ΓΙΟΥΒΕΤΣΙ ΜΕ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ

Το συγκεκριμένο φαγητό, ενώ δεν το λες και την επιτομή της πρωτοτυπίας, είναι ένα φαγητό που δεν είχα σκεφτεί ποτέ να φτιάξω. Δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό αυτός ο συνδυασμός δηλαδή το κριθαράκι με χωριάτικο λουκάνικο, παρόλο που το γιουβέτσι είναι για το σπίτι μας αγαπημένο φαγητό. 

Πριν μερικές μέρες όμως μου κόλλησε στο μυαλό η σκέψη να φτιάξω ένα φαγητό με χωριάτικο λουκάνικο, που να συνδυάζεται με κάποιο ζυμαρικό. Δεν ήθελα κλασσική μακαρονάδα με σάλτσα και λουκάνικα και σκέφτηκα να δοκιμάσω τα πάντα αγαπημένο κριθαράκι. Η σκέψη ήταν τόσο επιτυχής που το ταψί άδειασε ήδη από την πρώτη δοκιμή και περιμένουμε να ξαναπρομηθευτούμε ένα ωραίο λουκάνικο για να το δοκιμάσουμε και πάλι!

Φυσικά η εκτέλεση είναι πάρα πολύ απλή, δεν χρειάζεται καν συνταγή καθώς το φαγητό αυτό είναι ό,τι πιο εύκολο στην προετοιμασία του. 

Αλλά ας καταγράψω εδώ τι έκανα εγώ, πιο πολύ για να τα θυμάμαι και η ίδια! Οι ποσότητες εξαρτώνται από τα άτομα, εγώ εδώ γράφω τα υλικά που χρησιμοποίησα για ποσότητα περίπου 4-5 ατόμων.

3 κόκκινες πιπεριές σε φέτες

1 κρεμμύδι σε φετάκια

3 μεγάλες ώριμες ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη

300 γρ. χωριάτικο λουκάνικο σε φέτες

Αλάτι, πιπέρι, πάπρικα καπνιστή, μία πρέζα κανέλα

3 φλιτζάνια τσαγιού χοντρό κριθαράκι

Λίγο ελαιόλαδο (εγώ δεν χρησιμοποίησα καθόλου γιατί έβγαλε αρκετό λίπος το λουκάνικο)

Περίπου 6 φλιτζάνια τσαγιού βραστό νερό

Εκτέλεση

Σε αντικολλητικό τηγάνι σωτάρω το λουκάνικο μέχρι να βγάλει το λίπος του. Αφαιρώ το λουκάνικο και στο λίπος που έχει μείνει στο τηγάνι σωτάρω  τις πιπεριές και το κρεμμύδι μέχρι να γυαλίσουν. 

Κατόπιν προσθέτω τις ντομάτες και βράζω το μίγμα σε χαμηλή φωτιά για ένα δεκάλεπτο περίπου μέχρι να μαλακώσουν καλα τα λαχανικά. Αλατοπιπερώνω (αν το λουκάνικο είναι πολυ αλμυρό προσέχω την ποστότητα του αλατιού), προσθέτω την πάπρικα, την κανέλα και το λουκάνικο. 

Μόλις πάρουν όλα μαζί μία βράση, μεταφέρω το περιεχόμενο σε ένα ταψί κανονικού μεγέθους (το θέλουμε κάπως βαθύ) προσθέτω 6 φλιτζάνια βραστό νερό και το κριθαράκι. Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο σύμφωνα με τις οδηγίες του ζυμαρικού, προσέχοντας την ποσότητα του νερού (ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νεράκι στην πορεία). Φυσικά μπορούμε να τελειώσουμε το φαγητό στην κατσαρόλα παραλείποντας το φούρνο, για να είναι και πιο απλό!

ΤΑ PANCAKES ΑΛΛΙΩΣ...

Καλή προσαρμογή σε όλους μας! 

Μαζί με το τέλος των διακοπών (αλλά ευτυχώς όχι των θαλασσινών εξορμήσεων του Σαββατοκύριακου, αυτές θα τις συνεχίζουμε ακόμα, όσο κρατάει ο καιρός) ήρθε και η έναρξη της σχολικής χρονιάς. 

Ζόρι για τους μαθητές αλλά και (ίσως μάλιστα περισσότερο...) για τους γονείς. Σκεφτόμαστε όλοι εμείς οι γονείς τα πρόσθετα έξοδα, το χρόνο, την καθημερινή μουρμούρα για το πρωινό ξύπνημα και όλα όσα αναπόφευκτα συνεπάγεται η νέα σχολική χρονιά. Όπως όλα τα ξεκινήματα, μικρά και μεγάλα, έτσι και αυτό εμπεριέχει ενθουσιασμό, εξέλιξη, ανησυχία, προβληματισμό αλλά και προσμονή, συναισθήματα θετικά αλλά και -λίγα- αρνητικά. 

Τη χθεσινή, πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς, είπαμε να την κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέρουσα, λίγο πιο γιορτινή, λίγο πιο ξεχωριστή. Να μην δοκιμάσουμε κάτι γλυκό, ίσως γιατί αυτό θα ήταν πιο αναμενόμενο, αλλά να κάνουμε την -αλμυρή- ανατροπή με pancakes!   

Η συνταγή για pancakes που έχω υιοθετήσει και έχει πάντα μεγάλη επιτυχία είναι αυτή εδώ  από το Two boys and Hope. Σούπερ συνταγή, δίνει πάντα πολύ αφράτα pancakes, νόστιμα και ζουμερά!

 Αυτή τη φορά τα ετοίμασα από την προηγούμενη μέρα (πού χρόνος το πρωί για τηγανίσματα, πλέον η Νατάσα μεγάλωσε και για την πρώτη της μέρα ήθελε χρόνο να ετοιμαστεί και να καλλωπιστεί με τη βοήθεια και της μαμάς!). Με τη συγκεκριμένη συνταγή πάντως, ακόμα και την επόμενη μέρα η γεύση και η υφή των pancakes παραμένουν αναλλοίωτες, είναι εξίσου νόστιμα. Έβαλα λοιπόν τα έτοιμα pancakes σε πυρίμαχα πιάτα, εναλλάξ σε στρώσεις με τυρί τσένταρ και φέτες μπέικον που τις πέρασα πριν από το τηγάνι ελάχιστα να στραγγίξει κάπως το λίπος τους.  Ελάχιστα λετπά στο φούρνο μικροκυμάτων ή σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο με αέρα μέχρι να λυώσει το τυράκι και έτοιμο το λαχταριστό αλμυρό μας πρωινό!  Ιδιαίτερο, νόστιμο και πολύ χορταστικό, μπορεί να μην είναι κατάλληλο για καθημερινή κατανάλωση αλλά είναι ιδανικό για μία ξεχωριστή ημέρα όπως η χθεσινή. Εκτιμήθηκε δεόντως και συνέβαλλε στην καλή διάθεση της ημέρας!

Καλή σχολική χρονιά στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς!

ΤΟΡΤΕΛΙΝΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗΣ!

Χειμώνας, κρύο, χιονόνερο, παγωμένος αέρας, ε τί άλλο να σας πω για να τονίσω ότι είναι η κατάλληλη εποχή για σούπες? 

Μα... στις φωτογραφίες (θα αναρωτηθείτε δικαίως) δεν βλέπουμε κάποια σούπα! Well, όπως λένε και στα ξένα, το συγκεκριμένο φαγητό ξεκίνησε με την πρόθεση να γίνει μία ωραία ζεστή σουπίτσα, ακολουθώντας τη συνταγή της Crispy  που είχα βάλει στο μάτι από τη μέρα που την είδα. Μόλις όμως η πρόθεση αυτή ανακοινώθηκε στην μικρή μου Νατάσα, ο μορφασμός δυσαρέσκειας στο πρόσωπό της με ανάγκασε να ανασκευάσω την αρχική εκδοχή σε μία λίγο πιο φιλική προς τα παιδιά, αυτή δηλαδή της σάλτσας. Διότι, αλλιώς αντιδρούν τα παιδιά στο άκουσμα "Σούπα με τορτελίνι" (αρχική αντίδραση φυσιολογικού παιδιού: μπλιαχ!) και αλλιώς στο άκουσμα "Τορτελίνι με σάλτσα" (αρχική αντίδραση φυσιολογικού παιδιού: μμμμμ!) και ας έχουν και τα δύο φαγητά τα ίδια ακριβώς υλικά! 

Δεν έκανα ουσιαστικές αλλαγές στη συνταγή, απλώς μείωσα λίγο την ποσότητα του ζωμού και αύξησα την ποσότητα του γιαουρτιού από 2 κουταλιές της σούπας (που ήταν η αρχική συνταγή) σε ένα ολόκληρο κεσεδάκι, καθώς είμαστε φανατικοί γιαουρτοφάγοι. Κατά τα λοιπά ακολούθησα κατά γράμμα τις οδηγίες της Crispy.

Το αποτέλεσμα ήταν μία νοστιμότατη κρεμώδης εκδοχή φαγητού με ζυμαρικά που μας ενθουσίασε και θα επαναληφθεί σύντομα. Να σας τονίσω ιδιαίτερα ότι, εκτός από πολύ νόστιμη, είναι και πολύ υγιεινή λόγω της απουσίας λιπαρών. 

Την κανονική συνταγή της σούπας θα τη βρείτε εδώ.

ΤΑΛΙΑΤΕΛΕΣ ΜΕ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ

Δεν πιστεύω να ξεχάσατε να φορέσετε Μάρτη???
Εγώ τον φόρεσα από την πρώτη μέρα του μήνα, μου τον έφτιαξε η Νατάσα στο σχολείο και δεν θα τον βγάλω μέχρι να τελειώσει ο πρώτος μήνας της Άνοιξης. Διότι, τα έθιμα έχουν βάση αγαπητοί μου φίλοι, δεν είναι παίξε-γέλασε.
Τα παλιά τα χρόνια, όμορφα κορίτσια θεωρούταν αυτά που ήταν άσπρα και ροδομάγουλα και φρόντιζαν με κάθε τρόπο να μη μαυρίσουν για να μη χάσουν την ομορφιά τους. Έτσι κι εγώ, μια και είμαι με τη σειρά μου άσπρη-άσπρη και ροδομάγουλη (βοηθάει και λίγο το ρουζ εδώ που τα λέμε αλλά ας μην χαλάσουμε το παραδοσιακό στοιχείο!) τηρώ απαρέγκλιτα το έθιμο μην τυχόν και έχει βάση και χάσω όλη μου τη...γοητεία!!!
Έβαλα το Μάρτη στο χέρι λοιπόν για να έχω το κεφαλάκι μου ήσυχο. Τώρα βέβαια υποτίθεται (κατά την παράδοση πάντα) ότι το Μάρτη πρέπει να τον κρεμάσουμε μετά σε κάποιο δέντρο για να τον πάρουν τα χελιδόνια στις φωλιές τους. Ωραίο το έθιμο, ολίγον δύσκολο στην εφαρμογή μέσα στην Αθήνα, ως προς αυτό το σημείο εφαρμόζεται μόνο σε πιο εξοχικές περιοχές. Επιλεκτική εφαρμογή του εθίμου λοιπόν! 
Όπως και να έχει, αυτό το λεπτό, αυτοσχέδιο, κοκκινόλευκο βραχιολάκι μου φτιάχνει τη διάθεση γιατί μου υπενθυμίζει συνεχώς ότι μπήκε έστω και ημερολογιακά η Άνοιξη. Η μέρα μεγάλωσε, το βάρβαρο πρωινό μου ξύπνημα (σας έχω ξαναπεί ότι ξυπνάω στις 5.45???) έγινε λίγο πιο υποφερτό γιατί μέχρι να φύγω από το σπίτι έχει πλέον χαράξει, άρχισαν να σκάνε κάποια λουλουδάκια στις άκρες των πεζοδρομίων, ξεκινάμε να κάνουμε και κάποια δειλά σχέδια για το Πάσχα που πλησιάζει...ε, όλα δείχνουν πιο ευχάριστα! 

Ένα νόστιμο και εύκολο φαγάκι είναι τα ζυμαρικά με μανιτάρια και κρέμα γάλακτος. Δεν πρόκειται για πιάτο που θα διεκδικήσει δάφνες πρωτοτυπίας και εφευρετικότητας αλλά αρέσει στους περισσότερους (εκτός από τους -αρκετούς είναι η αλήθεια- ορκισμένους μανιταροεχθρούς!).
Για τα δικά μου γούστα αποτελεί ένα από τα εμβληματικά πιάτα comfort-food. Την προηγούμενη εβδομάδα το χρειάστηκα για...ψυχολογική υποστήριξη.
Ήταν δύσκολη εβδομάδα καθώς είχα να αντιμετωπίσω πιέσεις, απρόσμενα δυσάρεστα γεγονότα και ανατροπές, πιστεύω όμως ακράδαντα στη νομοτέλεια του σύμπαντος και στην άποψη πως ό,τι κάνεις στους άλλους, το σύμπαν στο επιστρέφει. Αυτό ισχύει και για το καλό και για το κακό.
Ελπίζω λοιπόν πως οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν και κάποιοι που λειτουργούν με γνώμονα μόνο το προσωπικό τους συμφέρον ενώ εν γνώσει τους ψεύδονται, διαβάλουν και καταπατούν αξίες και σχέσεις θα λάβουν στο τέλος αυτό που τους αξίζει. Εμείς οι υπόλοιποι, που προσπαθούμε να προχωρούμε στη ζωή με αξιοπρέπεια και ανυστεροβουλία, ας έχουμε υγεία και αγάπη, αυτά είναι τα μόνα που αξίζουν στο τέλος. Τα υλικά αγαθά ας τα κρατήσουν όσοι τα θεωρούν ακρογωνιαίο λίθο της ύπαρξής τους, αφού χωρίς αυτά είναι εκ των πραγμάτων κενή. Ο πλούτος των ανθρώπων είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και από αυτή την άποψη θεωρώ τον εαυτό μου πλούσιο!

Anyway, πολύ φιλοσοφήσαμε και για να τελειώνουμε με αυτά, ας σας δώσω και την εύκολη συνταγή μας:

Υλικά
1 πακέτο ταλιατέλες
Ένα σκαφάκι λευκά μανιτάρια
2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
Μισό φλιτζάνι λευκό κρασί
250 γρ. κρέμα γάλακτος (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και light)
Λίγη παρμεζάνα
Ψιλοκομμένος μαϊντανός
Αλάτι, πιπέρι

Σε βαθύ τηγάνι σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμύδι, το σκόρδο και τα μανιτάρια. Μόλις ροδίσουν λίγο, σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να βράσει το μείγμα μέχρι να πιει τα υγρά του. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και αφήνουμε τη σάλτσα να βράσει λίγο και να πήξει.
Εντωμεταξύ βράζουμε τις ταλιατέλες σε αλατισμένο νερό. Μόλις είναι έτοιμες, τις στραγγίζουμε και τις προσθέτουμε στο τηγάνι με τη σάλτσα (αφού το κατεβάσουμε από τη φωτιά). Ανακατεύουμε καλά-καλά να πάει παντού η σάλτσα, πασπαλίζουμε με το μαϊντανό και σερβίρουμε με παρμεζάνα.

ΛΑΖΑΝΙΑ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Χρόνια Πολλά! Με το καλό μας μπήκε και η άνοιξη, χαίρετε και ευτυχείτε!

Μετά από ένα πολύ ευχάριστο (για μένα μιλώ, ελπίζω όμως να ισχύει και για εσάς) πασχαλιάτικο διάλειμμα επανήλθαμε στις θέσεις μας. Με γκρίνια, είναι αλήθεια (που να βλέπατε την κόρη μου που πήγε σήμερα σχολείο μετά από 15 μέρες, επιτάφιος ετεροχρονισμένος η έκφρασή της!) αλλά τουλάχιστον ο καιρός είναι σύμμαχός μας. Κάτι είναι και αυτό!

Για να αποτοξινωθούμε λίγο από τα κρεατικά των ημερών, έχω μία νόστιμη και σχετικά υγιεινή πρόταση, λαζάνια με λαχανικά. Για ένα κανονικού μεγέθους ΄πυρέξ έβαλα:

Λίγο ελαιόλαδο
200 γρ. φρέσκα κολοκυθάκια σε κυβάκια

200 γρ. μανιτάρια πλευρώτους κομμένα σε λεπτές λωρίδες
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι, κομμένο σε κυβάκια
3 πράσα (το λευκό μέρος), ψιλοκομμένα
400 γρ. ψιλοκομμένη τομάτα (κονσέρβας)
1/3 φλιτζάνι ξύδι balsamico
400 γρ. λαζάνια (1 συσκευασία, περίπου 15 - 16 τεμάχια)
400 γρ. ανθότυρο ή φέτα τριμμένα
1 φλιτζ. τσαγιού τριμμένη γραβιέρα
3 αυγά
300 ml φρέσκο γάλα
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Σε φαρδιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και ρίχνουμε τα κολοκυθάκια, τα μανιτάρια, το κρεμμύδι, τα πράσα και αλατοπίπερο (αν βάλουμε φέτα προσοχή στο αλάτι!). Σοτάρουμε τα λαχανικά για 3 - 4 λεπτά, ανακατεύοντας, μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε τη ψιλοκομμένη τομάτα και λίγο νερό και βράζουμε τη σάλτσα για λίγα λεπτά (10-15) μέχρι να μαλακώσουν. Τα τελευταία λεπτά προσθέτουμε και το βαλσαμικό ξύδι. Προσοχή: Η σάλτσα πρέπει να έχει αρκετό ζουμάκι γιατί με αυτό θα ψηθούν τα λαζάνια στη συνέχεια.
Λαδώνουμε ένα πυρέξ και στρώνουμε τα μισά λαζάνια, με τρόπο ώστε να μισοσκεπάσει το ένα το άλλο, καλύπτοντας τελείως τον πάτο. Από πάνω απλώνουμε τη μισή σάλτσα λαχανικών και πασπαλίζουμε με το μισό ανθότυρο ή τη φέτα και τη μισή γραβιέρα. Περιχύνουμε με την υπόλοιπη σάλτσα λαχανικών και καλύπτουμε με τα υπόλοιπα λαζάνια.

Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά με το γάλα. Σκορπίζουμε πάνω από το φαγητό το υπόλοιπο ανθότυρο και την υπόλοιπη γραβιέρα και περιχύνουμε με το μείγμα του γάλακτος-αυγών.

Ψήνουμε το φαγητό μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια και το κόβουμε αφού πρώτα κρυώσει ελαφρά.



ΨΩΜΑΚΙ-ΕΞΠΡΕΣ!

Πριν από χρόνια, τότε που ακόμα και η ιδέα παρασκευής σπιτικού ψωμιού μου φάνταζε ιδιαζόντως δύσκολη και συνυφασμένη με ατέλειωτο ζύμωμα, αναμονή και ταλαιπωρία, άκουσα σε μία τηλεοπτική εκπομπή μία συνταγή για γρήγορο ψωμάκι, χωρίς ζύμωμα, χωρίς αναμονή και χωρίς κόπο. Δεν πείστηκα μεν αλλά θεώρησα ότι δεν θα έχανα κάτι ιδιαίτερο (πλην των υλικών φυσικά!) δοκιμάζοντάς την. Και, ω του θαύματος, το ψωμάκι έγινε πανεύκολα και ήταν νόστιμο πολύ! Από τότε έχω ξαναπετύχει τη συνταγή δυο-τρεις φορές σε διάφορα τηλεοπτικά μαγειρέματα αλλά, σε περίπτωση που κάποιος δεν την έχει, σας τη δίνω γιατί πραγματικά αξίζει. Σε ελάχιστα λεπτά και με ελάχιστο κόπο έχετε έτοιμη τη φρατζολίτσα του δικού σας ψωμιού. Τα υλικά είναι:
- 1 αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (τύπου ΦΑΡΙΝΑΠ)
- 1 κουτάκι μπύρα
- 1 κ.σ. λάδι
- Αλάτι
- Σουσάμι για πασπάλισμα
Σε μία λεκάνη βάζω το αλεύρι και περιχύνω με τη μπύρα (αφήνω στο κουτάκι λιγάκι, να μην αδειάσει εντελώς). Ανακατεύω το μίγμα με κουτάλι και προσθέτω και τα υπόλοιπα υλικά. Το αφήνω στο ψυγείο για ½ ώρα. Πλάθω τη ζύμη σε φρατζόλα (να είναι αρκετά μακρουλή γιατί φουσκώνει). Πασπαλίζω με σουσάμι και τη βάζω σε ταψί με λαδόκολλα. Ψήνω στον αέρα στους 180΄για 50 λεπτά περίπου.

ΚΑΝΕΛΛΟΝΙΑ ΜΕ ΚΙΜΑ

Τα κανελλόνια με κιμά είναι ένα απλό και εύκολο φαγάκι που αρέσει πολύ σε όλους και ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά! Επειδή μου τα ζήτησε η μικρή μου κόρη και τα έφτιαξα πρόσφατα, γράφω εδώ τη συνταγή για όποιον ενδιαφέρεται. Γίνονται τόσο νόστιμα που το ταψί αδειάζει σε χρόνο-ρεκόρ!

1 πακέτο κανελλόνια

1/2 κιλό κιμάς

3 κουταλιές σούπας λάδι

1 κρεμμύδι τριμμένο

1 κουτί ντοματάκια ψιλοκομμένα

1 ξυλάκι κανέλλα

2 κουταλιές σούπας κέτσαπ

1 κούπα αρακάς (εγώ τον βάζω για χρώμα στο φαγητό αλλά και ως μία λίγο πιο υγιεινή προσθήκη!)

1 1/2 κούπα τριμμένο κίτρινο τυρί

Σάλτσα ντομάτα: 3 τριμμένες ντομάτες, λίγο λάδι, 1 κουταλίτσα ζάχαρη, αλατοπίπερο (απλώς τα ανακατέυω χωρίς να τα βράσω)

Πολυχρωμος ο κιμάς με τον αρακά!

Ετοιμάζουμε τον κιμά με τον κλασσικό τρόπο: σωτάρουμε τον κιμά στο λάδι, προσθέτουμε το κρεμμύδι και μετά από λίγο τη ντομάτα , την κέτσαπ, την κανέλλα και τον αρακά. Βράζουμε περίπου 30-40 λεπτά μέχρι να πιει όλο το ζουμί του. Αφήνουμε να κρυώσει λιγάκι (βγάζουμε και την κανέλλα). Ανακατεύουμε τα υλικά της σάλτσας και στρώνουμε τη μισή σε πυρέξ. Με τον κιμά γεμίζουμε τα κανελλόνια (ωμά εννοείται) και τα στρώνουμε δίπλα-δίπλα στο πυρέξ. Αφού γεμίσει όλο το ταψί περιχύνουμε με την υπόλοιπη σάλτσα και, αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο νερο (το ζητούμενο είναι να καλυφθούν εντελώς τα κανελλόνια με σάλτσα). Από πάνω απλώνουμε το μισό τυρί. Σκεπάζουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για περίπου 40 λεπτά στους 180 βαθμούς. Μετά ξεσκεπάζουμε, ρίχνουμε το υπόλοιπο τυρί και συνεχίζουμε το ψήσιμο για ένα τεταρτάκι περίπου μέχρι να πιει το φαγητό το ζουμάκι και να ροδοκοκκινίσει. Καλοφάγωτα!