτά (εκτός αν ετοιμάσετε δική σας ζύμη που ξέρετε ότι δεν χρειάζεται προηγουμένως ψήσιμο, όπως είναι η δική μου πχ.).
Τη βγάζουμε από το φούρνο και αδειάζουμε από πάνω το μείγμα της γέμισης. Πασπαλίζουμε με την τριμμένη παρμεζάνα, σκορπίζουμε τα κομματάκια βουτύρου και ψήνουμε για 25 - 30 λεπτά, μέχρι να σφίξει το μείγμα και να ροδίσει το τυρί.

Η ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΗ ΖΥΜΗ ΤΑΡΤΑΣ

Υποθέτω ότι οι περισσότερες (αν όχι όλες) εξ υμών είσαστε πολυάσχολες. Τρέχετε από το πρωί ως το βράδυ (εννοώντας κυριολεκτικά τη μαύρη νύχτα) για να προλάβετε να ανταποκριθείτε στις άπειρες υποχρεώσεις της ημέρας. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους περισσότερους άντρες αλλά στην πλειονότητα των περιπτώσεων, εκτός φωτεινών εξαιρέσεων, εκείνοι δεν ασχολούνται συστηματικά με τη μαγειρική οπότε δεν τους αφορά και τόσο το θέμα. Εμάς όμως που μας καίει (και μας τσουρουφλίζει κιόλας τολμώ να πω!) το θέμα του χρόνου που δεν φτάνει ποτέ, μας είναι ιδιαίτερα πολύτιμες κάποιες γρήγορες λύσεις.

Μια εξαιρετική λύση είναι η σημερινή ζύμη ταρτας που ετοιμάζεται σε 5 λεπτά (χρονομετρήστε και θα δείτε) και δεν χρειάζεται "ξεκούραση" ή άλλη αναμονή. Γίνεται δε πανεύκολα στην κατσαρόλα και χρησιμοποιείται και για αλμυρές και για γλυκές τάρτες. Η...μαγική αυτή ζύμη χρειάζεται τα ακόλουθα λιγοστά υλικά (η δόση είναι για σχετικά μικρή ταρτιέρα, αν έχετε μεγαλύτερη κάντε την μιάμιση φορά)

200 γραμμάρια αλεύρι

100 γραμμάρια βούτυρο ή μαργαρίνη

1 πρέζα αλάτι ή ζάχαρη (ανάλογα τη χρήση της ζύμης)

8 κουταλιές σούπας νερό

Βάζουμε σε μία κατσαρόλα το νερό και το βούτυρο και τα ζεσταίνουμε μέχρι το βούτυρο να λυώσει εντελώς. 'Οταν γίνει αυτό, κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το αλάτι και το αλεύρι όλο μαζί. Ενώνουμε σε ζύμη με ξύλινη κουτάλα και στο τέλος με το χέρι μας σχηματίζουμε μία μπάλα ζύμης. Στρώνουμε την ταρτιέρα ή το ταψάκι μας με αντικολλητικό χαρτί και απλώνουμε τη ζύμη. Έτοιμη για να τη γεμίσουμε με ό,τι έχουμε πρόχειρο στο σπίτι! Εύκολη ε???

ΤΥΡΟΠΙΤΑΚΙΑ ΜΕ ΑΛΕΥΡΙ ΟΛΙΚΗΣ ΑΛΕΣΕΩΣ

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος μόλις πέρασε και μπήκαμε πια σε τροχιά καλοκαιρινών μπάνιων. Υποθέτω ότι οι περισσότεροι εξ υμών επισκεφτήκατε κάποια παραλία και ατενίσατε τη γαλάζια θάλασσα! Για μένα ήταν η πρώτη φορά μετά από πολλά-πολλά χρόνια που έμεινα στην Αθήνα, έχοντας καταστρώσει μεγαλεπήβολα σχέδια για ατέλειωτες ώρες παραμονής σε κοντινές παραλίες. Ξεκινήσαμε λοιπόν εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα (πετσέτες, περιοδικά, κουβαδάκια και το φουσκωτό μας δελφινάκι τη...Σνούπυ) Σάββατο μεσημεράκι με προορισμό τη Βουλιαγμένη. Χα χα, το μπάνιο αυτό απεδείχθη καλοκαιρινό ανέκδοτο διότι αφού καταφέραμε μετά την παρέλευση μιάμισης περίπου ώρας να προσεγγίσουμε την περιοχή της Βουλιαγμένης, ανακαλύψαμε ότι δεν υπήρχε ούτε σπιθαμή ελεύθερου χώρου για παρκάρισμα (ούτε καν στο ιδιωτικό χώρο στάθμευσης της περιοχής) και έτσι...κάναμε μεταβολή και επιστρέψαμε στην εξωτική περιοχή της Νέας Σμύρνης! Χάλια τα νεύρα μας, πιο χάλια της Νατάσας και της...Σνούπυ! Την Κυριακή ευτυχώς προνοήσαμε νωρίτερα για αναχώρηση, καθώς και τη Δευτέρα και έτσι καταφέραμε να επωφεληθούμε του θαλασσινού τοπίου της Αττικής.

Τα συμπεράσματά μου?

-Αν θέλετε να βρείτε χώρο για παρκάρισμά/ξαπλώστρα ή ελάχιστο διαθέσιμο χώρο για την ψάθα σας, θα πρέπει (ακόμα και τις αργίες ή μάλλον κύρίως τις αργίες) να ξυπνήσετε σα να πιάνετε δουλειά στη φάμπρικα ή στο...δημόσιο, δηλαδή από τις 6.00, να ετοιμαστείτε γρήγορα-γρήγορα και να αναχωρήσετε από το σπίτι σας με την τσίμπλα στο μάτι! Μπορεί μετά να χασμουριόσαστε όλη μέρα αλλά τουλάχιστον θα το κάνετε εν μέσω παραλιακού σκηνικού!

-Το μπάνιο σε παραλία πλησίον την Αθήνας αποτελεί μία, όχι και τόσο οικονομική επιλογή, διότι όλα πληρώνονται αδρά. Η είσοδος σε οργανωμένες παραλίες, οι ξαπλώστρες, ενίοτε το παρκάρισμα κλπ.κλπ. Και όλα αυτά, παρά την κρίση!

Όπως και να χει το  πράγμα όμως, ωραία ήταν η σύντομη αυτή ανάπαυλα. Μία εύκολη και υγιεινη παραλλαγή για τυροπιτάκια έκανα αυτές τις μέρες, με αλεύρι ολικής αλέσεως και νιφάδες βρώμης. Αν ενδιαφέρεστε, η συνταγή είναι η ακόλουθη:
1 πακετο αλεύρι ολικης άλεσης
 1 κεσεδάκι γιούρτι 2% λιπαρά

1 κεσεδάκι (το ίδιο που περιείχε το γιαούρτι) σπορέλαιο ή ελαιόλαδο
Λίγο αλάτι
400 γρ.τυρι φέτα με λίγα λιπαρά
Νιφάδες βρώμης
Ανακατευουμε σε μπωλ το αλεύρι, το γιαούρτι, το σπορέλαιο και το αλάτι μέχρι να σχηματίσουν ζυμη.
Πλάθουμε μπαλάκια από τη ζύμη, τα πλαιταίνουμε σε παραλληλόγραμμο σχήμα, τα γεμίζουμε με φετούλα και τα κλείνουμε σε ρολάκι. Περνάμε με λίγο νεράκι το εξωτερικό του και βουτάμε το τυροπιτάκι σε μπωλ με νιφάδες βρώμης για να κολλήσουν από όλες τις πλευρές. Τα ψήνουμε μέχρι να σκουρύνουν.

ΤΥΡΟΨΩΜΑΚΙΑ-ΑΣΤΡΑΠΗ!

Καλή Τσικνοπέμπτη! Σε κάποιους αρέσει η σημερινή γιορτή, σε κάποιους όχι, αλλά ημερολογιακά όπως και να΄χει σήμερα, 7 Μαρτίου 2013 είναι Τσικνοπέμπτη. Υποθέτω όλοι (ειδικά οι διαμένοντες στην Αθήνα) έχουμε να θυμηθούμε μία ιστορία...ταλαιπωρίας που να αφορά στη συγκεκριμένη μέρα. Η δικιά μου αντίστοιχη ιστορία διαδραματίστηκε τα...αρχαία χρόνια, τότε που ήμουνα φοιτήτρια. Με την παρέα μου τριγυρνούσαμε μάταια επί 3-4 ώρες σε όλα τα σουβλατζίδικα/ταβέρνες/μεζεδοπωλεία της ευρύτερης περιοχής (να επισημάνω σε αυτό το σημείο ότι κανένας εξ ημών δεν διέθετε αυτοκίνητο, οπότε περπατούσαμε επί ώρες και ώρες!) και τελικά καταλήξαμε κατάκοποι να τρώμε...μπισκότα από το περίπτερο! Τότε ορκίστηκα ότι δεν θα ξαναβγώ βράδυ Τσικνοπέμπτης και έκτοτε το τήρησα. Φέτος, με τους συναδέλφους στο γραφείο έχουμε κάνει τα κουμάντα μας και σχεδιάζουμε το μεσημέρι να εκδράμουμε προς παρακείμενη ταβέρνα μετά μουσικής. Σας εύχομαι να τσικνήσετε κι εσείς όπως θέλετε, με κρέας, με ψάρι, με λαχανικά, με ό,τι τέλος πάντων σας αρέσει!

Πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου μία πανεύκολη συνταγή για γρήγορα γεμιστά ψωμάκια που γίνονται στο άψε-σβήσε! Τα τιμήσαμε δεόντως. Για 10-15 μικρά ψωμάκια τα υλικά είναι:

- 1 φλυτζάνι φυσικό χυμό πορτοκάλι

- 1 φλυτζάνι λάδι

- 2 κουταλάκια αλάτι

- 2 κουταλάκια μπέκιν πάουντερ

- αλεύρι (όσο σηκώσει)

- κυβάκια κίτρινο τυρί ή φέτα ή ζαμπόν-λουκάνικο ή ελιές χωρίς κουκούτσι κλπ.

Σε μεγάλο μπωλ ανακατεύυμε το λάδι και το χυμό. Προσθέτουμε το αλάτι και το μπέκιν. Λίγο-λίγο προσθέτουμε αλεύρι μέχρι η ζύμη να είναι εύπλαστη. Παρίνουμε ένα μιρκό μπαλάκι ζύμης, το πλαταίνουμε και στη μέση βάζουμε ό,τι επιλέξουμε για γέμιση. Κλείνουμε τη ζύμη σχηματίζοντας μπαλάκι και αραδιάζουμε σε ταψί στρωμένο με χαρτί φούρνου. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο μέχρι να πάρουν ωραίο χρυσαφί χρώμα.

ΣΠΑΝΑΚΟΠΙΤΑ ΕΞΠΡΕΣ

Αυτή η απλή και εύκολη εκδοχή της σπανακόπιτας αφιερώνεται στην Αγγελική από το blog Οι Σκέψεις μου. Παρακάλεσε λοιπόν η Αγγελικούλα να βάλουμε και κάποια συνταγή πιο ελαφριά που να ενδείκνυται για δίαιτα. Αυτό κάνω σήμερα! Μία σπανακόπιτα light και πολύ εύκολη. Το μόνο που πρέπει να ετοιμάσουμε είναι η γέμιση, την οποία παρασκευάζουμε με τον κλασσικό τρόπο, εγώ τουλάχιστον ζεματάω ελαφρά το σπανάκι (εκτός αν χρησιμοποιήσω κατεψυγμένο οπότε απλώς το ξεπαγώνω) και κατόπιν το σωτάρω λίγο στο τηγάνι με ελάχιστο ελαιόλαδο. Στη συνέχεια προσθέτω 1-2 ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια και άνηθο και τα φέρνω όλα μια-δυο βόλτες μέχρι να μαραθούν. Αλατοπιπερώνω (με προσοχή το αλατάκι γιατί θα βάλουμε και φέτα) και κατεβάζω από τη φωτιά. Εκεί αρχίζει το εύκολο κομμάτι: παίρνω μία μεγάλη αραβική πίτα, την τοποθετώ σε στρογγυλό ταψάκι πάνω σε χαρτί ψησίματος και απλώνω το μίγμα του σπανακιού. Από επάνω ρίχνω ένα χτυπημένο αυγό και τρίβω λίγη φέτα.

Στη συνέχεια σκεπάζουμε με άλλη μία αραβική πίτα την οποία αλείφουμε από πάνω με λίγο λαδάκι. Τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο (γιατί η αραβική ψήνεται αμέσως, ξεραίνεται και θρυμματίζεται αν δεν βάλουμε αλουμινόχαρτο) και ψήνουμε στο φούρνο για μισή ωρίτσα. Απολαμβάνουμε την ωραιότατη παραδοσιακή μας σπανακόπιτα χωρίς τύψεις, ενοχές και κόπο!

ΠΙΤΑΡΑΚΙΑ ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ

Μπήκε ο Φεβρουάριος που, εμένα προσωπικώς, δεν μου είναι καθόλου αγαπητός ως μήνας. Κάτι οι ιώσεις που βρίσκονται πάντα σε έξαρση τέτοια εποχή, κάτι ο μουντός καιρός, κάτι τα οικονομικά μου που πάντα μετά τις γιορτές είναι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης (ειδικά φέτος υποθέτω πως με καταλαβαίνετε, σωρηδόν έρχονται τα ραβασάκια για κάθε είδους οφειλές!), κάτι που δεν υπάρχει ούτε μία αργία στον ορίζοντα, ε, δεν θέλει και πολύ να τον κακοχαρακτηρίσω. Μου έτυχαν και διάφορα τραγελαφικά τις τελευταίες ημέρες με αποκορύφωμα την ημέρα που αφού ξύπνησα με το χέρι άχρηστο (σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα συν πολλά άλλα σύνδρομα λόγω πολυετούς ενασχόλησης με το πιάνο και πλέον τα...οικιακά) και την ώρα που επέστρεφα σπίτι έχοντας το μηχανάκι φορτωμένο με πολλές σακούλες από το σούπερ-μάρκετ, το όχημά μου μας άφησε χρόνους. Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου, τίποτα! Σας περιγράφω τη σκηνή: η υποφαινόμενη φορτωμένη με σακούλες δίπλα στο ακινητοποιημένο σκουτεράκι να περιμένει το γερανό εν μέσω ζαρζαβατικών και γαλακτοκομικών προϊόντων! Και αφού ήρθε ο γερανός και πήρε το σαραβαλάκι, εγώ απέμεινα να κουβαλάω όλες αυτές τις σακούλες με το -βλαμμένο- χέρι μου, μέχρι το σπιτάκι μου που φάνταζε στα ματια μου σαν ιερό καταφύγιο. Μπαίνοντας όμως στο σπίτι διαπίστωσα με φρίκη τα ακόλουθα: α) το μπάνιο ήταν ημιπλημμυρισμένο από ξαφνική διαρροή του θερμοσίφωνα,  β) ότι είχε έρθει ο λογαριασμός της ΔΕΗ (συν το χαράτσι, που, για να πεταχτώ σε άλλο θέμα, αν δείτε πόσο χαράτσι μου έρχεται θα νομίζετε ότι μένω στη βίλλα του Γιάγκου Δράκου τουλάχιστον) και γ) ότι ένα γιαούρτι που κουβαλούσα στις προαναφερθείσες σακούλες είχε ανοίξει με αποτέλεσμα όλα τα υπόλοιπα ψώνια να πασαλειφτούν με γιαούρτι φράουλα. Πόσα πια να αντέξει ο άνθρωπος!

Και λίγα μαγειρικά τώρα, αφού γκρίνιαξα για τα καλά. Μία τηλεοπτική συνταγή που είδα την Κυριακή και παρασκεύασα άμεσα είναι τα πιταράκια Ικαριώτικα. Η μόνη διαφορά από την αρχική συνταγή ήταν η ζύμη και αυτό επειδή δεν διέθετα αρκετό χρόνο. Χρησιμοποίησα λοιπόν ζύμη κουρού εμπορίου που πάντα έχω στην κατάψυξη. Πάντως και με αυτή την αλλαγή τα πιταράκια ήταν πεντανόστιμα, η γέμισή τους με κολοκύθα, κρεμμύδια, καθώς και αρκετά μυρωδικά, είναι κυρολεκτικά...μπουκιά και συγχώριο! Τα συνιστώ ανεπιφύλακτα!

ΚΟΤΟΠΙΤΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ

Βροχερό το σκηνικό, μούσκεμα η υποφαινόμενη καθώς μετακινούμαι με σκουτεράκι ...χαμηλού κυβισμού. Πρωί-πρωί έγινα ωσάν κάτοικος της Λιμνούπολης και τώρα προσπαθώ να στεγνώσω στο γραφείο, ξεκίνησε χάλια η μέρα σήμερα και έπεται συνέχεια, έχουμε και αναχώρηση βλέπετε! Τέλος πάντων, ας προσπαθήσω να ξεχάσω τον πόνο μου τρώγοντας μία νόστιμη κοτοπιτούλα που έφτιαξα χθες το βράδυ και ενδείκνυται για κολατσιό, είναι χορταστική και δεν χρειάζεται ζέσταμα.

Ξεκινάμε βράζοντας 2 στήθη κοτόπουλου μαζί με 2 μεγάλα κρεμμύδια. Μόλις κοντεύουν να βράσουν ασχολούμαστε με τη ζύμη.

Για τη ζύμη θα χρησιμοποιήσουμε ή την έτοιμη κουρού, ή μία εύκολη χειροποίητη που γίνεται με 2 στραγγιστά γιαούρτια, 1 κεσεδάκι (από αυτά που είχαν μέσα τα γιαούρτια) ελαιόλαδο, 1 μικρό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του και λίγο αλάτι. Τα ανακατεύουμε όλα σε ένα μπωλ και η ζύμη είναι έτοιμη!

Αφού αφήσουμε τη ζύμη μας να ξεκουραστεί (ή να ξεπαγώσει, αν χρησιμοποιήσουμε την έτοιμη κουρού), παίρνουμε το βρασμένο κοτόπουλου, το κόβουμε κομματάκια και λυώνουμε στο μπλέντερ τα 2 κρεμμύδια. Τα προσθέτουμε και αυτά στο κοτόπουλο. Φτιάχνουμε μία σφικτή μπεσαμέλ ως εξής: βάζουμε σε κατσαρολάκι 2 κούπες τσαγιού γάλα. Σε άλλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε 6 κουταλιές σούπας βούτυρο (ή και ελαιόλαδο) και ξανθαίνουμε 6 κουταλιές σούπας αλεύρι μέχρι να πάρουν χρώμα. Μόλις χρυσίσει το μίγμα και ανακατεύοντας ζωηρά, προσθέτουμε το καυτό γάλα και ανακατεύουμε λίγο μέχρι να πήξει η κρέμα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το κοτόπουλο, μία χούφτα τριμμένα κίτρινα τυριά και αλατοπίπερο, αφού δοκιμάσουμε πριν. Έτοιμη και η γέμιση!

Κόβουμε παραλληλόγραμα κομμάτια από το φύλλο της ζύμης, βάζουμε μέσα αρκετή γέμιση (για μία ατομική κοτόπιτα εγώ έβαλα δύο μεγάλες γεμάτες κουταλιές της σούπας), κλείνουμε τη ζύμη σχηματίζοντας τρίγωνα και τα αλείφουμε με αυγουλάκι χτυπημένο. Ψήνουμε στο φούρνο, στις αντιστάσεις, μέχρι να ροδίσουν.

ΓΡΗΓΟΡΗ ΠΙΤΣΑ

Οι συνταγές για ζύμη πίτσας είναι πολυάριθμες και σίγουρα όλοι μας έχουμε δυο-τρεις που έχουμε δοκιμάσει και προτιμάμε. Αυτή που κυρίως εγώ χρησιμοποιώ

είναι γρήγορη κι εύκολη για τον απλούστατο λόγο ότι, όταν μας έρθει η όρεξη για πίτσα... δεν μπορούμε να περιμένουμε πολύ! Η συνταγή αυτής της ζύμης είναι της φίλης και συναδέλφου Αγγελίνας και είναι δοκιμασμένη πολλές φορές. Για ένα ταψί χρειαζόμαστε:

1 Φαρίνα Γιώτης μπλε new των 500 γρ. (αν βέβαια δεν βρείτε φαρίνα μπλε, βάλτε κάποιο άλλο αλεύρι για ζύμη πίτσας)

1 φακελάκι μαγιά

1 1/4 κούπα χλιαρό νερό

1 κουταλιά γλυκού αλάτι

Λίγο λιγότερο από 1/2 κούπα λάδι

Βάζουμε σε μια λεκανίτσα το αλεύρι, τη μαγιά που έχουμε διαλύσει στο χλιαρό νερό, το αλάτι και το λάδι. Ανακατεύουμε τα υλικά και σκεπάζουμε τη λεκάνη με πετσέτα για ½ ώρα. Παίρνουμε ένα ταψί, το λαδώνουμε και απλώνουμε τη ζύμη εγώ συνήθως στρώνω το ταψί με χαρτί κουζίνας και την απλώνω πάνω, έτσι γλυτώνω το λάδωμα και η πίτσα ξεκολλάει αμέσως!).

Για να μην φτιάχνουμε σάλτσα και... καθυστερούμε, τρίβουμε μία ντοματούλα στο τρίφτη, την ανακατεύουμε με λίγη κέτσαπ και είμαστε έτοιμοι! Στρώνουμε πάνω στη ζύμη την αυτοσχέδια σάλτσα και λίγη ρίγανη, κόβουμε όποιο αλλαντικό μας αρέσει (παρακάτω βλέπετε τη Νατάσα εν ώρα τεμαχίσματος μερικών λουκάνικών γαλοπούλας), τα αραδιάζουμε πάνω στη σαλτσούλα και τελειώνουμε με κίτρινο τυρί.

Ψήνουμε την πίτσα μας στους 200 βαθμούς, στις αντιστάσεις πάνω-κάτω, για περίπου 30 λεπτά.