ΜΠΡΟΚΟΛΟ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΧΩΡΙΣ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ

Η διατροφή χωρίς υδατάνθρακες έχει αρκετούς περιορισμούς και απαιτεί πολυμήχανη σκέψη έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να αντικαθιστά τις γνωστές και αγαπημένες, κλασσικές γεύσεις με πιο εναλλακτικές που βασίζονται στις επιτρεπόμενες τροφές. 

Ένας σοβαρός περιορισμός αυτής της διατροφής είναι ο αποκλεισμός της λατρεμένης μπεσαμέλ (καθώς απαγορεύεται η χρήση οποιουδήποτε άλευρου). Θα το ομολογήσω, είμαι ένθερμη οπαδός των φαγητών στα οποία προστίθεται η κρεμώδης αυτή σάλτσα και ειδικά των "γκρατιναρισμένων" λαχανικών, τα οποία σερβίρω συχνά για συνοδεία κρεατικών και, τα τελευταία χρονια, για να φάει πιο εύκολα όλα τα λαχανικά η Νατάσα! 

Τον πρώτο καιρό λοιπόν που ξεκίνησα την αποχή από το αλεύρι και όλα τα συνακόλουθα τρόφιμα, μου έλειψαν αρκετά αυτά τα φαγητά.  Έκανα τα πειραματάκια μου και ευτυχώς κατέληξα σε ένα συνδυασμό υλικών που όταν προστίθεται σε ελαφρά βρασμένα λαχανικά δίνει νόστιμο αποτέλεσμα, εφάμιλλο της μπεσαμέλ. Η κρεμούλα αυτή μπορεί να συνδυαστεί με μπρόκολο, όπως στη σημερινή συνταγή, με κουνουπίδι, σπανάκι,  κολοκυθάκια, πιπεριές ή και μελιτζάνες, γενικά βάζουμε όποια λαχανικά επιθυμούμε κατά περίπτωση. Η βασική αρχή είναι να βράσουμε τα λαχανικά πολύ ελαφρά (ή στην περίπτωση της μελιτζάνας και της πιπεριάς να τα περάσουμε λίγο από το γκριλ) και μετά να προσθέσουμε την εναλλακτική μας κρέμα και να τα ψήσουμε περίπου μισή ώρα στο φούρνο ώστε να δέσουν τα υλικά και να ξεροψηθεί το φαγάκι μας.

Συγκεκριμένα για το μπρόκολο ακολούθησα τα εξης βήματα: 

Χρησιμοποίησα μία συσκευασία κατεψυγμένου μπρόκολου, το οποίο έβρασα σε δυνατή φωτιά ακριβώς για 5 λεπτά. Το σούρωσα και το έστρωσα σε πυρέξ. 

Σε μεγάλο μπωλ χτύπησα με τον αναδευτήρα τα ακόλουθα:

2 γιαούρτια στραγγιστά 2%

2 αυγά

2 συσκευασίες τυρί κρέμα με χαμηλά λιπαρά

2-3 κουταλιές της σούπας γάλα (κατά προτίμηση εβαπορέ)

Αλάτι, πιπέρι, λίγο κρεμμύδι αποξηραμένο

Αφού ενοποιήθηκαν τα υλικά σε μία ωραία, λεία κρέμα πρόσθεσα τριμμένο τυρί κατά βούληση (αυτή τη φορά έβαλα τσένταρ, αλλά στο μπρόκολο ταιριάζει πολυ ωραία και η φέτα).

Περιέχυσα την κρέμα πάνω στο μπρόκολο και έψησα στο φούρνο για περίπου μισή ώρα (με το μάτι).

Το φαγητό μας βγήκε νοστιμότατο και η Νατάσα είπε ότι ήταν πιο επιτυχημένο και από την κλασσική εκδοχή με τη μπεσαμέλ!

ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ

Σχεδίαζα αυτές τις μέρες να δημοσιεύσω ένα κατεξοχήν καλοκαιρινό φαγητό, τα παπουτσάκια, αλλά ο καιρός...μόνο καλοκαίρι δεν θυμίζει! Φίλοι και φίλες που ξεκίνησαν ήδη τις διακοπές τους σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος επικοινωνούν μαζί μου απογοητευμένοι, άλλο επέλεξαν αρχικά και τελικά κατέληξαν να αισθάνονται ότι έχουν βρεθεί σε μία, κάπως πιο ελληνική εκδοχή της...Βενετίας!  

Δυστυχώς πολλά τερτίπια μας κάνει φέτος ο καιρός και τις επόμενες μέρες τουλάχιστον δεν φαίνεται να στρώνει, παραμένει άστατος και άπονος! Εγώ πάντως τα παπουτσάκια τα έφτιαξα και τα καταευχαριστηθήκαμε αν και τα φάγαμε μέσα στην κουζίνα, και όχι στο μπαλκόνι όπως υπολόγιζα. Το μπαλκόνι μου δεν προσφερόταν για φαγητό καθώς λυσσομανούσε η καταιγίδα: πάνε προς το παρόν χαμένες οι διακοσμήτικές παρεμβάσεις, τα λουλούδια και τα (στοιβαγμένα προς το παρόν) αναπαυτικά μου έπιπλα! 

Για τα κλασσικά παπουτσάκια θα χρειαστούμε:

4-5 μελιτζάνες

500 γρ. κιμάς

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα

1 ξύλο κανέλας

Λίγο ελαιόλαδο

Αλάτι, πιπέρι

Μία δόση μπεσαμέλ

100 γρ. βούτυρο

100 γρ. αλεύρι

1 λίτρο γάλα

2 κρόκοι αυγών χτυπημένοι ελαφρά

Αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο

Λίγη τριμμένη παρμεζάνα

  

Εκτέλεση

Αρχικά κόβουμε τις μελιτζάνες κατά μήκος, τις τοποθετούμε με το δέρμα προς τα πάνω σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, τις αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και τις ψήνουμε για ένα μισάωρο περίπου μέχρι να μαλακώσουν (εγώ τις ψήνω κανονικά στις αντιστάσεις).  

Μέχρι να ψηθούν οι μελιτζάνες ετοιμάζουμε τον κιμά (τον οποίο φυσικά μπορούμε να έχουμε ήδη έτοιμο από την προηγούμενη μέρα αν μας βολεύει): Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε με λίγο ελαιόλαδο τον κιμά και το κρεμμύδι μέχρι ο κιμάς να γίνει σπυρωτός (βοηθάμε με ξύλινη σπατουλα). Προσθέτουμε τις ντομάτες, το αλάτι, το πιπέρι και την κανέλα. Αφήνουμε να βράσει καλά και να εξατμισθούν όλα τα υγρά της σάλτσας. Σε 30 λεπτά που είναι έτοιμες οι μελιτζάνες έχει γίνει και ο κιμάς. 

Όση ώρα βράζει ο κιμάς ετοιμάζουμε και τη μπεσαμέλ (όρεξη να έχετε για αυτό το φαγητό και πολλά σκεύη σε ετοιμότητα!): Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα. Συγχρόνως σε άλλη (λίγο μεγαλύτερη) κατσαρόλα λυώνουμε το βούτυρο και, όταν ζεσταθεί πολύ, προσθέτουμε το αλεύρι μέχρι να ξανθύνει. Ανακατεύουμε καλά και λίγο-λίγο προσθέτουμε το ζεστό γάλα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να πήξει η κρέμα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε αλάτι (με προσοχή επειδή θα μπει και η παρμεζάνα), πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα 2-3 λεπτά να έρθει σε μία πιο ανεκτή θερμοκρασία και με γρήγορες κινήσεις προσθέτουμε τους χτυπημένους κρόκους και, τέλος, την παρμεζάνα. 

Εντωμεταξύ οι μελιτζάνες μέσα στο φούρνο έχουν μαλακώσει. 

Τις βγάζουμε (χωρίς να σβήσουμε τον φούρνο), τις γυρίζουμε με το δέρμα προς τα κάτω και με ένα κουταλάκι αφαιρούμε (ελάχιστη) από τη σάρκα τους έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα βαθούλωμα. Γεμίζουμε το βαθούλωμα με κιμά και από πάνω στρωνουμε τη μπεσαμέλ. 

Ψήνουμα τα παπουτσάκια περίπου 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.  

ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΛΙΓΟΥΡΙ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Το πλιγούρι είναι ένα δημητριακό που μπορούμε εύκολα να εντάξουμε στη διατροφή μας καθώς είναι ευέλικτο στη γεύση και πολύ χρήσιμο διατροφικά. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, δημιουργεί  ικανοποιητική αίσθηση κορεσμού, θεωρείται πολύ καλή πηγή υδατανθράκων (που μάλιστα ενδείκνυται και για διαβητικούς) και επιπλέον, η ήπια γεύση κάνει τη δοκιμή του από τα παιδιά εύκολη υπόθεση! Αν σε όλα αυτά σημειώσετε ότι το φαγητό που προτείνω σήμερα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα τη δεύτερη μέρα (και μάλιστα απευθείας από το ψυγείο μας άρεσε καλύτερα!), νομίζω πως άνετα μπορείτε να του δώσετε μία ευκαιρία! 

Για ποσότητα ίση με μία κανονική κατσαρόλα θα χρειαστούμε:

2 φλιτσάνια τσαγιού πλιγούρι

2 πιπεριές Φλωρίνης

1 μελιτζάνα

3 κολοκυθάκια

1 κρεμμύδι

1 σκελίδα σκόρδο

2 ωριμες ντομάτες

4 φλιτζάνια τσαγιού ζεστό νερό

Λίγο ελαιόλαδο

1 κ.σ. βούτυρο

Αλάτι, πιπέρι, κάρυ, κανέλα

Κόβουμε όλα τα λαχανικά σε κυβάκια , το ακόρδο σε μικρές φετούλες  και τρίβουμε τις ντομάτες στον τρίφτη. 

Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (4-5 κουταλιές) με μία κουταλιά της σούπας βούτυρο και τσιγαρίζουμε όλα τα λαχανικά για περίπου  5 λεπτά, δηλαδή μέχρι να μαλακώσουν λιγάκι. Τα πασπαλίζουμε με κάρυ και με μία πρέζα κανέλα. Αφού τα ανακατέψουμε καλά-καλά έτσι ώστε να βγάλουν τα μπαχαρικά τα αρώματά τους, προσθέτουμε τις τριμένες ντομάτες και 4 φλιτζάνια ζεστό νερό. 

Βάζουμε αλάτι και πιπέρι και βράζουμε τα λαχανικά για άλλα 5 λεπτά. Στη συνέχεια προσθέτουμε 2 φλιτζάνια τσαγιού πλιγούρι και βράζουμε για περίπου 20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. 

Πολύ νόστιμο, υγιεινό και εύκολο φαγάκι, ιδανικό και για το καλοκαίρι αφού όπως ήδη σας είπα τρώγεται ακόμα πιο ευχάριστα κρύο! 

Η ΟΜΕΛΕΤΑ ΦΟΥΡΝΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ

Καλή Χρονιά σε όλους με υγεία και καλά νέα πάντα! 

Χρώματα, ήχοι, μουσικες & αρώματα να ομορφαίνουν την κάθε μας ημέρα τη νέα χρονιά!

Για μένα προσωπικά το 2017 ήταν μία "κακή"χρονιά με αρκετά αρνητικά γεγονότα και μπόλικη ταλαιπωρία. Ελπίζω λοιπόν το 2018 να έχει μία πιο φιλική χροιά και διάθεση. Να μη μας φέρει σοβαρά προβλήματα υγείας, να μη μας ζορίσει πολύ οικονομικά, να ευνοήσει ταξίδια μακρινά  και μετακινήσεις κοντινές, να φέρει κοντά μας παλιούς και νέους φιλους, να δημιουργήσει όμορφες αναμνήσεις. Εύχομαι να έχω μία ήρεμη χρονιά που θα προσφέρεται για ανασυγκρότηση και δημιουργία!

Οι γιορτές μας πάντως ήταν όμορφες και ευχάριστες, αρνητικό μεν το 2017 αλλά τουλάχιστον έκλεισε θετικά. Πολλές οι υποχρεώσεις των ημερών και σχεδόν όλες περιελάμβαναν μπόλικο (καμία φορά και υπερβολικό, πιστεύω πως θα συμφωνήσετε όλοι) φαγητό! Οι γιορτές είναι συνυφασμένες με γεύσεις ξεχωριστές και πρωτότυπες, άλλες πάλι γνώριμες και οικείες που δεν σε αφήνουν να συγκρατηθείς. Τα φαγητά και τα γλυκά κυκλοφορούν σε αφθονία αυτές τις μέρες στα σπίτια μας αλλά και όπου αλλού βρεθούμε. Λογικό είναι τα ρούχα ξαφνικά να...στενέψουν, τα κουμπιά να υφίστανται πιέσεις και η ζυγαριά να καταχωνιάζεται σε μέρος σκοτεινό και απομονωμένο για να αποφευχθεί έντονο ψυχολογικό σοκ! Ε, αυτά όμως ίσχυαν μέχρι του Αη Γιαννιού. Από την επόμενη ημέρα έγινε φανερή η ανάγκη να κάνουμε κάποια φιλότιμη προσπάθεια να ξαναμπούμε στον ίσιο δρόμο για να ...ξαναμπούμε και στα ρούχα μας! Μέσα σε αυτό το πλάνο (που ελπίζω να μη μείνει μόνο στις αγαθές προθέσεις) εντάσσεται και μία νόστιμη ομελέτα φούρνου με ασπράδια που δίνει μεν αρκετή ενέργεια και νοστιμιά αλλά στερείται πολλών θερμίδων και λιπαρών.    

Για ένα μικρό πυρέξ φούρνου (3 μερίδες) χρησιμοποίησα:

250 γρ. ασπράδια αυγών (από την έτοιμη συσκευασία που υπάρχει πλέον σε όλα τα καταστήματα)

1 γιαούρτι στραγγιστό 2%

2 πιπεριές χρωματιστές κομμένες σε κυβάκια

1 ντομάτα (χωρίς τους σπόρους) σε λεπτές φέτες

Μία κούπα κίτρινο τυρί τριμμένο με χαμηλά λιπαρά

3-4 φέτες γαλοπούλα σε κυβάκια 

Αλάτι, πιπέρι, κρεμμύδι σε νιφάδες, πάπρικα καπνιστή

2-3 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τα ασπράδια με το γιαούρτι και όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τη ντομάτα και το ελαιόλαδο. Στρώνουμε το πυρέξ με χαρτί φούρνου και αλείφουμε το χαρτί με το ελαιόλαδο. Ρίχνουμε απαλά το μίγμα της ομελέτας μέσα στο πυρέξ και από πάνω απλώνουμε τις φέτες της ντομάτας. Ψήνουμε στη μεσαία θέση του φούρνου για περίπου μισή ώρα, μέχρι να φουσκώσει η ομελέτα. Την αφήνουμε 5 λεπτά να κρυώσει και μετά την κόβουμε σε κομμάτια (κόβεται πολύ άνετα). 

ΛΑΧΑΝΙΚΑ AU GRATIN ΤΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ

Θεωρητικά μιλώντας, μέσα προς τέλος Οκτώβρη θα έπρεπε να είμαστε κάπως κοντά στο χειμώνα. Μην κοιτάτε που ο καιρός έχει κολλήσει στο καλοκαίρι και τα έχει μπερδέψει λίγο τα πράγματα κι εμάς μαζί! Οι παραδοσιακές οικιακές εργασίες της εποχής είναι το καθάρισμα των ντουλαπών και των ντουλαπιών, το στρώσιμο των χαλιών και η γενική προετοιμασία του σπιτιού προς το πιο "χουχουλιάρικο" αφού οι επερχόμενοι μήνες ευνοούν περισσότερο τις σπιτικές συναθροίσεις. Εντάξει, είπαμε...θεωρητικά...

Βάσει λοιπόν της εποχής και όχι της πραγματικότητας, έκανα κι εγώ τα προαναφερθέντα! Και μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, η...προκοπή μου επεκτάθηκε και στην κατάψυξη που έπρεπε να αδειάσει και να καθαριστεί. Εκεί λοιπόν βρέθηκα τετ-α-τετ με πολλές μισοανοιγμένες συσκευασίες κατεψυγμένων λαχανικών που είχαν περισσέψει από άλλες παρασκευές. Όλα αυτά τα λαχανικά αξιοποιήθηκαν σε ένα νόστιμο αυτοσχέδιο gratin που γίνεται πανεύκολα και που τελικά μας άρεσε τόσο ώστε να το καθιερώσουμε σαν συνοδευτικό. Σίγουρα δεν ανακάλυψα τη...φιλοσοφική λίθο με αυτή την συνταγή αλλά την παραθέτω σε περίπτωση που κάποιος τη βρει χρήσιμη καθώς έτσι αξιοποιούμε και τα κατεψυγμένα αλλά και τα φρέσκα λαχανικά που ίσως έχουμε σε μικρή ποσότητα (και έτσι δεν επαρκούν για κάποιο ολοκληρωμένο φαγητό από μόνα τους)

Φυσικά η παρασκευή του είναι πολύ απλή και δεν απαιτεί κάποιες συγκεκριμένες ποσότητες. Έβρασα τα λαχανικά που βρήκα (στην περίπτωσή μου ήταν λίγα από τα ακόλουθα: φασολάκια, καλαμπόκι, λαχανάκια Βρυξελλών και αγκινάρες). Στο βράσιμο, μαζί με τα κατεψυγμένα έβαλα να βράσουν και λίγες baby πατάτες (με τη φλούδα αλλά φυσικά μπορείτε και χωρίς αυτή) κομμένες σε κομμάτια. Αφού λοιπόν τα έβρασα όλα μαζί για λίγο μέχρι να μαλακώσουν ελαφρά (όχι πολύ όμως), τα στράγγισα και έκοψα μέσα και μία μεγάλη κόκκινη πιπεριά σε λωρίδες. Αλατοπιπέρωσα (ελαφρά) το σύνολο των λαχανικών και τα άφησα για λίγο στην άκρη. 

Έφτιαξα μία ψευτομπεσαμέλ : σε ένα λίτρο κρύο γάλα διέλυσα 6 γεμάτες κουταλιές της σούπας κορν-φλαουρ. Έβαλα το μίγμα σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας. Όταν ζεστάθηκε καλά άρχισε να πήζει.  Αφού το κατέβασα από τη φωτιά αλατοπιπέρωσα (επίσης ελαφρά) πρόσθεσα μέσα λίγο μοσχοκάρυδο και κουρκουμά (που μας αρέσουν) και μία αρκετά γενναιόδωρη χούφτα τριμμένα τυριά. Λάδωσα ένα πυρέξ, έστρωσα μέσα το μίγμα των λαχανικών, περιέχυσα με τη μπεσαμέλ και φούρνισα. Σε περίπου 40 λεπτά είχαμε έτοιμο ένα νοστιμότατο φαγητό με ωραία ξεροψημένη κρούστα, που δεν θύμιζε σε τίποτα τα ξεχασμένα σακουλάκια στην κατάψυξη!  

ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΜΕ ΣΠΑΝΑΚΙ

Νόστιμο, υγιεινό και πρωτότυπο φαγάκι είναι οι γίγαντες μαγειρεμένοι με σπανάκι στο φούρνο. Τους δοκιμάσαμε το Πάσχα στα Γιάννενα και επειδή μου άρεσαν πολύ (να τονίσω όμως εδώ ότι γενικά οι γίγαντες είναι από τα αγαπημένα μου φαγητά) τους έφτιαξα δύο φορές ακόμα. Η Νατάσα τους τρώει με δυσκολία, οι μεγάλοι ενθουσιαστήκαμε και τους εξαφανίζουμε! Πάντως για τους οπαδούς των οσπρίων αυτό το φαγητό είναι μία διαφορετική πρόταση, εξίσου νόστιμη.

Τα υλικά για ένα κανονικό ταψί είναι:

1 πακέτο φασόλια γίγαντες (500 γραμμάρια)

1 κιλό σπανάκι 

3-4 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα

1 πράσο ψιλοκομμένο

1/2 ματσάκι άνηθος ψιλοκομμένο

1 κουταλιά πελτές ντομάτας

1 φλιτζάνι νερό

1/2 λεμόνι (ο χυμός)

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο

Αλάτι, πιπέρι

Από το προηγούμενο βράδυ βάζουμε τους γίγαντες σε νερό να μουλιάσουν. Την επόμενη μέρα τους βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν (δεν θέλουμε όμως να γίνουν πολύ μαλακοί). Πλένουμε καλά το σπανάκι και το στραγγίζουμε. Σε ένα πυρέξ στρώνουμε τους γίγαντες και από πάνω το σπανάκι, τα κρεμμυδάκια το πράσο και τον άνηθο. Αλατοπιπερώνουμε και περιχύνουμε με το λάδι, το νερό (μέσα στο οποίο έχουμε διαλύσει τον πελτέ) και το λεμονάκι. 

Ψήνουμε στο φούρνο (στο σύνολο θέλει περίπου μιάμιση ώρα) ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Στο τέλος το φαγητό μας μένει με το λαδάκι του.

ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΕΣ ΚΑΙ... ΜΥΣΤΗΡΙΟ!

Η καθημερινότητά μου, όπως και των περισσότερων υποθέτω, είναι πολύ φορτωμένη με διάφορα προγραμματισμένα, ή καθόλου προγραμματισμένα, καθήκοντα. Πολλές φορές οι μέρες μου είναι ίδιες και απαράλλαχτες, τελειώνει η εβδομάδα και δεν μπορώ να ξεχωρίσω τις μέρες που πέρασαν. Μπαίνω στον αυτόματο πιλότο τη Δευτέρα το πρωί και συνεχίζω σε αυτό τον ρυθμό μέχρι την Παρασκευή το βράδυ.

Συνήθως όμως τα σαββατοκύριακα βρίσκω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου και τότε ασχολούμαι με αυτά που μου αρέσουν, την μουσική, τα βιβλία, τις ταινίες και φυσικά τους φίλους μου! Κάποιο πρόσφατο βραδάκι Σαββάτου λοιπόν, έψησα στο φούρνο τις...τηγανιτές γλυκοπατάτες μου (όπως πολλοί γνωρίζετε, οι πατάτες και οι γλυκοπατάτες γίνονται εξίσου νόστιμες με τις τηγανιτές ΚΑΙ στο φούρνο) ανακάτεψα γιαουρτάκι, μουστάρδα, καπνιστή πάπρικα και νιφάδες αποξηραμένου κρεμμυδιού για να φτιάξω ένα συνοδευτικό ντιπάκι και στη συνέχεια... στρώθηκα στον καναπέ παρέα με βιβλιαράκι. Αυτό για μένα είναι ο ορισμός της απόλαυσης!

Ιδανική συνοδεία για σνακ τέτοιου είδους είναι ένα καλό, αστυνομικό βιβλίο. Σας έχω λοιπόν πρόταση για ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα και με συνεπήρε, το "Στις Στάχτες" της Rosamund Lupton (ευγενική παραχώρηση της βιβλιόφιλης φίλης μου της Φανής, που πάντα φροντίζει να με προμηθεύει με ανάλογο υλικό!)  

Η υπόθεση έχει ως εξής:

Είναι καλοκαίρι στην Αγγλία. Κατά τη διάρκεια των αθλητικών εκδηλώσεων ενός ιδιωτικού σχολείου, ξεσπά φωτιά μέσα στο κτίριο του σχολείου, το οποίο στη συνέχεια τυλίγεται στις φλόγες. Η Γκρέις, μητέρα δύο παιδιών που φοιτούν στο σχολείο, βλέπει ανακουφισμένη ότι ο οκτάχρονος γιος της είναι εκτός σχολείου. Συνειδητοποιεί όμως συγχρόνως ότι η κόρη της, η δεκαεπτάχρονη Τζένι, βρίσκεται ακόμα μέσα. Μπαίνει στο φλεγόμενο κτήριο και προσπαθεί να την βρει. 

Αργότερα, μεταφέρονται και οι δύο στο νοσοκομείο: η Γκρέις είναι εγκεφαλικά νεκρή και η Τζένι έχει παραμορφωθεί από τα εγκαύματα, ενώ στην πορεία η κατάστασή της επιδεινώνεται και απαιτείται μεταμόσχευση καρδιάς. Μητέρα και κόρη κυκλοφορούν ως πνεύματα στο νοσοκομείο, συζητούν μεταξύ τους, αστειεύονται με την -ομολογουμένως- τραγική κατάστασή τους  και παρακολουθούν τα συντετριμμένα μέλη της  οικογένειάς τους αλλά και τις έρευνες της αστυνομίας. Τα προβλήματα κλιμακώνονται καθώς υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να σκοτώσει τη Τζένι, ακόμα και μέσα στην εντατική.  

Την ιστορία μας την αφηγείται το πνεύμα της Γκρέις που περιφέρεται στο νοσοκομείο. Μπορεί αυτό να σας φαίνεται τραβηγμένο, αλλά είναι έτσι δοσμένο από τη συγγραφέα  που μοιάζει απόλυτα πιστευτό, ενώ είναι και ιδιαίτερα συγκινητικό! Η Γκρέις απευθύνεται στο σύζυγό της καθόλη τη διάρκεια του βιβλίου και του περιγράφει όλα τα τεκταινόμενα σα να την ακούει. Μέσα από αυτή τη διήγηση μαθαίνουμε τις οικογενειακές τους σχέσεις, την καθημερινότητα της οικογένειας και τους προβληματισμούς των γονιών. Ο πόνος αυτής της οικογένειας  και η ανάγκη να βρεθεί ο ένοχος μεταδίδεται στον αναγνώστη μέσω αυτής της άμεσης αφήγησης. Εκτός από το μυστήριο που καλύπτει τον ένοχο για τον εμπρησμό, καταδεικνύονται συγχρόνως οι οικογενειακές σχέσεις (πότε δυνατές και πότε διαστρεβλωμένες, έως και διαστροφικές κατά περίπτωση) καθώς και η δύναμη της μητρικής αγάπης.  Εκτός από συναρπαστικό, λόγω του αστυνομικού του χαρακτήρα, το βιβλίο είναι και πάρα πολύ συγκινητικό!

ΤΟΥΡΛΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ

Υπάρχουν φαγητά που σχεδόν κανένα παιδάκι δεν συμπαθεί. Με το που τα αντικρίζουν, βλέπεις αυτόματα τα μάτια τους να σκοτεινιάζουν, το στόμα τους να σουφρώνει και να σχηματίζεται το αναπόφευκτο επιφώνημα : Μπλιαξ! Προφανώς είναι κάποιο στοιχείο εγγεγραμμένο στο γενετικό τους κώδικα, κάτι σχεδιασμένο από τη φύση που είναι πάνω από τις δυνάμεις τους! Στα μισητά αυτά φαγητά συγκαταλέγονται σχεδόν όλα τα λαχανικά, τα όσπρια, συχνά τα ψάρια, οι πάσης φύσεως πρασινάδες και οποιαδήποτε νέα γεύση που δοκιμάζουν για πρώτη φορά. Επόμενο λοιπόν είναι και το δικό μου παιδί, το οποίο δεν διαφέρει από το μέσο όρο, να μην ενθουσιάζεται καθόλου στη θέα ενός πιάτου γεμάτου λαχανικά, όπως και να είναι μαγειρεμένα. Αυτή τη φορά το τουρλού μας ήταν πεντανόστιμο, τα λαχανικά κομμένα ολόφρεσκα από κήπο και το μαγείρεμα με τέχνη και μαστοριά, μερακλίδικο. Παρόλες αυτές τις ιδανικές συνθήκες το τουρλού το τίμησα μόνη μου και το καταευχαριστήθηκα!

Για μία κατσαρόλα χρειαζόμαστε τα ακόλουθα λαχανικά κομμένα σε κομμάτια:

2 μελιτζάνες φλάσκες  

2 κολοκυθάκια 

2 ψιλοκομμένα κρεμμύδια

2 πιπεριές πράσινες 

2 πατάτες 

Φασολάκια 

1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο

2 ώριμες ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη

Αλάτι-πιπέρι

Λίγη ζάχαρη

Ελαιόλαδο μισό φλιτζάνι

Ζεσταίνουμε το μισό ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι για λίγο μέχρι να γίνει διάφανο. Προσθέτουμε τις μελιτζάνες, τις πιπεριές, τα κολοκυθάκια και συνεχίζουμε το τσιγάρισμα. Τέλος προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα και τις πατάτες. Νοστιμίζουμε με αλατοπίπερο και προσθέτουμε τη ζάχαρη.  Χωρίς να προσθέσουμε νερό, βράζουμε σε χαμηλή θερμοκρασία για περίπου 1/2 ώρα. Στη συνέχεια ρίχνουμε το υπόλοιπο λαδάκι και το μαϊντανό. Βράζουμε το φαγητό ακόμα 10 λεπτά, αποσύρουμε από τη φωτιά και το σκεπάζουμε για 5 λεπτά να ησυχάσει πριν το σερβίρουμε. Όλοι βέβαια ξέρουμε με τι ταιριάζει ιδανικά ε??? Ψωμάκι και φετούλα είναι οι ιδανικοί του σύντροφοι, ενώ τρώγεται ωραιότατα και κρύο.

ΣΟΓΙΑ Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ

 

Αυτή τη φορά, λίγο η νηστεία, λίγο η δίαιτα και πιο πολύ η διάθεση για μία αλλαγή,  είπα να πειραματιστώ μαγειρικά με τη σόγια. Αποτελεί μία καλή εναλλακτική του κρέατος, νηστίσιμη και απείρως πιο οικονομική. Είχα χρόνια να τη μαγειρέψω, παρόλο που παλιά την τιμούσα συχνά-πυκνά. Η σόγια πωλείται σε δύο μορφές, σε κιμά (που είναι και η πιο διαδεδομένη μορφή) και σε μικρά κομματάκια (κεμπάπ, όπως αναγράφεται στη συσκευασία).

Η διαφορά της στο μαγείρεμα από το κρέας είναι ότι χρειάζεται περισσότερο αλάτι και μπαχαρικά γιατί από μόνη της είναι άγευστη, αν όμως τη μαγειρέψουμε σωστά το αποτέλεσμα είναι αρκετά γευστικό. Στη δική μου περίπτωση την έκανα κοκκινιστή και ο δύσκολος κριτής του σπιτιού, η Νατάσα, δεν κατάλαβε καν ότι δεν είναι κρέας, απλώς της φάνηκε "κάπως διαφορετικό κρέας" όπως μου είπε. Το έφαγε πάντως με όρεξη, άρα πέρασε το τεστ!

Η σόγια είναι μία καλή πηγή πρωτεϊνών, όταν θέλουμε να αποφύγουμε το κρέας και αποτελεί για αιώνες καθημερινή τροφή των ασιατικών λαών. Οι πρωτεϊνες της σόγιας συνιστούν καλό υποκατάστατο των ζωϊκών προϊόντων αν και κάπως χαμηλότερης βιολογικής αξίας από τις πρωτεϊνες ζωϊκής προέλευσης. Σύμφωνα με πολλές μελέτες, η τακτική κατανάλωση σόγιας μπορεί να προστατεύσει τον οργανισμό από κάποιες μορφές καρκίνου, λόγω κάποιων φυτικών χημικών που περιέχει. Ομοίως προστατεύουν από καρδιοπάθειες καθώς μειώνουν τα επίπεδα χοληστερίνης και την πίεση. Είναι επίσης θρεπτική, γιατί αποτελεί καλή πηγή ασβεστίου, μαγνησίου, σιδήρου ψευδάργυρου και σεληνίου. Για να κρατάμε όμως και τις ισορροπίες, να πούμε ότι έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις αλλεργιών και δυσανεξιών στη σόγια. Επίσης, καλό είναι η σόγια που επιλέγουμε να είναι βιολογική και όχι μεταλλαγμένη. Αυτά τα λίγα από επιστημονικής πλευράς!

Στο πρακτικό του ζητήματος τώρα, για να ετοιμάσουμε τη σόγια σε κοκκινιστή μορφή χρειαζόμαστε τα ακόλουθα υλικά:

- 1 νεροπότηρο σόγια κεμπάπ

- Ελαιόλαδο

- 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

- 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες

- 2 χρωματιστές πιπεριές σε λωρίδες

- 1 καρότο σε κυβάκια

- Λίγη μαυροδάφνη για το σβήσιμο των λαχανικών

- 1 νεροπότηρο τριμμένη ντομάτα

- Αλάτι, πιπέρι

- Κανέλλα, μοσχοκάρυδο
- 2-3 κόκκους μπαχάρι

Βάζουμε τη σόγια να πάρει μία βράση σε μπόλικο νερό, την κατεβάζουμε από τη φωτιά και την αφήνουμε στο ζεστό νερό για 10 λεπτά. Τη σουρώνουμε, την ξεπλένουμε με κρύο νερό και τη στύβουμε πολύ καλά στα χέρια μας. Από εδώ και πέρα τη μαγειρεύουμε όπως το κρέας (με την υπενθύμιση να χρησιμοποιήσουμε περισσότερο αλάτι και γενναιόδωρη δόση μπαχαρικών): Σε ελαιόλαδο σωτάρουμε το κρεμμύδι, όταν γυαλίσει προσθέτουμε το σκόρδο, τις πιπεριές και το καρότο. Σβήνουμε με το κρασί και όταν εξατμιστεί το αλκοόλ προσθέτουμε τη ντομάτα και τα μπαχαρικά. Προσθέτουμε μπόλικο νερό και αφήνουμε να βράσει σε μέτρια φωτιά για περίπου 1 ώρα, μέχρι να δέσει η σάλτσα και να σκουρήνει λίγο το χρώμα της σόγιας.

 

ΛΑΧΑΝΟΝΤΟΛΜΑΔΕΣ ΜΕ ΡΥΖΙ

"Βάλε μπόλικο κρεμμύδι στο γιαλαντζί ντολμά για να κάνεις το ντολμά νόστιμο, όμως ρίξε μέσα και δυόσμο για να τον κάνεις χωνευτικό."

"Τη γλεντά τη ζωή της η Λωξάντρα μέσα σ’ αυτή την κουζίνα. Μαγειρεύει για να τέρπει και να τέρπεται. Και όλη την ώρα δοκιμάζει το φαϊ στ’ αλάτι του. Τρώει εκείνη, δίνει και στον Ταρνανά.

-Διες και συ, πώς σε φαίνεται στ’ αλάτι του;

-Μμμμ… δυσκολεύεται να απαντήσει ο Ταρνανάς, πρέπει να ξαναδοκιμάσει.

Η Σουλτάνα, η υπηρέτρια, πατάει τις φωνές:

-Καλέ κυρία, αύριο θα μεταλάβετε, κοτόπουλο τρώτε;

-Ποιος έφαε, μωρή, κοτόπουλο;

Το φαΐ δοκίμασε η γυναίκα στ’ αλάτι του."

"Ανοίγει η Λωξάντρα το καλαθάκι της και βγάζει ένα γιαλαντζί – ντολμά. Κοιτάζει ένα γύρο… Μια γυναίκα είναι γονατισμένη στο παραπέρα μνήμα και ανάβει κερί. Δυο άλλες παραπέρα κλαίνε, δεν την κοιτάζουνε. Χώνει μάνι – μάνι στο στόμα της το ντολμά. Σε λίγο σκύβει και μπουκώνει στο στόμα της άλλους δυο ντολμάδες, και ένα κομμάτι ψωμί, και ένα ραπανάκι.

-Μμ… ωραίοι γίνανε οι ντολμάδες!
Θεός σχωρέσ’ τηνα τη γιαγιά, που έβαζε δυόσμο στους γιαλαντζί – ντολμάδες! Χώνει στο στόμα της μια τσακιστή ελιά και αναστενάζει κοιτάζοντας τον ουρανό. Και άξαφνα βλέπει τη μητέρα της. Και δίπλα στη μητέρα στέκεται ο Νικολός που αγαπούσε τις τσακιστές ελιές. Θεός σχωρέσ’ τονα το Νικολό!
Τελειώσαν οι ντολμάδες. Τελειώσαν οι τσακιστές ελιές. Από το βάθος του νεκροταφείου ακούστηκε ψαλμωδία.
«Μνημόσυνο θα έχουνε» συλλογίζεται η Λωξάντρα δαγκάνοντας ένα κομμάτι παστουρμά. «Κακόν καιρό νάχεις, Ταρνανά, χοντρό τον έκοψες τον παστουρμά!»"

'Ενα από τα αγαπημένα μου βιβλία, βιβλίο που είναι γεμάτο από γεύσεις, μυρωδιές και εικόνες κουζίνας είναι η "Λωξάντρα" της Μαρίας Ιορδανίδου. Υποθέτω πως πολλοί από εσάς, μια και ασχολείστε ιδιαίτερα με τη μαγειρική, θα το έχετε διαβάσει και όσοι δεν το έχετε κάνει, ψάξτε το και θα με θυμηθείτε! Στο βιβλίο περιγράφεται με πολύ γλαφυρή γραφή η ζωή της Λωξάντρας, μιας γυναίκας που ζει στην Κωνσταντινούπολη το 19ο αιώνα. Η Λωξάντρα παντρεύεται κάπως μεγάλη για την εποχή της, έναν άντρα που έχει ήδη παιδιά από τον προηγούμενο γάμο του, τα οποία και αναλαμβάνει. Είναι γυναίκα καλόκαρδη, πληθωρική, φωνακλού  και νοικοκυρά, που αγαπά τα παιδιά και ασχολείται με το σπίτι και πολλά άλλα πράγματα. Το σόι της είναι μεγάλο και στην πορεία των ετών προκύπτουν διάφορες κωμικοτραγικές καταστάσεις. Ιδιαίτερη αδυναμία της Λωξάντρας φυσικά είναι η μαγειρική, καθώς θεωρεί το φαγητό πανάκεια. Λύπες, προβλήματα και χαρές αποτελούν αφορμή για να στηθούν πλουσιοπάροχα γεύματα, γεμάτα με κάθε λογής καλούδια. Τα φαγητά της βέβαια είναι ξακουστά στην Πόλη και πάντα παραδοσιακά. 

Οι περιγραφές της προετοιμασίας, των υλικών και των γευμάτων είναι τόσο ζωντανές που σου τρέχουν τα σάλια διαβάζοντάς τες!  
Ένα φαγητό που μου θυμίζει αυτή την πολίτικη κουζίνα, αλλά και τη γιαγιά μου που ήρθε από εκείνα τα μέρη, είναι οι λαχανοντολμάδες με ρύζι, οι "νηστίσιμοι" όπως τους λέμε τώρα πια. Λίγο μπελαλίδικο φαγητό οι ντολμάδες (κάθε είδους) για την εποχή μας αλλά μεγάλης νοστιμιάς και αποδοχής από πολλούς λαούς. Εμείς στην οικογένειά μου τους μάθαμε και τους φτιάχνουμε ως εξής:
Υλικά

1 μέτριο λάχανο αφράτο

1 κούπα λάδι

2 κούπες κρεμμύδι τριμμένο

1 1/2 κούπα ρυζι για γεμιστά

1/2 κούπα μαιντανό

1/2 κούπα σταφίδες

1/2 κούπα κουκουνάρια

Αλατοπίπερο

Χυμός ενός λεμονιού

Αφαιρούμε το κοτσάνι του λάχανου, αφού πρώτα χαράξουμε την περιοχή περιμετρικά με μυτερό μαχαίρι. Στη συνέχεια, το βυθίζουμε με την τρύπα προς τα κάτω σε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει. Το βράζουμε για 10-15΄ να μαλακώσει ελαφρά. το αφήνουμε να κρυώσει και βγάζουμε ένα-ένα τα φύλλα, ενώ στη συνέχεια αφαιρούμε από το καθένα το χοντρό νεύρο. Αν κάποια φύλλα σκιστούν τα στρώνουμε στον πάτο της κατσαρόλας που θα χρησιμοποιήσουμε (που πρέπει να είναι σχετικά ρηχή και πλατειά).

Ετοιμάζουμε τη γέμιση: Τρίβουμε στο χέρι το τριμμένο κρεμμύδι με αλάτι, το ξεβγάζουμε με νερό και το στίβουμε πολύ καλά με τα χέρια μας. Σε βαθύ τηγάνι τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι στο μισό λάδι, κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά (ρύζι, μαϊντανό, σταφίδες, κουκουνάρι και λίγο αλατοπίπερο).

Παίρνουμε ένα φύλλο λάχανο στην παλάμη μας, βάζουμε μέσα μία κουταλιά της σούπας γέμιση και τυλίγουμε το ντολμά. Στρώνουμε στη βάση μιας κατσαρόλας τα λαχανόφυλλα (όπως περιγράψαμε νωρίτερα) και τοποθετούμε επάνω τούς ντολμάδες στη σειρά τον έναν κοντά στον άλλον. Στο τέλος τους σκεπάζουμε με ένα ρηχό πιάτο για να μην ξετυλιχτούν. Περιχύνουμε τους ντολμάδες με νερό, ίσα που να τους σκεπάζει, προσθέτουμε το υπόλοιπο λάδι και το λεμόνι και αλατοπιπερώνουμε. Βάζουμε το καπάκι και σιγοβράζουμε για 40-45΄. Οι συγκεκριμένοι ντολμάδες τρώγονται καλύτερα κρύοι.

ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΧΟΡΤΟΣΟΥΠΑ

Η προηγούμενη εβδομάδα εμπεριείχε μεγάλη ταλαιπωρία για κάποιους από εμάς. Εκτός από ένα θέμα υγείας συγγενικού προσώπου που είχα να αντιμετωπίσω, μου έπεσαν απεργίες στα ΜΜΜ σε συνδυασμό με βροχές, καταιγίδες και ισχυρούς αέρηδες. Ακούγομαι σαν δελτίο καιρού αλλά, πιστέψτε με, η απεργία συνδυαζόμενη με κακό καιρό στην Αθήνα είναι ικανή να τσακίσει τα νεύρα ακόμα και του πιο στωικού ανθρώπου. Όσοι κινείστε στην περιοχή της πρωτεύουσας καταλαβαίνετε τι εννοώ! Στωικός άνθρωπος δυστυχώς δεν είμαι, οπότε ομολογώ ότι πέρασα μία δύσκολη εβδομάδα.

Έφυγαν επιτέλους οι βροχές και οι καταιγίδες (έχω τον πόνο του δίκυκλου γι΄αυτό μου πέφτουν βαριές οι βροχές) και ήρθε η ψυχρούλα. Αυτή λοιπόν η ψυχρούλα στην Αττική, που μεταφράζεται σε τσουχτερό κρύο στα πιο βόρεια της χώρας μας, τραβάει κάποιο ζεστό φαγάκι, χουχουλιάρικο και αχνιστό. Μία καλή πρόταση για τις κρύες μέρες του χειμώνα είναι και η, ενισχυμένη με λουκάνικα, χορτόσουπα. Η σουπίτσα φυσικά επιδέχεται πολλές παραλλαγές στα λαχανικά που θα χρησιμοποιήσουμε, ανάλογα με το τι διαθέτουμε και τι αγαπάμε, αλλά εγώ θα δώσω σήμερα τη δική μου σύνθεση και ο καθείς πορεύεται αναλόγως.

- Κολοκυθάκια

- Πράσα

- Καρότο

- Κόκκινη πιπεριά

- Πατάτες

- Λίγο σέλινο

- Κρεμμύδι

- Αλατοπίπερο (το αλάτι με προσοχή αν χρησιμοποιήσουμε κύβο λαχανικών)

- 1 κύβο λαχανικών ψυγείου 

- 1 χωριάτικο λουκάνικο (εγώ χρησιμοποίησα χωριάτικο λουκάνικο κοτόπουλου που είναι λίγο πιο ελαφρύ από το κλασσικό) 

Κόβουμε σε κυβάκια όλα τα λαχανικά, σε ροδέλες τα πράσα, ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σέλινο. Σε κατσαρόλα τσιγαρίζουμε ελαφρά όλα τα λαχανικά με ελαιόλαδο και όταν μαραθούν ελαφρά προσθέτουμε ζεστό νερό για να μη διακόψουμε το βρασμό, τον κύβο λαχανικών, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να μαλακώσουν. Όταν πια είναι έτοιμα και ελαφρώς χυλωμένα, κόβουμε σε ροδέλες το λουκάνικο και σε αντικολλητικό τηγάνι το τσιγαρίζουμε μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα. Σερβίρουμε τη σούπα σε πιάτα και από πάνω βάζουμε τις ξεροψημένες ροδέλες του λουκάνικου.

ΣΑΛΑΤΑ ΨΥΓΕΙΟΥ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Χειμωνιάτικο το σκηνικό του καιρού σήμερα και προσφέρεται για παραμονή στο σπίτι. Πολυτέλεια όμως αποτελεί αυτό για τους περισσότερους απο εμάς, καθώς πρέπει να είμαστε παρόντες στις δουλειές μας και μάλιστα, μερικοί από εμάς πολύ-πολύ πρωί! Αχ! Αυτό το πρωινό ξύπνημα δεν μπορώ με τίποτα να το συνηθίσω, μαύρη νύχτα έξω, χτυπάει το ξυπνητήρι και τις περισσότερες φορές μου έρχεται να το αγνοήσω και να αλλάξω πλευρό! Γίνεται όμως? Δυστυχώς όχι! Νύχτα σηκώνομαι, νύχτα βγαίνω από το σπίτι, νύχτα φτάνω στο γραφείο. Βάρβαρα πράγματα!

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν πολύ ευχάριστο για μένα, είδα πολλούς φίλους που είχα καιρό να δω, έτυχαν μαζεμένες οι συναθροίσεις και το σπίτι ήταν γεμάτο συνέχεια, από την Παρασκευή το βράδυ μέχρι και την Κυριακή. Ωραία περάσαμε! Ετοίμασα διάφορα πράγματα, συνοδευτικά για τον καφέ, μεζεδάκια, φαγητά, πήραν φωτιά κυριολεκτικά οι κατσαρόλες και τα ταψιά! Μεσα σε όλα αυτά ετοίμασα και μία ωραία σαλάτα με ψητά λαχανικά που ετοιμάζεται από την προηγούμενη και είναι εύκολη λύση για συνοδευτικό. Εγώ τα λαχανικά τα ψήνω σε αυτή τη συσκευή που ονομάζεται "ρομποτάκι", η οποία με έχει βολέψει πάρα πολύ ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με ψητά (κρέατα, πουλερικά, ψάρια και λαχανικά) αλλά τώρα θα γράψω την ίδια εκδοχή με πιο απλά σκεύη, δηλαδή τηγάνι!

Για να ετοιμάσουμε τη σαλάτα βάζουμε τα ακόλουθα λαχανικά στην ποσότητα που θέλουμε: πολύχρωμές πιπεριές (όχι πράσινες όμως), κολοκυθάκια, μανιτάρια, λίγο τριμμένο κρεμμύδι. Τα κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια. Σε αντικολλητικό τηγάνι, με ελάχιστο λάδι μαραίνουμε καλά τα λαχανικά. Συγχρόνως τα αλατοπιπερώνουμε.  Όταν μαλακώσουν, τα βάζουμε σε μεγάλο μπωλ μαζί με όλους τους χυμούς που υπάρχουν στο τηγάνι, δοκιμάζουμε αν χρειάζεται λίγο αλάτι ακόμα και προσθέτουμε μία χούφτα ξανθές σταφίδες και μία χούφτα κουκουνάρια. Ανακατεύουμε καλά, βάζουμε τα λαχανικά σε μία σαλατιέρα και τα αφήνουμε στο ψυγείο να αναμιχθούν καλά οι γεύσεις τους. Την ώρα που θα σεβίρουμε, αν θέλουμε, βάζουμε από πάνω κάποιο τυρί που να έχει λίγο ξυνή γεύση (για να εξισορροπεί η γλυκύτητα από τα λαχανικά και τις σταφίδες) όπως κατίκι ή ξυνομυζήθρα. Δοκιμάστε την σαλατούλα αυτή, είναι πάντα επιτυχημένη και δεν μένει ούτε μπουκιά!

"ΣΟΥΦΛΕ" ΕΛΑΦΡΥ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΥΡΙΑ

Το σημερινό φαγάκι δεν είναι σουφλέ, αλλά δεν έβρισκα πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσω και επειδή ψήνεται σε ταψί σουφλέ (ψηλό και βαθύ), δανείστηκα τον όρο! Είναι εγγυημένα πολύ νόστιμο αλλά συγχρόνως και υγιεινό. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σχεδόν οποιαδήποτε λαχανικά και τυριά έχουμε διαθέσιμα και να αυτοσχεδιάσουμε, χωρίς όμως να επιβαρυνόμαστε με λιπαρά, πλην αυτά των τυριών που μπορούν όμως να είναι πιο ελαφριά (πχ. μανούρι, κατίκι κλπ.). Είναι επίσης ένας ωραίος τρόπος να φάνε λαχανικά και τα «δύσκολα» στο φαγητό παιδάκια, γιατί δεν είναι απόλυτα εμφανές το τι περιέχει!

Για ένα ταψάκι σουφλέ απαιτούνται:

200 γρ. μπαγιάτικο ψωμί ή οποιοδήποτε παξιμάδι (κρίθινο, επτάζυμο κλπ.) ή φρυγανιές 50 γρ. τριμμένη παρμεζάνα ή πεκορίνο

1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι

3 κολοκυθάκια κομμένα σε κυβάκια
1 μελιτζάνα σε κυβάκια
1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
Επιπλέον λαχανικά (πχ. λίγο αρακά, πράσο, καρότο κλπ.)
4 ντομάτες ξεφλουδισμένες, στραγγισμένες, κομμένες σε κυβάκια

Λίγες ελιές χωρίς κουκούτσι

1 κουταλίτσα ρίγανη, θυμάρι ή φασκόμηλο
200 γρ. κεφαλοτύρι τριμμένο
100 γρ. ανθότυρο σε κυβάκια
150 γρ. γιαούρτι
Λίγο ελαιόλαδο (4-5 κουταλιές σούπας)
Αλατοπίπερο

Τρίβουμε στο μπλέντερ το παξιμάδι και το ανακατεύουμε με την παρμεζάνα. Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι σωτάρουμε με το λαδάκι το κρεμμύδι, τα κολοκυθάκια και τη μελιτζάνα με αλάτι, μέχρι να μαλακώσουν. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το μαϊντανό, τη ρίγανη, το κεφαλοτύρι, το ανθότυρο, το γιαούρτι, τις ελιές και τις ντομάτες. Αλείφουμε με λάδι το βαθύ ταψί του σουφλέ και καλύπτουμε τον πάτο με ένα λεπτό στρώμα από το μίγμα του τριμμένου παξιμαδιού. Μετά βάζω το μίγμα λαχανικών και εναλλάξ πεξιμάδι-λαχανικά. Από επάνω ρίχνω ένα πιο παχύ στρώμα παξιμαδιού. Ραντίζουμε την επιφάνεια με λίγο ελαιόλαδο και ψήνουμε μέχρι να ροδίσει.

ΝΗΣΤΙΣΙΜΕΣ ΕΛΙΟΠΙΤΕΣ

Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα! Εν μέσω νηστείας και για να εξιλεωθώ που δεν έχω βάλει καμία νηστίσιμη συνταγή, ήρθε η ώρα να το πράξω! Οι ελιόπιτες που έκανα πρόσφατα είχαν μεγάλη επιτυχία στους φίλους στους οποίους τις πήγα (γι΄αυτό και στη φωτογραφία τις βλέπετε τοποθετημένες σε αλουμινένιο ταψάκι, τις φωτογράφισα λίγο πριν φύγω από το σπίτι!). Η συνταγή δεν είναι δικιά μου, κάπου την είδα αλλά επειδή συνεχώς αντιγράφω συνταγές από διάφορες πηγές δυστυχώς δεν θυμάμαι την ακριβή προέλευσή της, συγχωρέστε με! Πάντως είναι πολύ νόστιμες και μυρωδάτες και τις συνιστώ! Ιδού τα υλικά (γίνονται περίπου 12 ελιόπιτες, δεν είναι μικρές στο μέγεθος):
- 5 φλ. τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
- 1 φλ. ελαιόλαδο
- 1 φλ. χυμό πορτοκάλι
- ξύσμα από 1 πορτοκάλι
- 2 κ.γλυκού μπεικιν πάουντερ
- 1 πρέζα αλάτι
- 1 κ.γλυκού ζάχαρη
Σε ένα μπωλ ενώνουμε το αλεύρι, το μπέικιν , τη ζάχαρη και το αλάτι. Προσθέτουμε το λάδι, το χυμό, το ξύσμα και τα ζυμώνουμε. Η ζύμη γίνεται άμεσα, είναι μαλακή και ελαστική, την πλάθουμε σε μπάλα και την αφήνουμε λίγο να ξεκουραστεί (όχι στο ψυγείο). Εντωμεταξύ ετοιμάζουμε τη γέμιση με τα εξής υλικά:
- 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα (και το πράσινο μέρος)
- 1 φλ. ελιές ψιλοκομμένες (όχι πικρές φυσικά, κάτι σε Καλαμών ας πούμε!)
- ½ φλ. άνηθο ψιλοκομμένο
- 1/2 φλ. αμύγδαλα χοντροκομμένα καβουρντισμένα (περάστε τα για λίγο στο τηγάνι μέχρι να σκουρύνουν ελαφρά)
- σουσάμι
Ψιλοκόβουμε όλα τα υλικά της γέμισης και τα ανακατεύουμε. Ανοίγουμε τη ζύμη σε λεπτό φύλλο και κόβουμε μακρόστενες λωρίδες . Στην αρχή της κάθε λωρίδας απλώνουμε τη γέμιση και τυλίγουμε σε ρολάκι. Βάζουμε τα ρολά σε ταψί στρωμένο με χαρτί ψησίματος, τα αλείφουμε με λίγο λάδι και τα πασπαλίζουμε με σουσάμι (εγώ στη συγκεκριμένη περίπτωση πασπάλισα μόνο τα μισά, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, για την περίπτωση που κάποιος δεν τρέφει ιδιαίτερη συμπάθεια στο σουσάμι!). Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 40 λεπτά. Τρώγονται καλύτερα κρύα.

ΥΓΙΕΙΝΗ ΜΑΝΙΤΑΡΟΣΟΥΠΑ

Ήταν να μην ξεκινήσω τις σούπες!!! Θα σας βομβαρδίσω μα σχετικές συνταγές που ταιριάζουν με την χειμωνιάτικη περίοδο που επιτέλους διανύουμε! Για σήμερα σας έχω μία νόστιμη και ελαφριά σουπίτσα με μανιτάρια, των οποίων είμαι ένθερμη οπαδός! Μπορεί το χρώμα της σούπας να μην είναι τόσο ευχάριστο, η γεύση όμως μας αποζημιώνει. Σας δίνω τα υλικά:
- Φρέσκα μανιταράκια (ενα κεσεδάκι)
- Μια πατατούλα
- Ενα κρεμμύδι
- Μαιντανός
- 1 βιολογικός κύβος λαχανικών
- Ένα φλυτζάνι γάλα (ή κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά)
- 1 κουταλακι κορν φλαουρ
- Αλατοπίπερο

Σκουπίζουμε τα μανιτάρια με υγρή πετσέτα ή χαρτί κουζίνας (δεν τα πλένουμε). Ψιλοκόβουμε όλα τα λαχανικά. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό που ίσα να τα σκεπάζει, προσθέτουμε τον βιολογικό κύβο, αλατοπιπερώνουμε και βράζουμε περίπου μισή ώρα μέχρι να μαλακώσουν όλα τα λαχανικά. Με τρυπητή κουτάλα βγάζουμε όλα τα λαχανικά και τα πολτοποιούμε στο μπλέντερ. Προσθέτουμε το χυλό στο ζουμί. Σε ένα δάχτυλο κρύο νεράκι διαλύουμε το κορν-φλάουρ και το ρίχνουμε και αυτό στη σούπα. Αφού πάρει όλο το μίγμα μία βράση και πήξει ελαφρά προσθέτουμε και την κρέμα γάλακτος και σερβίρουμε.

LIGHT ΣΟΥΠΑ ΜΕ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ

Την τελευταία εβδομάδα αποφάσισα, στο πλαίσιο μία πιο ισορροπημένης διατροφής με στόχο να συνέλθουμε οικογενειακώς από τις διατροφικές κραιπάλες των εορτών, να ετοιμάσω φαγητά ελαφριά και χορταστικά. Μία τέτοια σούπα ετοίμασα χθες, σούπα η οποία αν και έχει 3 (ναι, ναι!) μόνο βασικά υλικά, δεν στερείται νοστιμιάς. Προτρέπω λοιπόν όποιον προσέχει τη διατροφή του να τη δοκιμάσει! Για μία δόση (περίπου 3 πιάτα) θα χρειαστείτε:
- 6 τρυφερά κολοκυθάκια
- 6 τρίγωνα τυράκια light
- ψιλοκομμένο άνηθο
- 1 βιολογικό κύβο λαχανικών
- αλάτι, πιπέρι
Κόβουμε τα κολοκυθάκια σε μικρά κομμάτια και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό που ίσα να τα σκεπάζει. Προσθέτουμε και τον κύβο. Τα αφήνουμε να βράσουν και να μαλακώσουν. Μόλις είναι έτοιμα (δεν θέλουν πολύ, γύρω στα 20 λεπτά), τα αφήνουμε να κρυωσούν ελαφρά και μετά τα πολτοποιούμε στο multi, μαζί με το ζουμάκι τους (αν θέλετε τη σούπα πιο πηχτή μη βάλετε όλο το ζουμάκι από τα κολοκυθάκια, εξαρτάται από τα γούστα σας) ενώ πολτοποιούμε μαζί και τα τρίγωνα τυράκια. Προσθέτουμε αλατοπίπερο κατά βούληση. Πασπαλίζουμε με ψιλοκομένο άνηθο και η σουπίτσα μας είναι έτοιμη! Φτωχή σε θερμίδες αλλά πλούσια σε γεύση!
ΥΓ. Αφιερωμένη στην Penelope που αποφάσισε με την έλευση της νέας χρονιάς να δοκιμάζει περισσότερες... λαχανικόσουπες!

ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΠΟΥΡΕ ΓΚΡΑΤΕΝ

Χθες το βράδυ, ξεκινώντας να μαγειρέψω, ανακάλυψα ότι το ψυγείο μου ήταν σχεδόν άδειο! Τι να μαγειρέψω λοιπόν? Το κρέας που είχα ήταν στην κατάψυξη, το κοτόπουλο ομοίως, λαχανικά φρέσκα δεν είχα, αυγά δεν είχα, η κατάσταση φαινόταν μόνόδρομος! Με έπιασε πείσμα όμως και ανοίγοντας την κατάψυξη, έπεσα πάνω σε ένα σακουλάκι με ανάμικτα λαχανικά (κουνουπίδι, μπρόκολο και καρότα) και αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετά καλό, υγιεινό (λόγω λαχανικών και ελαιόλαδου) και μυρωδάτο και σας το περιγράφω σήμερα! Επειδή τα λαχανικά τα πολτοποίησα και τα έκανα πουρέ, το φαγητό το έφαγε πολύ ευχάριστα και η μικρή μου, η οποία αν έβλεπε το κουνουπίδι και το μπρόκολο στην αρχική τους μορφή, ούτε καν θα πλησίαζε την κουζίνα! Τα υλικά που χρησιμοποίησα ήταν τα εξής:

- 1 συσκευασία κατεψυγμένα λαχανικά (κουνουπίδι, μπρόκολο, καρότα)
- γάλα (1 λίτρο)
- 6 κουταλιές σούπας λάδι
- 6 κουταλιές σούπας αλεύρι
- 300 γρ. τυρί φέτα
- 1 χούφτα παρμεζάνα ή άλλο ανάλογο τυρί
- λίγη τριμένη φρυγανιά
- Αλάτι, πιπέρι, κύμινο

Βράζουμε τα λαχανικά σε νερό με λίγο αλάτι και τα στραγγίζουμε. Μόλις κρυώσουν λίγο, τα πολτοποιούμε και τα αραιώνουμε με λίγο γάλα (με το μάτι, να μην είναι ο πουρές ούτε πολύ σφιχτός ούτε και αραιός). Αλατοπιπερώνουμε τον πουρέ (όχι όμως με πολύ αλάτι γιατί θα προσθέσουμε και τη φέτα) και προσθέτουμε λίγο κύμινο να αρωματιστεί. Στο τέλος τρίβουμε με το χέρι τη φέτα και ανακατεύουμε καλά να πάει παντού. Λαδώνουμε ένα πυρέξ και πασπαλίζουμε με τριμένη φρυγανιά. Στρώνουμε πάνω ομοιόμορφα τον πουρέ. Πάμε τώρα για τη μπεσαμέλ: σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε 3 φλυτζάνια γάλα. Σε άλλο κατσαρολάκι ζεσταίνουμε καλά 6 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο να κάψει και μετά προσθέτουμε 6 κουταλιές σούπας αλεύρι. Ανακατεύουμε να ξανθύνει το αλεύρι και όταν χρυσίσει το μίγμα χαμηλώνουμε τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα το ζεστό γάλα. Ανακατεύουμε λιγάκι μέχρι να πήξει η μπεσαμέλ. Προσθέτουμε τη μισή παρμεζάνα και ρίχνουμε τη μπεσαμέλ πάνω από τον πουρέ. Στο τέλος πασπαλίζουμε την επιφάνεια με την υπόλοιπη παρμεζάνα. Τέλος, ψήνουμε στο φούρνο στον αέρα στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδοκοκκινήσει (περίπου 30 λεπτά). Αφήνουμε το φαγητό να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου πριν το κόψουμε γιατί αλλιώς θα είναι ρευστό. Ελπίζω να σας αρέσει, όπως άρεσε και σε εμάς!
Να και η μπεσαμέλ μου!